เมียตัวจริง

เมียตัวจริง

last updateLast Updated : 2025-04-04
By:  ภรณ์ภิชาCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
21Chapters
2.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เจ้าบ่าวบางทีอาจไม่ได้เป็นของเจ้าสาว และเจ้าสาวบางทีอาจไม่ใช่คนที่แต่งงานด้วยในตอนแรก

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ยัยเด็กอวดดี

“Tulisan kamu ini bahkan tidak menggairahkan sama sekali!”

Ariel terlonjak. Naskah yang beberapa menit lalu ia berikan pada George seketika berserakan. Dengan panik, wanita itu kembali memunguti kertas-kertas yang bertebaran itu.

“Aku tidak merasakan apa-apa, Riel. Tidak ada denyut, tidak ada gairah. Kalau begini terus, kerja sama kita selesai!”

Ariel menatap naskah itu, jemarinya gemetar di atas pangkuan. “Tapi, Pak... saya sudah memperbaiki bab awal. Saya baca ulang, bahkan mempelajari gaya Anny Arrow seperti yang Bapak sarankan.”

“Kau pikir cuma dengan membaca, kau bisa menulis adegan bercinta yang terasa hidup?” potong George, sinis. “Tulisanmu dingin. Seperti dibuat orang yang bahkan belum tahu rasanya disentuh.”

Kata-kata itu menusuk. Ariel menunduk, wajahnya memanas menahan malu.

Setiap kali mengajukan naskah, komentar yang sama selalu datang darinya—tidak ada feel-nya!

Tapi bagaimana mungkin ia bisa menulis dengan ‘rasa’ jika bahkan ia belum pernah merasakannya sendiri?

“Kau punya waktu seminggu,” lanjut George, menyalakan rokok. “Kalau revisimu masih hambar, aku putus kontrak. Jangan harap bisa kirim naskah ke penerbit mana pun lewatku.”

Asap rokok melingkari wajahnya yang penuh guratan keras. “Industri ini butuh tulisan yang membuat pembaca terhenti di tengah halaman karena napasnya ikut naik. Bukan paragraf steril tanpa roh.”

Ariel menelan ludah. Suaranya serak ketika mencoba bicara, “Kalau saya... coba perbaiki adegan intinya?”

“Kalau kau tidak bisa membuatku merasa terangsang hanya dengan membaca dua halaman pertama, maka semua usaha itu percuma.” George menyemburkan asap terakhirnya.

"Tulisan dewasa harus terasa hidup, bukan sekadar imajinasi belaka.”

Mendengar omelan itu, Ariel hanya bisa menggigit bibir bawahnya. Kepalanya penuh oleh rasa penasaran yang menumpuk.

Memangnya, seperti apa sih rasanya bercinta itu?

Asap rokok terakhir George masih berputar di udara saat Ariel melangkah keluar. Bau tembakau, kata-kata sinis, dan rasa malu bercampur jadi satu di tenggorokannya.

Ia tak ingat bagaimana bisa sampai ke ruang tunggu—hanya tahu tangannya telah mengepal saat melihat Silvi menatap dari sofa.

“Bagaimana, Ariel?” tanya Silvi penuh harap.

Ariel hanya mengembuskan napas panjang lalu menjatuhkan tubuhnya ke sofa.

“Yah... revisi naskahku ditolak lagi. Pak George bilang kalau tulisanku itu kayak tulisan bocil pertama kali coba-coba nulis cerita dewasa. Aku bahkan terancam dipecat kalau revisi mendatang gagal lagi.”

Nada putus asa itu membuat Silvi meringis. Ia ikut duduk, menatap Ariel dengan khawatir.

Ariel meraih sebuah majalah dewasa yang tergeletak di meja, membuka-buka tanpa fokus.

“Entah sampai kapan aku bisa bertahan kayak gini...”

“Kau bisa mencobanya lagi, Riel. Atau... bagaimana kalau kau kembali menulis teenlit saja?” ucap Silvi lembut, mencoba menghibur sekaligus memberi solusi.

Namun Ariel mendengus sinis.

“Silvi, kau sendiri tahu... Buku teenlit satu-satunya yang terbit pun tidak laku. Kira-kira... apa yang harus kulakukan, ya?”

Silvi menatapnya lama, lalu matanya melirik ke majalah di tangan Ariel. Bibirnya tersenyum kecil, penuh ide.

“Pria itu bisa membantumu.”

Ariel mengangkat wajah.

“Siapa?”

Silvi mencondongkan tubuh, lalu menunjuk sampul majalah dengan dagunya.

“Itu, pria di sampul majalah itu.”

Ariel menurunkan pandangan. Di sampul majalah itu tampak seorang pria tampan, gagah, dengan jas putih lengan panjang. Rambut hitamnya disisir rapi, senyum tipisnya menawan.

“Apa-apaan ini? Seorang dokter? Ngapain jadi sampul majalah dewasa? Majalah aneh!” Dengan kesal, Ariel langsung melempar majalah itu ke tong sampah.

“Riel!” Silvi hampir terlonjak melihatnya. “Astaga, kau ini!”

Tapi Silvi tetap melanjutkan, meski meringis melihat kelakuan sahabatnya.

“Itu dr. Nathan Xander. Dia pakar seksologi, sangat terkenal. Mungkin... kau harus belajar darinya.”

Ariel sempat terdiam, keningnya berkerut.

“Tadi aku juga baca-baca majalah itu,” lanjut Silvi cepat. “Katanya malam ini dia membawakan seminar tentang bagaimana memuaskan pasangan... di St. Regis. Tapi...”

Ariel menoleh cepat, matanya berbinar penasaran.

“Tapi...?”

Silvi menghela napas panjang, suaranya pelan.

“Tapi seminar itu hanya untuk pasangan suami istri...”

Mata Ariel bergerak-gerak, wajahnya penuh pikiran. Tiba-tiba ia tersentak, seolah sebuah ide gila muncul di kepalanya. Ia buru-buru berdiri dan memungut kembali majalah dari tong sampah itu.

“Silvi, aku harus pergi!” katanya terburu-buru.

Silvi memandangnya dengan dahi berkerut.

“Kau baru saja keluar dari ruangan editor, mau ke mana lagi?”

“Ke seminar dokter seksologi itu!” jawab Ariel mantap.

“Tapi... itu hanya untuk pasutri! Kau dengar tidak?!” Silvi hampir berteriak.

Namun Ariel sudah melangkah cepat ke arah pintu.

“Ariel!” seru Silvi, tapi sahabatnya itu sudah lenyap di balik pintu, meninggalkan Silvi ternganga.

Silvi hanya bisa memegangi kepala, menggeleng pelan.

“Astaga... anak itu... selalu saja bikin masalah...”

---

Lampu-lampu hotel St. Regis berkilauan mewah, memantulkan cahaya keemasan di ruangan ballroom yang penuh dengan kursi tertata rapi. Puluhan pasangan suami istri duduk berjejer, sebagian besar tampak serius memperhatikan slide presentasi di layar besar. Suara dr. Nathan Xander terdengar berat namun tenang, penuh wibawa, setiap kali ia menjelaskan materi.

“Cara pertama yang bisa dilakukan untuk menaikkan gairah pria,” ujarnya sambil menatap hadirin dengan tatapan tajam namun menenangkan, “adalah dengan menggoda melalui bahasa tubuh. Tubuh kita berbicara lebih cepat daripada kata-kata. Sebuah sentuhan kecil, tatapan mata yang tepat, bahkan cara berjalan... bisa membangkitkan gairah lebih dari seribu kalimat rayuan.”

Para peserta tampak mengangguk-angguk. Beberapa istri menoleh ke suami mereka sambil tersenyum nakal, membuat suasana ruangan sesekali terdengar tawa kecil.

Di sudut kursi belakang, Ariel duduk dengan wajah setengah bingung. Matanya menatap layar, tetapi pikirannya melayang. Ia memiringkan kepala, mencoba memahami penjelasan yang tampak sederhana bagi yang berpengalaman, namun terasa asing baginya.

Bahasa tubuh... tatapan mata... sentuhan kecil? Ariel menghela napas panjang. Tapi bagaimana kalau aku bahkan belum pernah melakukannya sama sekali? Bagaimana aku bisa menulis cerita dewasa kalau hanya mengandalkan teori seperti ini?

Ia menggigit bibirnya, lalu menunduk menatap buku catatan yang dibawanya. Hanya ada coretan singkat—lebih banyak tanda tanya daripada jawaban.

“Apa kau baik-baik saja?” bisik seorang wanita paruh baya di sebelahnya.

Ariel tersentak, lalu tersenyum kikuk. “Ah... iya, Bu. Saya hanya... banyak berpikir.”

Wanita itu mengangguk maklum lalu kembali fokus ke layar. Sementara Ariel justru makin resah.

Presentasi berlanjut. Slide demi slide menampilkan ilustrasi, kalimat-kalimat sugestif, dan tips praktis. Tapi semua itu terasa seperti bahasa asing bagi Ariel.

Tidak bisa. Aku butuh lebih dari sekadar teori, batinnya. Kalau aku ingin tulisanku hidup, aku harus tahu langsung dari sumbernya... dari dr. Nathan sendiri.

Matanya spontan melirik ke arah panggung. Sosok pria itu berdiri tegak, jas putih panjangnya membuatnya terlihat berwibawa sekaligus memancarkan aura dingin. Rambut hitamnya tersisir rapi, suaranya dalam dan tenang. Ada sesuatu dalam dirinya yang membuat Ariel sulit berpaling.

Ketika seminar berakhir, para peserta bertepuk tangan. Dr. Nathan menutup presentasi dengan senyum tipis dan ucapan,

“Terima kasih sudah hadir. Semoga malam ini membawa manfaat bagi kehidupan rumah tangga Anda.”

Ariel ikut bertepuk tangan, meski dalam hatinya ada kegelisahan yang semakin membuncah. Ia tahu ini saatnya bertindak.

Orang-orang mulai keluar dari ballroom, sibuk mengobrol sambil menggandeng pasangan masing-masing. Ariel, yang datang sendirian, justru menunduk agar tidak terlalu mencolok. Tangannya meremas tas kecil yang dibawanya, sementara langkahnya melambat, mengamati ke arah panggung.

Di belakang panggung, terlihat beberapa panitia sibuk merapikan peralatan. Seorang staf perempuan mendekati Nathan dan berbicara sebentar, lalu menyerahkan map berisi catatan. Nathan mengangguk singkat, wajahnya tetap datar.

Ariel menelan ludah. Dadanya berdebar keras.

Sekarang... atau tidak sama sekali.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
21 Chapters
บทที่ 1 ยัยเด็กอวดดี
บ้านหลังใหญ่ที่ถูกประดับไปด้วยดอกไม้นานาชนิด พร้อมกับเสียงไวโอลินที่ขับกล่อมผู้คนในงานให้เคลิบเคลิ้มไปกับบรรยากาศเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความหรูหรา เจ้าบ่าวกำลังทำหน้าที่ต้อนรับแขกเหรื่อในงานอย่างมีความสุข แต่กลับไร้เงาเจ้าสาวปรากฏตัวข้างกาย สาเหตุเพราะเจ้าสาวหน้ามืดจึงถูกพาไปพักผ่อนในห้องรับรองชั่วคราว กอหญ้า เด็กสาวถูกแม่ของเจ้าบ่าวซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับแม่ของเจ้าตัวใช้ให้มาตามเจ้าสาวลงไปข้างล่าง เธอเดินขึ้นมายังห้องพักของเจ้าสาว นับหนึ่งถึงสามในใจก่อนจะเคาะประตู แต่ยังไม่ทันได้เคาะประตูก็ได้ยินเสียงบางอย่างเล็ดลอดออกมาจากภายในห้องซะก่อน เสียงกระเส่าภายในห้องทำเอาคนด้านนอกหน้าแดงจัดอย่างควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่ อดไม่ได้ที่จะอยากใส่ใจแง้มประตูออกมาเล็กน้อยเพื่อดูสิ่งที่เกิดขึ้นภายในห้องด้วยความอยากรู้อยากเห็น ภาพที่เห็นทำเอาหน้าม้านรีบยกมือปิดปากทันที เพราะกลัวเสียงจะหลุดรอดออกไปจนถูกจับได้ จะห้ามไม่ให้ตกใจได้ยังไงกัน ในเมื่อคนที่อยู่ในห้องกับเจ้าสาว คือพี่ชายของเจ้าบ่าว สายฟ้า กิตติบดินทร์ ตับ! ตับ! ตับ! “อ่าาห์..เก่งมาก..เสียวฉิบหาย..รูเสียวกลืนดุ้นโคตรเก่ง อ่าส์..เป็นเจ้
Read more
บทที่ 2 ทั้งดื้อทั้งห่วยแตก
สายฟ้าเดินลงมายังห้องรับประทานอาหารก็พบกับน้องสะใภ้แสนสวย และน้องชายที่นั่งทานข้าวกันก่อนหน้านั้นแล้ว “แม่ไปไหน” เขาเอ่ยถามเมื่อไม่เจอแม่บังเกิดเกล้า “ไม่รู้ น่าจะไปหาน้องญ่าละมั้ง เหมือนจะหาคนมาดูตัวเพราะน้องได้ช่อดอกไม้” เหนือฟ้าคาดเดาไปเรื่อยเปื่อย “อืมม…” สายฟัากำหมัดแน่นจนเห็นเส้นเลือดที่มือ “สงสัยเหมือนกันใครจะมาเป็นแฟนน้อง คงโชคดีชะมัดเพราะน้องน่ารัก” สายฟ้ามองน้องชายแล้วอยากจะเตะสักป๊าบ “วันนี้เข้าบริษัทหรือเปล่า” “เข้าสิ และพี่กลับคอนโดเลยใช่เปล่า” “อืม..ไม่อยากอยู่เป็นก้าง” “ใครจะคิดแบบนั้น” เหนือฟ้าหรี่ตามองคนข้างกายก่อนจะยักไหล่เพราะไม่ได้สนใจอะไรมากมาย “คุณสายฟ้าลองชิมต้มยำสิคะ วันนี้พราวเข้าครัวเองเลย ไม่รู้จะถูกปากหรือเปล่า แต่รับรองแซ่บถึงใจแน่นอน” สายฟ้ามองต้มยำที่อยู่บนจานข้าวอย่างชั่งใจ ก่อนจะตักกินเข้าปากและชมว่าอร่อยดี จากนั้นก็เดินออกไปทันที อร่อยกับผี เผ็ดฉิบหาย แซ่บแบบนี้อย่าทำเลย ใจของชายหนุ่มตอนนี้อยู่ที่อีกคน เขากลัวว่าจะมีใครมายุ่งกับผู้หญิงที่เขาหมายปอง รีบสตาร์ทรถและขับออกไปทันที ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกว่าก็มาถึงหน้าบ้านของเพื่อนคุณ
Read more
บทที่ 3 ฉีดยาคุมกันท้อง
“ห่วยแตก แค่จูบยังไม่ได้เรื่อง ยังอยากได้นิ้วอีก” สายฟ้าสบประมาทเด็กสาวที่ต้องการแต่ทำอะไรไม่ถูกสักอย่างด้วยความชอบใจ “ก็ไม่เคยทำนี่ จะให้เก่งเหมือนคนมีประสบการณ์แบบเฮียสายได้ยังไง มีประสบการณ์มากสินะถึงเป็นชู้คนอื่นได้” “หึงเหรอไง” แม้จะโดนด่าแต่กลับไม่โกรธเลยสักนิด ขอแค่ได้แหย่เล็กน้อยก็พอใจแล้ว “ปล่อยได้หรือยัง” ใครจะบ้าโง่ไปหึงผู้ชายแบบนี้กัน “ได้สิ อยากล้างตัวไหม ขึ้นไปล้างบนห้องเดี๋ยวไปส่ง” กอหญ้ากะพริบตาไปมาด้วยความงุนงง บทจะปล่อยก็ปล่อยง่ายดาย บทจะบังคับก็เอาแต่ใจซะเหลือเกิน เธอไม่ไว้ใจผู้ชายเจ้าเล่ห์ แต่เธอเป็นคนสะอาดอยู่ในสภาพนี้ไม่ได้จริง ๆ สุดท้ายก็พยักหน้าเดินตามขึ้นไป กอหญ้าเข้ามาในห้องที่โคตรจะหรูหรา ข้าวของที่วางโชว์แม้แต่ของตกแต่งก็ยังแพงเฉียดล้าน เธอลอบกลืนน้ำลายลงคอ ไม่แปลกใจเลยที่ใช้ชีวิตแบบนี้ อิจฉาผู้ชายคนนี้ซะจริง… เธอมองไปยังครัวที่มีครบทุกอย่างก็ได้แต่หงุดหงิดในใจ เคยขอคุณแม่แล้วแต่คุณแม่ไม่ยอมทำให้บอกว่ามันยุ่งยาก เธอลอบมองผู้ชายคนนี้ที่เดินไปเดินมาเหมือนกำลังอวดสิ่งที่เขามีอยู่ในมือ “จะสำรวจอีกนานไหม ไม่อยากล้างตัวแล้ว” เสียงทุ้มที่ดังแผ่วเ
Read more
บทที่ 4 คนใจร้าย
เช้าวันใหม่สายฟ้าตื่นขึ้นมาอย่างสดใส อ้อมกอดมีร่างบางนุ่มนิ่มที่เขารู้ดีว่ามันน่าสัมผัสขนาดไหน เขาโน้มหน้าลงไปมอบจูบให้ประทับไว้บนหน้าผากกลมเกลี้ยงและลุกขึ้นเข้าห้องน้ำไป คล้อยหลังไปไม่นานดวงตากลมโตก็ลืมขึ้นและมองไปยังห้องน้ำที่มีชายคนนั้นอาบน้ำอยู่ มือบางลูบสัมผัสไปมาบริเวณหน้าผากที่โดนจูบ ไออุ่นยังคงอยู่จนทำให้ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อ ชอบกันหรือไง! จะเป็นไปได้ยังไง! ก็แค่หวั่นไหวไปตามอารมณ์เท่านั้น ใช่! เธอถามตัวเองว่าชอบเขาหรือไง มันเป็นไปไม่ได้หรอก เขาลวนลามเลยนะคอยรังแกกลั่นแกล้งกันอยู่ตลอด เธอชอบไปได้ยังไง หรือเพราะสัมผัสของเขาทำให้เธอหลงใหลไปกับมันชั่วครู่ชั่วคราวและดันเผลอคิดไปว่ามันคือเรื่องจริง แต่เธอไม่ได้รังเกียจ ไม่ได้ขยะแขยง ความรู้สึกนี้มันคือชอบหรือเปล่า ชอบคนที่คบชู้กับคนอื่นนี่นะ ไม่หรอก ไม่มีทาง กอหญ้าลุกขึ้นตรวจดูเสื้อผ้าที่ยังเป็นชุดเดิมปกติ ก่อนจะรีบออกไปจากห้องนี้ ลงมาได้ก็เดินไปโบกแท็กซี่กลับบ้านทันที สายฟ้าที่ออกมาจากห้องน้ำเมื่อไม่เห็นร่างบางก็เข้าใจทันทีว่า
Read more
บทที่ 5 งานเข้าของแท้
‘กินข้าวด้วยนะ เด็กดื้อ’ กอหญ้าจ้องมองข้อความด้วยความสับสนและมึนงง ยังไม่หยุดอีก ยังไม่เลิกวุ่นวายอีกหรือไง ทำไมไม่ลืมกันไปนะ เธอรู้สึกท้อ บอกใครก็ไม่ได้ บอกแม่มีหวังได้ประเคนเธอถึงหน้าตัก ทำยังไงดีนะ? คิดไม่ออก… ครืดดดด “ว่า” [ออกไหมคืนนี้ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับแสงสี] “ฮ่า ฮ่า ถ้าผัวตามทำไง” [แกมีผัว ต๊ายยย มาเล่าเลยนะ] “ไว้เจอกัน” มือเล็กวางโทรศัพท์ก่อนจะหลับตานอนรอเวลา ไม่คิดอะไรแล้ว คิดไปก็เท่านั้นนอนดีกว่า 19:00 กอหญ้าเดินเข้ามาในร้านอาหารและเดินตามทางที่มีแต่แสงไฟห้อยระย้าก่อนจะเจอกลุ่มเพื่อนที่นัดกันไว้ เธอรีบเดินเข้าไปหาทันที “มาแล้วจ้า” กอหญ้าเดินมานั่งข้างลูกปัดอย่างว่าง่าย “วันนี้นางแต่งตัวสวย มีผัวแล้วออร่ามันเกิด” “ผัว? กอหญ้าแกมีผัวแล้ว ใครกัน” แก้มรีบถามด้วยความสนใจทันที “เราไม่มี” กอหญ้ายิ้มกริ่มที่ได้แกล้งเพื่อน “ยัยลูกปัด!!” แก้มเสียงดังทันที ฟังไม่รู้เรื่องแล้วเอามาพูดต้องยกให้เพื่อนคนนี้เลย
Read more
บทที่ 6 รับบทลงโทษจากว่าที่ผัว
รถยนต์กำลังแล่นไปตามท้องถนนยามค่ำคืนที่มีรถพลุกพล่านเต็มไปหมด ช่างแตกต่างกับบรรยากาศภายในรถที่มีความอึมครึ้มจนดูอึดอัด “คืนนี้นอนที่คอนโดอย่าลืมส่งข้อความไปบอกคุณน้าด้วย และอย่ามาปฏิเสธ” สายฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบติดหงุดหงิด ก่อนจะเงียบในที่สุดทำให้กอหญ้าไม่มีทางเลือก จึงทำได้แค่ส่งข้อความบอกคนที่บ้าน พอถึงคอนโดเธอก็เดินตามเขาไปอย่างว่าง่าย จะหนีก็คงหนีไม่พ้นเพราะถูกจับมือแน่นขนาดนี้ “หิวหรือเปล่า ไปกินเหล้าได้แตะอาหารมั้ย” “กินค่ะ กินอาหารไปหลายอย่าง ญ่าไม่รู้จักผู้ชายคนนั้นนะ เขาเข้ามาทักเองและก็มาเจออีกทีตอนออกจากห้องน้ำ” “บอกทำไม คิดว่าจะหึงหรือยังไง” สายฟ้าเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบคล้ายไม่สนใจ กอหญ้ากัดริมฝีปากล่างแน่นขบเม้มจนห้อเลือด เงยหน้ามองชายหนุ่มที่หันหลังให้เธอด้วยความไม่เข้าใจ สรุปแล้วเขาปั่นหัวเธอเล่นสินะ ผู้ชายก็คือผู้ชายวันยันค่ำ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบกลับไปว่า “เปล่าค่ะ ฉันไม่เคยคิดจะให้คุณมาหึงมาหวงอะไร มันไร้สาระมาก ว่าแต่ธุระของคุณจบแล้วใช่ไหม
Read more
บทที่ 7 อย่าดื้อถ้าไม่อยากโดนดุ
กอหญ้ามองสายฟ้าหยิบกล่องใบนั้นขึ้นมาอย่างสนใจ ทันทีที่เปิดฝากล่องใบหน้าหวานก็มองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความตกใจทันที กล่องสีดำที่ภายในกล่องบรรจุไปด้วยดิลโด้แท่งยาวสีชมพู ไวเบรเตอร์สีชมพูรูปทรงเรียวยาว กุญแจมือและสายรัดสีชมพูที่ประดับไว้ข้างขวดเจลหล่อลื่น และมีขวดเซรั่มขวดเล็กที่นอนแอ้งแม้งอยู่ข้าง ๆ “ไม่ต้องกลัวไปนะ ไม่ถึงตายหรอก” สายฟ้าพูดพร้อมกับหยิบกุญแจมือมาคล้องข้อมือพร้อมกับสายรัดที่รัดหัวเข่ากับแขนไว้ด้วยกัน “เฮียยย ญ่ากลัว” “ไม่ต้องกลัว” สายฟ้าหยิบเจลหล่อลื่นมาเทใส่มือแล้วลูบไปตามร่องเสียวที่มันอ้าออกหลังจากถูกมัด “อื้อ! อย่าลูบแบบนั้น” “มันเสียวหรือไง ทำแบบนี้จะได้ไม่เจ็บไง” กอหญ้ามองมือหนาที่ราดเจลหล่อลื่นและลูบร่องของเธออย่างเอาเป็นเอาตาย ถึงแม้ท่าทางของเธอมันจะน่าอายเพราะถูกมัดก็เถอะ แต่บทเรียนที่เขากำลังสอนเธอกลับชอบมัน อารมณ์ที่เขาปลุกเร้ามาตลอดทำให้เธออยากรู้ว่าเขาจะสอนอะไรเธอบ้าง ร่างกายเปลือยเปล่าของสายฟ้าตอนนี้กลับเปียกชุ่มไปด้วยเจลหล่อลื่นที่เขาเทลงมา เขาชักแก่นกายใหญ่ไปมาเพื่อเตรี
Read more
บทที่ 8 ป้อนอาหารในครัวแต่เช้า
สายฟ้ากดไหล่แฟนสาวให้นั่งลงไปกับพื้นและใช้สายตาออกคำสั่งว่าเขาต้องการให้ทำอะไร กอหญ้ามองตามสายตาก็เข้าใจในทันที เสียงกลืนน้ำลายลงคอทำเอาคนด้านบนอดที่จะกลั้นขำไม่ได้ เด็กอวดดี เก่งแต่ปาก แต่ก็น่ารัก… กอหญ้าเอื้อมมือไปดึงกางเกงขายาวของเขาลงมา แก่นกายใหญ่ก็ดีดผึงใส่หน้าเธอทันที มันชูชันผงกหัวทักทายเหมือนกับต้องการเรียกร้องให้จัดการมันตามสบาย “เมื่อคืนที่เราทำกัน มันก็ใหญ่แบบนี้เหรอ” กอหญ้าเอื้อมมือไปจับมันและลูบไปมาเพื่อวัดขนาดความยาว ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้ เมื่อคืนมันเข้าไปได้ไงกันนะ “แบบนี้แหละ และอาจขยายใหญ่ได้มากกว่านี้นิดหน่อย หนูอยากรู้เหรอ” สายฟ้าถามไปก็ขยับโยกตามมือที่ถูไถอย่างรู้จังหวะ “ใหญ่ได้มากกว่านี้อีก” กอหญ้าพูดเหมือนคนละเมอออกมา สายตาไม่ละไปจากท่อนเอ็นที่ใหญ่โตในมือของเธอ แววตาซุกซนเหมือนได้ของเล่นถูกใจ มือเล็กขยับขึ้นขยับลงอย่างนึกสนุกยิ่งน้ำสีขาวใสที่ไหลออกมาจนยืดทำให้มือบางขยับเร็วขึ้นจนคนด้านบนร้องครางออกมาอย่างทนไม่ไหว “หนู หนูครับ ญ่าครับ ญ่าช้าลงหน่อย ซี้ดดด กอหญ้าหนูจะฆ่าผัวหรือไง เบาหน่อยกอหญ้า อ
Read more
บทที่ 9 เข้าหาผู้ใหญ่
ช่วงบ่ายรถยนต์สีดำขับเข้ามาจอดในบ้าน สายฟ้าเดินไปเปิดประตูรถให้กอหญ้าลงมา ก่อนที่จะปิดประตูรถตามเดิมและเดินตามกันเข้าไปในบ้าน “สวัสดีครับคุณน้า อ้าว! แม่ก็อยู่ที่นี่ด้วย” “ทำไมย่ะ ฉันจะไปไหนต้องรายงานแกหรือไง” “ผมก็ถามเฉย ๆ ไหมล่ะ ซีเรียสไปได้” “แล้วแกมากับน้องได้ไง ฮะ ตาสายฟ้า อย่ามาหมกเม็ดแม่นะ พูดมาเดี๋ยวนี้” “ปรายเธอก็ใจเย็นก่อน หลานจะแทรกได้ยังไงก็เธอเล่นใส่ไม่หยุดแบบนี้” กอแก้วห้ามเพื่อนพร้อมกับปรายตามองสำรวจลูกสาวอย่างโล่งใจ “ใช่ครับน้าแก้ว แม่พูดไม่หยุดเลย” “เดี๋ยวแกจะโดนฉันฟาดให้” ปรายฟ้ามองลูกชายตัวดีด้วยความมันเขี้ยวก่อนจะมองไปทางหลานสาวที่นั่งยิ้มอยู่ไม่ห่าง “กอหญ้าหลานป้า มาหาป้าเร็ว” กอหญ้ายิ้มหวานให้หญิงวัยกลางคนที่ใจดีกับเธอมาตลอด “คุณป้า สบายดีหรือเปล่าคะ” “สบายดีลูก แต่จะสบายใจกว่านี้ถ้าได้หนูมาเป็นลูกสะใภ้ของป้า” ปรายฟ้ายิ้มหวานยิ่งมองก็ยิ่งเอ็นดู ดวงหน้าหวานสบตากับชายหนุ่มที่นั่งตรงข้าม ก่อนที่เขาจะพยักหน้าให้เธอเล็กน้อย เพื่อให้เธอมั่นใจในสิ่งที่เธอจะพูด
Read more
บทที่ 10 เจ็บตัวแบบไม่คาดคิด
เหนือฟ้าเดินเข้าบ้านมาด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาจากข้างนอกทั้งวัน ยิ่งเห็นคนที่นั่งรอที่ห้องรับแขกทำให้อารมณ์ของเขาขุ่นมัวมากกว่าเดิมอีก ไม่รู้จะขยันทำหน้าซังกะตายทำไมนักหนา “เป็นอะไรอีก และมานั่งรอต้องการอะไร” “พราวจะกลับไปนอนที่บ้านสักสองสามวัน เลยมารอบอกคุณ เพราะพราวจะกลับพรุ่งนี้เช้า” “อืม..ผมต้องไปด้วยไหม” น้ำพราวสายตาตื่นตระหนกแต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของเหนือฟ้า “”ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณงานเยอะนี่คะช่วงนี้ และอีกอย่างบ้านพราวก็ไกลกว่าบ้านคุณ” “เดี๋ยวจะฝากของขวัญไปให้นะ จะได้ดูไม่น่าเกลียดเกินไป” “ขอบคุณค่ะคุณเหนือที่ห่วยใยคนในบ้านของพราว” “ไม่เป็นไร ผมแค่ทำตามหน้าที่” พูดจบก็ลุกเดินออกไป ไม่ได้สนใจคนที่มองตามหลัง น้ำพราวมองสามีตามกฎหมายด้วยความไม่พอใจ สัญญาหนึ่งปี จดทะเบียนสมรส ถ้าไม่มีลูกก็หย่าขาด เธอจะเอาปัญญาที่ไหนมามีลูก ขนาดใส่ชุดนอนยั่วยังไม่สนใจกันเลย เหนือฟ้าข้อด้อยเยอะกว่าสายฟ้ามากเกินไป ดีแค่ทำงานเก่งหาเงินเก่งเท่านั้น อย่างอื่นไม่ได้เรื่อง เธอลุกขึ้นเดินขึ้นห้อง เดิน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status