Mag-log inShare
ตอนที่ 4 กลัวอดใจไม่ไหว
Petsa ng paglalathala:
2026-11-09 22:54:43เขานิ่วหน้าเพิ่มเสียงขึ้นเรื่อย ๆ แล้วคว้ามือเธอให้หยุดอย่างหงุดหงิดรู้ว่าเธอตั้งใจกดแรง ๆ มือที่สัมผัสกันทำไวน์หวั่นไหวเงยมองสบสายตาคมที่แข็งกร้าวก่อนจะยื่นหน้าประกบริมฝีปากอิ่มกดจูบสอดเรียวลิ้นเข้าตวัดหยอกลิ้นหนาภายในปากฉ่ำชื้น มือหนาประคองต้นคอเรียวจูบตอบโต้อย่างหื่นกระหายเสียงหายใจหอบกระเส่า สักพักเธอก็ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง
“เดี๋ยวแผลปริ” เสียงหวานอ่อนนุ่มพร้อมกับอมยิ้มอ่อน ๆ
“เธอเริ่มก่อน” เขาจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มยังไม่จุใจอยากจูบเธออีกครั้ง
“ช่วยไม่ได้ เสียงร้องเซ็กซี่เลยอดใจไม่ไหว......” ดวงตากลมโตมองกะลิ้มกะเหลี่ยลากนิ้วเรียวเกลี่ยอกแกร่งตามรอยกล้ามเนื้อ
“ฮึ จะมีใครรู้ไหมนะ ว่าหมอไวน์ที่เรียบร้อยน่ารัก ร่านขนาดไหน” ทศราชยกยิ้มมองเด็กร่านของเขาตาหวานเยิ้ม
“ก็ว่าจะลองนอนกับคนอื่นดู เขาจะได้รู้ว่าหนูร่าน......”
“เอาสิ ถ้าอยากให้พวกมันตาย!” เขาแสยะยิ้มเหี้ยมเอาจริง
“ไหนบอกว่าถ้าหนูอยากมีใครก็ให้มีได้ไง........” ไวน์ยิ้มอ่อนหยิบยาทาแผลมาบรรจงทาให้บริเวณแผลอย่างใจเย็น
“มีได้หลังจากที่ฉันเบื่อเธอ”
“คุณไม่เบื่อหนูง่าย ๆ หรอก” นัยน์ตาหวานเหลือบมองชายหล่อเข้มตรงหน้า ที่จ้องมองเธอราวกับเหยื่ออันโอชะ
“รู้นี่ เราคงต้องอยู่ด้วยกันจนตาย....”
“ไม่เอาค่ะ อยากมีชีวิตปกติไม่อยากอยู่กับมาเฟีย ลุ้นทุกวันแบบนี้ไม่ไหว” เธอรีบปฏิเสธหยิบผ้าพันแผลมาวางเพื่อปิดบาดแผล
“อีกไม่นานหรอก คนอย่างฉันเดี๋ยวก็ตาย”
“อย่าพูดอย่างนั้น!” หน้าสวยขึงขังไม่อยากให้เขาพูดเรื่องตายมันเป็นลางไม่ดี
“เป็นห่วงเหรอ” เขายิ้มกรุ้มกริ่มนัยน์ตาเป็นประกายแอบดีใจอยู่ลึก ๆ ที่ยังมีคนเป็นชีวิตเขา
“ค่ะ” เธอหลบสายตาเขินอายเสียงอ่อนลงก้มมองผ้าพันแผลขาวสะอาดปิดแผลไว้สนิทบนหน้าท้องแกร่ง ก่อนจะหันไปเก็บอุปกรณ์ในกระเป๋าให้เป็นระเบียบ
“คืนนี้นอนเป็นเพื่อนหน่อยสิ”
“หนูต้องกลับไปเข้าเวรค่ะ”
“งานบ้าบออะไรไม่มีเวลารู้อย่างนี้ไม่ส่งให้เรียนแพง ๆ ให้เป็นอีตัวคอยบำเรอดีกว่า” เขาเสียงเหวี่ยงมองตาขวางอย่างหงุดหงิด ไวน์หันมามองแล้วยิ้มอ่อน
“ถ้าหนูเป็นอีตัวคุณเขี่ยหนูทิ้งตั้งแต่ตอนเรียกใช้ครั้งที่สามไปแล้ว ที่ยังอยู่ได้ถึงตอนนี้เพราะหนูฉลาด...คุณชอบคนสวยและฉลาด”
“เปล่า ฉันชอบที่เธอร่านต่างหาก” คิ้วเข้มเลิกขึ้นกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอมองด้วยใจสั่นไหวยื่นหน้าเข้ากระซิบข้างหูชายหนุ่ม
“พูดแบบนี้ หนูอยากขึ้นบนตัวคุณจัง” หน้าสวยเอียงมองสบตากับชายหนุ่มที่เธอหลงใหลคลั่งจนโงหัวขึ้นเขาเป็นทั้งผู้มีบุญคุณและผัวทูนหัวในเวลาเดียวกัน
“เดี๋ยวแผลปริ” ทศราชยิ้มเยาะสายตากรุ้มกริ่ม ไวน์พ่นลมหายใจลุกขึ้นยืนหยิบกระเป๋าอุปกรณ์ทำทีจะเดินออกจากห้อง
“ช่วงนี้อยู่ห่างกันสักหนึ่งอาทิตย์แล้วกันนะคะ รอแผลหายก่อน”
“เข้าเวรทุกวันเลยเหรอ แล้วใครจะล้างแผลให้” เขาเงยมองด้วยความสงสัยปกติเธอจะมีวันหยุดไม่เคยทำงานยาวหนึ่งอาทิตย์
“เปล่าค่ะ มีวันหยุดแต่ไม่อยากเจอกลัวอดใจปล้ำคุณไม่ไหว เดี๋ยวแผลจะอักเสบ”
“เหอะ พูดซะของขึ้นเลย” ริมฝีปากหนาขบเม้มเหลือบมองเป้ากางเกงตัวเอง หมอไวน์หันไปอมยิ้มชอบใจ
“กลับก่อนนะคะ เดี๋ยวบานปลาย” มือเรียวยกขึ้นไหว้ผู้มีบุญคุณอุปการะเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่วัยรุ่น แล้วหันหลังเดินบิดนวยนาดยั่วคนเจ็บที่ทำได้แค่มองอย่างกระหายอยาก
สิรดาเดินมายังห้องครัวเพื่อบอกกับแม่บ้านผ่องว่าจะกลับ พอดีกับเป็นเวลาพักทานอาหารเย็นของเหล่าคนงาน คนรับใช้และลูกน้องนับสิบชีวิตที่ทยอยกันผลัดเปลี่ยนมาทานอาหาร
“วันนี้รีบกลับจังไวน์” เสกโตมาพร้อม ๆ กับไวน์เอ่ยถามขณะนั่งทานข้าวอยู่กับกลุ่มลูกน้องคนอื่น
“เราต้องไปเข้าเวร” ไวน์หยิบขวดน้ำดื่มในตู้เย็นมาบิดเสียบหลอดดูดท่าทางนุ่มนิ่มเรียบร้อย
“กินข้าวด้วยกันก่อนสิ ชอบกินน้ำพริกไม่ใช่เหรอ” บาสชวนให้เธอนั่งทานข้าวด้วยกัน ไวน์มองอาหารบนโต๊ะมีน้ำพริกปลาทูของโปรดก็หิวขึ้นมาทันที เลยนั่งลงข้างเพื่อน เสกหยิบจานมาตักข้าวส่งให้แล้วนั่งทานอาหารพูดคุยกันสนิทสนมเหมือนครั้งวัยเยาว์ พวกเขาห่างเกินกันไปบ้างช่วงที่ไวน์เรียนหมอและทำงานหนักจนแยกไปอยู่คอนโดคนเดียวเนื่องจากคฤหาสน์หลังนี้อยู่ชานเมืองกว่าจะขับรถเข้าเมืองได้ต้องฝ่ารถติดทำให้เธอไม่ค่อยสะดวก ไวน์จึงไม่ค่อยมีโอกาสสุงสิงกับเพื่อนที่โตมาด้วยกันสักเท่าไหร่
Pinakabagong kabanata
เมียทูนหัวของมาเฟีย ตอนที่ 10 ทำไมต้องรอทุกที
“ทำไมต้องให้รอทุกที คนอื่นสำคัญหมดยกเว้นฉัน!” สายตาคมวูบไหวมองอย่างตัดพ้อเขาเป็นคนส่งเสียเลี้ยงดูและเป็นผัวคนแรก เธอควรให้ความสำคัญเขาที่สุด“ทุกชีวิตมีค่าสำคัญเหมือนกันหมด ไม่ว่ายากดีมีจนหมอก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด ขอหนูไปเถอะ.....” เธอมองใบหน้าคมที่คิดถึงแต่ในตอนนี้เธอมีหน้าที่สำคัญและไม่เข้าใจว่าเขาจะมาแกล้งเธอเพื่ออะไร เขาหน้าบึ้งตึงสะบัดมองไปทางอื่นอย่างหงุดหงิด“ไปก็ได้ แต่คืนนี้ไปหาที่บ้านด้วย!”“ไม่รับปากนะคะ ถ้าเหนื่อยมากก็ไม่อยากขับรถไป...” คิ้วเรียวขมวดแปลกใจเหล่มองเขาที่ออกคำสั่งให้ไปหา ทศราชหันมองเธอที่ไม่ยืนยันว่าจะไปด้วยแววตาแข็งกร้าว ไวน์ยืนนิ่งเตรียมตัวตั้งรับรอเขาตวาดใส่ ทว่ากลับไม่เป็นเช่นนั้นใบหน้าคมเข้มโน้มลงใกล้ชิดริมฝีปากหนากดลงประกบจูบเธอแผ่วเบา ไวน์เชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มซึมซับความอุ่นจากชายที่คิดถึงมือเรียวกำแขนแกร่งแน่นรสจูบหวานล้ำทำหมอสาวเคลิบเคลิ้ม สักพักเขาก็ผละออกอย่างอ้อยอิ่งต้องห้ามใจสถานที่ไม่เอื้ออำนวยให้เกินเลยและเกรงว่าเธอจะเสียหาย“ไปหานะ ฉันจะรอ....” สายตาคมมองหมอสาวตาหวานเยิ้มคนดุดันอย่างเขาดูอ่อนโยนที่สุดก็วันนี้ ไวน์เงยมองแววตาสั่นไหว“ถ้าจะบอกแ
เมียทูนหัวของมาเฟีย ตอนที่ 9 อย่ามาวอแว
ทั้งสองหายใจหอบเหนื่อยตัวโยน เขาผละออกห่างยืนมองหญิงสาวนอนอ่อนระทวยผิวขาวมีรอยแดงเต็มกายทรวดทรงที่น่าหลงใหลทำให้เขาต้องการมีสัมพันธ์กับหมอสาวอีกครั้งแต่ต้องตัดใจเพราะพูดไปแล้วว่าจะมีอะไรกับเธอแค่ครั้งเดียว“อย่าปล่อยให้ท้อง” เขาทำไม่แยแสพลางก้มหยิบเสื้อผ้าที่ตกอยู่ข้างเตียงมาสวมใส่“ค่ะ” ไวน์เขยิบตัวนั่งคว้าผ้าห่มมาปิดบังร่างกาย“นี่เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ฉันจะเอาเธอ อย่ามาขอร้องหรือตามวอแวฉันอีก”“ค่ะ” เธอเงยมองเขาด้วยใจสั่นไหวเวลาของความสุขช่างสั้นเสียจริง“รีบมีผัวซะ ตอนร่านจะได้มีที่ลง”“ค่ะ” ไวน์ถอนหายใจหลุบตาลงต่ำ เธอได้แต่ตอบรับสั้น ๆ ไม่หือไม่อืออะไรจนทำให้เขาลังเลก่อนจะเดินไปยังประตูห้อง“ไปนะ....” หน้าคมเอียงมองเธอนั่งก้มหน้าเศร้าแล้วหนักใจไม่เคยรู้สึกผิดที่มีอะไรกับผู้หญิงเท่าครั้งนี้“ค่ะ” เสียงหวานแผ่วเบาขอบตาร้อนผ่าวก้มหน้าไม่อยากให้เขาเห็นว่าเธอกำลังจะร้องไห้ มือเรียวกำผ้าปูที่นอนแน่นอย่างอดกลั้นเมื่อประตูปิดลงหยดน้ำตาก็ร่วงหล่นลงบนผ้าห่ม ความสุขชั่วคราวมาไวไปไวไม่ทันเตรียมใจหวังคิดว่าเขาจะนอนข้างกายสักคืนกลับไม่เป็นอย่างนั้น ได้แต่โทษตัวเองที่หวังสูงอาจเอื้อมไปยุ่
เมียทูนหัวของมาเฟีย ตอนที่ 8 หนูไม่ได้ฝัน
“หนูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม........” ดวงตาสวยมองอย่างเว้าวอนยกมือขึ้นลูบไล้แก้มสากใบหน้ากับสายตาที่ดุดันทำเธอเคลิบเคลิ้มหลงใหลใฝ่ปอง“ฉันจะเอาแรง ๆ เธอจะได้ตื่นจากฝัน.....” เสียงทุ้มแหบพร่ามองร่างบอบบางผิวหน้าขาวใสไร้จริตมารยาความอ่อนเยาว์น่าทะนุถนอมช่างเย้ายวนให้เขาวาบหวามตื่นเต้นที่จะได้ครอบครองอย่างไม่น่าเชื่อ เขาประกบปากจูบบดขยี้หื่นกระหายลมหายใจรดพวงแก้มเนียน ลิ้นหนาแทรกเข้าตวัดในปากนุ่มฉ่ำชื้นกันพัลวัน เอวหนาโหย่งขึ้นสูงกดแทรกความแข็งแกร่งแหวกโหนกเนื้ออูมที่เปียกเยิ้ม“ฉึก” เพียงหัวลำที่กดแทรกเข้ากายสาว ไวน์ผละออกหน้าเสียพยายามถดตัวหนีแต่เขากดล็อกตัวเธอเอาไว้ไม่ให้หนีเธอนอนตัวสั่นน้ำใสไหลลงหางตาสีหน้าหวาดกลัว“ไม่เอาแล้ว หนูเจ็บ.......” หน้าสวยชุ่มไปด้วยน้ำตา ทศราชพยายามอดกลั้นความต้องการยอมถอยหัวลำของแก่นกายออกจากกายสาว“ไม่บอกก่อนว่าไม่เคย จะได้เล้าโลมอีก” เขาเสียงเหวี่ยงหงุดหงิดอารมณ์กำลังได้กลับต้องหยุดชะงักเพราะความบริสุทธิ์“หนูคิดว่าคุณรู้....”“ไม่คิดว่าจะรอดมาถึงตอนนี้ เห็นสวย ๆ มีคนตามจีบเยอะคิดว่าโดนใครสอยไปกินล่ะ”“หนูเก็บความสาวไว้ให้คุณ” ดวงตากลมโตเป็นประกายฉายชัดความรู้
เมียทูนหัวของมาเฟีย ตอนที่ 7 อย่าทำแบบนี้
“อย่าทำแบบนี้......” เสียงห้ามนั้นช่างเบาจนแทบไร้เสียง เธอเงยมองตาแป๋วเผยอปากเซ็กซี่เย้ายวนและยิ่งเห็นขาขาว ๆ โผล่พ้นผ้าห่มยิ่งวาบหวามจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สายตาที่มองมาทำให้เธอรู้ว่าเขาพยายามฝืนตัวเองอยู่เลยเขยิบตัวขึ้นคล้องวงแขนเรียวล้อมรอบต้นคอหนาแล้วโน้มลงประกบจูบ“เฮ้ย! ไม่ได้!” เขารีบดันร่างบางออกห่างกลัวตบะแตก“อย่าทำอย่างนี้ ไม่งั้นฉันจะไม่ให้เธอมาเหยียบที่นี่อีกเลย!” น้ำเสียงทุ้มดุดันกับแววตาแข็งกร้าว ทำให้ไวน์ที่ถูกผลักไสหน้าเศร้า“ทำไมคุณไม่ต้องการหนู หนูไม่สวยเซ็กซี่เหมือนคนอื่นเหรอคะ อ่อยขนาดนี้คุณยังไม่แลเลย น่าอายชะมัด........” เธอมองอย่างตัดพ้อรู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ได้รังเกียจเพียงแต่เขาไม่อยากเกินเลย หน้าสวยก้มลงคิดวิธีที่จะทำให้ยอมรับความจริงว่าต้องการเธอเหมือนกัน........ร่างบางค่อย ๆ ผละออกห่างก้าวเท้าลงเหยียบพื้นห้องเย็นเฉียบเดินตรงไปยังประตูห้องนอน“ไปไหน” ทศราชมองขมวดคิ้วมองตามด้วยความสงสัย“จะลองไปอ่อยผู้ชายคนอื่นดูค่ะ หนูอยากรู้ว่าตัวเองน่ารังเกียจขนาดอ่อยก็ไม่มีใครเอาจริงไหม” หน้าสวยเอียงมองเล็กน้อยยกมือจับที่กลอนประตู ทศราชเด้งพรวดวิ่งไปขวางทันที“บ้าไปแล้วโดนย
เมียทูนหัวของมาเฟีย ตอนที่ 6 มีอะไรกับหนูได้ไหม
สิบปีก่อนทศราชถูกลอบทำร้าย ท่ามกลางความชุลมุนลูกน้องคนหนึ่งเอาตัวมาบังรับกระสุนแทนเขาจนอาการสาหัสก่อนจากไปลูกน้องได้ขอร้องให้ส่งลูกสาวเรียนหมอเพราะมันเป็นความใฝ่ฝันของลูกสาว ทศราชรับคำตั้งใจแค่ส่งเสียเงินให้กับครอบครัวของลูกน้องแต่เด็กสาวกลับไร้ญาติเหลือตัวคนเดียว เขาเลยพาเธอมาอยู่ที่คฤหาสน์แล้วให้ป้าผ่องช่วยดูแล ไวน์ทำอาหารและงานบ้านตามที่ป้าผ่องสั่งควบคู่กับการเรียนหนังสืออย่างเคร่งครัดในช่วงนั้นทศราชทำงานสร้างระบบการพนันออนไลน์ที่ประเทศเพื่อนบ้านเลยไม่ค่อยได้พบเจอกับไวน์อีกทั้งเขายังเป็นนักเที่ยวราตรีมีผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าจึงแทบไม่มีเวลาสนใจมองเด็กที่เขารับเลี้ยงไว้เธอได้โตเป็นสาวสะพรั่งสวยเปล่งปลั่งเป็นที่หมายปองของผู้ชายทั้งหนุ่มและแก่ที่ตามวอแวแต่ไวน์ก็ไม่สนเรื่องความรักตั้งหน้าตั้งตาเรียนเพื่อทำตามความฝันของตัวเองจนจบการศึกษาได้เป็นหมอสมใจเขาได้เจอไวน์บ้างเป็นครั้งคราว แต่ได้เจอกันเต็ม ๆ ในวันที่เธอแอบเข้าไปช่วยคนเจ็บในห้องเชือดเมื่อสามปีก่อน เขาที่ยืนมองเธอนอนหมดสติอยู่ตรงหน้าอย่างเย็นชาก็พลิกตัวหันเดินออกไปจากห้องโดยไม่ใส่ใจเธอเลยสักนิดค่ำคืนวันนั้น ทศราชแอบย่องเข้าไปหาไวน
เมียทูนหัวของมาเฟีย ตอนที่ 5 ขวางหูขวางตา
เมื่อทานอาหารเสร็จ เสกเดินถือกระเป๋าอุปกรณ์ใบใหญ่มาส่งสิรดาที่รถหรู เขาหันมองเพื่อนที่เดินมาเคียงคู่กันด้วยวสายตาลึกซึ้งรู้สึกดีกับเธอเกินกว่าเพื่อนและรู้อยู่แก่ใจว่าไม่อาจเป็นไปได้มากกว่านี้ สิรดาเหลือบหางตามองรู้ว่าเสกมองเธอแต่ไม่พูดอะไร“ไวน์เปลี่ยนไปมากเลยนะ ดูสุขุมขึ้น ก็อย่างว่าหน้าที่การงานดีก็ต้องวางตัวดี” เสกยิ้มให้พลางมองดวงหน้าสวยเปล่งปลั่งตรงหน้าใกล้กันแค่นี้แต่ไกลเกินเอื้อม ไวน์หยุดเดินหันมามองแววตาสุกใส“เราติดท่าทางพวกนี้เพราะต้องทำตัวให้เหมาะสมกับหน้าที่ ถึงยังไงเราก็ยังเป็นไวน์คนเดิมนะ”“เสกดีใจที่เห็นไวน์เติบโตไปได้ด้วยดี” เขายินดีจากใจที่เห็นเพื่อนได้ดี“เราก็ดีใจเหมือนกัน เสกเป็นคนขยันจริงจังในการทำงานสักวันเสกต้องได้ดีมากกว่านี้ในสายงานของตัวเอง” ริมฝีปากอวบเคลือบด้วยลิปสติกสีอ่อนแย้มยิ้มให้อย่างจริงใจให้กับเพื่อนที่ดีเสมอมา“ขอบใจนะ เราจะสู้ต่อไป” เสกแววตาสั่นไหวแค่เพียงได้เห็นรอยยิ้มสดใส สิ่งที่เคยตั้งใจไว้ว่าห้ามคิดเกินเลยก็แทบพังทลาย ระหว่างที่เพื่อนทั้งสองแสดงมิตรภาพที่ดีต่อกันรองเท้าแตะหนังสีดำก็ลอยมาแต่ไกลแล้วตกลงที่พื้นเกือบถึงตัวคนทั้งสองจนต้องเขยิบหนี“เ
Maaari mong magustuhan
BAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.9K viewsBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.9K viewsเด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide24.7K viewsคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก15.3K viewsรักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน
หนูแดงอินดี้390 viewsตรวนรักมาเฟียร้าย SM
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่636 viewsเทพบุตรร้ายล่ารัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 2
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง431 viewsของเล่นขัดดอกเพื่อนสนิทของพ่อ
MummyPhukun202 views
