Share

เมียนายหัว
เมียนายหัว
Author: มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko

บทนำ 1

บทนำ

กลิ่นอายความหรูหราของมหานครใหญ่ยังไม่ทันจางหายไปจากความทรงจำ ของขวัญรับปริญญา ใบปริญญาบัตรเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยชื่อดังในต่างประเทศถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะทำงานอย่างไม่ไยดี เมื่อความจริงอันโหดร้ายพุ่งชนเข้าใส่หน้าไข่มุก หรือ น้องมุก คุณหนูสาวผู้มีอนาคตสดใส เมื่อกิจการของครอบครัวล้มละลายและมีหนี้สินท่วมหัวนับร้อยล้านบาท

ภายในห้องรับแขก บรรยากาศอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก ผู้เป็นพ่อและแม่นั่งกุมขมับร้องไห้ระงม ขณะที่ กรณ์ พี่ชายบุญธรรมเดินวนไปวนมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมหาทางออกได้แล้ว..." กรณ์เอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม เขาสบตาเข้ากับไข่มุกที่ยืนหน้าซีดตัวสั่นอยู่มุมห้อง ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้แล้วรวบมือเรียวเล็กทั้งสองข้างของเธอมาจับไว้ด้วยความเห็นอกเห็นใจ

"พี่กรณ์... มีทางออกจริงๆ ใช่ไหมคะ? ครอบครัวเราจะรอดใช่ไหม?" ไข่มุกเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาคลอเบ้าด้วยความสงสารพ่อแม่

กรณ์ถอนหายใจยาวอย่างหนักหน่วง เริ่มปั่นหัวน้องสาวทันที "มีทางเดียวครับมุก... เจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของเรา เขาไม่ต้องการเงินสด”

“แล้วเขา... เขาต้องการอะไรคะ”

"ช่างเถอะ พี่รักมุกมาก พี่จะยอมให้มุกทำแบบนั้นได้อย่างไร... เพียงแต่ว่า ถ้ามุกไม่ช่วย... บริษัทของครอบครัวเราจะถูกยึด คุณพ่อคุณแม่จะต้องติดคุก และเราทุกคนจะลำบาก... มุกครับ ที่ผ่านมาทุกคนช่วยกันส่งเสียให้มุกไปเรียนต่อเมืองนอก หมดไปหลานล้าน ตอนนี้หนูเป็นคนเดียวที่จะช่วยครอบครัวเราได้ หนูจะทนเห็นพ่อแม่ต้องล้มละลายไม่ได้หรอกใช่ไหม?"

คำพูดที่หว่านล้อมด้วยความผิดและกับดักความกตัญญู พุ่งตรงเข้ากัดกินจิตใจอันอ่อนต่อโลกของไข่มุกจนหมดสิ้น ความรักครอบครัวและความรู้สึกผิดโถมทับเข้ามาจนเธอมองไม่เห็นทางเลือกอื่น

ไข่มุกสูดหายใจเข้าลึกๆ น้ำตาหยดใสไหลร่วงเผาะลงอาบแก้ม ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ อย่างจำนน "ถ้ามันช่วยครอบครัวเราได้... มุกยอมทุกอย่างค่ะพี่กรณ์"

รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนมุมปากของกรณ์อย่างรวดเร็ว แต่ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าเศร้าสร้อยในพริบตา "มุกเป็นน้องที่น่ารักที่สุดของพี่... แต่เพื่อความมั่นใจของเจ้าหนี้ เขาขอหลักประกัน... มุกช่วยใส่ชุดนี้แล้วถ่ายรูปกับคลิปให้พี่ส่งให้เขาก่อนนะ เพื่อเคลียร์เรื่องเอกสาร"

ไข่มุกรับชุดกระโปรงผ้าซาตินบางเบาและสั้นเต่อที่กรณ์ยื่นให้ด้วยความลังเล แม้จะรู้สึกแปลกใจและอับอาย แต่ด้วยคำพูดกรอกหูที่ว่า 'มันเป็นแค่ขั้นตอนทางธุรกิจ' เธอจึงยอมสวมมัน ถ่ายภาพและคลิปตามที่พี่ชายบุญธรรมบงการทุกประการ โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือการก้าวขาเข้าสู่กรงขังแห่งตัณหาที่ไม่มีวันได้หวนกลับ!

ทางด้านภาคใต้ ณ เกาะส่วนตัวกลางทะเลอันดามัน นายหัวศิลา เจ้าพ่อธุรกิจประมงและผู้มีอิทธิพลที่เบื้องหลังคุมธุรกิจสีเทาทั้งหมด กำลังนั่งไขว่ห้างจิบเหล้าราคาแพงอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว

หน้าจอสมาร์ตโฟนราคาแพงวางอยู่บนโต๊ะทำงานไม้สักทอง ก่อนที่สัญญาณเตือนข้อความจะดังขึ้นพร้อมกับไฟล์วิดีโอความยาวหลายนาทีที่ถูกส่งตรงมาจากกรุงเทพฯ

นายหัวศิลาเหลือบสายตาคมกริบมองหน้าจอ มือหนายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบอึกใหญ่ก่อนจะใช้นิ้วเลื่อนเปิดไฟล์วิดีโอด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายในทีแรก คิดเสียว่านี่คงเป็นเอกสารการเงินหรือภาพจำนองทรัพย์สินตามเกมธุรกิจทั่วไป

ทว่า... ภาพที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอกลับทำให้ดวงตาดำมืดของเจ้าพ่อหนุ่มหรี่แคบลง ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ

ในจอภาพคือ ไข่มุก คุณหนูแสนสวยผู้เพิ่งจบการศึกษาจากเมืองนอก ร่างอรชรของเธอกำลังยืนอยู่หน้ากล้องในชุดแซกผ้าซาตินลูกไม้สีดำตัวจิ๋ว วาบหวิวและสั้นเต่อจนแทบปิดส่วนสงวนไม่มิด หญิงสาวดูประหม่าและไม่มั่นใจอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าหวานเนียนแดงก่ำด้วยความอับอาย ดวงตาคู่สวยคลอน้ำตา ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยยามที่ต้องขยับตัวโพสท่าทางอีโรติกตามคำสั่ง

"มองกล้องสิมุก! มองกล้องแล้วทำหน้าให้มันยั่วๆ หน่อย ทำตามที่พี่บอก ไม่อย่างนั้นเอกสารหนี้ของพ่อแม่เธอพังแน่"

เสียงทุ้มของกรณ์ ดังลอดออกมาจากหลังกล้อง ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ คอยสั่งการทุกขั้นตอน

ในคลิปนั้น ไข่มุกสะอื้นเบาๆ สีหน้ากึ่งจำยอมกึ่งไม่ยอมรับฉายชัดอยู่บนใบหน้าสะสวย น้ำตาหยดใสไหลร่วงลงมาตามแก้ม

ในหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สว่างวาบในความมืด กรณ์จงใจขยับมุมกล้องให้จับภาพทุกสัดส่วนของไข่มุกได้อย่างชัดเจน น้ำตาที่เอ่อคลอหน่วยยิ่งทำให้ดวงตากลมโตคู่สวยฉ่ำเยิ้มราวกับหยาดน้ำค้างบนกลีบกุหลาบ ใบหน้าหวานสะสวยฉายแววหวาดกลัวและตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เพราะจิตใจที่อ่อนโยนและไม่เคยคิดร้ายกับใคร ทำให้เธอทำได้เพียงมองพี่ชายด้วยความสับสนและไม่ประสีประสาต่อเรื่องเช่นนี้เลยสักนิด

"อย่าชักช้าสิมุก... อยากให้พ่อแม่ล้มละลายคุก็เลือกเอา" เสียงคำรามต่ำขู่บังคับจากหลังกล้องทำให้ไข่มุกสะสะดุ้งสุดตัวด้วยความหวาดกลัว มือเรียวเล็กสั่นเทาระริกจนแทบประคองสิ่งแปลกปลอมในมือไม่อยู่

มันคือแท่งสั่นขนาดกะทัดรัดผิวเรียบลื่นสีชมพู ที่กรณ์เตรียมมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ไข่มุกกัดริมฝีปากอิ่มจนห่อเลือด ความอัปยศอดสูและสัญชาตญาณความกลัวตีรวนขึ้นมาจุกอก

เธอไม่ได้นึกโกรธแค้นหรือคิดร้ายต่อการกระทำของพี่ชายเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความรู้สึกผิดที่ท่วมท้นในอก และคิดเพียงว่าตนต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ครอบครัวรอดพ้นจากวิกฤตนี้

นิ้วเรียวสั่นเทาเลื่อนเปิดสวิตช์ เสียงมอเตอร์ขนาดเล็กส่งเสียงครางหึ่งต่ำๆ พร้อมกับหัวสั่นของเซ็กส์ทอยที่สั่นระริกด้วยความถี่สูงจนเกิดภาพติดตา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียนายหัว   บทที่ 7 ยั่ว 2

    "แน่นชะมัด..." นายหัวสบถเสียงพร่าด้วยความเสียวซ่านจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเมื่อเห็นว่าส่วนหัวเพิ่งจะเบียดเข้าไปได้เพียงเล็กน้อยและช่องทางของเธอยังตึงแน่นเกินกว่าจะฝืนกระแทกเข้าไปรวดเดียวได้ ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนแผนโดยการใช้มือหนาประคองสะโพกมนไว้มั่น แล้วเริ่มขยับโยกคลึงและถูไถส่วนปลายหยอกเย้าอยู่บริเวณปากทางเข้าช้าๆ เนิบนาบแต่วาบหวิวแรงเสียดสีที่กดเน้นเข้าหาจุดกระสันซ่านโดยตรง ทำให้ไข่มุกที่นอนหอบสะท้านอยู่ถึงกับสะดุ้งเฮือก ความเสียวซ่านสายหนึ่งวิ่งพล่านแปลบปลาบไปทั่วสันหลังจนเธอต้องลืมตาขึ้นมามองด้วยความอยากรู้และหัวใจที่เต้นระรัวตื่นเต้นจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ไข่มุกตัดสินใจชันตัวท่อนบนขึ้นจากฟูกนอน เพื่อจะได้ก้มลงมองภาพความแนบชิดระหว่างเรือนร่างของพวกเขาสองคนได้อย่างชัดเจนเต็มสองตาภาพที่สะท้อนอยู่ในดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มคือองคชาติใหญ่โตที่กำลังเบียดเสียดแนบชิดอยู่กับกลีบสาวบอบบางสีหวาน ซึ่งขยายอ้าออกรองรับความใหญ่โตนั้นจนขอบเนื้อมันวับด้วยหยาดน้ำรัก ทุกจังหวะที่นายหัวศิลาโยกคลึงสะโพกเข้าออกอย่างเชื่องช้าและหนักหน่วง ทำให้เนื้อแนบเนื้อกระทบกันจนเกิดเสียงเฉอ

  • เมียนายหัว   บทที่ 7 ยั่ว 1

    "บอกฉันหน่อยสิ... ว่าเธอต้องการอะไรจากฉันตอนนี้?"ไข่มุกกะพริบตาปริบๆ น้ำตาใสไหลรินอาบแก้ม เธอนอนเม้มริมฝีปากแน่น ไม่ยอมปริปากพูดออกมาเพราะความกระดากอายที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุดนายหัวศิลายกยิ้มเจ้าเล่ห์ แกล้งทำเป็นขยับถอยตัวออกห่างเล็กน้อย "อ้าว... ไม่พูดเหรอ? ถ้าเธอไม่ยอมพูดออกมาให้ชัดๆ ว่าต้องการอะไร... ฉันก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าเด็กดื้อแถวนี้อยากโดนฉันทำอะไรต่อ"คำพูดหยอกเย้าแกมบังคับทำเอาไข่มุกร้อนรนจนทำอะไรไม่ถูก กลัวว่าเขาจะแกล้งหยุดจริงๆหญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง ใบหน้าหวานแดงก่ำซ่านลามไปถึงใบหูและลำคอ เพื่อแลกกับการหลุดพ้นจากความทรมานและเติมเต็มความโหยหาที่กำลังปะทุในอก ไข่มุกจึงตัดสินใจทำตามที่เขาต้องการสะโพกมนขยับแอ่นขึ้นช้าๆ อย่างกล้าๆ กลัวๆ สองมือที่เคยถูกตรึงไว้ข้างลำตัวยกขึ้นมาอย่างอ้อนวอน ขณะที่เรียวขาเนียนสวยถ่างกางออกกว้างด้วยความจำยอม เผยให้เห็นกลีบสาวชุ่มฉ่ำที่สั่นระริกและรอคอยการเติมเต็มอย่างเว้าวอน"มุก... มุกต้องการคุณศิลาค่ะ..." เสียงหวานเอ่ยด้วยความกระดากอาย ใบหน้าซุกซบลงกับหมอนเพื่อซ่อนความเขิน "เอามุกเถอะค่ะ...

  • เมียนายหัว   บทที่ 6 ของเล่น 4

    "อื้อ! คุณศิลา... ตรงนั้นมัน..." ไข่มุกครางประท้วงเสียงสั่น หน้าแดงก่ำจนแทบไหม้เมื่อรู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร"ตรงนี้แหละเด็ดสุด..." นายหัวศิลาโน้มตัวลงกระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงพร่ากระเส่า ก่อนจะกดประกบถ้วยดูดสูญญากาศถ้วยที่สามครอบทับกลีบสาวบอบบางและเม็ดเสียวโดยตรง แล้วกดปุ่มเร่งแรงดันสูญญากาศทันที!บรื้นนน— หึ่งๆๆๆ!เสียงมอเตอร์ขนาดเล็กภายในกระบอกสูญญากาศและลิ้นซิลิโคนทั้งสามตำแหน่งแผดเสียงประสานกันก้องห้องในฉับพลัน!ทันทีที่สวิตช์ถูกกดลง แรงสั่นสะเทือนมหาศาลและระบบดูดดึงอัตโนมัติก็ทำงานเต็มพิกัด ลิ้นซิลิโคนเรียวเล็กที่ซ่อนอยู่ภายในถ้วยดูดทั้งสามจุด ทั้งที่หัวนมอวบอิ่มทั้งสองข้าง และที่กลีบสาวบอบบางเบื้องล่าง เริ่มตวัดรัวเร็วยิบจนมองตามแทบไม่ทัน สัมผัสรัวกระแทกและแรงดูดสูญญากาศที่ประสานเสียงกันอย่างบ้าคลั่งทำเอาไข่มุกสะดุ้งเฮือกใหญ่ แอ่นสะโพกและสองเต้ารับแรงสั่นสะเทือนนั้นด้วยความตื่นตระหนกปนเสียวซ่านจนสมองขาวโพลน"อ๊ายยย! อื้ออออ!"ไข่มุกหวีดร้องลั่นห้อง ร่างกายบอบบางสั่นระริก สองมือที่ถูกตรึงไว้ข้างลำตัวพยายามจิกเกร็งลงกับฟูกนอ

  • เมียนายหัว   บทที่ 6 ของเล่น 3

    นายหัวศิลาวางของเล่นชิ้นอื่นลงบนถาดข้างเตียง ก่อนจะหยิบถ้วยดูดสูญญากาศพร้อมลิ้นซิลิโคนขึ้นมาถือไว้ในมือ ดวงตาดำมืดพราวระยับด้วยประกายตัณหาและความเจ้าเล่ห์ เขาก้มลงกระซิบชิดริมหูบางด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าที่สั่นระริกด้วยอารมณ์"ถ้าอยากรู้ว่ามันทำงานได้ดีขนาดไหน... ลองดูไหมล่ะ?" นายหัวยิ้มกริ่ม เอ่ยท้าทายด้วยแววตากรุ้มกริ่ม "ถ้าอยากลอง... ก็ถอดเสื้อผ้าออกสิ คนดี"ไข่มุกสะท้านเฮือก หัวใจเต้นแรงโครมคราม ใบหน้าหวานที่แดงก่ำอยู่แล้วยิ่งร้อนผ่าวราวกับมีคนเอาไฟมาลูบ เธอนั่งนิ่ง ลังเลอยู่ชั่วขณะด้วยความเขินอายที่พุ่งทะยานจนแทบหายใจไม่ออก สายตากลมโตเหลือบมองอุปกรณ์ในมือเขา ก่อนจะมองสบกับดวงตาคมดุที่รอคอยการตัดสินใจด้วยความเร่าร้อนท้ายที่สุด... ภายใต้แรงดึงดูดประหลาดและสายตาที่เว้าวอนแกมบังคับ ไข่มุกก็เม้มริมฝีปากแน่น ตัดสินใจยกมือสั่นเทาขึ้นปลดกระดุมเสื้อผ้าของตัวเองทีละชิ้นอย่างเชื่องช้าเสื้อผ้าเนื้อบางค่อยๆ หลุดร่วงลงกองที่ข้างเตียง เผยให้เห็นเรือนร่างอวบอิ่มขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใน... และวินาทีที่เปลือกตาคมกริบของนายหัวศิลาได้กวาดมองเต็มสองตา ชายหนุ่มถึงกับหลุดเส

  • เมียนายหัว   บทที่ 6 ของเล่น 2

    ฉันกลัว... กลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป กลัวจนแทบคลั่ง ยิ่งคิดว่าถ้าเธอเป็นอะไรเพราะความโง่ของฉัน ฉันคงไม่มีวันให้อภัยตัวเองแน่ๆ"น้ำเสียงที่จริงจัง แต่วิตกกังวลอย่างปิดไม่มิด ทำให้ไข่มุกชะงักไป ดวงตากลมโตที่คลอหน่วยด้วยหยาดน้ำตาเงยขึ้นสบตากับคนพูดคำพูดดิบๆ ตรงไปตรงมาตามสไตล์คนใต้ของเขา เมื่อบวกกับแววตาที่ไหวระริกและเปี่ยมไปด้วยความห่วงใยสุดซึ้ง มันช่างฟังดูคล้าย... คำสารภาพรักไม่มีผิด!ใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตาพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที ลามเลียไปจนถึงใบหูและลำคอขาวผ่อง ความน้อยเนื้อต่ำใจเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความร้อนผ่าวและความเขินอายที่ตีตื้นขึ้นมาจนหัวใจเต้นระรัวแรงยิ่งกว่าตอนตกบันไดเสียอีกหญิงสาวก้มหน้าหลบสายตาคมกริบ เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความทำตัวไม่ถูก มือเล็กๆ กำเสื้อเขาไว้แน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวนายหัวศิลาก้มมองคนในอ้อมกอดที่หน้าแดงซ่านจนถึงใบหู รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากอย่างเอ็นดู เขากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีกนิด ก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูเธอเบาๆ"ทีหลัง... อย่าทำให้ฉันใจหายแบบนี้อีกนะ คนดี..."ไข่มุกพยักหน้

  • เมียนายหัว   บทที่ 6 ของเล่น 1

    "ไข่มุก! ใครใช้ให้เธอปีนขึ้นไปตรงนั้น ลงมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" นายหัวศิลาตะคอกเสียงเข้มด้วยความหัวเสียไข่มุกสะดุ้งเฮือก หันมาส่งยิ้มแห้งๆ ทั้งที่ยังนั่งค้างอยู่บนขั้นบนสุดของบันได มือข้างหนึ่งถือแฟ้มเอกสารหนาเตอะ ชูขึ้นอวดเขาอย่างกระตือรือร้น "คุณศิลาคะ... มุกเจอปัญหาแล้วนะ! นี่ไงคะ... ที่ตัวเลขมันรันผิดพลาดเพราะ..."นายหัวศิลาเดินดุ่มๆ เข้าไปประชิดบันได ดวงตาดุจ้องมองเธอด้วยความเป็นห่วงระคนหงุดหงิด "ฉันไม่สนใจเรื่องตัวเลขอะไรทั้งนั้น! ลงมาเดี๋ยวนี้!""เดี๋ยวก่อนสิคะ ฟังมุกอธิบายก่อน..." ไข่มุกยังดื้อดึงไม่ยอมลง เธอกวาดสายตาอ่านตัวเลขในกระดาษแล้วร่ายรายละเอียดที่พบออกมาฉอดๆ "เนี่ยค่ะ! ถ้าดูจากยอดเดือนก่อนหน้า ยอดเบิกน้ำมันมันไม่ตรงกับรอบเรือขนส่ง แสดงว่ามีการลงบัญชีซ้ำซ้อน..."หญิงสาวพูดไปก็ขยับตัวจะไต่ลงมาจากบันได โดยที่มือข้างหนึ่งยังพยายามหอบแฟ้มเอกสารหนักอึ้งไว้แนบอก ทำให้การทรงตัวไม่มั่นคง"ฉันบอกให้ลงมาไง! ไม่ต้องพูดแล้ว!" นายหัวศิลาเอ็ดตะโรลั่น พยายามจะก้าวเข้าไปคว้าตัวเธอลงมาให้พ้นจากจุดอันตรายแต่ทุกอย่างก็สายไปเสียแล้ว... ในจังหวะที่ไ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status