LOGINShare
เมียนายเถื่อน | 5
publish date:
2026-06-05 20:30:58“งั้นก็เป็นสิ เป็นแฟนกับกู” นายเถื่อนพูดขึ้นทำฉันตัวแข็งทื่อ
“ขอกันง่ายๆแบบนี้รู้จักฉันดีแล้วหรอ” ฉันถามนายเถื่อนออกไปตรงๆเราสองคนเจอกันแค่สองวันรู้จักแค่ชื่อไม่มีการศึกษาอะไรใดๆเกิดขึ้น แต่ทำไมเขานายคนนี้ถึงเอ่ยปากขอฉันเป็นแฟน “กูชอบมึงทีนี้มึงเป็นแฟนกูได้ยัง” เหมือนนายเถื่ิอนจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดไป เขายังรั้นที่จะเอ่ยปากขอฉันเป็นแฟนอีกครั้ง “ไม่อะถ้าอยากมีฉันเป็นแฟนนายก็จีบฉันสิ” ฉันพูดพร้อมกับนั่งลงบนโซฟาข้างๆนายเถื่อน “ถ้ากูจูบเรียกว่าจีบไหม” พูดจบมือหนานายเถื่อนก็จับใบหน้าฉันก่อนจะก้มหน้าลงประกบปากฉัน นายเถื่อนพยายามดันลิ้นตัวเองเข้ามาในปากฉันและแน่นอนว่าเขาทำได้สำเร็จ ลิ้นหนาของเขาไล่ต้อนลิ้นเล็กของฉันจูบของนายเถื่อนมันทำให้ฉันคล้อยตาม ถึงฉันจะจูบไม่เป็นแต่ดูแล้วมันไม่ได้เป็นเรื่องยากสำหรับนายเถื่อน ตุบ ! ตุบ ! ตุบ ! ฉันใช้กำปั้นน้อยๆทุบไปที่หน้าอกของคนตรงหน้า เมื่อรู้สึกเหมือนหายใจไม่ทันจนนายเถื่อนยอมถอนจูบออกไป “อ่อน” นายเถื่อนพูดขึ้นพร้อมกับใช้มือปาดคาบน้ำลายที่มุมปากฉันออก “ใครจะไปเชี่ยวชาญแบบนายจูบกับใครมากี่คนแล้ว”ฉันถามออกไปทันทีจริงอยู่ที่ว่าคนจูบเก่งต้องมีประสบการณ์ส่วนคนด้อยประสบการณ์แบบฉันก็ถูกแล้วที่จะจูบไม่เก่ง “มึงคนแรก” นายเถื่อนตอบกลับหน้าตายถ้าถามว่าฉันเชื่อไหมบอกเลยว่าไม่ “น่าเชื่อจังเลยนะ” ฉันตอบกลับไปอีกครั้งพร้อมกับไหวไหล่อย่างไม่เชื่อเพราะฉันไม่เชื่อจริงๆ “ถ้าจูบอะมึงคนแรกแต่ถ้าเอามึงอาจจะเป็นคนสุดท้าย” นายเถื่อนพูดออกมาอีกครั้ง ทำใบหน้าฉันรู้สึกร้อนขึ้นมาทันทีอาการแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน “มึงเขินหรอ” จากที่ฉันเงียบไม่พูดอะไรนายเถื่อนก็ถามอีกครั้ง “ปะ...ป่าวใครจะเขินนายกันกลับไปได้แล้ว” ฉันพูดพร้อมกับดันตัวนายเถื่อนให้ลุกจากโซฟาเพื่อแก้อาการเขินอายที่ตัวเองเป็นอยู่ “กูเจ็บขนาดนี้ยังจะไล่กันอีกหรอ” นายเถื่อนพูดขึ้นอีกครั้งอาการแกล้งสำออยเกิดขึ้นทันที “นายจะมานอนห้องฉันไม่ได้” ฉันตอบกลับไปทันทีแค่ให้เข้าห้องมาก็ดีเท่าไหร่แล้ว “ถ้ามึงไปนอนห้องกูได้ไหม” นายเถื่อนถามกลับมาทันที ให้ฉันไปนอนกับคนที่ไม่น่าไว้ใจแบบนายเถื่อนบอกเลยว่ายากขนาดแค่นี้ฉันยังโดนจูบปากเปื่อยถ้านอนค้างด้วยกันฉันจะเหลือรอดหรือเปล่า “บ้านนายอยู่ไหนฉันจะไปส่ง” ฉันพูดพร้อมกับลุกขึ้นก่อนจะจับแขนนายเถื่อนให้ลุกขึ้นตาม “ใจร้าย” นายเถื่อนพูดพร้อมกับลุกขึ้นจับโซฟาเพื่อพยุงตัวเองเมื่อกำลังจะล้ม “เออๆให้นอนที่นี่ก็ได้แต่นายห้ามทำอะไรฉันนะไม่งั้นฉันฆ่านายแน่” ฉันพูดอย่างจำยอมถึงอยากให้นายเถื่อนกลับไปแค่ไหนแต่ดูสภาพก็เลยต้องจำยอม ไม่รู้ว่าที่นายเถื่อนเจ็บจริงหรือเจ็บปลอมแต่ปากฉันพลั้งพูดออกไปแล้วว่าให้นอน “เออ” นายเถื่อนพูดจบก็ถือวิสาสะเดินเข้าห้องนอนฉันไปเลย ส่วนฉันก็ได้แต่กรอกตามองบนกับการกระทำของเขา “ว่าแต่นายชอบฉันจริงดิ” ฉันถามขึ้นทันทีที่นายเถื่อนกำลังจะเดินเข้าห้อง “กูไม่เคยจูบกับใครแต่จูบกับมึงแค่นี้ก็น่าจะรู้ได้ละ” เอาจริงฉันไม่ค่อยเชื่อหรอกว่าเจอกันสองวันจะชอบกันได้ความรู้สึกของฉันมันเร็วไปหมดเร็วเกินไปด้วย “ค่อยคุยเรื่องนี้พรุ่งนี้ตอนนี้กูง่วงกูเพลียกูเจ็บแผล” พูดจบก็เดินผ่านฉันเข้าไปนอนทันทีส่วนฉันยืนคิดเรื่องราวระหว่างฉันกับนายเถื่อน ฉันเข้าไปช่วยนายเถื่อนตอนที่ลงจากรถเพราะเห็นท่าไม่ดีและพาไปนั่งตรงม้าหินอ่อนไปซื้อยาให้จนสุดท้ายบอกให้นายเถื่อนมาส่งและนายเถื่อนขอให้ทำแผลให้ พอเช้านายเถื่อนมาบังคับให้ฉันขึ้นรถด้วยเพื่อจะไปส่งโรงเรียนตอนเย็นไปรอรับบอกพาไปกินข้าวแต่ก็เทฉัน สุดท้ายกลับมาพร้อมกับแผลและบอกให้ฉันทำแผลให้แล้วก็มาขอเป็นแฟนบอกชอบฉันทั้งๆทีเจอกันแค่สองวัน ฉันเลิกคิดเรื่องนายเถื่อนก่อนหยิบเสื้อผ้าเตรียมไปอาบน้ำหากอยู่คนเดียวบอกเลยฉันคงเดินแก้ผ้าไปแล้ว ฉันล้มตัวลงบนเตียงข้างๆนายเถื่อนที่หลับพริ้ม พยายามทำอะไรเบาๆที่สุดกลัวว่าคนข้างๆจะตื่น นายเถื่อนตอนหลับดูไม่มีพิษไม่มีภัยดีแต่อย่าให้ตื่นเพราะนายคนนี้คือคนเถื่อนดีๆนี่เอง 07.30 น. ฉันลงมารอมอไซต์วินหน้าคอนโดโดยไม่ปลุกนายเถื่อนเพราะเห็นว่ากำลังหลับและคงระบมแผลแน่ๆ ได้แต่เขียนโพสต์อิทแปะไว้และวันนี้ฉันมาโรงเรียนไม่สาย มาถึงทันเวลาพอดีเพราะมีมอไซต์วินมาจอดรอหน้าคอนโดอยู่แล้วถือว่าโชคดีแต่เช้า “อีข้าวมึงเล่าเรื่องผู้ชายคนเมื่อวานมาเลย” อีปีทักขึ้นทันทีที่พวกเราเดินถึงห้องเรียน ฉันรู้เลยว่ามันคงอยากถามฉันตั้งแต่ตอนเข้าแถวแต่ถามไม่ได้เมื่อเขาปล่อยแถวก็ถามฉันขึ้นด้วยอาการอยากรู้ “เออเล่ามา” อีเบลพูดขึ้นเสริมทัพอีกคนฉันจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้พวกมันฟัง “ชื่อเถื่อนหรอว่ะ” อีเบลถามขึ้นอีกครั้ง “เถื่อนที่เรียนเทคนิคไหมใช่คนเดียวกันรึเปล่า” พูดจบอีปีก็ส่งโทรศัพท์ที่มีรูปนายเถื่อนให้ฉัน จริงๆ ในรูปว่าหล่อแล้วตัวจริงหล่อกว่าแถมคนติดตามไอจีตั้งหลายพันคน “คนเดียวกันนายเถื่อนคนนี้แหละ” ฉันตอบกลับทันทีแต่ไม่คิดว่านายเถื่อนจะดังขนาดนี้ “นี่มันหัวโจกเทคนิคโรงเรียนเอ็กซ์เลยนะเค้าว่ากันว่านายเถื่อนคนนี้อะมือหนึ่งของโรงเรียนเลยแต่เป็นมือหนึ่งเรื่องตีรันฟันแทงอะนะ” อีปีพูดขึ้นอีกครั้ง ส่วนฉันก็เชื่อแบบไม่มีอะไรกั้นถึงว่าเจอกี่ทีก็มีแผลมาตลอดหัวโจกนี่เองเรียกง่ายๆก็นักเลงนั้นแหละ “ว่าแต่นายนั้นก็ดูไม่มีอะไรนะเท่าทีมึงเล่า” อีเบลพูดขึ้นไม่มีอะไรได้ไงละฉันเล่าไม่หมดต่างหาก ไลน์ ไลน์ ไลน์ ~~~ เถื่อน เพิ่มคุณด้วยเบอร์โทรศัพท์ “ไปเรียนไม่บอกหรือไงวะ” “ตื่นมาไม่เจอ” “ไม่ปลุกกูอีก” “ไม่คิดว่ากูจะเป็นห่วงบ้างรึไงเล่นหายไปแบบนี้” ฉันหยิบโทรศัพท์พร้อมข้อความเข้ารัวๆโดยการแต้วเตือนแสดงว่ามาจากนายเถื่อน ว่าแต่นายเถื่อนเอาไลน์ฉันมาจากไหนก่อน “เห็นว่านอนอยู่ฉันเลยไม่ปลุก” ฉันตอบกลับไปทันที “ทีหลังหัดบอกกูเป็นห่วงคิดว่าตายห่า” ฉันกรอกตามองบนเมื่อเห็นข้อความจากนายเถื่อน “ปากหรอนั้น” ฉันตอบกลับพร้อมความโมโหนิดๆ นายเถื่อนมันแช่งฉัน “ตอนเย็นกูจะไปรับ” “ไม่ต้องฉันกลับเองนายยังไม่หาย” ฉันตอบนายเถื่อนพร้อมปิดโทรศัพท์ทันที ไลน์ ไลน์ ไลน์ ไลน์ ไลน์ ~~~~~ “อย่าเกินห้าโมงเย็นไม่งั้นมึงเจอกูแน่” “โทษฐานไปโรงเรียนไม่บอก” “ถ้าไม่อยากโดนกูเอา” “ก็รีบกลับก่อนห้าโมง” “เพราะกูสั่งถุงยางมาแล้วเตรียมใช้กับมึงได้ทั้งคืน” ฉันอ่านข้อความที่แจ้งเตือนขึ้นมาหน้าโทรศัพท์เป็นข้อความจากนายเถื่อนทั้งหมดแถมที่พิมพ์มามีแต่เรื่องอย่างว่าอยากรู้จริงๆในหัวนายเถื่อนคิดแต่จะเอาฉันรึไง ❤️ เถื่อนแกมันร้าย อยากได้เขาเป็นแฟนก็ต้องจีบนะเถื่อน
Latest chapter
เมียนายเถื่อน เมียนายเถื่อน | 20
“อยากขึ้นไหม” ตอนนี้ผมอยากขอบคุณไอ้เหี้ยนั้นเสียจริงๆเพราะส่วนนึงก็มาจากมันที่ทำให้ผมกับข้าวเจ้ากำลังบรรเลงบทรักกันอยู่“ขึ้นไม่เป็น” เธอกลับมาทันทีแน่นอนว่าของแบบนี้ไม่ใช่ปัญหา “เดี๋ยวสอน” ผมพูดขึ้นจากนั้นก็พาข้าวเจ้ามาที่เตียงผมจับให้ข้าวเจ้านั่งบนตัวผม “ขยับตัวขึ้นแบบนี้” ผมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับยกสะโพกคนตรงหน้าขึ้น“ขึ้นลงแบบนั้นแหละ…อ่า” เรียกว่าเรียนรู้เร็วก็ว่าได้ เพราะตอนนี้ข้าวเจ้ากำลังบดเอวหวานอยู่บนตัวของผม “อ่า…แบบนั้น…บดลงมาเลย” ผมพูดขึ้นต่อทันทีส่วนสองมือก็จับเข้าที่เอวคอดของคนตัวเล็ก “อ่า..อ๊ะ…เถื่อนเสียว” “อ่า…เสียวเหมือนกัน” ผมพูดขึ้นทันทีเพราะตอนนี้ผมรู้เสียวมากจริงๆ ไม่อยากเชื่อว่านี่คือครั้งแรกของข้าวเจ้าเพราะเธอกำลังบดเอวหวานของบนตัวผมมันทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ “หยุดทำไมเหนื่อยหรอ” ผมถามขึ้นทันทีเมื่อข้าวเจ้าที่กำลังบดเอวหวานอยู่ๆก็นอนซบลงบนตัวผม“หรือเสร็จ” แน่นอนว่าเธอเสร็จแน่ๆ เพราะผมรับรู้ได้เลยว่าช่วงล่างแนบติดกันของเรามันมีน้ำไหลออกมา“เหนื่อยแล้วอะเถื่อน อยากนอนแล้ว” ข้าวเจ้าตอบกลับมาทันที“นอนไปกูทำเอง” พูดจบผมก็จับข้าวเจ้าให้นอนลงด้านล่าง ส่วนผมก็ขึ้น
เมียนายเถื่อน เมียนายเถื่อน | 19
“สัญญามาถ้ากูทำมึงจะไม่โกรธไม่เกลียดกู” “สัญญา” “หวังว่าเช้ามามึงจะจำคำพูดของตัวเองได้นะข้าวเจ้า” พูดจบผมก็ผลักร่างบางของข้าวเจ้าให้นอนลงบนเตียงก่อนจะปรายตามองร่างกายสวยที่ตอนนี้เปลื่อยเปล่าตรงหน้าผมอย่างไร้ที่ติ พินิจพิจารณามองร่างกายของเธออีกครั้ง ข้าวเจ้าจัดว่าเป็นคนหุ่นดีเลยทีเดียว สัดส่วนทุกอย่างดูดีไปหมดและสวยไปหมดทั่วทั้งตัวผมขึ้นค่อมร่างบางของข้าวเจ้าไว้ก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกค่อยๆเริ่มจากการจูบแน่นอนว่าข้าวเจ้าให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีอาจจะเพราะฤทธิ์ยาที่มีอยู่ด้วยก็ว่าได้ เธอเปิดปากให้ผมได้เข้าไปตักตวงความหวานภายในปาก ผมเริ่มรุกหนักขึ้นโดยการใช้ลิ้นของตัวเองหยอกล้อกับลิ้นเล็กส่วนข้าวเจ้าเองก็สู้ไม่ถอยเธอใช้ลิ้นหยอกล้อผมกลับเช่นกัน เราสองคนจูบกันเนิ่นนานสลับกันขมเม้มริมฝีปากไปมาถึงมันจะดูเก้ๆกังๆแต่จูบรสนี้ผมทำรู้สึกดีไม่นอน ผมผละจูบออกก่อนจะค่อยๆจูบลงมาตามลำคอขบเม้มทำรอยรักสีดอกกุหลาบไว้ที่ลำคอให้รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้คือเรื่องจริงจะหาว่าโรคจิตก็ได้แต่ผู้หญิงของผม ผมให้ไม่อยากมีที่หมาตัวไหนมามองมายุ่งวุ่นวายผมลากลิ้นร้อนจากลำคอมาลงมาถึงหน้าอกอวบของร่างบางก
เมียนายเถื่อน เมียนายเถื่อน | 18
หลังจากที่เถื่อนให้ฉันลงไปข้างล่าง ฉันก็ขยับโยกย้ายร่างกายโดยที่ไม่สนใจใคร เพลงที่นี่ดีมากฉันโยกตามได้ทุกจังหวะของเพลง มีบ้างที่ฉันรู้สึกว่ามีคนมาโดนเนื้อโดนตัวแต่ก็เข้าใจได้เพราะที่แบบนี้มือไม้ก็ต้องมาโดนกันอยู่แล้วจนกระทั่งมีผู้ชายคนหนึ่งเต้นมาชนฉัน “ขอโทษครับ” เขากล่าวขอโทษขึ้นทันที“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันตอบและไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก พร้อมกับหันมาเต้นต่อ“มากับใครหรอครับ” เขาถามฉันขึ้นอีกครั้ง“มากับแฟนค่ะ” ฉันตอบกลับไปทันทีเพราะการที่เข้ามาทักกันแบบนี้ก็ไม่ได้จะทักเฉยๆหรอกจริงไหม“แล้วไหนแฟนหรอครับ” เขาถามขึ้นอีกครั้ง“แฟนนั่งอยู่ข้างบนค่ะ” ฉันตอบกลับพร้อมกับชี้ไปยังด้านบนที่เถื่อนนั่งอยู่ แต่เถื่อนคงจะไม่เห็นฉันเพราะตอนนี้เถื่อนกำลังคุยกับพี่แบงค์ที่กำลังยืนอยู่“ไม่มีแฟนก็บอกผมมาเถอะครับ ผมอยากเป็นแฟนคุณนะครับคนสวย” เขาพูดขึ้นอีกครั้งก่อนทำท่าจะเดินมาใกล้ๆฉัน “มีแฟนแล้วค่ะแล้วก็เลิกยุ่งกับฉันนะคะ” ฉันพูดแบบตัดบทสนทนาเพราะตอนนี้ฉันรู้สึกรำคาญคนตรงหน้าสุดมากๆ ไม่รู้จักก็ไม่รู้จักยังจะมาทำตัวอยากสนิทสนมกันอีก “งั้นดื่มแก้วนี้ก่อนแล้วผมจะเลิกยุ่ง” เขาพูดขึ้นพร้อมกับรับแก้วจากเพื่อนที่อ
เมียนายเถื่อน เมียนายเถื่อน | 17
“ชุดอะไรของมึงวะข้าว” ผมทักขึ้นทันทีด้วยอาการหงุดหงิดเพราะชุดที่ข้าวเจ้าใส่มันโป๊มาก “ก็ชุดไปเที่ยวไงเถื่อน” ข้าวเจ้าพูดพร้อมกับลุกจากโต๊ะแป้งมาทางผมก่อนจะหมุนตัวเองให้ผมดูสองสามรอบ บอกเลยว่าข้าวเจ้าใส่ชุดนี้แล้วมันสวยมาก แน่นอนว่าผมไม่อยากให้เธอใส่ออกไปข้างนอกเพราะมันคงเรียกสายตาคนรอบข้างได้มากเลยแหละ“มึงไปเปลี่ยนเลยนะข้าว” ผมพูดขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ประตูห้องเป็นเชิงบอกให้เดินกลับไป “ไม่เอาไม่เปลี่ยนไปเที่ยวทั้งทีจะให้ใส่คอเต่าไปรึไง” คนตรงหน้าเหมือนไม่สนใจคำพูดผมสักนิดเธอนั่งลงข้างๆผมทันที“คอเต่าก็ดีไปเปลี่ยนซะ” ผมพูดพร้อมกดเสียงลงต่ำกว่าเดิมเผื่อจะฟังกันบ้างขืนข้าวเจ้าไปชุดนี้ผมหัวเสียแน่ๆ“ไม่เอาไม่เปลี่ยนนะเถื่อน” เธอพูดขึ้นพร้อมกับลากแขนผมเพื่อที่จะพาออกจากห้อง “ไม่เปลี่ยนก็ไม่ไปถ้าจะไปก็ไปเปลี่ยน” ผมขืนตัวเองโดยนั่งลงบนโซฟาที่เดิม ส่วนข้าวเจ้าที่เห็นว่าผมไม่ยอมเธอก็เดินไปยังห้องนอนอีกครั้ง “มันต่างกันตรงไหนวะ” เพราะเธอออกมาโดยชุดเกาะอกสีแดงชุดนี้ดูเซ็กซี่ยิ่งกว่าเก่าอีก“ก็อยากให้เปลี่ยนก็เปลี่ยนแล้วนี่ไง เรารีบไปกันเถอะจะสี่ทุ่มแล้วนะ” ผมก้มมองนาฬิกาตามที่ข้าวเจ้าพูดทันท
เมียนายเถื่อน เมียนายเถื่อน | 16
“กูจ่ายให้ มึงอยากได้อะไรก็หยิบเลยแต่ถ้าให้กูช่วยเลือกคงช่วยไม่ได้เพราะงั้นมึงเลือกเองแล้วเอาเงินกูไปจ่าย” พูดจบเถื่อนก็ยัดกระเป๋าเงินใส่มือฉันก่อนจะเดินออกไปนอกร้านทันที ส่วนฉันก็ไม่อิดออดรับมาแต่โดยดี ถ้านี่คือการคือการง้อในกระเป๋ามีเท่าไหร่ฉันก็จะใช้ และก็จะไม่มีการเกรงใจอะไรทั้งนั้นเพราะอะไรที่เป็นของฟรีฉันชอบ“ช่วยถือหน่อยดิ” หลังจากที่ฉันออกจากร้านถุงต่างๆฉันก็ส่งให้เถื่อนทันที แน่นอนว่าเขารับมันไปแต่โดยดีแต่สายตาก็มองฉันอย่างอึ้งๆ“มึงเหมาร้านหรอวะ” เถื่อนพูดขึ้นอีกครั้ง“กลัวเงินหมดหรอ” ฉันถามขึ้นทันทีพร้อมกับส่งกระเป๋าเงินคืนนายเถื่อน“กลัวมึงใช้ไม่พอต่างหาก” ฉันยกยิ้มกับความสายเปย์ของนายคนนี้ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือมารับกระเป๋าเงินจากฉัน“จะเอาอะไรอีกไหมไม่เอาจะได้กลับ” เขาถามฉันขึ้นต่อทันทีก่อนที่มือหนาจะทำท่าจะจับมือฉัน “ไม่ละเดี๋ยวฉันกลับเอง” ฉันตอบปฏิเสธทันทีเพราะใจจริงก็ไม่ได้อยากจะกลับกับเถื่อนหรอก“อย่าเยอะกลับด้วยกันนี่แหละกูเป็นห่วง” พูดจบเถื่อนก็จับมือฉันพร้อมพาฉันตรงมายังลานจอดรถทันที “เอาคันนี้มาแล้วจะกลับยังไงของเยอะแยะ” ฉันถามขึ้นทันทีเพราะของฉันเยอะมากและรถที่
เมียนายเถื่อน เมียนายเถื่อน | 15
“แรดวะมีกูคนเดียวไม่พอรึไง” ผมพูดขึ้นทันทีเมื่อไอ้พนักงานเสิร์ฟร้านอาหารเดินออกไป“แล้วไงอะเป็นไรกันหรอ” ข้าวเจ้าตอบกลับมาพร้อมมองหน้าผมอย่างเอาเรื่อง“ใจเย็นอีข้าวมีไรคุยกันดีๆ” เพื่อนของข้าวเจ้าพูดทันที ผมจำได้เธอสองคนนี้ได้เพราะคือคนที่ผมเจอตอนไปรับข้าวเจ้าหน้าโรงเรียน“เอออีข้าวมีไรค่อยๆคุยดิคนมองแล้ว” เพื่อนอีกคนของเธอพูดขึ้นอีกครั้งเป็นการเสริมทัพ“กูไม่อยากคุยกับแม่ง” ข้าวเจ้าตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าอารมณ์ของเธอไม่ค่อยดีนัก “อย่ามาประชดถามหน่อยว่าตั้งแต่มากับพวกกูนี่ หน้ามึงมีความสุขมากมั้งอย่ามาทำตัวแบบนี้มีเรื่องอะไรก็ไปคุยอย่าให้กูด่า” เพื่อนของเธอพูดขึ้นอีกครั้งทำเอาสีหน้าของข้าวเจ้าแห้งลงอย่างเห็นได้ชัด“พี่เอามันไปเลยค่ะ” ทันทีที่เพื่อนของข้าวเจ้าพูดจบ ผมก็เอื้อมมือจะไปจับมือเธอเพื่อจะพาเดินมาออกมาทันที แต่คนพยศอย่างข้าวเจ้ามีหรอจะยอมเธอสะบัดมือออกเหมือนตอนแรก “ไม่ต้องจับมีอะไรจะคุยก็คุยตรงนี้” ข้าวเจ้าพูดขึ้นพร้อมกับสองแขนยกขึ้นกอดอกมองผม“กลับไปคุยที่คอนโด” ผมพูดทันทีเพราะการจะมาคุยเรื่องของเราที่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่อง“คุยที่นี่ฉันไม่ไว้ใจนายขนาดที่จะไปนั่งคุ
You may also like
เกมรักวิศวะเพลย์บอย
อัญธิญาน์8.0K viewsBAD ENGINEER ถ่านไฟเก่าวิศวะ
Ballamira52.4K viewsวิศวะล้ำเส้นเพื่อน
ซากิระ46.7K viewsMEAKHA | คลั่งรักร้ายนายเย็นชา
Ballamira11.8K viewsเพื่อนสนิทคิดลึก
เจ้าหมูน้อย518 viewsFriend Zone พันธะร้ายนายเพื่อนรัก
เอวาริณ ชาริณ5.2K viewsOnly Euro เพื่อนสนิท(คิดไม่ซื่อ)
Barbadbie319 viewsSINTWiN | ห้ามรักวิคเตอร์
คุณบีพีโอนี่59 views
