All Chapters of เมียนายเถื่อน : Chapter 1 - Chapter 10

“คอนโดเอ็กซ์” ไม่ทันจะต้องถามคนข้างหลังก็พูดขึ้นมาเสียดื้อๆเออดีเหมือนกันเพราะผมก็อยู่ที่นี่ซึ่งผมก็ไม่ต้องเสียเวลาหลังจากที่มาถึงผมก็ขับรถเข้ามาจอดในลานจอดรถที่ประจำทันที“ที่จริงส่งหน้าคอนโดก็ได้นะ” เธอพูดขึ้นพร้อมกับลงจากรถส่วนผมก็หยิบถุงยาที่หิ้วอยู่หน้ารถและเดินตามคนตรงหน้ามาที่ลิฟต์ทันที“ตามมาทำไมเนี่ย” เธอถามผมขึ้นทันทีเมื่อผมเดินตามเธอไปยังลิฟต์“ให้กูมาส่งไม่มีน้ำใจทำแผลให้กูหรอ” ผมถามขึ้นใจจริงก็อยากจะกลับห้องไปนอนพัก แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็นิดนึงแล้วกันส่วนผมเองไม่ใช่ผู้ชายที่พูดเพราะหรืออะไรผมก็พูดจาหมาๆแบบนี้กับทุกคนนั่นแหละแต่คนเดียวที่จะได้ยกเป็นข้อยกเว้นสำหรับผมนั่นก็คือม๊า“เห็นว่ามาส่งหรอกนะยอมให้ขึ้นมาพักก่อนก็ได้” เข้าทางสิครับ และอย่างที่จะบอกผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรมีเหยื่ออยู่ตรงหน้าก็ไม่แปลกที่จะคว้าไว้ เมื่อเข้ามาในลิฟต์คนตรงหน้าผมก็กดไปยังชั้นยี่สิบห้าเมื่อลิฟต์เปิดออกเธอก็เป็นฝ่ายเดินนำไปที่ห้องของเธอและเมื่อเข้ามาในห้องทำผมตกตะลึงไม่น้อยเพราะใครจะคิดว่าผู้หญิงหน้าตาสวยตรงหน้าผมจะมีโทนสีห้องแบบดำเทาแบบนี้“ห้องน้ำอยู่นู่นไปล้างหน้าล้างตัวก่อนเลือดเต็มไปหมด” ผมเดิ

“ไม่ได้หมายถึงข้าว แต่หมายถึงมึง” ผมพูดจบคนข้างหลังก็นั่งตัวแข็งทื่อตลอดทาง ผมขับรถเข้ามาจอดที่ห้างสรรพสินค้าไม่ไกลจากโรงเรียนของเธอมากนัก จริงๆผมหิวข้าวแหละแต่ที่พูดไปแบบนั้นเพื่อจะแกล้งๆข้าวเจ้าเฉยๆ แต่ถ้าได้จริงก็เอาครับสวยขนาดนี้ใครไม่เอาก็แปลก เสียอย่างเดียวพยศไปนิด“จะไปไหน” หลังจากผมก้มลงถอดหมวกให้ข้าวเจ้า เธอก็ถามขึ้นทันที “จะให้กูกินข้าวหรือกินมึงเลือกเอา” ผมพูดขึ้นต่อทันทีทำเอาคนตรงหน้ารีบตอบมาทันควัน“ข้าวสิ” ท่าทางของเธอมันน่ารักสุดๆจนผมยกยิ้ม “หมายถึงตัวมึง” ผมตอบพร้อมเลิกคิ้วถามขึ้น“ข้าวที่หมายถึงอาหารไม่ใช่ฉัน” เธอตอบมาอีกครั้ง“สำหรับกูมึงคืออาหารที่น่ากินที่สุด” ผมพูดพร้อมหันไปมองคนข้างๆที่ตอนนี้หน้าแดงขึ้นสีเป็นที่เรียบร้อย “จะกินอะไร” ผมถามขึ้นทันทีเมื่อเดินเข้ามาในห้างแต่ข้าวเจ้าตีตัวออกห่างไม่เดินใกล้ผมเลยรังเกียจหรอ“มึงมานี่ดิ” ผมพูดจบก็กระชากคนที่อยู่ห่างๆเข้าหาตัวเพราะมันรำคาญตา มาด้วยกันแต่ดันหนีห่างไม่ยอมใกล้“เดินใกล้กูจะตายรึไงแล้วจะกินอะไร” ผมพูดขึ้นอีกครั้งคิดแล้วโมโหมาด้วยกันแต่เลี่ยงไปเดินคนเดียว อีกทั้งสายตาไอพวกนักเรียนมัธยมปลายอีกเดี๋ยวกูจะทุบใ

17.02 น.ฉันเปิดประตูเข้าห้องอย่างระแวงมากหวังว่าการที่ฉันสายแค่สองนาทีนายเถื่อนจะไม่ทำอะไรฉันหรอกนะ “มึงสาย” นายเถื่อนเดินออกมาจากห้องพร้อมพูดขึ้นสายที่มองมาที่นั้นทำฉันขนลุกซู่“แค่สองนาที” ฉันพูดราวกับไม่สนใจถึงในใจจะแอบหวั่นกับท่าทางของนายเถื่อนก็เถอะ“คืนนี้มึงเตรียมใจได้เลยกูพูดคำไหนคำนั้น” นายเถื่อนพูดขึ้นอีกครั้ง“นายไม่มีทางทำอะไรฉันได้หรอกสภาพแบบนี้” ฉันตอบกลับทันทีก่อนจะมองนายเถื่อน “งั้นก็ลองดู” นายเถื่อนเดินเข้ามาประชิดตัวฉันพร้อมกังผลักฉันลงบนโซฟาข้างๆ นายเถื่อนก็ค่อมฉันทันทีก่อนจะค่อยๆ ซุกไซร้ไปตามซอกคอของฉันพร้อมขมเม้มเบาๆ“อื้ออออ” ความแปลกใหม่ไหลเวียนเข้ามาในความรู้สึกหลังจากนั้นนายเถื่อนก็ดึงเสื้อนักเรียนของฉันออกมาด้านนอกพร้อมทั้งค่อยๆสอดมือเข้าไปใต้เสื้อนักเรียน มือหนาทำหน้าที่อย่างเชี่ยวชาญเอื้อมไปปลดตะขอบราของฉันออกพร้อมกับถอดมันไปให้พ้นทางนายเถื่อนเลิกเสื้อนักเรียนของฉันขึ้นจนสองเต้าอวบลอยเด่นโชว์ตรงหน้าเขาฉันจึงรีบยกมือมาปิดทันที “หึ” นายเถื่อนจับมือฉันยกขึ้นเหนือหัวโดนมือข้างเดียวของเขาก่อนจะก้มลงมาดูดเม้มที่หน้าอกของฉัน“ฮึกกก อ่่าาาาาห์” ความรู้สึกแปลกใ

“เออเรื่องนี้กูไม่เคยดูแต่คนอื่นบอกเด็ด” พูดจบผมก็กดเริ่มหนังทันที ผมรู้ว่าเรื่องนี้เป็นหนังยังไงแต่ยังไม่มีโอกาสได้ดู และตอนนี้ถือเป็นโอกาสดีเยี่ยมที่จะดูเรื่องนี้กับคนข้างๆ“ไม่ดีมั้ง” ข้าวเจ้าพูดขึ้นทันทีพร้อมกับสีหน้าเลิ่กลั่กยิ่งเห็นแบบนั้นผมก็อยากจะแกล้งเธอแหละเพราะบอกไปแล้วว่าผมอยากรอเธอพร้อมจริงๆ “นอนดูเฉยๆไม่เห็นเป็นอะไรหรอกหรือมึงเป็น” ผมถามขึ้นอีกครั้งพร้อมมองหน้าคนข้างๆที่ตอนนี้แดงขึ้นสี“ใครจะเป็นอะไรนายจะดูเรื่องไหนก็เปิดเลย” คนข้างๆตอบกลับรวดเร็วเป็นการบงบอกว่าร้อนรนแค่ไหนผมชอบที่ได้แกล้งข้าวเจ้าเพราะเธอน่าแกล้งมาก ยิ่งเวลาเธอโดนผมแกล้งผมรู้สึกว่ามันน่ารักท่าทางเขินอายสีหน้าแดงทำผมหลงจนไปไหนไม่รอดหนังก็ดำเนินไปเรื่อยๆจนถึงฉากเรทต่างๆจากที่ผมตั้งใจเปิดหนังเรื่องนี้มาเพื่อจะแกล้งคนข้างๆมันกลับกลายเป็นว่าเปิดมาแกล้งตัวเองชัดๆเพราะลูกชายของผมกำลังพองโตภายใต้กางเกง ส่วนข้าวเจ้านะเธอเอาหมอนปิดหน้าไปแล้วส่วนผมก็รีบลุกขึ้นเพราะตอนนี้อยากเข้าห้องน้ำมากๆ“ถ้ามึงอยากดูเรื่องอื่นก็เปลี่ยนกูไปห้องน้ำก่อน” ผมพูดขึ้นก่อนจะรีบตรงมาห้องน้ำทันทีและไม่ลืมใช้มือกุกลูกชายของผมที่มันพองโต

“ใส่บรามันนอนไม่สบายไม่รู้หรอ” ผมพูดขึ้นหลังจากจัดการถอดบราของคนข้างๆออกไปแล้ว“ก็รู้แต่นอนกับคนเจ้าเล่ห์แบบเถื่อนก็ต้องป้องกันตัวเองหน่อยไหมละ” เธอตอบกลับมาทันทีทำผมหลุดหัวเราะ “แล้วเป็นไงสุดท้ายกูก็ถอดอยู่ดี” ผมตอบกลับอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าเงียบและเม้มปากแน่นผมก็พูดขึ้นต่อ“กูจะไม่ทำอะไรมึงจนกว่ามึงจะพร้อมแล้วอยู่กับกูก็ทำตัวสบายๆได้เลย” ผมพูดขึ้นพร้อมกับหอมแก้มคนข้างๆแรงๆหมั่นเขี้ยวฉิบหายคนอะไรน่าแดกไปทั้งตัว “เชื่อได้หรอเถื่อน” เธอถามกลับมาทันที“มึงเชื่อกูได้เสมอข้าวแต่ตอนนี้ขอจับนมได้ไหม อยู่ใกล้ๆแบบนี้แล้วอดใจไม่ไหววะ” พูดจบก็สอดมือเข้าไปใต้เสื้อของข้าวเจ้าทันทีโดยไม่รอคำอนุญาตจากเธอ“นายมันเจ้าเล่ห์เถื่อน” ผมไหวไหล่อย่างไม่สนใจเพราะตอนนี้สิ่งที่ผมสนใจคือหน้าอกคู่สวยที่มือผมสัมผัสอยู่เช้าวันใหม่ที่เราตื่นขึ้นมาเป็นเช้าวันเสาร์และแน่นอนว่าผมตื่นก่อนข้าวเจ้า ผมก็จัดการลงไปซื้อข้าวเหนียวหมูทอดหน้าคอนโดเพื่อเป็นอาหารเช้าสำหรับเรา “ข้าวเจ้า” ผมเขย่าแขนคนตรงหน้าเบาๆพร้อมเรียกชื่อเธอขึ้น“อื้อ” น้ำเสียงงัวเงียพร้อมกับร่างกายที่บิดขี้เกียจก่อนที่ข้าวเจ้าจะลุกขึ้นนั่งและขยี้ต