Beranda / วัยรุ่น / เมียนายเถื่อน / เมียนายเถื่อน | 2

Share

เมียนายเถื่อน | 2

Penulis: CCHANOKNET
last update Tanggal publikasi: 2026-06-03 19:31:45

“คอนโดเอ็กซ์” ไม่ทันจะต้องถามคนข้างหลังก็พูดขึ้นมาเสียดื้อๆเออดีเหมือนกันเพราะผมก็อยู่ที่นี่ซึ่งผมก็ไม่ต้องเสียเวลา

หลังจากที่มาถึงผมก็ขับรถเข้ามาจอดในลานจอดรถที่ประจำทันที

“ที่จริงส่งหน้าคอนโดก็ได้นะ” เธอพูดขึ้นพร้อมกับลงจากรถ

ส่วนผมก็หยิบถุงยาที่หิ้วอยู่หน้ารถและเดินตามคนตรงหน้ามาที่ลิฟต์ทันที

“ตามมาทำไมเนี่ย” เธอถามผมขึ้นทันทีเมื่อผมเดินตามเธอไปยังลิฟต์

“ให้กูมาส่งไม่มีน้ำใจทำแผลให้กูหรอ” ผมถามขึ้นใจจริงก็อยากจะกลับห้องไปนอนพัก แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็นิดนึงแล้วกัน

ส่วนผมเองไม่ใช่ผู้ชายที่พูดเพราะหรืออะไรผมก็พูดจาหมาๆแบบนี้กับทุกคนนั่นแหละแต่คนเดียวที่จะได้ยกเป็นข้อยกเว้นสำหรับผมนั่นก็คือม๊า

“เห็นว่ามาส่งหรอกนะยอมให้ขึ้นมาพักก่อนก็ได้” เข้าทางสิครับ และอย่างที่จะบอกผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรมีเหยื่ออยู่ตรงหน้าก็ไม่แปลกที่จะคว้าไว้

เมื่อเข้ามาในลิฟต์คนตรงหน้าผมก็กดไปยังชั้นยี่สิบห้าเมื่อลิฟต์เปิดออกเธอก็เป็นฝ่ายเดินนำไปที่ห้องของเธอและเมื่อเข้ามาในห้องทำผมตกตะลึงไม่น้อยเพราะใครจะคิดว่าผู้หญิงหน้าตาสวยตรงหน้าผมจะมีโทนสีห้องแบบดำเทาแบบนี้

“ห้องน้ำอยู่นู่นไปล้างหน้าล้างตัวก่อนเลือดเต็มไปหมด” ผมเดินมายังห้องน้ำอย่างว่าง่ายเอาจริงตอนนี้ไม่ได้รู้สึกปวดแผลเท่าไหร่เพียงแต่มันแค่ตึงๆมึนๆมากกว่าอาจจะมีความรู้สึกจี๊ดๆบ้างแต่ก็พอทนได้

หลังจากผมออกจากห้องน้ำร่างบางเจ้าของใบหน้าสวยก็ส่งผ้าผืนเล็กให้ผมเช็ดหน้าเช็ดตาและเช็ดหัวพร้อมกับผมที่เดินตามเธอมายังโซฟากลางห้อง

“นั่งลงจะทำแผลให้” ผมนั่งลงอย่างว่าง่ายส่วนร่างบางที่เห็นแบบนั้นก็แทรกตัวลงมาอยู่ระหว่างขาของผม

ท่านี้มันโครตได้ล่อแหลมพอสมควรและเกิดอารมณ์ได้ง่าย

เธอค่อยๆเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์ล้างแผลจากนั้นก็นำมาเเตะๆลงที่แผล

“โอ้ย ! ” ผมสะดุ้งขึ้นทันทีที่สำลีเเตะลงความรู้สึกแรกที่ได้รับคือความแสบ

จำได้ว่าตอนโดนไอ้เหี้ยกรณ์ตีไม่ได้แสบขนาดนี้เลย

“มือหนักฉิบหาย” ผมพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“ฉันได้ยิน” ร่างบางพูดขึ้นพร้อมกับเเตะสำลีลงที่แผลผมใหม่อีกครั้งแต่ครั้งนี้รับรู้ได้ถึงความเบามือจากนั้นเธอก็ใส่ยาและปิดแผลให้ผม

ผมว่าแผลผมก็ไม่ได้ใหญ่แต่มันแค่เป็นทางยาวตามไม้เบสบอลและไม่ได้ลึกมาก

“เสร็จก็กลับไปได้แล้ว” ร่างบางพูดอีกครั้งผมจึงใช้จังหวะที่เธอกำลังจะเดินออกจากระหว่างขาผมดึงเธอให้นั่งลงบนตัก

“จะทำอะไร” ร่างบางมองหน้าผมพร้อมกับถามขึ้น

“ไม่ได้อ่อยกูรึไง” ผมถามออกไปทันทีเพราะในใจตอนนี้คิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ว

“หลงตัวเองเถอะหน้าตาอย่างนายมีอะไรให้อ่อย” ร่างบางพูดพร้อมกับทำท่าจะลุกผมเลยจัดการเปลี่ยนท่าโดยจับร่างบางให้นอนลงส่วนผมก็ค่อมเธอเอาไว้

“นี่ ! ลุกไปเดี๋ยวนี้” น้ำเสียงแสดถึงความไม่พอใจดังขึ้นทันที ส่วนผมก็ไม่ได้สนใจเสียงแหลมๆของเธอ

ผมไล่สำรวจใบหน้าของเธอจัดว่าเป็นคนที่สวย สวยมากเลยทีเดียว

“กูไม่ลุกและกูจะบอกอะไรให้ต่อไว้ใจแค่ไหนก็ไม่ควรให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเข้าห้องแบบนี้” ผมพูดขึ้นทันทีเพราะถ้าไม่ใช่ผมตอนนี้เธออาจจะโดนข่มขืนไปแล้วก็ได้

ใจง่ายไว้ใจคนง่ายยอมให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเข้าห้องได้ไง

“แค่สงสารกลัวเลือดไหลหมดตัว”

“แล้วไม่กลัว” ผมถามขึ้นอีกครั้ง

“อย่างนายมีอะไรให้กลัว” เธอพูดตอบกลับมาทันทีมันเลยทำให้ผมจับใบหน้าของให้เธอเชิ่ดขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆทาบปากลงไปบนอวัยวะเดียวกัน

“อื้อ อ่อย” เธอเม้นปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นเข้าไปเชยชิมความหวานในปากของเธอ

“เปิดปาก” ผมพูดขึ้นอีกครั้งแต่เหมือนเธอจะไม่ฟัง ผลักผมจนล้มลงจากตัวเธอ

“มาจูบฉันทำไมเนี่ยเป็นบ้ารึไง” เธอง้างมือขึ้นทำท่าจะฟาดลงมาทางผมแต่ผมกลับคว้ามือเธอไว้ก่อน

“กูชื่อเถื่อนเรียกกูว่าเถื่อน” ผมพูดขึ้นอีกครั้ง

“ชื่อเถื่อนไม่พอการกระทำยังเถื่อนสมชื่อ” เธอพูดขึ้นทันที ซึ่งอันนี้ไม่เถียงเพราะการกระทำกับชื่อของผมมันสอดคล้องกันจริงๆ

“ให้กูลองทำอะไรเถื่อนๆกว่านี้ไหมละบางทีมึงอาจจะชอบก็ได้นะ” ผมพูดขึ้นอีกครั้งทำให้ใบหน้าสวยของเธอตอนนี้ที่กำลังตกใจกลีบกลายเป็นว่ามันน่ารักมาก

“นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะไม่งั้นฉันจะโทรแจ้ง รปภ.” เธอพูดขึ้นพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมา

“พูดสิแล้วจะยอมออก ต่อให้เรียก รปภ. ก็ทำอะไรกูไม่ได้เพราะกูจะบอกว่าผัวเมียทะเลาะกัน” ผมพูดขึ้นพร้อมมองเธอนิ่งๆ น่าแกล้งฉิบหายเลยโว้ย

“พูดอะไรรีบบอกแล้วไปสักที” เธอถามกลับทันควัน

“คิดเองสิถ้าไม่พูดกูก็ไม่ออกนอนกับมึงนี่แหละท่าจะดี” ผมพูดขึ้นอีกครั้งทำเอาใบหน้าสวยของเธอดูตกใจกว่าเดิม

“ถะ...เถื่อนกลับไปก่อนได้มั้ยข้าวเจ้าขอ” เธอพูดออกมาเสียงไม่ดังนั แต่มันก็ทำให้ผมได้ยินทั้งประโยคยิ่งน้ำเสียงเสียงอ้อนๆแบบนี้ลูกของภายใต้กลางเกงมันเหมือนจะขึ้นเลยวะ

ว่าแต่ชื่อข้าวเจ้าหรอน่ากินสัสๆ อยากกินข้าวเจ้าโว้ย

“เออกลับก็ได้” จากนั้นผมก็เดินยิ้มแป้นออกจากห้องของเธอตรงไปที่ห้องผมที่อยู่ชั้นบน

ผมกดลิฟต์ไปที่ชั้นสามสิบเป็นชั้นบนสุดของคอนโดแห่งนี้และชั้นบนสุดก็มีเพียงสองห้องเท่านั้นคือห้องของผมและพี่ชาย

❤️

จะ..จูบหรอ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียนายเถื่อน    ตอนพิเศษ | 2

    “อย่าขยำแรงข้าวเจ็บ” ฉันพูดขึ้นทันที “งั้นเปลี่ยนเป็นดูดแทนแล้วกัน” พูดจบเถื่อนก็ก้มลงใช้ปากกับยอดอกของฉันทันที เถื่อนผลักฉันให้เอนตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเองมีพื้นที่มากพอที่จะคลอเคลียกับหน้าอกของฉัน “เถื่อนดูดแรงไปแล้ว อ๊าาา” ฉันร้องขึ้นอีกครั้งเมื่อเถื่อนเปลี่ยนท่าให้กับฉันก่อนที่มือหนาจะลูบไล้ไปตามลำตัวของฉัน “อ่าา…เถื่อนตรงนั้น” ฉันร้องขึ้นอีกครั้งเมื่อเถื่อนใช้นิ้ววนไปทั่วกลางกายสาวก่อนจะค่อยๆดันนิ้วเข้ามา“แค่นิ้วยังแน่น” เถื่อนขยับนิ้วเข้าออกทันที แจ๊ะ ! แจ๊ะ ! แจ๊ะ ! แจ๊ะ ! แจ๊ะ ! แจ๊ะ ! “อ่าาา…เถื่อนน” “ว่าไงครับ…หื้ม” เถื่อนถามขึ้นทันที“อาาา ตรงนั้น...”“ตรงนี้หรอ” ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบก่อนที่เถื่อนจะขยับนิ้วเข้าออกเร็วกว่าเดิมจากนั้นงอนิ้วด้านในจนฉันเสียวแทบขาดใจ“อ๊าาา อ๊ะ อ่าาาา” “เปลี่ยนเป็นเอ็นดีกว่านะครับอยากแตกในตัวเมีย” พูดจบเถื่อนก็ลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับถอดกางเกงขาสั้นที่ใส่มาออกไปพร้อมกับอันเดอร์แวร์เถื่อนจับฉันนั่งบนขอบสระชิดกับผนังของห้องก่อนที่เถื่อนจะย่อตัวลงเล็กน้อยจับขาฉันขึ้น“เหมือนมันใหญ่ขึ้น” “ใหญ่ขึ้นตามอายุ” เถื่อนตอบกลับมาอีกครั้ง “แบ

  • เมียนายเถื่อน    ตอนพิเศษ | 1

    “ป๊ามองสาวหรอข้าวปั้นจะฟ้องแม่นะ” เสียงข้าวปั้นลูกชายของผมพูดขึ้น ตอนนี้ผมพาครอบครัวมาทะเลเพราะเป็นช่วงปิดเทอมของเด็กๆ พวกเราห้าคนเลยมาเที่ยวทะเลกันตามคำขอของข้าวปั้น “เป็นผู้ชายไม่ขี้ฟ้องหรอกนะข้าวปั้น” ผมพูดขึ้นทันทีเพราะตอนนี้ลูกชายคนโตของผมอายุสิบขวบแล้วพูดเยอะขึ้นแล้วด้วย “แต่ป๊าแอบมองสาว” ข้าวปั้นพูดขึ้นต่อทันที“แอบมองที่ไหนป๊ามองทะเลข้างหน้าเหอะแม่ข้าวปั้นดุขนาดนี้ป๊าไม่กล้ามองใครหรอก” ผมพูดขึ้นทันทีลูกชายตัวดีของข้าวเจ้าดุจริงๆตั้งแต่มีลูกคนที่สามคุณแม่ก็ดุขึ้นเอาเรื่องเพราะลูกคนที่สามของผมแสนจะดื้อ และแสนจะอ้อนลืมบอกไปเลยครับตอนนี้ผมกับข้าวเจ้าทำภารกิจปั๊มน้องให้ลูกๆสำเร็จแล้วนะครับส่วนลูกคนที่สามของผมกับข้าวเจ้าเป็นผู้ชายชื่อว่าข้าวโอ๊ตตอนนี้อายุก็ห้าขวบกว่าแล้ว “จริงป๊าแม่ดุมากตั้งแต่มีข้าวโอ๊ต” ข้าวปั้นพูดขึ้นต่อ “ก็มีตั้งสามข้าวแม่ก็ต้องเหนื่อย ข้าวปั้นเป็นพี่ต้องช่วยแม่ดูน้องเข้าใจป๊าพูดไหม” ข้าวปั้นลูกชายคนโตของผมเป็นพี่ที่ดีมากเลยครับ ดูแลน้อง รักน้อง ทำทุกอย่างให้น้องโดยเฉพาะน้องสาวอย่างข้าวหอมส่วนข้าวโอ๊ตอย่าหวังเพราะข้าวปั้นไม่เคยทำอะไรให้เลย“ช่วยดูแค่ข้าวหอ

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 50 [ THE END ]

    ห้าปีผ่านไป “ข้าวปั้นอย่าแกล้งน้องสิครับ” ฉันเอ่ยปากบอกลูกชายคนโตทันทีตอนนี้เป็นเวลาเกือบเย็นลูกชายคนโตของฉันกลับจากโรงเรียนมาแล้วความวุ่นวายจึงเกิดขึ้นเพราะข้าวปั้นตัวน้อยของฉันเอาแต่แกล้งน้องสาวเป็นว่าเล่น “ข้าวปั้นไม่ได้แกล้งนะแม่” ลูกชายวัยห้าขวบอย่างข้าวปั้นพูดขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิกแก้มน้องสาวอีกครั้ง “ข้าวหอมเจ็บนะ” เสียงข้าวหอมลูกสาวคนเล็กวัยสามขวบพูดขึ้นทันที“ข้าวปั้นก็ต้องจับแก้มน้องเบาๆแบบนี้สิ” ฉันพูดขึ้น พร้อมกับเอื้อมมือไปจับแก้มข้าวหอมตัวน้อยอย่างเบามือเพื่อเป็นแบบอย่างให้พี่ชายคนโตดู “แบบนี้หรอครับ” ข้าวปั้นพูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแก้มข้าวหอมอย่างเบามือ“แบบนี้ข้าวหอมไม่เจ็บ” คนเป็นน้องพูดขึ้นทันที“ไหนใครคิดถึงป๊าบ้าง” เถื่อนเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับพูดขึ้น ส่วนลูกสาวตัวน้อยของฉันก็รีบวิ่งขาป้อมๆตรงไปยังป๊ะป๊าของตัวเองทันที “ข้าวปั้นไม่คิดถึงป๊าหรอลูก” ฉันถามข้าวปั้นขึ้นอีกครั้งเพราะตอนนี้เจ้าตัวยังนั่งอยู่ข้างฉัน “ให้ข้าวปั้นกอดป๊าข้าวปั้นกอดแม่ดีกว่าผู้ชายใครเขากอดกัน” ข้าวปั้นพูดขึ้นต่อทันที“ป๊าสอนมาใช่ไหมเนี่ย” เพราะเด็กห้าขวบแบบข้าวปั้นพู

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 49

    “ปากมดลูกเปิดแล้วนะคะ แต่ต้องรอเปิดให้มากกว่านี้นะคะ” คุณหมอเจ้าของเคสของฉันพูดขึ้น“ใจเย็นๆนะข้าว” เถื่อนจับมือฉันแน่นพร้อมกับถามขึ้น “เย็นไม่ไหวแล้วเถื่อน” ฉันตอบกลับทันทีเพราะฉันเจ็บท้องจนไม่ไหวแล้ว “แต่หมอครับเมียผมปวดท้อง” เถื่อนพูดขึ้นอีกครั้งและฉันก็รู้ดีเลยว่าเถื่อนเป็นห่วงฉันมากแค่ไหน“ดิฉันทราบค่ะแต่คุณแม่ต้องรอปากมดลูกเปิดอีกนิดนะคะเพราะตอนนี้ไม่กว้างพอให้หัวเด็กออกมา” “เดี๋ยวทางเราจะพาคุณแม่ไปยังห้องเตรียมคลอดนะคะ” คุณหมอพูดขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้เตียงของฉันกำลังถูกเข็นออกจากห้องตรงไปยังห้องคลอดตามติดด้วยเถื่อนที่เปลี่ยนชุดเข้ามากับฉัน“เจ็บมากๆ” ฉันพูดขึ้นทันทีความเจ็บตอนนี้บรรยายไม่ถูกเลย“ทนอีกนิดนะข้าวเจ้า อีกนิดเดียวตัวเล็กจะออกมาแล้ว” ใบหน้าเถื่อนดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด“ฮึก.. มันเจ็บ เจ็บมาก” ไม่ว่าฉันจะตะแคงกี่ข้างต่อกี่ข้างก็ไม่ทำให้ความเจ็บลดลง“ปากมดลูกเปิดเก้าเซนต์แล้วเตรียมคลอดได้เลยค่ะ” พยาบาลสาวพูดขึ้นอีกครั้งฉันนอนอยู่บนเตียงช่วงท้องลงไปถูกปิดด้วยผ้าขาสองข้างตั้งหยั่งบนที่ตั้ง ตอนนี้ข้างๆฉันมีเถื่อนที่คอยจับมืออยู่ไม่ห่าง “อีกนิดเดียวแล้วข้าว” เถื่อนพูดขึ

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 48

    “ขอเมียทั้งทีจะให้น้อยหน้าใครไม่ได้ แต่ไม่ต้องคิดมากนะทั้งหมดนี้อะเงินกู” เพราะทุกอย่างที่เตรียมมาในวันนี้เป็นทรัพย์สินของผมทุกอย่าง“ขอบคุณนะ” ข้าวเจ้าพูดขึ้นทันที“ว่าแต่วันนี้สวยจังพูดให้ชื่นใจหน่อยดิ สวยขนาดนี้เมียใคร” “เมียนายเถื่อน” ผมยกยิ้มขึ้นทันทีกับคำตอบของข้าวเจ้า “ตาเถื่อนสวมแหวนให้หนูข้าวสิลูก” ม๊าผมพูดขึ้นอีกครั้ง จากนั้นผมก็หยิบแหวนก่อนที่บรรจงสวมไปที่นิ้วนางข้างซ้ายและจูบลงบนหลังมืออย่างเบาแผ่ว“ไหว้ขอบคุณด้วยข้าวเจ้า” ข้าวเจ้าก้มกราบลงบนตักของผมตามคำพูดของคุณแม่พร้อมกับผมที่ก้มตัวลงหอมลงที่แผ่นหลังเนียน “ขอบคุณนะเถื่อน”“ขอบคุณเหมือนกันนะ”คงไม่มีอะไรมากกว่าการขอบคุณอีกแล้ว ขอบคุณที่เราเกิดมาคู่กัน ขอบคุณที่ได้มาใช้ชีวิตร่วมกัน ขอบคุณที่ตอนนี้เรากำลังมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ ขอบคุณตัวเล็กในท้องของข้าวเจ้าที่กำลังเข้ามาเติมเต็มคำว่าครอบครัวให้เราทั้งคู่ “เหนื่อยไหม”“เหนื่อยแต่ก็มีความสุขมากเหมือนกัน”“กูมีความสุขเหมือนกัน มานี่เถื่อนถอดชุดให้” ผมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับข้าวเจ้าที่ตรงเข้ามา ผมบรรจงถอดชุดแต่งงานออกจากร่างกายคนตรงหน้าและไม่ลืมที่จะหอมไปตรงหัวไหล่มนต์

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 47

    “ข้าวว่าไม่ดีมั้งคะ” เสียงของข้าวเจ้าดังขึ้นทันที“เร็วไปหรอ” เพราะสำหรับผมกับคนที่รอแต่งมาถึงสี่ปีเวลาห้าเดือนมันช้าไปด้วยซ้ำ “ช้าไปค่ะ”“รออีกห้าเดือนคงไม่ไหวถึงตอนนั้นท้องข้าวคงจะโตก่อนพอดี”“ทะ..ท้องโต” ผมทวนคำพูดของข้าวเจ้าที่พึ่งพูดออกมาเมื่อกี้ด้วยน้ำเสียงสั่นๆ “นี่อย่าบอกนะว่าข้าวเจ้าของแม่ท้อง” เสียงคุณแม่ของข้าวพูดขึ้น“ข้าวท้องค่ะทุกคน” ข้าวเจ้าพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าสวยที่ยิ้มกว้าง ท้องหรอ ใช่...ข้าวกำลังท้อง ผมกำลังจะมีลูก “ทะ..ท้องจริงๆหรอ” ผมถามขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ส่วนข้าวเจ้าเธอก็จับมือผมไปวางไว้ที่หน้าท้องแบนราบของตัวเอง “จริงสิในนี้มีตัวเล็กอยู่นะ”ความรู้สึกของผมตอนนี้มันอธิบายไม่ถูกทั้งดีใจและตื่นเต้นเพราะสิ่งที่ผมรอเกิดขึ้นแล้ว“ป๊าม๊าเถื่อนกำลังมีลูก” “คุณพ่อคุณแม่ครับ ข้าวเจ้าท้องแล้ว” “เฮียข้าวเจ้าท้อง”“เจ๊ข้าวเจ้าท้องแล้ว”“เรนเดียร์หนูมีน้องแล้วนะ” ผมพูดขึ้นบอกกับทุกคนด้วยอาการตื่นเต้น “ข้าวมึงท้องจริงๆใช่ไหม” ผมถามขึ้นอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ“จริงสิถึงบอกไงว่าห้าเดือนช้าไป”“ดีใจมากๆเลยวะ” ผมพูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะกอดข้าวเจ้าไว้ทันที

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 4

    “ไม่ได้หมายถึงข้าว แต่หมายถึงมึง” ผมพูดจบคนข้างหลังก็นั่งตัวแข็งทื่อตลอดทาง ผมขับรถเข้ามาจอดที่ห้างสรรพสินค้าไม่ไกลจากโรงเรียนของเธอมากนัก จริงๆผมหิวข้าวแหละแต่ที่พูดไปแบบนั้นเพื่อจะแกล้งๆข้าวเจ้าเฉยๆ แต่ถ้าได้จริงก็เอาครับสวยขนาดนี้ใครไม่เอาก็แปลก เสียอย่างเดียวพยศไปนิด“จะไปไหน” หลังจากผมก้มลงถอ

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 3

    ทันทีที่นายเถื่อนอะไรนั้นออกจากห้องฉันไปมันทำให้ฉันรู้สึกโล่งอกมากแต่ความผิดพลาดก็เกิดขึ้นเพราะฉันดันมาเสียจูบแรกให้กับเขาคิดแล้วอยากจะบ้าตาย“หงุดหงิด” ฉันบ่นกับตัวเองคนเดียวโดยอาการหงุดหงิดก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำเพื่อที่จะจัดการกับร่างกายตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงครึ่งฉันกำลังยืนรอมอไซต์วินอยู่หน้าคอ

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 1

    “เถื่อน ไอ้เถื่อน ไอ้เถื่อนโว้ยยยยย” เสียงตะโกนโวกเวกโวยวายดังขึ้นในขณะที่ผมกำลังนั่งเรียนอยู่ในห้อง“เหี้ยไร” ผมตะโกนออกไปโดนไม่สนใจว่าอาจารย์กำลังสอนอยู่“นายเถื่อนเงียบด้วย” อาจารย์พูดขึ้นพร้อมกับหันมามองอย่างคาดโทษ “ขออนุญาตครับ” ผมพูดพร้อมลุกออกไปโดยไม่สนอาจารย์ที่ยืนสอนอยู่“ไอ้เถื่อนไอ้เหี้

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 5

    “งั้นก็เป็นสิ เป็นแฟนกับกู” นายเถื่อนพูดขึ้นทำฉันตัวแข็งทื่อ“ขอกันง่ายๆแบบนี้รู้จักฉันดีแล้วหรอ” ฉันถามนายเถื่อนออกไปตรงๆเราสองคนเจอกันแค่สองวันรู้จักแค่ชื่อไม่มีการศึกษาอะไรใดๆเกิดขึ้น แต่ทำไมเขานายคนนี้ถึงเอ่ยปากขอฉันเป็นแฟน “กูชอบมึงทีนี้มึงเป็นแฟนกูได้ยัง” เหมือนนายเถื่ิอนจะไม่เข้าใจในสิ่งที

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status