Beranda / วัยรุ่น / เมียนายเถื่อน / เมียนายเถื่อน | 2

Share

เมียนายเถื่อน | 2

Penulis: CCHANOKNET
last update Tanggal publikasi: 2026-06-03 19:31:45

“คอนโดเอ็กซ์” ไม่ทันจะต้องถามคนข้างหลังก็พูดขึ้นมาเสียดื้อๆเออดีเหมือนกันเพราะผมก็อยู่ที่นี่ซึ่งผมก็ไม่ต้องเสียเวลา

หลังจากที่มาถึงผมก็ขับรถเข้ามาจอดในลานจอดรถที่ประจำทันที

“ที่จริงส่งหน้าคอนโดก็ได้นะ” เธอพูดขึ้นพร้อมกับลงจากรถ

ส่วนผมก็หยิบถุงยาที่หิ้วอยู่หน้ารถและเดินตามคนตรงหน้ามาที่ลิฟต์ทันที

“ตามมาทำไมเนี่ย” เธอถามผมขึ้นทันทีเมื่อผมเดินตามเธอไปยังลิฟต์

“ให้กูมาส่งไม่มีน้ำใจทำแผลให้กูหรอ” ผมถามขึ้นใจจริงก็อยากจะกลับห้องไปนอนพัก แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็นิดนึงแล้วกัน

ส่วนผมเองไม่ใช่ผู้ชายที่พูดเพราะหรืออะไรผมก็พูดจาหมาๆแบบนี้กับทุกคนนั่นแหละแต่คนเดียวที่จะได้ยกเป็นข้อยกเว้นสำหรับผมนั่นก็คือม๊า

“เห็นว่ามาส่งหรอกนะยอมให้ขึ้นมาพักก่อนก็ได้” เข้าทางสิครับ และอย่างที่จะบอกผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรมีเหยื่ออยู่ตรงหน้าก็ไม่แปลกที่จะคว้าไว้

เมื่อเข้ามาในลิฟต์คนตรงหน้าผมก็กดไปยังชั้นยี่สิบห้าเมื่อลิฟต์เปิดออกเธอก็เป็นฝ่ายเดินนำไปที่ห้องของเธอและเมื่อเข้ามาในห้องทำผมตกตะลึงไม่น้อยเพราะใครจะคิดว่าผู้หญิงหน้าตาสวยตรงหน้าผมจะมีโทนสีห้องแบบดำเทาแบบนี้

“ห้องน้ำอยู่นู่นไปล้างหน้าล้างตัวก่อนเลือดเต็มไปหมด” ผมเดินมายังห้องน้ำอย่างว่าง่ายเอาจริงตอนนี้ไม่ได้รู้สึกปวดแผลเท่าไหร่เพียงแต่มันแค่ตึงๆมึนๆมากกว่าอาจจะมีความรู้สึกจี๊ดๆบ้างแต่ก็พอทนได้

หลังจากผมออกจากห้องน้ำร่างบางเจ้าของใบหน้าสวยก็ส่งผ้าผืนเล็กให้ผมเช็ดหน้าเช็ดตาและเช็ดหัวพร้อมกับผมที่เดินตามเธอมายังโซฟากลางห้อง

“นั่งลงจะทำแผลให้” ผมนั่งลงอย่างว่าง่ายส่วนร่างบางที่เห็นแบบนั้นก็แทรกตัวลงมาอยู่ระหว่างขาของผม

ท่านี้มันโครตได้ล่อแหลมพอสมควรและเกิดอารมณ์ได้ง่าย

เธอค่อยๆเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์ล้างแผลจากนั้นก็นำมาเเตะๆลงที่แผล

“โอ้ย ! ” ผมสะดุ้งขึ้นทันทีที่สำลีเเตะลงความรู้สึกแรกที่ได้รับคือความแสบ

จำได้ว่าตอนโดนไอ้เหี้ยกรณ์ตีไม่ได้แสบขนาดนี้เลย

“มือหนักฉิบหาย” ผมพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ

“ฉันได้ยิน” ร่างบางพูดขึ้นพร้อมกับเเตะสำลีลงที่แผลผมใหม่อีกครั้งแต่ครั้งนี้รับรู้ได้ถึงความเบามือจากนั้นเธอก็ใส่ยาและปิดแผลให้ผม

ผมว่าแผลผมก็ไม่ได้ใหญ่แต่มันแค่เป็นทางยาวตามไม้เบสบอลและไม่ได้ลึกมาก

“เสร็จก็กลับไปได้แล้ว” ร่างบางพูดอีกครั้งผมจึงใช้จังหวะที่เธอกำลังจะเดินออกจากระหว่างขาผมดึงเธอให้นั่งลงบนตัก

“จะทำอะไร” ร่างบางมองหน้าผมพร้อมกับถามขึ้น

“ไม่ได้อ่อยกูรึไง” ผมถามออกไปทันทีเพราะในใจตอนนี้คิดเข้าข้างตัวเองไปแล้ว

“หลงตัวเองเถอะหน้าตาอย่างนายมีอะไรให้อ่อย” ร่างบางพูดพร้อมกับทำท่าจะลุกผมเลยจัดการเปลี่ยนท่าโดยจับร่างบางให้นอนลงส่วนผมก็ค่อมเธอเอาไว้

“นี่ ! ลุกไปเดี๋ยวนี้” น้ำเสียงแสดถึงความไม่พอใจดังขึ้นทันที ส่วนผมก็ไม่ได้สนใจเสียงแหลมๆของเธอ

ผมไล่สำรวจใบหน้าของเธอจัดว่าเป็นคนที่สวย สวยมากเลยทีเดียว

“กูไม่ลุกและกูจะบอกอะไรให้ต่อไว้ใจแค่ไหนก็ไม่ควรให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเข้าห้องแบบนี้” ผมพูดขึ้นทันทีเพราะถ้าไม่ใช่ผมตอนนี้เธออาจจะโดนข่มขืนไปแล้วก็ได้

ใจง่ายไว้ใจคนง่ายยอมให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเข้าห้องได้ไง

“แค่สงสารกลัวเลือดไหลหมดตัว”

“แล้วไม่กลัว” ผมถามขึ้นอีกครั้ง

“อย่างนายมีอะไรให้กลัว” เธอพูดตอบกลับมาทันทีมันเลยทำให้ผมจับใบหน้าของให้เธอเชิ่ดขึ้นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆทาบปากลงไปบนอวัยวะเดียวกัน

“อื้อ อ่อย” เธอเม้นปากแน่นไม่ยอมให้ลิ้นเข้าไปเชยชิมความหวานในปากของเธอ

“เปิดปาก” ผมพูดขึ้นอีกครั้งแต่เหมือนเธอจะไม่ฟัง ผลักผมจนล้มลงจากตัวเธอ

“มาจูบฉันทำไมเนี่ยเป็นบ้ารึไง” เธอง้างมือขึ้นทำท่าจะฟาดลงมาทางผมแต่ผมกลับคว้ามือเธอไว้ก่อน

“กูชื่อเถื่อนเรียกกูว่าเถื่อน” ผมพูดขึ้นอีกครั้ง

“ชื่อเถื่อนไม่พอการกระทำยังเถื่อนสมชื่อ” เธอพูดขึ้นทันที ซึ่งอันนี้ไม่เถียงเพราะการกระทำกับชื่อของผมมันสอดคล้องกันจริงๆ

“ให้กูลองทำอะไรเถื่อนๆกว่านี้ไหมละบางทีมึงอาจจะชอบก็ได้นะ” ผมพูดขึ้นอีกครั้งทำให้ใบหน้าสวยของเธอตอนนี้ที่กำลังตกใจกลีบกลายเป็นว่ามันน่ารักมาก

“นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะไม่งั้นฉันจะโทรแจ้ง รปภ.” เธอพูดขึ้นพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมา

“พูดสิแล้วจะยอมออก ต่อให้เรียก รปภ. ก็ทำอะไรกูไม่ได้เพราะกูจะบอกว่าผัวเมียทะเลาะกัน” ผมพูดขึ้นพร้อมมองเธอนิ่งๆ น่าแกล้งฉิบหายเลยโว้ย

“พูดอะไรรีบบอกแล้วไปสักที” เธอถามกลับทันควัน

“คิดเองสิถ้าไม่พูดกูก็ไม่ออกนอนกับมึงนี่แหละท่าจะดี” ผมพูดขึ้นอีกครั้งทำเอาใบหน้าสวยของเธอดูตกใจกว่าเดิม

“ถะ...เถื่อนกลับไปก่อนได้มั้ยข้าวเจ้าขอ” เธอพูดออกมาเสียงไม่ดังนั แต่มันก็ทำให้ผมได้ยินทั้งประโยคยิ่งน้ำเสียงเสียงอ้อนๆแบบนี้ลูกของภายใต้กลางเกงมันเหมือนจะขึ้นเลยวะ

ว่าแต่ชื่อข้าวเจ้าหรอน่ากินสัสๆ อยากกินข้าวเจ้าโว้ย

“เออกลับก็ได้” จากนั้นผมก็เดินยิ้มแป้นออกจากห้องของเธอตรงไปที่ห้องผมที่อยู่ชั้นบน

ผมกดลิฟต์ไปที่ชั้นสามสิบเป็นชั้นบนสุดของคอนโดแห่งนี้และชั้นบนสุดก็มีเพียงสองห้องเท่านั้นคือห้องของผมและพี่ชาย

❤️

จะ..จูบหรอ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 20

    “อยากขึ้นไหม” ตอนนี้ผมอยากขอบคุณไอ้เหี้ยนั้นเสียจริงๆเพราะส่วนนึงก็มาจากมันที่ทำให้ผมกับข้าวเจ้ากำลังบรรเลงบทรักกันอยู่“ขึ้นไม่เป็น” เธอกลับมาทันทีแน่นอนว่าของแบบนี้ไม่ใช่ปัญหา “เดี๋ยวสอน” ผมพูดขึ้นจากนั้นก็พาข้าวเจ้ามาที่เตียงผมจับให้ข้าวเจ้านั่งบนตัวผม “ขยับตัวขึ้นแบบนี้” ผมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับยกสะโพกคนตรงหน้าขึ้น“ขึ้นลงแบบนั้นแหละ…อ่า” เรียกว่าเรียนรู้เร็วก็ว่าได้ เพราะตอนนี้ข้าวเจ้ากำลังบดเอวหวานอยู่บนตัวของผม “อ่า…แบบนั้น…บดลงมาเลย” ผมพูดขึ้นต่อทันทีส่วนสองมือก็จับเข้าที่เอวคอดของคนตัวเล็ก “อ่า..อ๊ะ…เถื่อนเสียว” “อ่า…เสียวเหมือนกัน” ผมพูดขึ้นทันทีเพราะตอนนี้ผมรู้เสียวมากจริงๆ ไม่อยากเชื่อว่านี่คือครั้งแรกของข้าวเจ้าเพราะเธอกำลังบดเอวหวานของบนตัวผมมันทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ “หยุดทำไมเหนื่อยหรอ” ผมถามขึ้นทันทีเมื่อข้าวเจ้าที่กำลังบดเอวหวานอยู่ๆก็นอนซบลงบนตัวผม“หรือเสร็จ” แน่นอนว่าเธอเสร็จแน่ๆ เพราะผมรับรู้ได้เลยว่าช่วงล่างแนบติดกันของเรามันมีน้ำไหลออกมา“เหนื่อยแล้วอะเถื่อน อยากนอนแล้ว” ข้าวเจ้าตอบกลับมาทันที“นอนไปกูทำเอง” พูดจบผมก็จับข้าวเจ้าให้นอนลงด้านล่าง ส่วนผมก็ขึ้น

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 19

    “สัญญามาถ้ากูทำมึงจะไม่โกรธไม่เกลียดกู” “สัญญา” “หวังว่าเช้ามามึงจะจำคำพูดของตัวเองได้นะข้าวเจ้า” พูดจบผมก็ผลักร่างบางของข้าวเจ้าให้นอนลงบนเตียงก่อนจะปรายตามองร่างกายสวยที่ตอนนี้เปลื่อยเปล่าตรงหน้าผมอย่างไร้ที่ติ พินิจพิจารณามองร่างกายของเธออีกครั้ง ข้าวเจ้าจัดว่าเป็นคนหุ่นดีเลยทีเดียว สัดส่วนทุกอย่างดูดีไปหมดและสวยไปหมดทั่วทั้งตัวผมขึ้นค่อมร่างบางของข้าวเจ้าไว้ก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกค่อยๆเริ่มจากการจูบแน่นอนว่าข้าวเจ้าให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีอาจจะเพราะฤทธิ์ยาที่มีอยู่ด้วยก็ว่าได้ เธอเปิดปากให้ผมได้เข้าไปตักตวงความหวานภายในปาก ผมเริ่มรุกหนักขึ้นโดยการใช้ลิ้นของตัวเองหยอกล้อกับลิ้นเล็กส่วนข้าวเจ้าเองก็สู้ไม่ถอยเธอใช้ลิ้นหยอกล้อผมกลับเช่นกัน เราสองคนจูบกันเนิ่นนานสลับกันขมเม้มริมฝีปากไปมาถึงมันจะดูเก้ๆกังๆแต่จูบรสนี้ผมทำรู้สึกดีไม่นอน ผมผละจูบออกก่อนจะค่อยๆจูบลงมาตามลำคอขบเม้มทำรอยรักสีดอกกุหลาบไว้ที่ลำคอให้รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้คือเรื่องจริงจะหาว่าโรคจิตก็ได้แต่ผู้หญิงของผม ผมให้ไม่อยากมีที่หมาตัวไหนมามองมายุ่งวุ่นวายผมลากลิ้นร้อนจากลำคอมาลงมาถึงหน้าอกอวบของร่างบางก

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 18

    หลังจากที่เถื่อนให้ฉันลงไปข้างล่าง ฉันก็ขยับโยกย้ายร่างกายโดยที่ไม่สนใจใคร เพลงที่นี่ดีมากฉันโยกตามได้ทุกจังหวะของเพลง มีบ้างที่ฉันรู้สึกว่ามีคนมาโดนเนื้อโดนตัวแต่ก็เข้าใจได้เพราะที่แบบนี้มือไม้ก็ต้องมาโดนกันอยู่แล้วจนกระทั่งมีผู้ชายคนหนึ่งเต้นมาชนฉัน “ขอโทษครับ” เขากล่าวขอโทษขึ้นทันที“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันตอบและไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก พร้อมกับหันมาเต้นต่อ“มากับใครหรอครับ” เขาถามฉันขึ้นอีกครั้ง“มากับแฟนค่ะ” ฉันตอบกลับไปทันทีเพราะการที่เข้ามาทักกันแบบนี้ก็ไม่ได้จะทักเฉยๆหรอกจริงไหม“แล้วไหนแฟนหรอครับ” เขาถามขึ้นอีกครั้ง“แฟนนั่งอยู่ข้างบนค่ะ” ฉันตอบกลับพร้อมกับชี้ไปยังด้านบนที่เถื่อนนั่งอยู่ แต่เถื่อนคงจะไม่เห็นฉันเพราะตอนนี้เถื่อนกำลังคุยกับพี่แบงค์ที่กำลังยืนอยู่“ไม่มีแฟนก็บอกผมมาเถอะครับ ผมอยากเป็นแฟนคุณนะครับคนสวย” เขาพูดขึ้นอีกครั้งก่อนทำท่าจะเดินมาใกล้ๆฉัน “มีแฟนแล้วค่ะแล้วก็เลิกยุ่งกับฉันนะคะ” ฉันพูดแบบตัดบทสนทนาเพราะตอนนี้ฉันรู้สึกรำคาญคนตรงหน้าสุดมากๆ ไม่รู้จักก็ไม่รู้จักยังจะมาทำตัวอยากสนิทสนมกันอีก “งั้นดื่มแก้วนี้ก่อนแล้วผมจะเลิกยุ่ง” เขาพูดขึ้นพร้อมกับรับแก้วจากเพื่อนที่อ

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 17

    “ชุดอะไรของมึงวะข้าว” ผมทักขึ้นทันทีด้วยอาการหงุดหงิดเพราะชุดที่ข้าวเจ้าใส่มันโป๊มาก “ก็ชุดไปเที่ยวไงเถื่อน” ข้าวเจ้าพูดพร้อมกับลุกจากโต๊ะแป้งมาทางผมก่อนจะหมุนตัวเองให้ผมดูสองสามรอบ บอกเลยว่าข้าวเจ้าใส่ชุดนี้แล้วมันสวยมาก แน่นอนว่าผมไม่อยากให้เธอใส่ออกไปข้างนอกเพราะมันคงเรียกสายตาคนรอบข้างได้มากเลยแหละ“มึงไปเปลี่ยนเลยนะข้าว” ผมพูดขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ประตูห้องเป็นเชิงบอกให้เดินกลับไป “ไม่เอาไม่เปลี่ยนไปเที่ยวทั้งทีจะให้ใส่คอเต่าไปรึไง” คนตรงหน้าเหมือนไม่สนใจคำพูดผมสักนิดเธอนั่งลงข้างๆผมทันที“คอเต่าก็ดีไปเปลี่ยนซะ” ผมพูดพร้อมกดเสียงลงต่ำกว่าเดิมเผื่อจะฟังกันบ้างขืนข้าวเจ้าไปชุดนี้ผมหัวเสียแน่ๆ“ไม่เอาไม่เปลี่ยนนะเถื่อน” เธอพูดขึ้นพร้อมกับลากแขนผมเพื่อที่จะพาออกจากห้อง “ไม่เปลี่ยนก็ไม่ไปถ้าจะไปก็ไปเปลี่ยน” ผมขืนตัวเองโดยนั่งลงบนโซฟาที่เดิม ส่วนข้าวเจ้าที่เห็นว่าผมไม่ยอมเธอก็เดินไปยังห้องนอนอีกครั้ง “มันต่างกันตรงไหนวะ” เพราะเธอออกมาโดยชุดเกาะอกสีแดงชุดนี้ดูเซ็กซี่ยิ่งกว่าเก่าอีก“ก็อยากให้เปลี่ยนก็เปลี่ยนแล้วนี่ไง เรารีบไปกันเถอะจะสี่ทุ่มแล้วนะ” ผมก้มมองนาฬิกาตามที่ข้าวเจ้าพูดทันท

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 16

    “กูจ่ายให้ มึงอยากได้อะไรก็หยิบเลยแต่ถ้าให้กูช่วยเลือกคงช่วยไม่ได้เพราะงั้นมึงเลือกเองแล้วเอาเงินกูไปจ่าย” พูดจบเถื่อนก็ยัดกระเป๋าเงินใส่มือฉันก่อนจะเดินออกไปนอกร้านทันที ส่วนฉันก็ไม่อิดออดรับมาแต่โดยดี ถ้านี่คือการคือการง้อในกระเป๋ามีเท่าไหร่ฉันก็จะใช้ และก็จะไม่มีการเกรงใจอะไรทั้งนั้นเพราะอะไรที่เป็นของฟรีฉันชอบ“ช่วยถือหน่อยดิ” หลังจากที่ฉันออกจากร้านถุงต่างๆฉันก็ส่งให้เถื่อนทันที แน่นอนว่าเขารับมันไปแต่โดยดีแต่สายตาก็มองฉันอย่างอึ้งๆ“มึงเหมาร้านหรอวะ” เถื่อนพูดขึ้นอีกครั้ง“กลัวเงินหมดหรอ” ฉันถามขึ้นทันทีพร้อมกับส่งกระเป๋าเงินคืนนายเถื่อน“กลัวมึงใช้ไม่พอต่างหาก” ฉันยกยิ้มกับความสายเปย์ของนายคนนี้ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือมารับกระเป๋าเงินจากฉัน“จะเอาอะไรอีกไหมไม่เอาจะได้กลับ” เขาถามฉันขึ้นต่อทันทีก่อนที่มือหนาจะทำท่าจะจับมือฉัน “ไม่ละเดี๋ยวฉันกลับเอง” ฉันตอบปฏิเสธทันทีเพราะใจจริงก็ไม่ได้อยากจะกลับกับเถื่อนหรอก“อย่าเยอะกลับด้วยกันนี่แหละกูเป็นห่วง” พูดจบเถื่อนก็จับมือฉันพร้อมพาฉันตรงมายังลานจอดรถทันที “เอาคันนี้มาแล้วจะกลับยังไงของเยอะแยะ” ฉันถามขึ้นทันทีเพราะของฉันเยอะมากและรถที่

  • เมียนายเถื่อน    เมียนายเถื่อน | 15

    “แรดวะมีกูคนเดียวไม่พอรึไง” ผมพูดขึ้นทันทีเมื่อไอ้พนักงานเสิร์ฟร้านอาหารเดินออกไป“แล้วไงอะเป็นไรกันหรอ” ข้าวเจ้าตอบกลับมาพร้อมมองหน้าผมอย่างเอาเรื่อง“ใจเย็นอีข้าวมีไรคุยกันดีๆ” เพื่อนของข้าวเจ้าพูดทันที ผมจำได้เธอสองคนนี้ได้เพราะคือคนที่ผมเจอตอนไปรับข้าวเจ้าหน้าโรงเรียน“เอออีข้าวมีไรค่อยๆคุยดิคนมองแล้ว” เพื่อนอีกคนของเธอพูดขึ้นอีกครั้งเป็นการเสริมทัพ“กูไม่อยากคุยกับแม่ง” ข้าวเจ้าตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าอารมณ์ของเธอไม่ค่อยดีนัก “อย่ามาประชดถามหน่อยว่าตั้งแต่มากับพวกกูนี่ หน้ามึงมีความสุขมากมั้งอย่ามาทำตัวแบบนี้มีเรื่องอะไรก็ไปคุยอย่าให้กูด่า” เพื่อนของเธอพูดขึ้นอีกครั้งทำเอาสีหน้าของข้าวเจ้าแห้งลงอย่างเห็นได้ชัด“พี่เอามันไปเลยค่ะ” ทันทีที่เพื่อนของข้าวเจ้าพูดจบ ผมก็เอื้อมมือจะไปจับมือเธอเพื่อจะพาเดินมาออกมาทันที แต่คนพยศอย่างข้าวเจ้ามีหรอจะยอมเธอสะบัดมือออกเหมือนตอนแรก “ไม่ต้องจับมีอะไรจะคุยก็คุยตรงนี้” ข้าวเจ้าพูดขึ้นพร้อมกับสองแขนยกขึ้นกอดอกมองผม“กลับไปคุยที่คอนโด” ผมพูดทันทีเพราะการจะมาคุยเรื่องของเราที่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่อง“คุยที่นี่ฉันไม่ไว้ใจนายขนาดที่จะไปนั่งคุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status