ตอนที่ 5 คาร์ซีสด์

ตอนที่ 5 คาร์ซีสด์

อรนุชนั้นเมื่อในอดีตเธอเคยสนิทกับจิรัชยาภรรยาของภาคิน แล้ววันหนึ่งภาคินก็ลงมือข่มขืนเธอ และตั้งแต่นั้นเรื่อยมา เธอก็ยอมมีอะไรกับภาคินมาตลอด จนจิรัชยาเห็นจึงเอ่ยปากขอหย่ากับภาคิน แต่ภาคินไม่ยอม และเวลาที่จิรัชยาไม่ยอมมีอะไรด้วยเขาก็จะใช้กำลังกับเธอเช่นกัน ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่จิรัชยายอมไม่ได้และเธอก็ไม่เคยยอมมีอะไรกับสามีอีกเลย ปัจจุบันทั้งคู่ไม่มีลูกด้วยกัน และแยกห้องนอนมาได้เกือบสามปีแล้ว จนภาคินต้องมาหาสิ่งที่ทดแทนข้างนอกบ้าน อรนุชไม่ใช่ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เป็นชู้รักของภาคิน เขายังมีศศิธรเพื่อนของจิรัชยาอีกด้วย

“น้ำเต็มเลย พี่ขอนะ” ภาคินทนไม่ไหวตอนนี้เขาดึงกางเกงสแล็คของตัวเองลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า ใบหน้าเขาแดงก่ำไปด้วยความกระหายเซ็กซ์ ลมหายใจร้อนๆ เป่าลดไปที่ซอกคอขาวเนียนและเนินอกของอรนุช ภาคินไม่รอฟังคำตอบเขารีบจับสะโพกอวบกลมกลึงยกสูงขึ้น เพื่อเปิดทางให้ร่องหลืบของเธอกลืนกินความเป็นชายของเข้าไปทีละนิด แท่งเอ็นร้อนค่อย ๆ ดันเข้าไปจนมิดโคน มือบางจิกไปที่ไหลของชู้รักอย่างแรงเพราะความเจ็บปนเสียวที่ได้รับ ในอดีตตอนที่ภาคินยังเป็นวัยรุ่นเขาถูกคดียาเสพติดและเข้าไปอยู่ในเรือนจำอยู่หนึ่งปี ที่นั่นทำให้เขาได้ฝังมุกหลายเม็ดและภาคินก็ซึมซับเอาความป่าเถื่อนมาจากที่นั่น

“โอ๊ย!..พี่คิน เบา ๆ ค่ะนุชเจ็บ..” อรนุชกัดริมฝีปากแน่นกลัวเสียงจะเล็ดลอดออกไป เพราะเพิ่งถูกเขาเปิดซิงไปเมื่อวันก่อนแต่ยังระบมไม่หาย เพราะด้วยขนาดที่ใหญ่โตของเขา

“เอากันมาตั้งนานยังไม่ชินกับของพี่อีกเหรอ!!!..”

“พี่ก็กระแทกเบา ๆ ก่อนสิคะ อื้อยย!!” อรนุชตัดพ้อ ถ้าไม่ใช่เพราะภาคินเงินหนาละก็เธอจะไม่มีวันยอมเขาเด็ดขาด เธอจำได้ตอนมาฝึกงานที่บริษัทของภาคินแล้วถูกเขาขืนใจ หลังจากนั้นเขาก็ให้เงินเธอทุกครั้ง และก็ส่งเสียเธอจนเรียนจบ แต่ที่ไม่อยากมาทำงานกับเขาก็เพราะเกรงใจจิรัชยารุ่นพี่ แต่ตอนนี้จิรัชยาก็ไม่ได้หวงห้ามอะไรสามีเหมือนแต่ก่อนแล้ว

ภาคินเสียงแหบพร่า เขาโน้มใบหน้าลงมาจูบเลขาฯสาวอย่างเร่าร้อน อรนุชก็จูบตอบเขากลับอย่างเร่าร้อนเช่นกันในขณะที่ช่วงล่างนั้นก็สอดประสานกันอย่างลงตัว กระตุ้นไฟราคะในกายของทั้งคู่ให้ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

อรนุชทั้งเสียวทั้งเจ็บระคน สะโพกงอนงามขยับบดเบียดกับความแข็งขืนมือเล็กเกาะจิกบ่าของเขาแน่น

“พี่คิน..นุชเจ็บ..เบาลงหน่อยนะคะ” ภาคินไม่พูด และก็ไม่ยอมทำตามเสียงเรียกร้องจากเธอเพราะความปวดร้าวในร่างกายนั้นทำให้เขาหูอื้อตาลายไปหมด ในที่สุดภาคินก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป เขารีบปรับเบาะให้เอนลงไปก่อนจะประคองร่างบางของเธอให้นอนลงบนเบาะอย่างนุ่มนวล ภาคินเริ่มสอดความเป็นชายเข้าไปอีกครั้งอย่างแข็งกร้าวเพื่อจะกระแทกให้ได้ถนัดกว่าเดิม แต่มือหนาก็อดไม่ได้ที่จะบีบเคล้นเต้านมอวบเต่งตึงที่ล่อตาล่อใจอยู่อย่างไม่ปรานี

“อ๊ะ พี่คิน อื้มม โอ้ยย”

“อดทนหน่อย...นุชจ๋า” หลังจากที่แท่งมหึมาจ้วงลึกเข้าสู่กายเธอไม่หยุด ก็ได้ยินเสียงคำราม ก่อนจะเห็นนัยน์ตาร้อนของเขาที่ระอุด้วยไฟอารมณ์และความกระหาย จนทำใบหน้าอันหล่อเหลาแดงซ่าน สองร่างเปลือยเปล่าต่างโขยกเขยื้อนเข้าหากันอย่างร้อนเร่า เสียงเนื้อปะทะอื้ออึงอยู่ในหูคละเคล้าเสียงครวญครางอย่างพึงใจ ถ้าใครมาเห็นสภาพภายนอกในตัวรถที่สั่นไหวคงจะคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย

“ถึงใจพี่เหลือเกิน..นุชจ๋า” ภาษากายอันเร่าร้อนลึกซึ้งยิ่งกว่าบทรักที่ทั้งคู่ต่างสรรหามาปรนเปรอให้กัน ห่างไกลจากความนุ่มนวลอ่อนหวาน สะโพกอวบจึงแอ่นหยัดรับบทรักอันร้อนแรงอย่างกระตือรือร้นโดยไม่สนใจความเจ็บที่ยังคงมีอยู่ ไม่นานนักไฟราคะก็มอดไหม้ ภาคินปล่อยให้ความสุขสมอันแสนหวานเข้าสู่กายเธอ ร่างแข็งแกร่งของซีอีโอหนุ่มพับลงบนกายชื้นเหงื่อของเธอ ต่างคนต่างหอบหายใจกันอย่างหนักหน่วงอยู่เป็นนานนาทีจึงเงยหน้าขึ้นสบตากัน ก่อนจะหลับไปด้วยความอ่อนเพลียท่ามกลางสายฝนที่เริ่มบางเบา