INICIAR SESIÓN"หอมจัง"ร่างหนาโอบกอดร่างบางจากทางด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มเนียนไปฟอดหนึ่งในระหว่างที่เธอกำลังแต่งตัวอยู่ตรงหน้ากระจกภายในห้องน้ำ "เด็กๆ หลับกันแล้ว"เกยคางลงบนไหล่เนียน "พี่ก็ไปนอนได้แล้วค่ะ" "ไม่เอา"เอ่ยพลางจูบไซ้ซอกคอขาวนวล "เดี๋ยวก่อนสิคะ" "มัวแต่ชักช้าเดี๋ยวลูกตื่นนะ" "ใจร้อนจังนะคะ"
คณากรกับปราภาพรลูกสาวยืนรอปราภัทรสรอย่างใจจดใจจ่ออยู่ตรงหน้าห้องน้ำภายในห้องนอนหลังจากที่เธอหายเข้าไปพร้อมกับที่ตรวจครรภ์ไม่กี่นาที ไม่กี่อึดใจเธอก็เดินออกด้วยใบหน้านิ่งเฉย "เป็นไงบ้าง ไหนขอพี่ดูหน่อย ขึ้นขีดเดียวเหรอ"คณากรเอ่ยถามขึ้น "เฮ้อ พี่มันไร้น้ำยาจริงๆ เลยนะคะ"ปราภัทรสรยังคงซ่อนที่ตรวจคร
ภายในร้านอาหารหรูชื่อดังกลางใจเมืองตกแต่งสไตล์ยุโรปเพิ่มบรรยากาศโรแมนติกด้วยเสียงดนตรีบรรเลงสด ปราภัทรสรในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูหวานกำลังนั่งจิบไวน์กับคณากรอยู่ตรงโซฟากว้างพร้อมกับอาหารตรงโซนวีไอพีอย่างมีความสุข "ชอบไหมครับ"เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น "ค่ะ แก้มมีความสุขมากเลย"ส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มพร้
"แม่ขอให้ลูกทั้งสองคนมีความสุขมากๆมีหลานให้แม่อุ้มอีกสักคนนะ ส่วนเรื่องปัญหาเล็กๆ น้อยๆในครอบครัวแม่ไม่ห่วงหรอกเพราะแม่รู้ว่าทั้งสองคนจะผ่านมันไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา" "ครับ"คณากรรับคำ "ค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ "พ่อก็ขอให้ทั้งสองคนรักกันไปนานๆ จับมือกันเอาไว้แน่นๆ ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรก็ตาม พ่อจ
ณ สำนักงานเขตใจกลางเมืองคณากรกับหทัยรัตน์นั่งเคียงข้างกันพร้อมกับมองใบหย่าที่เพิ่งเซ็นเสร็จตรงหน้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทั้งคู่ ก่อนที่จะแยกย้ายกัน ทั้งสองคนก็เอ่ยร่ำลากันเพียงเล็กน้อย "ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยครอบครัวยี่หวา"หทัยรัตน์เอ่ยขึ้น "ครับ" "หวังว่าต่อไปนี้พี่จะมีความสุขในการใช้ชีวิตนะคะ"
หลายวันต่อมา ภายในห้องรับแขกปราภัทรสรกับคณากรกำลังนั่งรับแขกตามเวลาที่ได้นัดหมายกันก่อนหน้านี้ "ไม่น่าเชื่อเลย ว่าเราสองคนจะเป็นพี่น้องกัน"วสันต์เอ่ยเปิดประเด็นขึ้น "ค่ะ แก้มก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน" "มีปัญหาหรือเรื่องอะไรก็บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ พี่เต็มใจช่วย" "ขอบคุณมากค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา กรี๊ด! เสียงกรีดร้องของหทัยรัตน์ดังลั่นอยู่ภายในห้องพักฟื้นด้วยความเจ็บปวดเสียใจ เมื่อรับรู้ว่าร่างกายของตัวเองไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ร่างบางร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวสั่นเทาด้วยหัวใจที่แตกสลาย โดยมีนงคราญกับประจักษ์กอดปลอบอยู่ข้างๆ ทั้งน้ำตา "ทำไม! ทำไม! มันต้องเกิดกับยี่หวาด้วย" ห
"รีบมาโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลยนะเคน" สายสมรเอ่ยขึ้น "เกิดอะไรขึ้นครับ คุณแม่เป็นอะไร" "แม่ไม่เป็นไรหรอก แต่หนูยี่หวานะสิเป็นตายเท่ากัน" "ยี่หวาเป็นอะไรครับ" "รถคว่ำตอนนี้กำลังอยู่ในห้องไอซียู เคนมาดูน้องหน่อยนะลูก แม่ใจคอไม่ดีเลย" สายสมรเอ่ยเสียงเศร้าสร้อย "ตอนนี้ผมยังไม่ว่าง" "ทำไมลูกพูดแบบน
"ได้ผลสิ ถ้าผู้หญิงมียางอายมากพอ ต่อให้รักมากแค่ไหนแต่ไปกันต่อไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องปล่อย" สายสมรเอ่ยด้วยความมั่นใจ เพราะเธอดูออกว่าปราภัทรสรเป็นผู้หญิงแบบไหน คล้อยหลังสายสมรกับหทัยรัตน์ออกจากบ้านไปยายบัวก็เดินเข้าไปเอ่ยปลอบหลานสาวทันทีด้วยความห่วงใยสงสาร "แก้มไม่เป็นไรนะลูก" "แก้มไม่เป็นไรค่ะ"
"หมายความว่ายังไงครับ" วสันต์ถามด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับหันไปทางน้องสาวที่นั่งกอดคณากรเอาไว้แน่น "หมอบอกว่ายี่หวาอาจจะคิดฆ่าตัวตายอีกครั้ง เราต้องช่วยกันดูแลอย่างใกล้ชิด" นงคราญเอ่ยเสียงเศร้า "โธ่ ยี่หวาน้องพี่" วสันต์เดินเข้าไปลูบศีรษะน้องสาวเบาๆ "ตายจริง! ฉันไม่คิดเลยนะคะ ว่ามันร้ายแรงถึงขนา







