Share

บทที่ 60

last update Tanggal publikasi: 2025-12-03 12:16:43
"ทำไม แก้มไม่คิดถึงพี่บ้างเลยเหรอ หรือว่าแก้มเปลี่ยนใจไปรักคนอื่นแล้ว จะว่าไปเวลาห้าปีมันก็นานพอจะทำ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เมียรอง   บทที่ 78

    "หอมจัง"ร่างหนาโอบกอดร่างบางจากทางด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มเนียนไปฟอดหนึ่งในระหว่างที่เธอกำลังแต่งตัวอยู่ตรงหน้ากระจกภายในห้องน้ำ "เด็กๆ หลับกันแล้ว"เกยคางลงบนไหล่เนียน "พี่ก็ไปนอนได้แล้วค่ะ" "ไม่เอา"เอ่ยพลางจูบไซ้ซอกคอขาวนวล "เดี๋ยวก่อนสิคะ" "มัวแต่ชักช้าเดี๋ยวลูกตื่นนะ" "ใจร้อนจังนะคะ"

  • เมียรอง   บทที่ 77

    คณากรกับปราภาพรลูกสาวยืนรอปราภัทรสรอย่างใจจดใจจ่ออยู่ตรงหน้าห้องน้ำภายในห้องนอนหลังจากที่เธอหายเข้าไปพร้อมกับที่ตรวจครรภ์ไม่กี่นาที ไม่กี่อึดใจเธอก็เดินออกด้วยใบหน้านิ่งเฉย "เป็นไงบ้าง ไหนขอพี่ดูหน่อย ขึ้นขีดเดียวเหรอ"คณากรเอ่ยถามขึ้น "เฮ้อ พี่มันไร้น้ำยาจริงๆ เลยนะคะ"ปราภัทรสรยังคงซ่อนที่ตรวจคร

  • เมียรอง   บทที่ 76

    ภายในร้านอาหารหรูชื่อดังกลางใจเมืองตกแต่งสไตล์ยุโรปเพิ่มบรรยากาศโรแมนติกด้วยเสียงดนตรีบรรเลงสด ปราภัทรสรในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูหวานกำลังนั่งจิบไวน์กับคณากรอยู่ตรงโซฟากว้างพร้อมกับอาหารตรงโซนวีไอพีอย่างมีความสุข "ชอบไหมครับ"เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น "ค่ะ แก้มมีความสุขมากเลย"ส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มพร้

  • เมียรอง   บทที่ 75

    "แม่ขอให้ลูกทั้งสองคนมีความสุขมากๆมีหลานให้แม่อุ้มอีกสักคนนะ ส่วนเรื่องปัญหาเล็กๆ น้อยๆในครอบครัวแม่ไม่ห่วงหรอกเพราะแม่รู้ว่าทั้งสองคนจะผ่านมันไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา" "ครับ"คณากรรับคำ "ค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ "พ่อก็ขอให้ทั้งสองคนรักกันไปนานๆ จับมือกันเอาไว้แน่นๆ ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรก็ตาม พ่อจ

  • เมียรอง   บทที่ 74

    ณ สำนักงานเขตใจกลางเมืองคณากรกับหทัยรัตน์นั่งเคียงข้างกันพร้อมกับมองใบหย่าที่เพิ่งเซ็นเสร็จตรงหน้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทั้งคู่ ก่อนที่จะแยกย้ายกัน ทั้งสองคนก็เอ่ยร่ำลากันเพียงเล็กน้อย "ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยครอบครัวยี่หวา"หทัยรัตน์เอ่ยขึ้น "ครับ" "หวังว่าต่อไปนี้พี่จะมีความสุขในการใช้ชีวิตนะคะ"

  • เมียรอง   บทที่ 73

    หลายวันต่อมา ภายในห้องรับแขกปราภัทรสรกับคณากรกำลังนั่งรับแขกตามเวลาที่ได้นัดหมายกันก่อนหน้านี้ "ไม่น่าเชื่อเลย ว่าเราสองคนจะเป็นพี่น้องกัน"วสันต์เอ่ยเปิดประเด็นขึ้น "ค่ะ แก้มก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน" "มีปัญหาหรือเรื่องอะไรก็บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ พี่เต็มใจช่วย" "ขอบคุณมากค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ

  • เมียรอง   บทที่ 6

    วันต่อมา หลังจากที่หมอตรวจร่างกายยายบัวและอนุญาตให้กลับบ้านได้ คมกฤษที่อยู่ค้างตั้งแต่เมื่อคืน ก็พาทั้งสองยายหลานกลับไปส่งที่บ้านเช่า จากนั้นก็ขอตัวกลับไปทำงานปราภัทรสรเดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าแจ่มใสหลังจากที่ไปส่งคมกฤษขึ้นรถ "โอมกลับไปแล้วเหรอลูก" ยายบัวเอ่ยขึ้น "กลับไปแล้วจ้ะ" เอ่ยพลางนั่

  • เมียรอง   บทที่ 5

    วันต่อมา เช้าวันใหม่ ณ โรงพยาบาลคมกฤษกับปราภัทรสรกำลังยืนมองยายบัวนั่งทานมื้อเช้าจนหมดเกลี้ยงจานด้วยความดีใจ ที่เห็นหญิงสูงวัยทานอาหารได้ตามปกติไม่มีอิดออด "เห็นไหมลูก ยายทานจนหมดเกลี้ยงจานเลย ไม่ต้องเป็นห่วงนะลูก" ยายบัวเอ่ยขึ้น "จ้ะ แก้มเห็นยายทานได้ นอนหลับสบาย แก้มก็ดีใจแล้วจ้ะ" พูดพลางเก็บ

  • เมียรอง   บทที่ 3

    ณ มหาวิทยาลัยช่วงเวลาบ่ายมีนาที่เพิ่งมาถึง รีบตรงดิ่งเข้าไปหาคมกฤษกับปราภัทรสรที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ตรงโต๊ะใต้ต้นไม้ใหญ่ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขด้วยความอิจฉาในใจ "คุยอะไรกันอยู่เหรอ น่าสนุกจัง" "พอดี โอมเขากำลังเล่าเรื่องตลกให้แก้มฟังน่ะ" "เหรอ นาฟังด้วยสิ"นั่งลงบนเก้าอี้ทันที

  • เมียรอง   บทที่ 4

    ณ บ้านเช่าใจกลางเมืองปราภัทรสรกับยายบัวกำลังช่วยกันยกถาดข้าวแกงตั้งโต๊ะเปิดร้านแต่เช้าตรงหน้าบ้านบนฟุตบาทริมถนน วันนี้เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ปราภัทรสรจึงได้แบ่งเบาภาระยายบัวเต็มที่ ทั้งสองยายหลานช่วยกันตักแกงใส่ถุงเมื่อมีลูกค้ามาสั่ง ซึ่งส่วนมากจะเป็นลูกค้าขาประจำที่อุดหนุนมานานหลายปี "วันนี้โอมเข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status