Masuk"หอมจัง"ร่างหนาโอบกอดร่างบางจากทางด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มเนียนไปฟอดหนึ่งในระหว่างที่เธอกำลังแต่งตัวอยู่ตรงหน้ากระจกภายในห้องน้ำ "เด็กๆ หลับกันแล้ว"เกยคางลงบนไหล่เนียน "พี่ก็ไปนอนได้แล้วค่ะ" "ไม่เอา"เอ่ยพลางจูบไซ้ซอกคอขาวนวล "เดี๋ยวก่อนสิคะ" "มัวแต่ชักช้าเดี๋ยวลูกตื่นนะ" "ใจร้อนจังนะคะ"
คณากรกับปราภาพรลูกสาวยืนรอปราภัทรสรอย่างใจจดใจจ่ออยู่ตรงหน้าห้องน้ำภายในห้องนอนหลังจากที่เธอหายเข้าไปพร้อมกับที่ตรวจครรภ์ไม่กี่นาที ไม่กี่อึดใจเธอก็เดินออกด้วยใบหน้านิ่งเฉย "เป็นไงบ้าง ไหนขอพี่ดูหน่อย ขึ้นขีดเดียวเหรอ"คณากรเอ่ยถามขึ้น "เฮ้อ พี่มันไร้น้ำยาจริงๆ เลยนะคะ"ปราภัทรสรยังคงซ่อนที่ตรวจคร
ภายในร้านอาหารหรูชื่อดังกลางใจเมืองตกแต่งสไตล์ยุโรปเพิ่มบรรยากาศโรแมนติกด้วยเสียงดนตรีบรรเลงสด ปราภัทรสรในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูหวานกำลังนั่งจิบไวน์กับคณากรอยู่ตรงโซฟากว้างพร้อมกับอาหารตรงโซนวีไอพีอย่างมีความสุข "ชอบไหมครับ"เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น "ค่ะ แก้มมีความสุขมากเลย"ส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มพร้
"แม่ขอให้ลูกทั้งสองคนมีความสุขมากๆมีหลานให้แม่อุ้มอีกสักคนนะ ส่วนเรื่องปัญหาเล็กๆ น้อยๆในครอบครัวแม่ไม่ห่วงหรอกเพราะแม่รู้ว่าทั้งสองคนจะผ่านมันไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา" "ครับ"คณากรรับคำ "ค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ "พ่อก็ขอให้ทั้งสองคนรักกันไปนานๆ จับมือกันเอาไว้แน่นๆ ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรก็ตาม พ่อจ
ณ สำนักงานเขตใจกลางเมืองคณากรกับหทัยรัตน์นั่งเคียงข้างกันพร้อมกับมองใบหย่าที่เพิ่งเซ็นเสร็จตรงหน้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทั้งคู่ ก่อนที่จะแยกย้ายกัน ทั้งสองคนก็เอ่ยร่ำลากันเพียงเล็กน้อย "ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยครอบครัวยี่หวา"หทัยรัตน์เอ่ยขึ้น "ครับ" "หวังว่าต่อไปนี้พี่จะมีความสุขในการใช้ชีวิตนะคะ"
หลายวันต่อมา ภายในห้องรับแขกปราภัทรสรกับคณากรกำลังนั่งรับแขกตามเวลาที่ได้นัดหมายกันก่อนหน้านี้ "ไม่น่าเชื่อเลย ว่าเราสองคนจะเป็นพี่น้องกัน"วสันต์เอ่ยเปิดประเด็นขึ้น "ค่ะ แก้มก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน" "มีปัญหาหรือเรื่องอะไรก็บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ พี่เต็มใจช่วย" "ขอบคุณมากค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ
"หุบปาก แล้วรีบไสหัวออกไปซะ!" คณากรเอ่ยเสียงดุดัน "ก็ได้ค่ะ แต่ยี่หวาไม่ยอมหยุดแค่นี้หรอก จะมีผู้หญิงคนไหนยอมกินน้ำใต้ศอกของคนอื่น ถ้าได้รู้ความจริงเรื่องของเราสองคน" หทัยรัตน์ยิ้มเป็นต่อ "คิดจะทำอะไร อย่าลืมนะว่าเราสองคนไม่เคยมีอะไรเกินเลยกันสักครั้ง และที่สำคัญพี่ไม่ได้รักเธอ" "ใช่ค่ะ ยี่หวาไม
"แก้มสบายดีนะ" มีนาเอ่ยถามขึ้น "อืม" "แล้วยายล่ะ เป็นยังไงบ้าง" "ก็สบายดี ถ้าไม่มีอะไรสำคัญจะคุยเราขอตัวนะ" ปราภัทรสรทำท่าจะเดินจากไป "เดี๋ยวก่อนสิ นาแค่อยากจะขอโทษ นาขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมานะ ยกโทษให้นานะ แก้ม" "อะไรทำให้นาอยากจะขอโทษเราเหรอ" ปราภัทรสรถามกลับ "เรารู้แล้วว่าเราเลือ
ณ โรงแรมสยามธาราตรงเคาร์เตอร์พนักงานต้อนรับ ในระหว่างที่ปราภัทรสรกับเพื่อนๆกำลังทำงานกันอยู่ ประจักษ์ก็เดินตรงเข้ามาพร้อมกับเอ่ยทักทายเธอและเพื่อนๆ "สบายดีกันทุกคนนะ" ประจักษ์เอ่ยขึ้น "ค่ะ" ปราภัทรสรยิ้มรับ "สิ้นเดือนนี้ เราจะไม่ได้เจอกันแล้วสินะ" ประจักษ์จ้องมองใบหน้าปราภัทรสร "เอ่อ ค่ะ" ร่าง
"ครับ ชอบไหม" "ค่ะ ก็สวยดี" "ดีใจจัง ที่แก้มชอบ พี่เลือกไม่ผิดจริงๆ ไม่คิดเลยว่าตนเองจะเดาใจเจ้าของรถถูกด้วย" ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก "พี่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ ถูกใจเจ้าของรถอะไร ก็พี่เป็นเจ้าของมันไม่ใช่เหรอคะ แก้มไม่เข้าใจ" "ใครบอกล่ะ แก้มต่างหากล่ะที่เป็นเจ้าของมัน พี่ตั้งใจซื้อให้แก้มจะ






![ห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
