로그인“กิ๋วกลัว...”
ใบหน้าอวบอิ่มเบือนหนีด้วยความอาย แล้วดวงตาต้องเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม เมื่อเหลือบไปเห็นแก่นกายขนาดใหญ่ ส่วนปลายบานเหมือนหัวเห็ดกำลังผงกหัวทักทายเธอ
สิบทิศแค่นยิ้มร้าย เมื่อเห็นท่าท่าทางตื่นตระหนกของคนใต้ร่าง เขาไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้พักหายใจหายคอ หรือทำใจกับขนาดมหึมาของความเป็นชาย ที่กำลังพองขยายจนเส้นเลือดปูดโปน มือหนาเอื้อมไปกระชาก
แขนอวบให้ลุกขึ้นนั่งในท่าคุกเข่าบนเตียงนุ่ม โดยมีเขายืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าในสภาพเปลือยเปล่า“กลัวงั้นเหรอ เมื่อกี้เธอยังครางชื่อฉันลั่นห้องอยู่เลยไม่ใช่หรือไง”
สิบทิศเชยคางขึ้น สบตากับดวงตาคู่กลมที่ฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตา ก่อนที่เขาจะใช้มือข้างหนึ่งบีบกรามของหญิงสาวอย่างแรงจนปากอิ่มเผยอออก ทันทีที่อ้าปากจะประท้วง ชายหนุ่มก็ยัดเยียดแก่นกายร้อนที่กำลังสู้มือเข้าไปในโพรงปากหวานล้ำทันที
“อุ๊บ! อื้อออ อ๊อก”
กิรณาเบิกตากว้าง ความแข็งขืน และขนาดที่ใหญ่โตทำเอาเธอแทบสำลัก หญิงสาวพยายามเบือนหน้าหนีด้วยความพะอืดพะอม และไม่คุ้นชินทว่าฝ่ามือใหญ่กลับขยุ้มเส้นผมยาวสลวยของเธอไว้แน่น บังคับให้ใบหน้าอวบอิ่มต้องรับผิดชอบต่อความต้องการที่พลุกพล่านของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้
“อย่าหนี... กินมันเข้าไป ดูดให้เหมือนกับเด็กที่ชอบกินไอกรีม”
น้ำเสียงแหบพร่าสั่งการอย่างเผด็จการ สิบทิศออกแรงกดศีรษะของเธอให้ขยับเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ยอดส่วนปลายที่บานออกครูดกับเพดานปาก และโคนลิ้นจนกิรณาตัวสั่นเทิ้ม เธอทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอ มืออวบทั้งสองข้างยกขึ้นจับหน้าขาแกร่งของเขาไว้เพื่อพยุงตัว
หญิงสาวเริ่มทำตามอย่างเงอะงะ ลิ้นเล็กแตะวนรอบส่วนหัวที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำใส ๆ ก่อนจะลองห่อปากดูดดึงตามที่เขาต้องการ รสชาติแปลกและกลิ่นคาวความเป็นชายที่รุนแรงทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ
สิบทิศพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มละมุนและท่าทางที่ไม่ประสีประสาของคนตรงหน้า ลิ้นของเธอช่างอ่อนหัด ขัดกับสิ่งที่เขาเคยปรามาสไว้ว่าเธอคงเจนจัดจนกล้าเสนอหน้ามาแต่งงานแทนพี่สาว
ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นพลางก้มลงมองศีรษะของคนเจ้าเนื้อที่กำลังพยายาม ‘เอาใจ’ เขาอย่างสุดความสามารถ
...เงอะงะแบบนี้ หรือว่าเธอจะไม่เคย...
ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว แต่ฤทธิ์สุราและอารมณ์ใคร่ที่พุ่งทะลุจุดเดือดทำให้สิบทิศเลือกที่จะปัดมันทิ้งไป เขาขยับเอวสอบสอบเข้าหาอุ้งปากอุ่นรัวเร็วขึ้น จนกิรณาต้องหลับตาแน่น หยาดน้ำตาไหลร่วงเผาะลงบนหน้าขาของชายหนุ่ม
“อ๊า ... อย่างนั้นแหละ อื้มมม ดีมาก”
เสียงครางต่ำอย่างพึงใจของสิบทิศดังประสานกับเสียงสำลักในลำคอของหญิงสาว ชายหนุ่มจ้องมองเมียในนามที่กำลังปรนนิบัติเขาด้วยความรู้สึกที่สับสนปนเป ทั้งอยากจะรังแกให้ถึงที่สุด และอยากจะกระชากเธอเข้ามากอดจูบให้หนำใจกับความไร้เดียงสาที่เธอแสดงออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจนี้
“พอแล้ว เดี๋ยวฉันจะเสร็จก่อน...”
มือหนาผลักศีรษะออก แล้วกดร่างอวบให้นอนลง ก่อนจะยกสอง
ขาใหญ่ให้กว้างออก แล้วใช้นิ้วกลางกับนางนำร่องสอดใส่เข้าไป“โอ้ยยย อย่าค่ะ กิ๋วเจ็บ”
“ไม่เคยเหรอ”
กิรณาไม่ตอบเพียงแค่พยักหน้ารับ แล้วเบือนหน้าหนีหยาดน้ำตาร่วงเผาะลงหางตาก่อนจะไหลลงข้างแก้ม
สิบทิศชะงักไปครู๋หนึ่ง หัวใจที่เคยคุกรุ่นด้วยแรงโกรธวูบไหวอย่างประหลาด เมื่อเห็นท่าทางประหม่าของคนใต้ร่าง ความเงอะงะและอาการสั่นเทาของกิรณาบอกชัดเจนว่าสิ่งที่เขาปรามาสไว้นั้นผิดถนัด ฤทธิ์สุราที่เคยทำให้เขาดุดันดูจะเบาบางลงไปชั่วขณะ แทนที่ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่แม้แต่เขาก็ยังนิยามไม่ได้
ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาหาแล้วจูบซับหยาดน้ำตาที่ข้างแก้มเนียนอย่างอ่อนโยน จนกิรณาเผลอเกร็งตัว สัมผัสที่เปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือทำเอาเธอตั้งตัวไม่ถูก
“ไม่ต้องกลัว... ฉันจะทำเบา ๆ ต่อไปจะได้ชิน เวลาถูกฉันเอาอีก เธอจะได้ร้องไห้แบบนี้”
กิรณาใจสั่นรัวกับประโยคที่ทั้งร้ายและดีในเวลาเดียวกัน มือหนาแยกเรียวขาอวบให้ออกกว้างขึ้นอีกนิด ก่อนจะจับแก่นกายขนาดใหญ่ที่บวมเป่งจ่อเข้าที่ช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะ เขาค่อย ๆ สอดแทรกความแข็งขืนเข้าไปทีละนิดอย่างใจเย็น
“อื้อ ... พี่สิบทิศ กิ๋วเจ็บ”
เสียงหวานประท้วงสะอื้น เมื่อสัมผัสถึงความอึดอัดที่รุกรานเข้ามา ช่องทางคับแคบที่ไม่เคยมีใครรุกล้ำเข้ามา พยายามโอบรัดสิ่งแปลกปลอมอย่างสุดกำลังจนสิบทิศต้องกัดฟันกรอด แววตาที่เคยมองด้วยความเกลียดชัง เปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงยามเห็นใบหน้าแดงระเรื่อของเมียสาว
“ชู่วววว ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น”
สิบทิศเริ่มขยับสอบเอวเข้าหาช้า ๆ มอบจังหวะที่นุ่มนวลทว่าหนักแน่นเพื่อให้กิรณาได้ปรับตัว เมื่อความเจ็บในตอนแรกเริ่มมลายหายไป ความเสียวซ่านก็แล่นริ้วเข้ามาแทนที่จนคนเจ้าเนื้อเริ่มบิดกายเร่า เสียงสะอื้นค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางแผ่วเบาที่ชวนให้คนฟังยิ่งได้ใจ
“อ๊ะ ... อ้า พี่สิบทิศ”
เมื่อเห็นว่ากิรณาเริ่มตอบรับจังหวะของเขาได้ดีขึ้น สิบทิศจึงไม่รอช้าที่จะเร่งความเร็วตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วห้องนอน สลับกับเสียงลมหายใจหอบถี่ของคนทั้งคู่ เลือดลมทั่วร่างของหญิงสาวไหลมารวมตัวกันที่จุดเชื่อมประสานเพียงจุดเดียว ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วตัว จนกิรณาต้องหลับตาแน่นขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่
“ซี๊ดดด ของเธอแน่นมาก”
สิบทิศคำรามออกมาอย่างสุขสม เขาโหมแรงกระแทกเข้าหาอย่างเร็ว และรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนกิรณาครางไม่เป็นภาษา สะโพกอวบแอ่นรับแรงกระแทกอย่างลืมตัว ในที่สุดความเสียวก็พุ่งขึ้นมาอย่างสุดขีด
“ไม่ไหวแล้ว จะแตกแล้ว”
“พี่สิบทิศ เหมือนฉี่กิ่วจะแตก”
“งั้นก็แตกออกมาพร้อมกัน”
“อ๊า .... เสร็จแล้ววว”
ชายหนุ่มเร่งเร้าบั้นเอวเร็วขึ้นจนต่างคนต่างครางเสียงดังระงม จนสิบทิศกระตุกเกร็งร่างครู่หนึ่ง ก่อนจะปลดปล่อยหยาดน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าสู่ส่วนลึกของร่างกายเธอจนหมดสิ้นทุกหยาดหยด
กิรณาเองก็ถึงจุดสุดยอดในพริบตาเดียวกัน ร่างอวบสั่นกระตุกไม่หยุดอย่างควบคุมไม่ได้ เธอรู้สึกได้ถึงความอุ่นร้อน ที่สาดซัดเข้ามาในส่วนลึกของแก่นกายจนจุกแน่นไปหมด
สิบทิศถอนแก่นกายออกมาอย่างช้า ๆ น้ำขาวขุ่นไหลย้อยตามออกมาเลอะผ้าปูที่นอน ราวกับจะตอกย้ำบทรักที่เพิ่งจบลง ร่างสูงล้มตัวลงนอนข้าง ๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปรวบร่างคนเจ้าเนื้อที่ยังคงหอบเหนื่อยเข้ามาแนบชิดอกแกร่ง เขาโอบกอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหน
ความเหนื่อยล้าจากบทเพลงรัก และฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้สิบทิศค่อย ๆ กลับตาลง ทิ้งให้กิรณาจมอยู่ในอ้อมกอดที่เธอเคยใฝ่ฝัน แม้จะรู้ดีว่าพรุ่งนี้เช้าทุกอย่างอาจกลับมาเป็นฝันร้ายเหมือนเดิมก็ตาม....
สิบทิศย่นคิ้วเข้าหากัน มองคนตรงหน้าด้วยความไม่พอใจที่โดนย้อน“เธอหมายความว่ายังไง พูดให้มันดี ๆ นะ!”“ทำไมจะพูดไม่ได้ล่ะคะ และกิ๋วก็หมายความว่าพี่สิบทิศเห็นผู้หญิงอื่นดีกว่าเมียตัวเองไง พี่ทำได้ยังไง ปล่อยให้กิ๋วนั่งรออยู่ที่บริษัทตั้งหลายชั่วโมง กิ๋วโทรไปก็ปิดเครื่องหนี ส่งข้อความไปกี่ครั้งก็ไม่เคยตอบ ที่ไหนได้กลับหนีไปแรดอยู่กับคนที่ไม่ใช่เมียตัวเองจนเช้า!”“กิ๋ว!”ชายหนุ่มเรียกชื่อเธอด้วยความโกรธจัดที่ถูกคนตรงหน้าด้วยคำพูดแรง ๆแบบนั้น ขายาวก้าวพรวดเข้าไปหาแล้วใช้สองมือจับไปที่ไหล่ของเธอแน่นราวกับจะบีบให้แหลกคามือทว่าครั้งนี้กิรณาไม่ยอมเป็นเบี้ยวล่างอีกต่อไป เธอรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมอย่างแรง ก่อนจะใช้มืออวบทั้งสองข้างผลักอกกว้างของสิบทิศจนเขาเสียหลักล้มลงไปนอนบนเตียงแทน“ไม่ต้องมาแตะต้องตัวกิ๋ว! กิ๋วรังเกียจคนใจร้ายแบบพี่”พูดจบกิรณาก็ไม่รอให้เขาได้ลุกขึ้นมาโต้ตอบ เธอรีบหมุนตัววิ่งออกจากห้องนอนไปทันที ทิ้งให้สิบทิศนอนอึ้งอยู่บนเตียงด้วยความคาดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่เคยยอมเขามาตลอดจะกล้าทำรุนแรงและสาดคำพูดเจ็บแสบใส่เขาได้ถึงเพียงนี้“กิ๋ว! หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ จะไปไ
“สวัสดีค่ะ คุณลลนา”ลลนายิ้มรับแกน ๆ ก่อนจะหันไปทางสุดเขตด้วยน้ำเสียงจิกกัด“แล้วนี่ ... ทั้งคู่มาเจอกันได้ยังไงคะเนี่ย เขตไม่เคยบอกนาเลยนะว่าสนิทกับน้องเขาถึงขั้นพาออกมาทานข้าวกันข้างนอกแบบนี้”สุดเขตเห็นท่าไม่ดี รีบเอ่ยแก้ตัวแทนกิรณาทันที“พอดีบังเอิญมาเจอกันน่ะ เห็นกิ๋วเขาเดินดูของอยู่แถวนี้พอดีก็เลยชวนมาหาอะไรทานด้วยกันเฉย ๆ ไม่มีอะไรหรอก”สุดเขตหันไปมองหน้ากิรณาที่ดูหน้าซีดลงเรื่อย ๆ ก่อนจะรีบสรุปสถานการณ์“กิ๋ว ... อิ่มแล้วใช่ไหม เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านเอง ปะ.... กลับกันเถอะ”“เดี๋ยว!”สิบทิศเอ่ยขัดจังหวะ เขาจ้องหน้ากิรณาด้วยสายตาที่เย็นเฉียบจนคนรอบข้างสัมผัสได้ถึงความกดดันบางอย่างที่อ่านไม่ออก“ไม่ต้องลำบากแกหรอกไอ้เขต เดี๋ยวฉันอาสาไปส่งกิ๋วเอง”“แกจะไปส่งน้องเขาได้ยังไงสิบ ในเมื่อแกมากับนา” สุดเขตขมวดคิ้วมองเพื่อนรักอย่างรู้ทัน“แกก็ไปส่งนาแทนฉันหน่อยสิ พอดีเมื่อเช้าคุณย่าบ่นคิดถึงกิรณาอยู่พอดี ท่านบอกให้เธอไปพบน่ะ”สิบทิศพูดพลางขยับเข้าไปใกล้กิรณามากขึ้น หญิงสาวมีสีหน้ากังวลเล็กน้อย เพราะภายใต้รอยยิ้มนั้นมันเหมือนซ่อนกรงเล็บของเสือร้ายเอาไว้“กลับด้วยกันนะ ... กิ๋ว”กิรณาอ้าปาก
“ยัยกิ๋วไม่ได้มาที่นี่นะ เขาบอกบ้านโน่นว่ามาที่นี่เหรอ”ณดลมีสีหน้าตกใจเมื่อเห็นว่าลูกเขยมาถามหาลูกสาวที่นี่“เปล่าครับ เห็นคุณย่าบอกว่ากิ๋วขอมาช่วยงานคุณลุง”“ไม่เห็นยัยกิ๋วว่ายังไงนะ อีกอย่างงานที่นี่ก็ไม่ได้ยุ่งด้วย เราสองคนทะเลาะออะไรกันหรือเปล่า”ณดลถามย้ำด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล สิบทิศนิ่งไปครู่หนึ่งไม่คิดว่ายัยบ๊องจะกล้าโกหกคุณย่า แล้วตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าหายไปไหน“เปล่าครับ เราไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน สงสัยกิ๋วคงแวะไปทำธุระที่อื่นก่อนครับ เดี๋ยวผมลองโทรหาดูอีกที คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ”“อืม ... ถ้าไม่ได้ทะเลาะกันก็ดีล่ะ ลุงก็ตกใจนึกว่ายัยกิ๋วไปทำอะไรให้เราไม่พอใจเข้า ถ้าเจอแล้วก็บอกน้องด้วยนะว่างก็แวะมาหาพ่อบ้าง”“ครับคุณลุง งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ”สิบทิศไหว้ลาพ่อตาด้วยท่าทางสุภาพตามมารยาท พอเดินกลับมาที่รถ ใบหน้าหล่อก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมจะกดโทรออกไปหากิรณาว่าอยู่ที่ไหน ทว่าจังหวะนั้นเองสายเรียกเข้าจากลลนาก็โทรเข้ามาเสียก่อน“ว่าไงนา มีออะไรหรือเปล่า”(สิบ! คุณต้องไม่เชื่อแน่ ๆ ว่านาเจอใคร)เสียงปลายสายของดาราสาวดูตื่นเต้น ทำเอาชายหนุ่มขมว
“โอเค พี่เข้าใจแล้ว พี่จะปิดปากให้สนิทที่สุด ไม่ต้องห่วงนะ เรื่องนี้จะเป็นความลับระหว่างเรา”“ขอบคุณมากค่ะพี่เขต” กิรณายิ้มออกมาเล็กน้อยด้วยความโล่งใจ“งั้นพี่กลับก่อนนะ แล้วเจอกันใหม่นะกิ๋ว” สุดเขตทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มที่ดูมีความหมายบางอย่างแอบแฝงอยู่กิรณาพยักหน้ารับคำ แล้วมองตามไฟท้ายรถของสุดเขตที่ค่อย ๆ หายไปกับความมืด ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับขึ้นบ้านเพื่อไปจัดการคนเมาที่ยังไม่ได้สติ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาถึงได้ดื่มมาหนักขนาดนั้น“นา... สิบขอโทษนะ ที่ไม่ได้บอกเรื่องแต่งงาน”สิบทิศพึมพำออกมาเบา ๆ มืออวบที่จับผ้าเย็นซับลงบนใบหน้าคมถึงกับชะงัก วันนี้ที่เขาไม่ได้กลับบ้านพร้อมกับเธอก็เพราะมัวไปง้อคุณลลนาเธอเม้มปากเข้าหากันแน่นก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเขาจนถึงคอ ก่อนที่ตัวเองจะคว้าเอาหมอนกับผ้าห่มอีกผืนกลับไปนอนที่โซฟามุมห้องเช้ามืดของวันกิรณาตื่นขึ้นมาตั้งแต่ไก่โห่ เพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้าและเครื่องดื่มแก้แฮงค์วางไว้ให้คนที่ยังนอนจมอยู่บนเตียง ก่อนที่เธอจะปลีกตัวออกจากบ้านไปอย่างเงียบ ๆช่วงสายตะวันแยงตา สิบทิศเดินลงมายังโต๊ะอาหารด้วยท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ มือหนายกขึ้นกุมขมับซ้ำแล้วซ้ำเล่า
กำลังจะเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง แต่ว่าปลายสายที่ตอบมากลับไม่ใช่เสียงของเขา แต่เป็นเสียงหวานใสของผู้หญิงคนหนึ่ง(ฮัลโหลค่ะ)กิรณาชะงักไปครู่ใหญ่ “เอ่อ... ขอสายพี่สิบทิศหน่อยค่ะ”(อ๋อ สิบทิศเหรอคะ ตอนนี้เขาไม่สะดวกรับสายค่ะ)เสียงปลายสายนั้นดูราบเรียบ ไม่ตกใจเลยสักนิดที่เห็นผู้หญิงโทรหาเขา ท่าทางจะดูสนิทสนมจนทำให้ความคิดของกิรณาคิดไปไกล(ฉันชื่อลลนาค่ะ เป็นเพื่อนของสิบทิศ พอดีตอนนี้เขาดื่มหนักไปหน่อยจนเมาหลับไปแล้วค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ถ้าเขาสร่างแล้วฉันจะให้รถไปส่งเขากลับบ้านเองค่ะ แค่นี้นะคะพอดีนามีธุระต่อ)“ค่ะ...”กิรณาตอบได้เพียงสัน ๆ เท่านั้น ก่อนที่สายจะถูกตัดไปโดยไม่รอให้เธอได้พูดอะไรต่อ หญิงสาวค่อย ๆ ลดโทรศัพท์มือถือลงข้างตัว ความรู้สึกตอนนี้เหมือนเธอถูกกระชากวิญญาณออกจากกายหยาบ แม้จะพยายามกลืนก้อนสะอื้นลงคอ แต่มันกลับทำไม่ได้อย่างที่ใจนึกหยาดน้ำใสที่พยายามอดกลั้นมาทั้งวันก็ไหลอาบลงสองแก้มเงียบ ๆการที่ต้องงแอบรักสามีตัวเอง และต้องยืนอยู่บนความเจ็บปวดช้ำแล้วช้ำเล่ากับการที่เขาไม่รัก แถมยังทำท่ารังเกียจและเห็นเธอเป็นเพียงภาระที่เอามาขัดหนี้ก็เท่านั้น...ร่างสูงที่ไร้สติยังค
“รู้แล้วใช่ไหมว่า อีกสองสัปดาห์บริษัทเราจะพาพนักงานไปเอ้าท์ติ้งที่หัวหิน”พี่เกรซเอ่ยขึ้นขณะที่น้อง ๆ ในแผนกบัญชีกำลังเข้าประจำโต๊ะทำงานช่วงบ่าย หลังจากเมื่อเช้าบอร์ดบริหารและฝ่ายHRเรียกประชุมด่วน“แล้วปีนี้เขาจะจ้างนักร้องไหมพี่เกรซ ถ้าจ้างก็ขอหมอลำม่วน ๆ จอย ๆ ไม่เอาแบบปีที่แล้วนะ แทบจะรำไทเก็กร่อมร่อ” เตชิตากอดอกยักไหล่ เมื่อนึกถึงวงดนตรีปีที่แล้วแทบจะทำเอาหลับบนโต๊ะจีน“จ้างสิจ๊ะ ปีนี้จัดหนักจัดเต็มแน่นอน พี่ได้ข่าวจากวงในมาว่าปีนี้ผลกำไรของบริษัทเราค่อนข้างดีเลยล่ะ ท่านประธานเลยอนุมัติงบให้จ้างนักร้องหมอลำที่กำลังมีกระแสที่สุดตอนนี้มาเอนเตอร์เทนพนักงงานทุกคนที่หัวหินเลยนะ เตรียมชุดเตรียมท่าเต้นกันไปดี ๆ ล่ะ”พนักงานในแผนกบัญชีต่างส่งเสียงเฮด้วยความดีใจ บางคนเริ่มจับกลุ่มคุยกันเรื่องเสื้อผ้าที่จะใส่ไปประชันกันในคืนวันงาน ขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้น กลับมีเพียงกิรณาที่นั่ง สีหน้ามีความหนักใจออกมาอย่างเห็นได้ชัดเธอรู้ดีว่าการไปเอ้าท์ติงครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงแค่พนักงานที่ต้องไป แต่พี่สิบทิศก็ต้องไปด้วยในฐานะเจ้าของบริษัท และคุณย่ากับคุณแม่ยังให้ถือโอกาสนี้ไปฮันนีมูนด้วยอีกต่างหาก มันคง







