บททั้งหมดของ เมียร่วมเตียง: บทที่ 1 - บทที่ 10

“ขอให้ถือไม้เท้ายอดทอง กระบอกยอดเพชรนะลูก แต่งงานกันแล้วหนักนิดเบาหน่อยก็ต้องอภัยให้กันนะ”มือเหี่ยวย่นของคุณกุลนิภาถือหอยสังข์จรดปลายลงรดมือลูกชายเพียงคนเดียว ใบหน้าของหล่อนบ่งบอกเป็นอย่างดีว่ามีความสุขแค่ไหนที่ลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝาสักที แม้ว่าเจ้าสาววันนี้จะไม่ใช่คนที่วางตัวเอาไวก็เถอะแตกต่างจากเจ้าวบ่าวซึ่งมีสีหน้าบอกบุญไม่รับ เขาปรายตามองคนเจ้าเนื้อที่อยู่ในชุดไทยประยุกต์ด้านข้าง แล้วพยักหน้าน้อย ๆ ให้กับคำอวยพรของผู้เป็นแม่ไม่ว่าเจ้าสาวจะเป็นคนนี้ หรือคนก่อนหน้านี้เขาเองก็ไม่ได้เต็มใจแต่งสักเท่าไร แต่เพราะขัดคนในครอบครัวไม่ได้ โดยเฉพาะผู้เป็นย่า ที่ท่านแทบจะเจ้ากี้เจ้าการเตรียมงานภายในนี้เองทุกอย่างเขาพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ จนเจ้าสาวต้องเหลือบไปมอง ก่อนจะก้มหน้ามองมือตัวเอง ใช่ ความจริงแล้วผู้หญิงที่ต้องเข้าพิธีวิวาห์วันนี้คือพี่สาวเธอต่างหาก ซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าพี่ติวหายไปไหนก็ไม่รู้ เธอทิ้งเพียงจดหมายไว้แผ่นเดียวบอกแค่ว่ามีคนรักอยู่แล้ว ไม่ต้องตามหา“ต่อให้เป็นหนูติว หรือ หนูกิ๋ว ขอเป็นแค่ลูกหลานของบ้านปรีชาการย่าก็ดีใจทั้งนั้นแหละ”หญิงชราวัยเกือบแปดสิบปีเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มท

“กิ๋วเข้าใจค่ะคุณแม่ กิ๋วเลือกอย่างหลังค่ะ”“หนูกิ๋ว ... หนูจะยอมอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ในบริษัทที่ตัวเองทำงานมานานงั้นเหรอ ทำไมไม่ลลาออกมาอยู่บ้านสบาย ๆ ล่ะลูก แม่เลี้ยงหนูได้นะ”กิรณาส่ายหน้าช้า ๆ พลางส่งยิ้มเจื่อนให้แม่สามี แม้ว่าครอบครัวฝั่งสามีจะรวยมากแค่ไหน มันก็ไม่ใช่เงินเธอ การหาเงินด้วยหยาดเหงื่อตัวเองมันน่าภูมิใจกว่าถูกตอกหน้าว่าหน้าเงินเสียอีกกิ๋วอยากทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองค่ะคุณแม่ กิ๋วไม่อยากเป็นภาระของใคร อีกอย่าง... ถ้ากิ๋วลาออกมาอยู่ที่นี่เฉย ๆ กิ๋วคงจะฟุ้งซ่านเปล่า ๆ ให้กิ๋วไปทำงานเถอะนะคะ ส่วนเรื่องความลับ กิ๋วสัญญาค่ะว่าจะทำตามที่คุณสิบทิศต้องการ กิ๋วจะเป็นเพียงพนักงานบัญชีคนเดิม จะไม่ทำให้เขาต้องอับอายแน่นอนค่ะ”กุลนิภาได้แต่พยักหน้ายอมรับอย่างจำยอม หล่อนเห็นใจลูกสะใภ้คนนี้จนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาปลอบ รู้ดีว่าเบื้องหลังการแต่งงานครั้งนี้มันบิดเบี้ยวแค่ไหน การแต่งงานที่ควรจะต้องเกิดขึ้นเพราะความรัก กลับกลายเป็นการชดใช้หนี้สิน และเจ้าสาวควรจะเป็นโฉมงามอย่างติวรา แต่กลับกลายมาเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ในสายตาของสิบทิศอย่างกิรณา“คุยอะไรกันอยู่เหรอแม่กุล หนูกิ๋ว”ย่ากรองแก้วในว

“ในเมื่ออยากเป็นเมียฉันจนตัวสั่น ฉันก็จะสนองให้ตามที่เธอต้องการไงกิรณา มันเป็นเพราะเธอ ฉันถึงรักคนคนหนึ่งต่อไปไม่ได้ ในเมื่อเลือกแบบนี้แล้ว อย่ามาเสียใจทีหลัง”“อย่านะ! พี่สิบทิศ”กิรณาร้องห้าม ทว่าร่างสูงกลับไม่ฟังเสียงทัดทาน ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ลงซอกคอขาว ดอมดมกลิ่นหอมหวานที่กระตุ้นทั้งอารมณ์โกรธแล้วก็อารมณ์อยากที่พุ่งขึ้นมาสูงจนไม่อาจหักห้ามใจได้อีกสิบทิศจับสองข้อมืออวบไว้เนื้อศีรษะด้วยมือเดียว ก่อนจะใช้มือที่เหลือกระชากชุดนอนบางเบาออกเผยให้เห็นร่างอวบอัดที่มีแค่ชุดชั้นในกั้นความอวบอิ่มของสองเต้า และเนินสามเหลียมอูม“พี่สิบทิศจะทำอะไร ไหนบอกว่าไม่ชอบกิ๋วไง”“ชอบกับอยากมันต่างกัน ในเมื่อเธอแต่งงานกับฉันเพื่อแลกกับเงินใช้หนี้ ฉันเองก็ควรต้องได้อะไรกลับมาบ้าง”อาการกึ่ม ๆ ด้วยฤทธิ์สุรา และความโมโหที่พุ่งพล่าน เขาหันมาจ้องมองร่างอวบอัดที่สั่นเทาเหมือนลูกนกอยู่ใต้ร่าง มันช่างเป็นแววตาน่ากลัวที่กิรณาไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่แค่ความเย็นชา แต่มันคือความปรารถนาดิบเถื่อน ซึ่งเขาก็ไม่อาจควบคุมได้เช่นกัน“อย่า ... อย่าทำแบบนี้เลยค่ะกิ๋วขอร้อง”กิรณาส่ายหน้าไปมาจนผมยาวสยายเต็มหมอน กลิ่นหอมกรุ

Rrrrrr...เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นช่วงสายของวัน ร่างเปล่าเปลือยของสิบทิศรู้สึกตัวดื่น เขาควานหาโทรศัพท์ที่วางเอาไว้บนหัวเตียง ก่อนจะลืมตาเพื่อดูว่าเป็นใครโทรมา“นา”จากดวงตาปรือปรอยเมื่อครู่ ก็เปลี่ยนเป็นสว่างขึ้นมาทันที เขารีบกดรับสายโดยไม่รีรอ“สิบคะ มาหานาหน่อย ฮือ ๆ”“นา ใจเย็น ๆ นะ คุณเป็นอะไร”“นาติดต่อเขตไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าหายไปไหน”คำตอบที่ได้ยินทำเอาใบหน้าหล่อหมองลงอย่างเห็นได้ชัด สุดเขตคือเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน และเป็นผู้ชายที่ลลนาแอบมีใจให้ตั้งนานแล้ว ทว่าสุดเขตแสดงออกชัดเจนว่าเห็นเธอเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น แตกต่างจากเขาที่มองลลนามากกว่าเพื่อน แต่เธอกลับมองข้ามเขาเสมอ“แล้วคุณอยู่ที่ไหนผมจะออกไปหาเดี๋ยวนี้”“ที่เดิมค่ะ...”สิบทิศกรอกเสียงผ่านปลายสายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ก่อนจะวางสายลงด้วยความรู้สึกเจ็บอยู่ลึก ๆ ลลนายังคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่สั่นคลอนความรู้สึกของเขาได้เสมอ แม้ในยามที่เธอร้องไห้เพราะผู้ชายคนอื่นก็ตามชายหนุ่มถอนหายใจยาวพลางเหลือบมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะหัวเตียง แสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา บอกให้รู้ว่าเวลาล่วงเข้าสู่ช่วงสายของวันแล้วขณะที่ร่างสูงกำ

“อ้าวคุณกิ๋ว เอาเอกสารมาให้ท่านประธานเหรอคะ ท่านรออยู่”‘รถเมล์’ เลขาฯสาวร่างท้วมเอ่ยทักขึ้นด้วยรอยยิ้ม เธอไม่ได้รู้จักกับกิรณาเป็นการส่วนตัว แต่พอจะรู้มาบ้างว่าเธอเป็นคนโปรดของคุณย่าของท่านประธาน และถูกสั่งห้ามพูดว่ากิรณาสนิทสนมกับครอบครัวท่านประธาน ทั้งบริษัทจึงมีเธอคนเดียวที่รู้เรื่องนี้“ค่ะ”ตอบรับเสียงแผ่ว ก่อนจะเดินไปหยุดหน้าห้องแล้วยกมือขึ้นเคาะประตูสองสามครั้ง พอได้รับเสียงอนุญาตจากด้านใน เธอก็ค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไปร่างอวบก้มหน้าก้มตาเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ โดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มที่นั่งไขว่ห้างรออยู่แม้แต่นิดเดียวกิรณาวางวางแฟ้มเอกสารลงลนโต๊ะ ก่อนจะรีบหมุนตัวหันหลังเตรียมจะเดินออกจากห้องไปให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะความอึดอัดที่โอบล้อมอยู่มันเริ่มทำให้เธอหายใจลำบาก“เดี๋ยว...”น้ำเสียงเย็นชาสั่งให้เท้าที่กำลังก้าวเดินให้หยุด กิรณาจำใจหันกลับมามองเขา เธอคิดว่าสิบทิศคงจะเปิดแฟ้มแล้วเจอจุดน่าสงสัยในสรุปค่าโฆษณาจริง ๆ จึงหันกลับไปเตรียมจะอ้าปากอธิบายรายละเอียดตามที่เตรียมตัวมา“คือเรื่องงบประมาณโฆษณาไตรมาสนี้ กิ๋ว...”“เย็นนี้หลังเลิกงาน ไปรอฉันที่ลานจอดร