Share

110. เพื่อลูก

last update publish date: 2026-11-17 22:20:07

ลูกพีชไม่รู้ว่าตัวเองนั่งร้องไห้อยู่นานเท่าไร…

รู้เพียงว่าน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ร้องจนเสียงแหบพร่า
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   110. เพื่อลูก

    ลูกพีชไม่รู้ว่าตัวเองนั่งร้องไห้อยู่นานเท่าไร… รู้เพียงว่าน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ร้องจนเสียงแหบพร่า ปวดศีรษะ และแทบไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับตัว ดวงตากลมโตบวมแดง พวงแก้มเปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำตา เธอนั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นห้องน้ำเย็นเฉียบ ปล่อยให้ความสิ้นหวังเข้าครอบงำจนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไป ลูกพีชก้มลงมองหน้าท้องที่แบนราบของตัวเองอีกครั้ง มือที่สั่นค่อยๆ วางลงแล้วลูบเบา ๆ อย่างทะนุถนอม ‘ไม่ได้สิลูกพีช… แกจะมานั่งร้องไห้อยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว ตอนนี้แกไม่ได้มีตัวคนเดียวอีกต่อไป ยังมีอีกหนึ่งชีวิตที่ต้องดูแลนะ’ ใช่… ตอนนี้เธอจะอ่อนแอไม่ได้แล้ว เพราะเธอมีอีกหนึ่งชีวิตที่บริสุทธิ์ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวกับข้อตกลงอันโหดร้ายระหว่างเธอกับวินเชนต์เลยแม้แต่น้อย แม้เขาจะไม่ได้เกิดจากความพร้อม… ลูกพีชก็ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายลูกของตัวเอง “ฮึก! แม่จะไม่ให้ใครทำร้ายลูกเด็ดขาด” ในเมื่อวินเชนต์เคยพูดว่าไม่ต้องการลูก… ไม่มีสถานะให้ แน่นอนว่าเขาเตือนเธอตั้งแต่แรกแล้ว มีเพียงเธอที่พลาดเองทั้งหมด แม้ช่วงหลังมานี้เขาจะใจดีกับเธอมาก… แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าข้อตกลงจะเปลี่ยนไป เขาอาจจะใจดีเพราะอยู่ด

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   109. หนึ่งชีวิต

    มือเรียวกำแท่งตรวจครรภ์ไว้แน่น ดวงตากลมโตจ้องมองขีดสีแดงสองเส้นที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาสิ่งที่เธอหวาดกลัวมาตลอดหลายวัน ในที่สุดก็เกิดขึ้นจริง ๆหยาดน้ำตาค่อย ๆ เอ่อล้นขึ้นมา ก่อนจะไหลอาบพวงแก้มทั้งสองข้างอย่างห้ามไม่อยู่คำพูดของวินเชนต์ในวันแรกที่ยื่นข้อตกลงให้เธอย้อนกลับเข้ามาในหัว‘ห้ามตั้งท้องเด็ดขาด’เขาพูดชัดเจน… ชัดเจนเสียจนเธอไม่มีวันลืม เขาไม่ต้องการมีลูกกับเธอ ไม่ต้องการความผูกพันที่เกินไปกว่าข้อตกลง และไม่เคยอนุญาตให้เธอเรียกร้องสิ่งใดจากเขาแล้วตอนนี้… เธอกลับกำลังอุ้มท้องลูกของเขาร่างทั้งร่างทรุดนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ เธออยากร้องออกมาดังๆด้วยความที่หมดทางไป“ ฮือออ ”แต่เธอทำได้เพียงยกมือปิดปากตัวเองเพื่อกลั้นเสียง แล้วร้องไห้ออกมาอย่างเงียบๆ แม้แต่ในเวลาที่หัวใจกำลังจะแตกสลาย… เธอก็ยังต้องระวังไม่ให้ใครรู้ความลับของตัวเอง‘ แล้วพีชจะทำยังไงดี จะไปไหนได้ จะพึ่งใครได้อีก… ’เธอยังเรียนไม่จบ ไม่มีงานทำ ไม่มีเงินมากพอจะเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งด้วยตัวเองที่สำคัญ… แม่ของเธอยังนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาลค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดเป็นวินเชนต์ที่ออกให้หากเขารู้ว่าเธอผิดข้อตก

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   108.. ท้อง

    ลูกพีชรีบชำระเงิน ก่อนจะรับถุงกระดาษใบเล็กมาถือเอาไว้ เธอก้มมองมันอยู่ครู่หนึ่งด้วยหัวใจที่เต้นระรัว “เรียบร้อยค่ะ” เสียงเภสัชกรดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะ” ลูกพีชยิ้มตอบ ก่อนจะรีบเก็บถุงกระดาษลงในกระเป๋าสะพายอย่างมิดชิด จากนั้นจึงเดินออกจากร้านทันที กรุ๊งกริ๊ง! เสียงกระดิ่งดังขึ้นเมื่อประตูกระจกถูกผลักเปิดออก ลูกพีชหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก “ยังทันอยู่…” เธอกระชับกระเป๋าสะพายแล้วรีบเดินกลับไปตามทางเดิม ‘ กลับถึงห้องเมื่อไหร่ค่อยตรวจแล้วกัน… ’ หญิงสาวคิดพลางเหลือบมองกระเป๋าที่มีที่ตรวจครรภ์ซ่อนอยู่ด้านใน.. ก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ตอนนี้เธอต้องการเพียงกลับไปถึงเพนต์เฮาส์ให้ทัน ก่อนที่วินเชนต์หรือป้าแม่บ้านจะสังเกตว่าเธอแอบออกมาข้างนอก ไม่นานนัก… ลูกพีชก็เดินกลับมาถึงโรงแรมของวินเชนต์ เธอรีบก้าวผ่านล็อบบี้ตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว ก่อนจะกดปุ่มขึ้นไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดทันที ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้น มือเล็กก็เผลอกระชับสายกระเป๋าสะพายแน่นขึ้นเล็กน้อย ‘ ขอให้ทุกอย่างเรียบร้อยด้วยเถอะ…‘ ติ๊ง! ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ลูกพี

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   107. ตรวจให้รู้

    ลูกพีชนั่งมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจปิดแอปพลิเคชันลง “ตรวจให้รู้ไปเลยดีกว่า…” เธอพึมพำกับตัวเอง หากไม่ท้องก็จะได้เลิกคิดมาก แต่ถ้าผลออกมาอีกอย่าง อย่างน้อยเธอก็จะได้มีเวลาคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป ลูกพีชลุกจากเตียง ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง “ป้าแม่บ้านก็ไม่อยู่… คุณวินเชนต์ก็ไม่อยู่…” เธอนิ่งคิดเล็กน้อย “หรือเราควรออกไปซื้อที่ตรวจดีนะ” พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาร้านขายยาที่อยู่ใกล้เพนต์เฮาส์ ไม่นานก็พบร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก “อ๋อ… ใกล้แค่นี้เอง” ลูกพีชถอนหายใจเล็กน้อย แล้วรีบเดินไปหยิบกระเป๋าสะพาย พร้อมตรวจดูเงินและโทรศัพท์ให้เรียบร้อย แต่ก่อนจะก้าวออกจากห้อง เธอกลับหยุดชะงัก คุณวินเชนต์ไม่ชอบให้เราออกไปไหนคนเดียวนี่นา…เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่กำลังจะไปซื้อ เธอก็ต้องลองขัดคำสั่งอีกสักครั้ง “แค่ไปร้านขายยาเอง… เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ลูกพีชพยักหน้าให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป ระหว่างรอลิฟต์ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อร้านขายยาอีกครั้ง แล้วจดจำเส้นทางเอาไว้ ติ๊ง! ประตูลิฟต์เป

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   106. ประจำเดือนยังไม่มา

    “เอ่อ… คุณลูกพีชคะ” “คะ?” “ช่วงนี้…” ป้าแม่บ้านลังเลเล็กน้อย “คุณลูกพีชได้ดูข่าวบ้างหรือเปล่าคะ” “ข่าว?” ลูกพีชเอียงคออย่างสงสัย “ข่าวอะไรเหรอคะ” “เอ่อ…” ป้าแม่บ้านถึงกับพูดไม่ออก เธออยากบอก… อย่างน้อยก็อยากเตือนให้หญิงสาวเตรียมใจเอาไว้บ้าง แต่หากเรื่องนี้หลุดออกจากปากเธอ แล้ววินเชนต์รู้เข้า… มีหวังคงถูกไล่ออกจากงานแน่ ๆ และที่สำคัญ เธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวินเชนต์ตั้งใจจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร “ป้าคะ?” เสียงหวานเรียกอีกครั้ง “มีข่าวอะไรเหรอคะ” “ปะ… เปล่าค่ะ!” ป้าแม่บ้านรีบส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไรค่ะ ป้าก็แค่ถามดูเฉยๆ เอ่อ… ป้านึกขึ้นได้ว่าต้องออกไปซื้อของเข้าครัว” เธอรีบขยับตัวถอยหลัง “คุณลูกพีชพักผ่อนเถอะนะคะ เดี๋ยวป้าออกไปก่อน” “อ้าว…” ลูกพีชมองอย่างงุนงง “ค่ะป้า” “ค่ะ!” พูดจบ ป้าแม่บ้านก็รีบเดินออกจากห้องไปทันทีปล่อยให้ลูกพีชนั่งมองตามด้วยความสงสัย “แปลกจัง…” เธอพึมพำเบาๆ ป้าเป็นอะไรของป้านะ เมื่อครู่ยังทำท่าเหมือนมีเรื่องสำคัญจะบอกอยู่เลย แล้วจู่ ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องไปเสียอย่างนั้น “หรือจะมีข่าวอะไรจริง ๆ …” ลูกพีชครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์ม

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   105. ป้ามีอะไรหรือเปล่า

    เพนต์เฮาส์… หลังจากพาลูกพีชกลับมาส่งถึงเพนต์เฮาส์เรียบร้อยแล้ว วินเชนต์ก็รีบเดินทางไปยังคฤหาสน์ของผู้เป็นพ่อทันที เรื่องที่ได้รับรู้จากแวนซ์เมื่อคืนยังคงรบกวนจิตใจเขาไม่หยุด โดยเฉพาะคำขู่เรื่องการยกเลิกการรักษาผู้หญิงคนหนึ่ง เขาจำเป็นต้องรู้ให้แน่ชัดว่าผู้เป็นพ่อหมายถึงใคร และไม่มีทางยอมให้เรื่องนี้ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องต่อรองเด็ดขาด แม้จะไม่ได้บอกลูกพีชว่าเดินทางไปไหน แต่เธอก็ไม่ได้ซักถามมากนัก เพราะเข้าใจดีว่าเขามีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบ หลังจากวินเชนต์ออกไป ร่างบางก็เดินกลับเข้ามาภายในห้องนอน ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างด้วยความเหนื่อยล้า “เฮ้อ…” เสียงหวานถอนหายใจเบาๆ แม้จะเหนื่อยจากการเดินทาง แต่ใบหน้าของเธอกลับยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งคสามสุข ภาพทะเลสีคราม เสียงคลื่น และช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกับวินเชนต์ยังคงวนเวียนอยู่ในความทรงจำ โดยเฉพาะเปลือกหอยที่เธอตั้งใจเก็บกลับมา… แค่คิดถึงก็อดยิ้มไม่ได้แล้ว ก๊อก ก๊อก! “คุณลูกพีชคะ” เสียงป้าแม่บ้านดังขึ้นจากด้านนอก “เข้ามาเลยค่ะป้า” ประตูห้องถูกเปิดออก ก่อนป้าแม่บ้านจะเดินเข้ามาพร้อมถาดน้ำส้มคั้นสดหนึ่งแก้ว “ป้าเอาน้ำส้มมาให้ค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status