LOGINShare
83. ตั้งใจทำ
publish date:
2026-10-15 15:37:47
Latest chapter
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 85. เป็นอะไรวะ
85 เขาก้มมองสาวน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มไปด้วยความกังวลอย่างไม่คิดจะปิดบัง วินเชนต์ถอนหายใจอีกครั้ง ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะเธออย่างทะนุถนอม “รู้แล้ว…ฉันรู้แล้วว่าเธอเป็นห่วง” ลูกพีชเงยหน้ามองเขา ก่อนจะพึมพำเบาๆ “งั้นถ้ายังไม่ดีขึ้น… คุณต้องยอมไปหาหมอนะคะ” วินเชนต์มองสีหน้าจริงจังของเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างยอมจำนน ทั้งทีตัวเองไม่เคยยอมใครแบบนี้มาก่อน “อืม…ก็ได้ ถ้าไม่ดีขึ้นฉันจะไปหาหมอ! แต่เธอต้องไปกับฉันนะ ตัวแสบ “ “สัญญานะคะ” “อืม.. สัญญา” คำตอบนั้นทำให้เธอยิ้มกว้างออกมาด้วยความโล่งใจ ทว่าในขณะที่เธอกำลังประคองแขนเขาเดินกลับมายังห้องนอนนั้น… วินเชนต์กลับเหลือบมองถ้วยข้าวต้มปลาที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกอีกครั้ง และเพียงนึกถึงกลิ่นอาหารเมื่อครู่… ความรู้สึกพะอืดพะอมก็เริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกหน ‘ เป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย…‘ วินเชนต์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาไม่เคยมีอาการผิดปกติกับกลิ่นอาหารรุนแรงถึงขนาดนี้มาก่อนเลย แม้ตอนนี้จะอาเจียนจนแทบไม่มีอะไรเหลืออยู่ในท้อง แล้ว แต่เพียงได้กลิ่นข้าวต้มปลาที่ลอยมาแตะจมูก ความรู้สึกพะอืดพะอมก็ยังไม่ย
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 84. พีชเป็นห่วง
ลูกพีชค่อยๆ วางถาดอาหารลงบนโต๊ะกระจกข้างเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะหันกลับไปมองร่างสูงใหญ่ที่ยังคงนอนหลับสนิทอยู่ใต้ผ้าห่ม เธอยืนนิ่งมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง… ใบหน้าหล่อเหลายังคงดูอ่อนเพลียกว่าทุกวัน แม้จะได้นอนพักมาหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม ‘ ยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอเนี่ย…’ ลูกพีชคิดอย่างเป็นห่วง ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปหา แล้วหย่อนกายนั่งลงบนขอบเตียงข้างๆ เขา “คุณวินเชนต์คะ…” เสียงหวานเอ่ยเรียกอย่างแผ่วเบา แต่คนบนเตียงกลับไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เธอจึงยื่นมือเล็กไปแตะต้นแขนแกร่ง ก่อนจะเขย่าเบาๆ อย่างระมัดระวัง “คุณวินเชนต์… ตื่นมากินข้าวก่อนนะคะ” “อืม…” เสียงทุ้มครางรับในลำคอ.. วินเชนต์ขยับกายเล็กน้อย แล้วค่อยๆกระพริบตาตื่นขึ้นมามองหน้าเธอ “มีอะไร…” น้ำเสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย แต่ลูกพีชกลับฉีกยิ้มทันที เพื่อหวังว่าเขาจะอารมณ์ดีเมื่อเห็นรอยยิ้มหวานๆที่ส่งไป “พีชทำข้าวต้มปลามาให้ค่ะ.. คุณวินเชนต์ลุกมากินสักหน่อยนะคะ พีชทำเองเลย” น้ำเสียงหวานใสเอ่ยขึ้นอย่างตั้งใจ ก่อนจะหันไปมองถาดอาหารที่ตัวเองเตรียมมา ทว่า… ทันทีที่วินเชนต์ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง กลิ่นหอมของข้าวต้มปลาร้อนๆ ก็ลอยเข้ามาปะทะจมูกอย่
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 83. ตั้งใจทำ
ภายในห้องครัว.. ลูกพีชเข้าห้องครัวเพื่อเตรียมอาหารเช้าด้วยตัวเอง โดยมีป้าแม่บ้านคอยช่วยข้างๆไม่ห่าง สองคนช่วยกันพลางพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนิทสนม นับตั้งแต่มีป้าแม่บ้านเข้ามาอยู่ด้วย ลูกพีชก็รู้สึกว่าชีวิตภายในเพนต์เฮาส์หลังใหญ่ไม่ได้เงียบเหงาเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว จากที่เคยต้องอยู่คนเดียวทั้งวัน รอจนกว่าวินเชนต์จะกลับจากทำงาน ตอนนี้เธอกลับมีคนคอยพูดคุย มีเพื่อนทำอาหาร และมีใครสักคนให้เล่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละวันให้ฟัง แม้จะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ความใจดีและความเป็นกันเองของป้าแม่บ้านกลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาด ราวกับได้กลับไปใช้ชีวิตเรียบง่ายแบบที่เคยมีแม่อยู่ข้างๆ อีกครั้ง “ได้แล้วค่ะป้า… น่ากินมากเลยค่ะ “ ลูกพีชเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะค่อยๆ ปิดเตาแก๊ส.. ข้าวต้มปลาหม้อใหญ่ที่กำลังเดือดได้ที่ส่งกลิ่นหอมชวนรับประทานไปทั่วห้องครัว เธอใช้ทัพพีคนเบาๆ อีกสองสามครั้ง ก่อนจะก้มลงสูดกลิ่นหอมด้วยความพึงพอใจ “อื้อ… หอมจัง” น่าแปลก… เมื่อวันก่อนเธอยังรู้สึกคลื่นไส้จนแทบทนกลิ่นอาหารไม่ได้ โดยเฉพาะกลิ่นคาวของปลา แต่วันนี้กลับไม่มีอาการเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ตรงก
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 82. คุณวินเชนต์เป็นอะไรคะ
ร่างบางรีบเดินตรงไปยังห้องน้ำด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เพราะตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่.. เธอยังไม่เคยเห็นวินเชนต์เจ็บป่วยเลยสักครั้ง ลูกพีชรีบยกมือขึ้นเคาะประตูอย่างร้อนรนก๊อก! ก๊อก!“คุณวินเชนต์คะ!.. เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”ไม่มีเสียงตอบกลับจากคนด้านใน มีเพียงเสียงน้ำไหลแผ่วๆดังลอดออกมาลูกพีชเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจดวงน้อยเริ่มเต้นแรงด้วยความเป็นห่วง“คุณวินเชนต์…” เธอเรียกอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอ่อนลง“เปิดประตูให้พีชหน่อยได้ไหมคะ พีชเป็นห่วง…”คำว่าเป็นห่วงหลุดออกมาจากปากโดยไม่รู้ตัว.. ลูกพีชยืนรออยู่หน้าห้องน้ำด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ กระทั่งผ่านไปครู่หนึ่ง…แกร๊ก!ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดนอนชุดเดิม.. ทว่า.. ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ลูกพีชชะงัก! ทันทีเมื่อสบเข้ากับสีหน้าที่ไม่สู้ดีของเขา“คุณวินเชนต์!”เสียงหวานเอ่ยเรียกด้วยความตกใจ เธอรีบขยับเข้าไปหา ก่อนจะยกมือเล็กขึ้นแตะหน้าผากกว้างอย่างลืมตัวสัมผัสอ่อนโยนทำให้วินเชนต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นสีหน้ากังวลของคนตรงหน้า เขาก็หลุดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู“ทำอะไร”ลูกพีชไม่ได้ตอบทันที เธอขยับหลังมือ
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 81. ทำอะไรลงไปเนี่ย
เสียงหวานพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะฝืนยิ้มบางๆราวกับปลอบใจ แต่ถึงจะพยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร… ความรู้สึกน้อยใจเล็กๆ ก็ยังคงติดอยู่ในอกเพราะไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรเหมือนกัน… ที่เธอเริ่มอยากเป็นคนสำคัญในสายตาของเขา มากกว่าแค่ผู้หญิงที่เขาเลี้ยงเอาไว้ตกเย็น..ภายในห้องนอนกว้างของเพนต์เฮาส์ บรรยากาศเงียบสงบกว่าทุกวันลูกพีชที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เธอเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนสายเดี่ยวตัวโปรดที่วินเชนต์ซื้อให้ ร่างบางชะงักเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่นอนหลับอยู่บนเตียงปกติเวลานี้เขามักจะนั่งทำงานอยู่ในห้อง หรือไม่ก็นอนเล่นโทรศัพท์รอจนกว่าเธอจะอาบน้ำเสร็จแต่ทำไมวันนี้.. เขาถึงหลับไปก่อนเธอ“ คงจะเหนื่อยจริงๆสินะ ”เธอยืนพึมพำเบาๆ แล้วค่อยๆขึ้นเตียงไปนอนข้างๆเขา อย่างระมัดระวัง เพราะกลัวจะทำให้คนที่กำลังหลับตื่นขึ้นมาเธอดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัว ก่อนจะพลิกกายนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเขา พลางมองใบหน้าหล่อเหลาที่หลับพริ้ม เธอมองนิ่งๆแล้วแอบยิ้มเขินอยู่คนเดียว เวลาไม่เห็นแววตาดุๆ ไม่ได้ยินเสียงเข้มๆ เขาก็ดูหล่อไปอีกแบบจนเธอแทบใจละลาย“ตอนหลับก็ดูใจดีเหมือนกันนะคะ…คนอะไร… ขนาดหลับยัง
เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ] 80.ขอเป็นคนเห็นแก่ตัว
เสียงหัวเราะใสๆ ดังแว่วมาจากทางห้องครัว วินเชนต์ชะงัก! คิ้วเข้มที่ขมวดด้วยความเครียดค่อยๆคลายออกเล็กน้อย “อ้าว! ก็ป้าทำไม่เป็นนี่คะ คุณลูกพีชสอนป้าหน่อยสิ” “ได้เลยค่ะ! เดี๋ยวพีชสอนเอง” เสียงหวานตอบกลับด้วยความสดใส ตามมาด้วยเสียงหัวเราะของคนทั้งคู่ วินเชนต์ยืนฟังนิ่งๆอยู่ครู่หนึ่ง แค่เพียงได้ยินเสียงหวานร่าเริงนั้น.. ความหงุดหงิดที่สะสมมาตลอดทั้งวันค่อยๆ เบาลงอย่างประหลาด ‘ ยัยตัวแสบ… ทำอะไรอีกแล้ววะ‘ เสียงพึมพำในใจแล้วยิ้มออกมาได้ในที่สุด เขาถอดเสื้อสูทพาดไว้บนท่อนแขน ก่อนจะเดินตามเสียงหัวเราะเข้าไปในห้องครัว ทันทีที่ก้าวพ้นประตู… ภาพตรงหน้ากลับทำให้ฝีเท้าของเขาหยุดชะงัก ลูกพีชกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างป้าแม่บ้าน บนโต๊ะเต็มไปด้วยถาดขนมลูกชุบหลากสี มือเล็กทั้งสองข้างกำลังปั้นถั่วกวนเป็นรูปผลไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ ปลายจมูกของเธอมีแป้งติดอยู่เล็กน้อยโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ แถมยังยิ้มกว้างจนดวงตาหยี “ป้าดูสิคะ! อันนี้สวยไหม” เธอชูลูกชุบรูปมะม่วงขึ้นอวดป้าแม่บ้านอย่างภาคภูมิใจ “สวยมากเลยค่ะ คุณลูกพีชเก่งจริง ๆ” “เห็นไหมคะ! พีชบอกแล้วว่าพีชปั้นสวย” “หึ…” เสียงหัวเราะในลำคอหลุดอ
You May Also Like
เด็กฝึกงานของแม็กเครย์
รีล์ม17.5K viewsคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก15.1K viewsหมอกับมาเฟีย(Nc 35+)
ณิการ์10.5K viewsBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.6K viewsในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา349 viewsMafia Game ร้ายปกครองรัก
นัวร์เนีย123 viewsพันธะวิวาห์เถื่อน
ณิการ์1.3K viewsล่ามรักมัจจุราช NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ850 views
