Share

80.ขอเป็นคนเห็นแก่ตัว

last update publish date: 2026-10-11 16:57:06

เสียงหัวเราะใสๆ ดังแว่วมาจากทางห้องครัว

วินเชนต์ชะงัก! คิ้วเข้มที่ขมวดด้วยความเครียดค่อยๆคลายออกเล
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   94.ฉันอยากให้เธอมีความสุข

    วินเชนต์กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นอีกนิด ก่อนจะพึมพำตอบเบาๆ “อืม…” ทั้งสองนั่งกอดกันอยู่แบบนั้นพักใหญ่ ไม่มีบทสนทนาใดเกิดขึ้นอีก มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบา และสัมผัสอบอุ่นจากร่างกายของกันและกัน สำหรับลูกพีช… นี่อาจเป็นเพียงช่วงเวลาธรรมดาที่ได้ดูแลคนป่วย แต่สำหรับวินเชนต์… เขากลับอยากหยุดเวลาเอาไว้ตรงนี้ ไม่ต้องมีเรื่องงานแต่งงาน ไม่ต้องมีข้อตกลง ไม่ต้องมีความลับที่รอวันเปิดเผย มีเพียงเขากับเธอ… อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็พอแล้ว “ลูกพีช…” “คะ” “ไปเที่ยวทะเลกันไหม” ลูกพีชเงยหน้าขึ้นมองทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ราวกับไม่แน่ใจว่าตัวเองได้ยินถูกหรือเปล่า “ทะเลเหรอคะ?” “อืม” วินเชนต์พยักหน้าเบา ๆ “อยากไปไหม” “ไปค่ะ!” เธอตอบแทบจะทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลาคิด ก่อนจะฉีกยิ้มสดใสด้วยความตื่นเต้น “พีชอยากไปค่ะ!” วินเชนต์ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทางดีอกดีใจของเธอ จนเขาเผลอยิ้มตามไปด้วย “หึ…” เขาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ชอบทะเลเหรอ” “ไม่รู้สิคะ…” คำตอบนั้นทำให้วินเชนต์เลิกคิ้ว “ไม่รู้?” “ค่ะ” เธอยิ้มเขินๆ ก่อนจะสารภาพออกมาตามตรง “เพราะพีชยังไม่เคยไปทะเลเลยสักครั้ง” วินเชนต์นิ่

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   93. แค่กอดก็หายเหนื่อย

    วินเชนต์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น.. สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าหวานของผู้หญิงที่กำลังยืนส่งยิ้มให้เขาอย่างไร้เดียงสา “พีชทำไส้กรอกมาให้ด้วยนะคะ” เธอพูดอย่างกระตือรือร้น “แล้วก็มีขนมปังปิ้งอีกสองแผ่นค่ะ คราวนี้ไม่มีกลิ่นปลาแล้ว คุณวินเชนต์น่าจะกินได้” วินเชนต์มองเธอนิ่งๆ.. ดวงตาคมไล่มองตั้งแต่รอยยิ้มสดใส ไปจนถึงมือเล็กที่กำลังขยับจานอาหารเข้ามาใกล้เขาอย่างตั้งอกตั้งใจ ภาพตรงหน้าทำให้คำพูดของไวท์ย้อนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง ‘บางทีน้องเขาอาจจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้หลุดพ้นจากมึง’ หัวใจแกร่งกระตุกวูบอย่างไม่มีเหตุผล ‘ ลูกพีช… ที่เธอดูแลฉันแบบนี้… เพราะเธอเป็นห่วงฉันจริงๆ ใช่ไหม ’ เขาอยากถาม อยากรู้เหลือเกินว่ารอยยิ้มที่เธอมอบให้ทุกวันเกิดจากความรู้สึกอะไร แต่เมื่อเห็นดวงตากลมโตที่กำลังมองมาอย่างมีความหวัง… คำถามทั้งหมดกลับติดอยู่ในลำคอ “คุณวินเชนต์คะ “ลูกพีชเอียงคอมองเล็กน้อย “เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” วินเชนต์หลุบตามองจานอาหารตรงหน้า ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ “เปล่า…” เสียงทุ้มตอบแผ่วต่ำ “แค่เหนื่อยนิดหน่อย” ลูกพีชยิ้มอย่างเข้าใจ “งั้นกินอะไรสักหน่อยนะคะ จะได้มีแรง.. พีชตั้งใจทำให้เลยนะ” คำพูดธรรมดาๆ นั้

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   92. ทำไมดูแย่ลง

    ภายในห้องครัว ลูกพีชกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารเช้าให้วินเชนต์อีกครั้ง หลังจากข้าวต้มปลาที่เธอตั้งใจทำเมื่อครู่กลับทำให้เขาคลื่นไส้จนต้องรีบวิ่งเข้าห้องน้ำคราวนี้เธอจึงเลือกทำอาหารง่าย ๆ ตามที่เขาต้องการกาแฟดำสูตรโปรดถูกชงอย่างพิถีพิถัน ไส้กรอกรสชาติที่เขาชอบถูกนำไปย่างจนผิวเหลืองสวย พร้อมกับขนมปังปิ้งอีกสองแผ่นที่จัดวางลงบนจานอย่างเป็นระเบียบลูกพีชก้มมองผลงานของตัวเอง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ“ คราวนี้คุณวินเชนต์ต้องกินจนหมด ”เสียงหวานพึมพำอย่างมั่นใจ เธอรู้ดีว่าตั้งแต่เมื่อคืนเขาแทบไม่ได้กินอะไรเลย หากปล่อยให้ท้องว่างต่อไปแบบนี้ก็คงยิ่งไม่มีแรงอย่างน้อย… ถ้าเขายอมกินได้สักหน่อย เธอก็คงเบาใจขึ้นมาก“เรียบร้อยแล้ว.. “ลูกพีชสำรวจถาดอาหารอีกครั้ง.. แล้วยกฐาดอาหารเดินกลับเข้ามาในห้องนอนเมื่อเดินเข้ามายังด้านใน.. เธอก็ต้องชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นสีหน้าของวินเชนต์ที่ดูแย่กว่าเก่า เขาหลับตาเอนกายพิงโซฟาราวกับหมดแรง ‘ ทำไมดูแย่ลงอีกแล้วล่ะ…‘ ลูกพีชขมวดคิ้วด้วยความเป็นห่วง แล้วหันไปมองชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ ไวท์กำลังนั่งมองเพื่อน ตอนแรกที่เห็นไวท์มาเธอก็ดีใจ.. เพราะคิดว่าวินเชนต์

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   91. เกลียดข้อตกลง

    คำถามนั้นทำให้หัวใจของวินเชนต์กระตุกวูบเขานิ่งไปนาน… นานจนไวท์เริ่มรู้สึกว่าตัวเองอาจพูดแรงเกินไปหรือเปล่าแต่สำหรับวินเชนต์แล้ว… สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่คำพูดของเพื่อน หากเป็นความจริงที่เขาเพิ่งตระหนักได้ต่างหากตลอดเวลาที่ผ่านมา ลูกพีชไม่เคยบอกรักเขาเลยสักครั้ง หรืออาจจะเป็นเพราะไม่กล้าบอกเพราะกลัวกฎของเขาตั้งไว้.. ตอนนี้วินเชนต์สับสน โดยไม่รู้เลยว่าเพราะอะไรความจริงแล้วลูกพีชอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลยอย่างที่เพื่อนบอก เธออาจจะทำทุกอย่างเพราะวินเชนต์ช่วยดูแลแม่เธอเท่านั้นก็เป็นไปได้หรือทั้งหมดนี้ มีเพียงเขา… ที่เริ่มหวงเธอมากขึ้นทุกวันมีเพียงเขา… ที่อยากเห็นรอยยิ้มของเธอเป็นคนแรกอยากกลับบ้านเร็วๆ เพื่อไปหาอยากกอดเธอเอาไว้ทั้งคืน และอยากให้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ข้างกายไปตลอดชีวิต ทั้งที่ไม่เคยถามเธอเลยสักคำ.. ว่าเธอต้องการชีวิตแบบเดียวกับเขาหรือเปล่าวินเชนต์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ภาพใบหน้าหวานของลูกพีชผุดขึ้นมาในความคิดรอยยิ้มสดใสเวลาเขากลับถึงเพนต์เฮาส์ ท่าทางดีใจตอนเขาซื้อของให้ รวมถึงแววตาเป็นห่วงเมื่อเห็นเขาป่วยหรือทั้งหมดนั่น… เป็นแค่ความรู้สึกขอบคุณวะเพียงแค่คิ

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   90. น้องเขาอาจจะไม่ได้รักมึง

    “ไอ้ไวท์…”วินเชนต์เอ่ยเรียกเพื่อนสนิทด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะหันไปสบตาอีกฝ่าย“มึงอย่าให้ลูกพีชรู้เรื่องนี้นะ.. เดี๋ยวกูจะหาทางบอกเขาเอง”ไวท์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอนหลังพิงโซฟาอย่างเหนื่อยหน่าย“เออ… กูไม่พูดก็ได้ แต่กูถามมึงหน่อยเถอะ”ไวท์หันกลับมามองเพื่อนสนิทด้วยแววตาจริงจัง“มึงคิดว่าจะปิดเรื่องนี้ไปได้นานแค่ไหนวะ.. ข่าวใหญ่ขนาดนั้นนะเว้ย ไม่ใช่เรื่องที่มึงจะเอาเงินไปปิดปากใครแล้วจบ”วินเชนต์ขบกรามแน่นเขารู้… รู้ดีเสียยิ่งกว่าใครว่าต่อให้ไวท์ไม่พูด ลูกพีชก็มีโอกาสรู้เรื่องนี้จากที่อื่นอยู่ดีเพียงแค่เธอเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา… หรือบังเอิญเห็นข่าวจากโทรทัศน์… ความลับที่เขาพยายามปิดบังเอาไว้ก็อาจถูกเปิดเผยในพริบตา“กูรู้!” เขาตอบอย่างหงุดหงิด“กูก็แค่ขอเวลาคิดหน่อยไม่ได้หรือไงวะ!”“แล้วมึงจะคิดอะไรอีก” ไวท์สวนกลับทันที“คิดว่าจะบอกน้องเขายังไง หรือคิดว่าจะทำยังไงให้น้องเขายอมเป็นเมียน้อยมึงต่อไป”“ไอ้ไวท์!”“กูพูดผิดตรงไหน!.. มึงกำลังจะแต่งงานนะเว้ย!”ไวท์จ้องหน้าเพื่อนสนิทอย่างไม่ลดละ“แล้วมึงจะเอาน้องลูกพีชไปไว้ตรงไหน”คำถามนั้นทำให้วินเชนต์เงียบสนิท ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่าทุกอ

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   89. มันคือความรัก

    ไวท์มองหน้าเพื่อนสนิทนิ่งๆ ส่วนวินเชนต์กลับหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “มึงว่ากูเป็นเหี้ยอะไรวะ.. กูไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลยนะเว้ย” ความเงียบปกคลุมห้องนอนไปชั่วขณะ ก่อนวินเชนต์จะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง “กูรู้ว่าถึงกูจะแต่งงาน… กูก็มีวิธีทำให้ลูกพีชอยู่ข้างๆ กูต่อไปได้ กูให้เขาได้ทุกอย่าง บ้าน รถ เงิน หรืออะไรก็ตามที่เขาต้องการ” เขาหยุดหายใจไปชั่วอึดใจ ก่อนจะพูดประโยคถัดมาอย่างยากลำบาก “แต่กูไม่อยากให้เขามองกูด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปว่ะ.. มึงเข้าใจไหม” วินเชนต์หันไปสบตาเพื่อนสนิท แววตาคมที่เคยเย็นชา บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความสับสนอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน “กูไม่อยากให้เขาเกลียดกู.. ไม่อยากให้เขาร้องไห้เพราะกู” น้ำเสียงทุ้มเริ่มแหบพร่าเล็กน้อย “แล้วกูก็ไม่อยากให้วันหนึ่ง…” เขาหยุดพูด ก่อนจะก้มหน้าลง “เขาต้องฝืนยิ้มให้กู ทั้งที่ในใจไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้ว” ไวท์เงียบไปนาน นานเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้อ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ “ไอ้วิน…” “อะไร” “มึงรู้ตัวไหมว่าที่มึงพูดมาทั้งหมด…” ไวท์จ้องหน้าเพื่อนสนิทอย่างจริงจัง “มันคือความรัก.. มึงไม่ได้แค่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status