LOGINShare
ตอนที่ 4/1 เดิมพัน
publish date:
2026-09-24 03:53:43โซนวีไอพีค่อนข้างเป็นส่วนตัว มีโต๊ะสำหรับรับแขกเพียงสามโต๊ะเท่านั้น โรสลินกะพริบตาปริบ อย่างตกตะลึงเมื่อเห็นหน้าเขา ชายหนุ่มอายุราวสามสิบ แต่งตัวสบายๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสามเม็ดโชว์แผงอกล่ำ เธอแอบเห็นขนหน้าอกของเขารำไร ส่วนท่อนล่างเป็นกางเกงชิโนสีกรมท่า
โรสลินยืนนิ่งเหมือนถูกสาปเป็นหิน ไม่ใช่อะไรหรอกเพราะว่าเขาหล่อมากจริงๆ เบ้าหน้าฟ้าประทานมาก ที่หวานบอกว่าเขาหล่อน่ะ เธอเองก็ไม่ได้จินตนาการว่าเขาจะหล่อได้ขนาดนี้ นี่มันเหนือจินตนาการชัดๆ “นั่งสิ” เสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงด้วยความแข็งกร้าวเอ่ยขึ้น เขาผายมือเชื้อเชิญให้เธอนั่งลงที่โซฟาเยื้องกัน “อ๋อ ค่ะๆ” เธอพยักหน้ารับแล้วนั่งลง ขณะที่คนอื่นมากันเป็นกลุ่ม แต่เขากลับมานั่งหลบในมุมลับตาผู้คนเพื่อดื่มเหล้าเพียงคนเดียวตรงนี้ “คุณชอบแบบไหนคะ เข้มๆ ไหมคะ?” โรสลินไม่รีรอที่จะปฏิบัติหน้าที่ มือเรียวยื่นไปหยิบแก้วมาเติมน้ำแข็งก้อนลงไป “แล้วแต่เธอเลย ฉันดื่มได้หมด” เขาตอบเสียงเรียบเรื่อย โรสลินจึงจัดการชงเหล้าให้เขาอย่างคล่องแคล่วราวกับมืออาชีพ ทั้งหมดเกิดจากการครูพักลักจำมาจากพี่ๆ ที่นี่แทบทั้งสิ้น “ดื่มด้วยกันสิ ฉันกำลังหาเพื่อนดื่มอยู่พอดี” เสียงทุ้มนุ่มลึกดูน่าเกรงขามเอ่ยชวน ดวงตาคมยังสบตาคู่สนทนาลึกล้ำราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง เธอเสหลบสายตาเหยี่ยวของเขาเพราะไม่กล้าเล่นเกมจ้องตากับเขาเนิ่นนานไปมากกว่านี้ มันรู้สึกใจหวิว ๆ ชอบกล “เอ่อ...ความจริงแล้วหนูไม่ดื่มเวลางานค่ะ” เธอคลี่รอยยิ้มบางตอบเขา เขายิ้มกว้างตอบรับด้วยความพึงพอใจรู้สึกชอบสรรพนามที่เธอใช้แทนตัวเองแบบนั้น “หนู” มันดูน่ารัก น่าทะนุถนอมและพร้อมที่จะอยู่ใต้อาณัติของเขา “ว้า อย่างนั้นฉันก็ต้องดื่มคนเดียวน่ะสิ” เขาโอดครวญเสียงขรม ทำไมใจฉันเต้นแรงแบบนี้ล่ะ? เหมือนมันจะหลุดออกมานอกอก รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวไปหมดเลย โรสลินร่ำร้องอยู่ในใจ “แล้วถ้า...หนูดื่มเป็นเพื่อนคุณ หนูจะได้อะไรหรือคะ?” ‘บ้าเอ้ย...แกพูดอะไรออกไปเนี่ยโรส? สับสนตัวเองชะมัด!’ คนตัวเล็กเอียงคอถามด้วยท่าทีไร้เดียงสา ทว่าคนตรงหน้ากลับมองว่ามันคือจริตมารยาหญิงที่กำลังยั่วยวน “ฮ่า ฮ่า” คนตัวโตกว่าเธอเป็นสองเท่าหัวเราะร่วนในลำคอกับคำถามของเธอ เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเมื่อตะกี้เธอแกล้งสร้างเรื่องอัพค่าตัวเพราะไอ้หื่นนั่นมันจ่ายให้เธอไม่มากพอหรือเปล่า เธอถึงต้องปฏิเสธพวกมันแบบนั้น “อย่างนั้น...” เขามองปลายนิ้วของตัวเองที่กำลังลูบไล้วนรอบปากแก้วพลางคิดเกมสนุกๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจ้องเธออย่างช้าๆ “ถ้าเธอดื่มเป็นเพื่อนฉัน ฉันจะให้เธอแก้วละพันเป็นไง” “ตกลงค่ะ ตกลง งั้นหนูจะดื่มสิบแก้วไปเลยค่ะ” เธอพยักหน้าตอบรับรัวๆ “ร้อนเงิน?” คิ้วเข้มเลิกสูงเป็นเชิงคำถาม โรสลินเม้มปากแน่นเป็นเส้นตรง เธอเถียงไม่ได้ด้วยสิ เพราะร้อนเงินจริงๆ นั่นแหละ “ค่ะ” เธอพยักหน้ารับตามตรงอย่างไม่อ้อมค้อม รีบหยิบขวดเหล้ามาเทลงแก้วของตัวเอง “เมื่อกี้ไอ้นั่น มันคงให้เธอน้อยไปสินะ” เขากดยิ้มลึกมุมปากและพึมพำคนเดียวเสียงแผ่ว “คะ คุณว่าอะไรนะคะ” เธอถามย้ำอีกครั้ง เพราะเสียงเพลงที่เปิดดังกระหึ่มกอปรกับที่เขารำพึงรำพันออกมาแผ่วเบาเธอจึงได้ยินไม่ค่อยชัด “เปล่าๆ ไม่ต้องสนใจ...แต่ว่าถ้าเธอรับเดิมพันนี้เธอจะต้องดื่มแบบออนเดอะร็อคคือไม่ผสมอะไรเลยนะ ใส่ได้เฉพาะน้ำแข็งเท่านั้น เธอจะยังกล้ารับข้อเสนอของฉันไหม” ออน เดอะ ร็อคมันเป็นศัพท์สแลงที่หมายถึงน้ำเเข็ง On The Rock จึงหมายถึงการรินเครื่องดื่มใส่น้ำเเข็งอย่างเดียว โดยจะเสิร์ฟในเเก้วประเภท “Rock Glass” ซึ่งเป็นแก้วที่มีก้นแบนนั่นเอง เขาค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้คนตัวเล็กเพื่อขอยืนยันคำตอบ มันใกล้เสียจนโรสลินรับรู้ถึงกลิ่นลมหายใจที่มีกลิ่นไอของแอลกอฮอลล์ผสมปนเปกับกลิ่นมินต์ออกมา คนตัวเล็กกะพริบตาปริบ “หนะ หนู” น้ำเสียงสั่นเครือพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอไม่เคยดื่มแบบออนเดอะร็อคเลย แต่...เพื่อเงินยังไงก็ต้องทำ! “ตกลงค่ะ หนูจะดื่ม” เธอยืนยันคำเดิม เขาจึงหยิบเเก้วเเบบ Old fashioned ซึ่งมีขนาดทรงเตี้ยเเละกว้างสำหรับดื่มวิสกี้ยื่นให้เธอ โรสลินค่อยๆ รินวิสกี้ลงแก้วช้าๆ เขาหยิบน้ำแข็งก้อนสีเหลี่ยมใส่ลงไปสองก้อน และไม่ต้องรอให้น้ำแข็งละลายเพื่อเจือจางรสชาติของมัน “ดื่มสิ” เขาสั่ง
Latest chapter
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 43 (The End) ครอบครัวสุขสันต์
“คุณคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ? ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตะลึงของสามีที่กำลังแอบอ่านบันทึกของมารดาอยู่ก็เอ่ยถามขึ้น“ฉันว่าแม่ของเราสองคนรู้จักกันนะ” โรมโพล่งขึ้น โรสลินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงง“คะ คุณว่าอะไรนะคะ?”ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบอะไร อยู่ๆ รูปใบหนึ่งที่ถูกเก็บไว้ในสมุดบันทึกก็หล่นลงพื้นไป โรสลินรีบหยิบมันขึ้นมาดู“นี่มัน!” โรสลินร้องอุทานยกมือข้างหนึ่งปิดปากตาเปิดกว้าง โรมรีบชโงกหน้าไปดูรูปที่อยู่ในมือเธอ“นี่แม่ฉัน...ส่วนนี่” ผู้หญิงในชุดคลุมท้องที่ยืนอยู่ข้างกันก็คือดาหลา มารดาของโรสลินนั่นเอง“เป็นไปได้ไงกันคะ?” เธอหันมามองหน้าเขาเหลอหลา“นั่นนะสิ” โรมพึมพำ “อ้อ แล้วถุงเท้าอันนี้ จากที่อ่านบันทึกของแม่ แม่ถักเอาไว้ให้เธอนะ แต่น่าจะไม่มีโอกาสได้ให้” เขาเปรยออกมาน้ำเสียงเศร้า โรสลินเบนสายตามองถุงเท้าที่วางอยู่“คุณคะ ถ้าอย่างนั้นขอถุงเท้าจากแม่คุณให้มะลิแทนได้ไหมคะ?” โรสลินโพล่งคำ“จริงสิ! ถ้าเอาให้หลานใส่ แม่ต้องดีใจมากๆ แน่ ถุงเท้าน่าจะเหมาะกับลูกสาวเราด้วย” โรมแย้มยิ้มรีบหยิบถุงเท้าที่ห่ออยู่ในถุงพลาสติกที่ถูกเก็บอย่างดีออกมาสวมให้ลูกสาวตัวน้อย“ว้าว! ลู
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 42/2 หีบแห่งความลับ
เกิดประกายวูบหนึ่งพาดผ่านดวงตาคู่คมของโรม เหตุการณ์นี้เหมือนเดจาวู“Sweet Factory”“เออ ใช่ๆ ชื่อนี้แหละคุณ ว่าแต่คุณรู้จักด้วยเหรอคะ?”แน่นอนล่ะ ร้านนี้มันเป็นร้านโปรดของเขาเลย!“แม่ผมก็เสียวันนี้เหมือนกัน และมันก็ตรงกับวันเกิดของผมเหมือนกัน!” โรมและโรสลินหันมามองหน้ากัน มันเป็นความรู้สึกที่เหลือจะเชื่อ!“นี่อย่าบอกนะว่าเป็นเหตุการณ์เดียวกัน เอ... ใช่ๆ ต้องใช่แน่ วันนั้นฉันจำได้รางๆ ว่ามีผู้หญิงอีกคนที่ถูกนำส่งโรงพยาบาลพร้อมกับเราด้วย!”ดาวเรืองเองก็ตกตะลึงกับเรื่องนี้ ทั้งคู่มีความเชื่อมโยงเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมเดียวกันแบบคาดไม่ถึง นี่มันเป็นความบังเอิญจริงๆ เหมือนว่ามีใครกำหนดมันเอาไว้แล้ว...ณ บ้านไม้ที่ทาทาบด้วยสีขาวทั้งหลังในแถบชานเมือง โรมพาครอบครัวกลับไปไหว้แม่ของเขาที่นั่น และก็จะไปวัดดารารามเพื่อไปไหว้แม่ของโรสลินด้วย โรสลินจุดธูปบอกกล่าวและพามะลิมาไหว้คุณย่าด้วย“ธุจ้า คุณย่าสิคะ ทำยังไงเอ่ย” เด็กน้อยก็ยกมือป้อมๆ ประกบกันแล้วก้มศีรษะลงอย่างรู้ความ“จ้า จ้า” เสียงใสเจื้อยแจ้วช่างจำนรรจา“เก่งมากเลยลูกสาวแม่” โรสลินเอ่ยชมลูกสาวตัวน้อยก่อนจะกดปลายจมูกลงบนศีรษะเล็ก“เ
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 42/1 หีบแห่งความลับ
ณ โรงพยาบาล“แม่เป็นเป็นยังไงบ้าง” โรสลินโพล่งถามทันทีที่เปิดประตูห้องเข้าไป เธอช่วยพยุงดาวเรืองขึ้นมานั่งเอาหมอนอิงหลังให้“ดีขึ้นมาก ขอบใจแกกับคุณโรมด้วยนะ แกยังจะนับถือฉันเป็นแม่อยู่อีกหรือทั้งที่ฉันใจร้ายและทำไม่ดีกับแกมาตั้งเยอะ ฮึก ฮือ” หล่อนยกมือขึ้นปิดหน้าพลันร่ำไห้ รู้สึกเสียใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป โรสลินเข้าไปสวมกอดดาวเรือง“ไม่เป็นไรนะแม่ อย่าร้องเลยนะแม่ โรสไม่โกรธแม่แล้ว” โรสลินเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่อาบแก้มให้หล่อน แค่เห็นแม่สำนึกผิดได้ แบบนี้หล่อนก็ดีใจแล้ว ดีว่ามันไม่สายจนเกินแก้ไข ดาวเรืองหันไปหาโรมที่อุ้มน้องมะลิอยู่แล้วเอ่ยถาม“นั่นลูกแกใช่ไหม”“จ้ะ ชื่อมะลิ” เด็กน้อยที่พ่ออุ้มดูดจุกหลอกเสียงดังจุ๊บจั๊บแล้วหันมามองดาวเรืองตาแป๋วแหวว“น่าเอ็นดูเสียจริง” ดาวเรืองมองเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู“โรสอยากรู้เรื่องแม่ดาหลาจ้ะ แม่เล่าให้โรสฟังได้ไหม”“ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรได้บ้าง เพราะฉันเคยเซ็นสัญญาไม่เปิดเผยความจริงกับคุณรสิตาไว้ ฉันกลัวว่าถ้าบอก...”“เรื่องนั้นไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเคลียร์กับพี่ตาแล้ว พี่ตาบอกผมแล้วว่าให้คุณพูดได้เลย พี่ตาไม่เอาเรื่องใดๆ ทั้งนั้น” ดาวเ
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 41/2 คลี่คลาย
“ได้ค่ะๆ หนูจะไม่มาให้คุณกับคุณฤทธิ์เห็นหน้าอีกค่ะอีกต่อไปค่ะ”นี่เป็นสาเหตุให้ดาหลาตัดสินใจเด็ดขาดที่จะหายตัวไปเงียบๆ เพื่อเลี้ยงดูลูกตามลำพัง เธอไม่ได้คิดห่วงตัวเอง เธอห่วงก็แต่ความปลอดภัยลูกในท้อง เลือดเนื้อเชื้อไขที่เกิดจากความรักของเธอและเขา...วรรณษานิ่งอึ้งไปอยู่นาน จนฤทธิ์เอ่ยประโยคหนึ่งขึ้นมา“แล้วผมมีอีกเรื่อง”“คะ?” คิ้วโก่งเลิกสูง“ริสาไม่ใช่ลูกของผม!”“คะ คุณฤทธิ์คุณพูดเรื่องอะไรคะ” วรรณษาเลิ่กลั่กงับคำไม่ตรงคำ โรสลินเองที่อยู่ตรงนั้นด้วยก็ยกมือปิดปากตาเบิกโตด้วยความตกใจกับสิ่งที่ได้ยินไม่ต่างกัน“คุณรู้อยู่แก่ใจคุณวรรณ ทำไมคุณต้องหลอกผม ทั้งที่ผมไม่เคยคิดจะแตะต้องตัวคุณเลยด้วยซ้ำ!” เขาแค่นเสียงดังตอกหน้าผู้หญิงตรงหน้าที่แบ็คเมลเขาเพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขานับตั้งแต่วรรณษาแต่งเข้ามาในอารยะตระกูลทั้งคู่ก็แยกกันนอนมาตลอด คนภายนอกส่วนใหญ่ที่มองมาเห็นว่ารักกันดีและเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกคือปลอมทั้งนั้น มันคือการสร้างภาพมายาแทบทั้งสิ้นในคืนนั้นที่ทั้งคู่ได้เสียกันมันเป็นเพราะวรรณษาวางยานอนหลับฤทธิ์แล้วมีการจัดฉากว่าทั้งคู่ได้เสียกันขึ้นมา ดังนั้นจึงเป็นเหตุให้เ
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 41/1 คลี่คลาย
“ริสา ไม่ใช่ลูกอา”“หา! อา...หมายความว่ายังไงครับ”“อาสงสัยในตัวลูกสาวคนนี้มานานแล้ว อาก็เลยส่งไปตรวจด้วย”ฤทธิ์ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลให้โรสลิน เธอหยิบมันขึ้นมาอ่านรายละเอียด ดวงตาเบิกกว้างเพราะผลตรวจดีเอ็นเอ ระบุว่าเธอและเขามีความเกี่ยวข้องเป็นพ่อลูกกัน99.99%“นี่มันอะไรกันคะ?” คิ้วสวยเลิกสูงเป็นเชิงคำถาม“ขอโทษที่พ่อทำโดยพลการ เรื่องตัวอย่างดีเอ็นเอ พ่อไม่ได้ขออนุญาตหนูก่อน แต่ถ้าไม่ทำแบบนั้นหนูก็ไม่ยอมไปตรวจ” ฤทธิ์เอ่ยขึ้น สรรพนามเรียกขานที่ใช้กับเธอก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปด้วยเมื่อเขารู้ความจริงว่าเธอคือลูกของเขา“แล้วได้ตัวอย่างดีเอ็นเอไปได้ยังไงคะ” โรสลินรู้สึกฉุนเฉียว“เรื่องนี้โรมช่วยอา”“คุณโรม?” คิ้วเรียงสวยเริ่มขมวดมุ่น ที่แท้ก็เป็นฝีมือของโรมนั่นเอง“อืม เขาเอารากผมของหนูมาให้พ่อเอาไปตรวจน่ะ อย่าไปโกรธโรมเลยนะ โรมคงอยากช่วยพ่อ” ฤทธิ์อ้อมแอ้มเอ่ยเสียงแผ่ว‘คุณโรมนะคุณโรม’โรสลินฮึ่มๆ อยู่ในใจ“หนูคือลูกของพ่อกับแม่ดาหลา ต่อไปหากมีเรื่องอะไรที่เดือดร้อนและอยากให้พ่อช่วยเหลือบอกพ่อได้เสมอนะ ให้พ่อได้ใช้เวลาที่เหลือทำหน้าที่ของพ่อ” เขามั่นใจว่าโรสลินเป็นลูกของเขากับดาหลา
เมียลับที่(ไม่)รัก ตอนที่ 40 ความจริงถูกเปิดเผย
ไม่ว่าจะเป็นเจ้านาย คนรับใช้ภายในบ้านก็ต่างเอ็นดูเจ้าก้อนแป้ง ซึ่งอานิสงส์นี้มันเผื่อแผ่มาถึงคนเป็นแม่อย่างโรสลินด้วย“นี่ กดปุ่มตรงนี้นะจ๊ะมะลิ” รสิตาชี้ไปที่ปุ่มเพลง เป็นกล่องกิจกรรมที่มีเสียงเพลงที่หล่อนเพิ่งซื้อมาฝากหลาน พอกดแล้วก็มีเสียงเพลงดังขึ้น เด็กน้อยที่นั่งตักคนเป็นย่าอยู่ก็โยกตัวโยกหัวตามจังหวะเพลงเต้นไปด้วย ทั้งป้าทั้งย่าก็ร้องเชียร์กันยกใหญ่“น่ารักจังหลานย่า” ราตรีกดปลายจมูกลงบนศีรษะเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู โรมและโรสลินที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลต่างยิ้มแป้นแล้นหน้าบานเป็นจานเชิงไม่ต่างกัน“สงสัยมะลิจะตกคนทั้งบ้านได้อยู่หมัด” โรสลินเปรยขึ้น“ช่วยไม่ได้นี่นาก็ลูกเราน่ารัก” เขาเย้าภรรยากลับ“เดี๋ยวอีกสักพักค่อยไปโรงพยาบาลกันนะ”“ค่ะ” เมื่อได้ยินโรสลินก็ทำหน้าเศร้าๆ ขึ้นมาฉับพลัน“ไม่เป็นไรหรอกน่า หมอบอกว่าเธอปลอดภัยดีแล้ว” เขายื่นมือมากุมมือโรสลินแล้วตบลงที่หลังมือแผ่วเบาให้กำลังใจขณะที่ทั้งสามคนเดินออกจากบ้านไปแล้ว รสิตาก็ลอบมองพวกเขาเดินจากไปเงียบๆ จริงๆ แล้วหล่อนมีเรื่องที่อยู่ในใจอยากจะปรับความเข้าใจกับโรสลินหลายเรื่อง ทั้งอยากจะขอโทษในเรื่องที่ผ่านมาอย่างเป็นทางการ แล
You May Also Like
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด221.2K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์230.2K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.6K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก191.1K viewsขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน35 viewsไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย75 viewsเสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล
Molin-T30 viewsถ้าฉันมีเพียงหัวใจ จะมีใครรักฉันจริงเหรอ
อักษราลัย73 views
