บทที่ 2 เจรจา

เขามองแก้วเหล้าในมือของเธอก่อนจะยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย ยื่นมือไปรับมาถือไว้ในมือก่อนจะหมุนแก้วไปมาพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่ง

"คุณหนูจะมอมเหล้าฉันเหรอ"

"คะ... มอมเหล้าอะไรกันคะหนูก็แค่อยากจะชงเหล้าให้คุณ"

"หึ... แสดงว่าชงเหล้าไม่เป็นสินะ"

"แล้วเขาไม่ได้ชงกันแบบนี้เหรอคะ"

เธอเกาหัวด้วยความมึนงงก่อนจะเหลือบสายตาหันไปมองวิคเตอร์ซึ่งตอนนี้เขากำลังอมยิ้มก่อนจะหลุดขำออกมา เธอยังไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรผิดหรือเปล่า ก็คนปกติเขาก็ชงเหล้ากันแบบนี้ไม่ใช่เหรอไง

"คุณหนูใส่เหล้าเยอะเกินไปครับ อีกอย่างเขาต้องผสมโซดาด้วย"

"อะ...อ้าว...! แฮะหนูไม่รู้ค่ะ"

"ไม่เป็นไรถือว่ามีความตั้งใจ ว่ามาสิมาหาวันนี้มีอะไรจะพูดหรือเปล่า"

ชายหนุ่มยกแก้วเหล้าที่หญิงสาวชงให้ดื่มจนหมดทั้งที่เป็นตัวแรงสุดแต่ดื่มเหมือนน้ำเปล่า หรือว่าพวกนักธุรกิจเขาดื่มเหล้าเก่งกันแบบนี้นะเธอเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องในวงการนี้สักเท่าไหร่

"คือคุณวิคเตอร์บอกว่าคุณไม่ยอมให้ทางเราจ่ายดอกเบี้ย แต่ว่าต้องจ่ายเงินให้เต็มจำนวน พอดีว่าตอนนี้ที่บริษัทยังหาเงินไม่ทันค่ะ อยากจะขอให้คุณช่วยเลื่อนออกไปให้สักหน่อยได้หรือเปล่า จะคิดดอกเบี้ยเท่าไหร่ก็ได้ค่ะเดี๋ยวทางเราจะจ่ายก่อน แต่ว่าช่วยเห็นใจหน่อยนะคะคุณพ่อเพิ่งเอาเงินไปลงทุนซื้ออุปกรณ์เข้าบริษัทก็เลยยังหมุนเงินไม่ทันค่ะ"

ดาราพยายามอธิบายถึงเหตุผลที่เธอไม่สามารถชำระเงินต้นให้เขาได้เต็มจำนวน เนื่องจากว่าคุณพ่อเอาเงินไปใช้จ่ายกับบริษัทและเงินอีกส่วนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์อาจจะต้องใช้ระยะเวลาในการถอนเงิน ซึ่งมันข้องเกี่ยวกับกราฟที่พุ่งขึ้นสูงแล้วก็ร่วงลงต่ำอาจจะไม่สามารถถอนได้ในเร็ววันนี้

"นั่นมันเป็นปัญหาของบริษัทของคุณหนูเองไม่ใช่เหรอ มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องใจดีด้วย"

เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาก่อนจะวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ ยกนาฬิกาตรงข้อมือขึ้นดูก่อนจะเหลือบสายตาหันไปมองเธอเพื่อขอคำตอบที่ดีในการที่เขาจะเลื่อนการชำระหนี้ให้เธอในครั้งนี้

"ช่วยเอ็นดูพวกเราสักครั้งเถอะนะคะ คุณจะคิดดอกเบี้ยเพิ่มก็ได้ไม่เป็นไรเดี๋ยวทางเราจะหามาจ่ายให้ แต่ว่าถ้าจ่ายในวันนี้ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ คุณพ่อไม่สามารถหามาทันได้แน่ ขอร้องนะคะคุณช่วยเลื่อนการชำระเงินไปอีกสักครั้งได้ไหม หนูจะไม่ลืมพระคุณของคุณเลยค่ะ"

ดารายกมือไหว้ชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยอ้อนวอนขอร้องขอความเห็นใจจากผู้ชายตรงหน้า ซึ่งดูเหมือนว่าเขาเองยังไม่ได้ในสิ่งที่พอใจ แสดงสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะเอ่ยออกมา

"แค่ขอร้องขอความเห็นใจไม่ได้ทำให้ฉันใจอ่อนหรอก"

เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับเขยิบตัวเข้าไปใกล้หญิงสาวให้มากขึ้น จากนั้นใช้นิ้วชี้ยื่นไปแตะปลายคางของเธอก่อนจะเชยคางของหญิงสาวขึ้นมามองสบตากัน

"แต่ก็ไม่ใช่ว่าฉันเป็นคนใจร้ายอะไรหรอก เอาอย่างนี้แล้วกันมีข้อเสนอให้แลกเปลี่ยน ถ้ายอมรับข้อเสนอนี้ได้จะเลื่อนการจ่ายเงินออกไปอย่างไม่มีกำหนด"

ดาราได้ยินข้อเสนอนั้นก็ถึงกับตาโต เพราะดูเหมือนว่าข้อเสนอที่เขายื่นมามันค่อนข้างน่าสนใจไม่น้อยเลย

"ข้อเสนออะไรเหรอคะ คุณสามารถพูดมาได้เลยค่ะถ้าหนูทำให้ได้หนูจะทำ"

เธอยิ้มออกมาทันทีก่อนจะรอฟังข้อเสนอของเขาด้วยหัวใจที่เต้นรัวแทบจะทะลุออกมานอกอก แอบลุ้นเหมือนกันว่ามันเป็นสิ่งที่เธอสามารถทำให้เขาได้หรือเปล่า

"หนูสวยขนาดนี้มีแฟนหรือยัง"

ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมกับจ้องมองเข้ามาลึกในนัยน์ตาของเธอ มันเหมือนต้องมนต์สะกดเพราะสายตาของเขามันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกกลัวแต่อีกใจก็อยากเล่นกับไฟ

"ไม่มีค่ะ... ถามทำไมคะมันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่หนูกำลังคุยกับคุณอยู่นะ"

"เกี่ยวสิทำไมจะไม่เกี่ยวล่ะ"

เขายิ้มมุมปากออกมาด้วยความเจ้าเล่ห์ก่อนจะยื่นมือไปโอบเอวคนตัวเล็กจากนั้นก็ดึงรั้งตัวเธอให้ขึ้นมานั่งลงบนตักของเขา

"อ๊ะ...! คะ...คุณ"

ดาราใช้มือทั้งสองข้างพยายามดันตัวของเขาให้ออกห่าง แต่ดูเหมือนว่าคนตัวเล็กอย่างเธอจะไม่สามารถต้านทานแรงคนตัวใหญ่ของเขาได้เลย

"คุณจะทำอะไรคะ"

"ถ้าหนูยอมมาเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันจะเลื่อนการจ่ายหนี้ไปอย่างไม่มีกำหนด"

"จะบ้าเหรอคะ นึกว่ามีแต่ในละครที่เอาตัวมาจ่ายดอกเบี้ย หนูไม่ทำเด็ดขาดค่ะ...!"

ดาราโวยวายออกมาทันทีก่อนจะยื่นมือไปตีหน้าอกเขาเพราะรู้สึกโกรธที่เขาดูถูกแบบนั้น ชายหนุ่มยื่นมือไปจับข้อมือของคนตัวเล็กเอาไว้ก่อนจะดึงรั้งเข้าหาตัวจนตอนนี้ใบหน้าของทั้งคู่จมูกแทบจะชนกันอยู่แล้ว

"อื้อ"

"คิดให้ดีนะ เพราะถ้าหนูไม่ยอมเป็นผู้หญิงของฉันวันนี้ต้องหาเงินมาจ่ายร้อยล้าน ถ้ามีปัญญาก็ไปเอาเงินมา แต่ถ้าไม่มีหนูก็เหลืออยู่ทางเลือกเดียวนะ ให้คิดอีกทีนะ... ถ้าเกิดว่าหนูยอมเป็นผู้หญิงของฉันจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง หรือของนอกกายทุกอย่างฉันสามารถเนรมิตให้ได้ มีแต่ได้กับได้นะให้ตัดสินใจอีกที"

ชายหนุ่มพยายามโน้มน้าวใจของหญิงสาวเพื่อให้เธอเปลี่ยนสถานะมาเป็นผู้หญิงของเขา กินหรูอยู่สบายไม่ต้องลำบากมีแต่สาวสวยรอต่อคิวเป็นครึ่งค่อนประเทศ แต่เธอได้สิทธิพิเศษในการยื่นข้อเสนอให้ทำไมถึงลีลาไม่ยอมรับไว้ล่ะ

"เงียบทำไม ไม่รู้เหรอว่ามีแต่คนอยากได้สถานะนี้กันทั้งนั้น"

เขาจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความกดดัน จากตอนแรกที่ใจเย็นเริ่มรู้สึกหงุดหงิดเพราะเธอกำลังทำให้เขาดูไร้ค่าในสายตาของเด็กคนหนึ่ง เป็นนักธุรกิจหนุ่มมหาเศรษฐีติดอันดับ 1 ใน 5 ของประเทศ กล้าดียังไงเงียบกับข้อเสนอที่เขามอบให้

"หนูเลือกอะไรได้ด้วยเหรอคะ คุณก็รู้อยู่แล้วว่าคุณพ่อไม่มีทางเอาเงินมาจ่ายให้คุณได้แล้วก็ยังมาเสนออะไรแบบนี้อีก"

ดาราสะบัดหน้าใส่เขาด้วยความรู้สึกน้อยใจ เป็นการยื่นข้อเสนอที่ไม่มีทางเลือกให้กับเธอต่างหาก ถ้าเป็นแบบนี้ก็ออกคำสั่งมาเลยว่าให้เธอไปนอนกับเขาไม่ต้องทำเป็นเสนออะไรให้เหมือนเธอมีทางเลือก

"ถ้าทำให้พอใจมีรางวัลให้ด้วยนะ"

"..."

"เงียบแสดงว่าตกลง หึ"

เขายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะอุ้มเธอให้ลุกขึ้นยืนส่วนตัวเขาก็ขยับลุกขึ้นยืนตาม เหลือบสายตาหันไปมองวิคเตอร์ก่อนจะเอ่ยออกมา

"ไปบอกแชมป์ว่าคืนนี้ฉันจะค้างที่คอนโด เตรียมห้องให้ฉันด้วย"

"ได้ครับนาย"

เขายื่นมือไปจับข้อมือของหญิงสาวไว้ก่อนจะดึงรั้งให้เดินตามไป ดาราพยายามที่จะดึงมือของเขาออกแต่ดูเหมือนว่าจะเกาะติดเป็นตุ๊กแก พยายามที่จะเอาออกเท่าไหร่ก็ถูกรัดแน่นมากขึ้นเท่านั้น

"อ๊ะ...! คุณจะพาหนูไปไหน"

"ไปจ่ายดอกเบี้ยไง..."