Share

ตอนที่ 5 ไม่พอใจ

last update publish date: 2026-11-08 12:16:05

“เธอมาทำอะไรที่นี่!” ร่างสูงขมวดคิ้ว พร้อมทั้งเดินเข้าหาคนตัวเล็กทันที จับไหล่แล้วดันตัวหญิงสาวจนติดกับประตูห้อง

ร่างเล็กกระแทกเข้าอย่างจัง จนเอยเจ็บแผ่นหลังไปหมด เอามือดันหน้าท้องพี่เขาออกแต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน

“ฉันถามว่าเธอมาทำอะไรที่นี่!” ออกแรงบีบที่ต้นแขน จนแขนเรียวแทบหัก เอยเจ็บมากจึงรีบตอบออกไป

“คะ...คุณย่าให้เอยมาอยู่ที่นี่ค่ะ”

ออสตินได้ยินอย่างนั้นขบกรามแน่น เดินกลับเข้าห้องแล้วปิดประตูตามหลังจนดังปัง ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้ง พอได้สติ รีบสแกนคีย์การ์ดที่หน้าประตู แล้วเดินกลับเข้าห้องตัวเองไปทันที

ครืด...ครืด...

น้ำหนึ่งขมวดคิ้วเมื่อเห็นเบอร์โทรของหลานชายโทรเข้าก็นึกแปลกใจ เพราะปกติออสตินไม่ค่อยโทรหาเธออยู่แล้วหากไม่มีเรื่องเดือดร้อนอะไร มีแค่คุณนายน้ำหนึ่งนี่แหละที่มันคิดถึงหลานชายมาก ๆ จนเป็นฝ่ายโทรไปหาเสียเอง

(ว่าไงคะ สุดหล่อของย่า มีอะไรให้ย่ารับใช้คะ) ทักทายหลานชายด้วยความเบิกบาน ต่อให้เธออยากมีหลานสาวก็ตาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่รักออสตินนี่

หลานใคร ใครก็รัก ยิ่งหลานเหมือนกันกับลูกกับผัวอย่างกับแฝดสาม อีน้ำหนึ่งก็ยิ่งร๊ากกกกก

หึหึ

“ทำไมถึงให้ยัยนั่นมาอยู่ที่คอนโด!”

(คะ) น้ำหนึ่งชะงักไปกับรอยยิ้มค้าง ยัยนั่น ยัยไหน

หรือออสตินหมายถึง...

“ถาม!”

(อะ...อ้อ ออสตินเจอน้องแล้วเหรอลูก) ทำใจดีสู้เสือ แต่ในใจกังวลมาก ว่าออสตินจะไม่โอเค

แต่ไม่โอเคไม่ได้นะ ไม่อยากให้น้องอยู่ที่บ้าน เธอก็ไม่ให้อยู่แล้วไง

“ถาม!”

(ชะ...ใช่ค่ะ ย่าให้น้องไปอยู่ที่คอนโดเองลูก)

“แล้วทำไมต้องให้มาอยู่ที่นี่ฮะ!”

(แล้วจะให้น้องไปอยู่ที่ไหนคะ)

“ย่า!”

(ก็ออสตินเป็นฝ่ายบอกย่าเองไม่ใช่เหรอลูก ว่าไม่ให้น้องมาอยู่ที่บ้าน ย่าก็ให้น้องไปอยู่ที่คอนโดไงคะ ออสตินจะมาว่าย่าไม่ได้นะ)

“นี่กวนประสาทกันงั้นเหรอ” เขาไม่ให้ยัยนั่นอยู่ที่บ้าน แต่ไม่ได้หมายถึงจะให้มาอยู่ที่คอนโด

ขนาดบ้านที่เขากลับไปแค่อาทิตย์ละครั้งเขายังไม่ชอบ แล้วคอนโดที่เขาอยู่อาศัยมากกว่าบ้าน เขาจะโอเคได้ยังไง

(แล้วจะให้น้องไปอยู่ที่ไหนคะ)

“ทำไมต้องเอ็นดูเด็กนี่ถึงขนาดนี้ฮะ! ญาติก็ไม่ใช่ หรือเป็นลูกติดที่แอบปู่ไปมีผัวน้อยที่ไหนอย่างนั้นเหรอ!”

(ว้ายยยยย! มะ...ไม่ใช่แบบนั้นนะคะออสติน ไม่ใช่แบบนั้นนะคะคุณคินขา) ก็เพราะเธอเปิดลำโพงให้สามีฟังด้วยน่ะสิ แล้วดูคุณภาคิน ทำท่าจะกินหัวเธอแล้วด้วย

ไอ้หลานคนนี้มันขยันสร้างความแตกแยกจริง ๆ!

(คะ...คือ ย่าสงสารน้องค่ะ น้องไม่มีใครแล้วนะลูก)

“ไม่มีใครก็เรื่องของยัยนั่นสิ มันธุระอะไรของย่าฮะ ที่ต้องไปเก็บลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่มาเลี้ยงดู”

(ออสติน...) น้ำหนึ่งได้ยินอย่างนั้นทำหน้าเศร้า เพราะไม่คิดเลยว่า หลานชายของเธอจะใจจืดใจดำขนาดนี้

กับแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนเดียว เว้นสักคนไม่ได้เลยหรือไง

“หรือที่ออสตินพูดมามันไม่จริง ย่าก็เป็นแบบนี้ อยากแตกหักกับออสตินมากใช่ไหมฮะ!”

(มะ...ไม่นะคะ ย่าไม่อยากแตกหักกับออสตินสักนิดเลยค่ะ ย่ารักหลานชายของย่ามากที่สุดในโลก รักมากกว่าผัว รักมากกว่าลูกเลยค่ะ) ขยิบตาใส่สามีรัว ๆ เพื่อเป็นการบอกกล่าวเอาไว้ก่อนว่าเธอโกหก เพราะเดี๋ยวผัวก็ว่าเธอไม่รักอีกหรอก

เฮ้ออออออ

อีน้ำหนึ่งอยากเอาตีนก่ายหน้าผากจริง ๆ เพราะผู้ชายบ้านเธอมันมีแต่คนขาดความอบอุ่นกันทั้งนั้น

“ถ้าย่ารักออสตินจริง ๆ งั้นก็เอายัยนี่กลับไปส่งที่บ้าน)

(ตะ...แต่น้องไม่มีใครแล้วนะลูก ฮึก)

เอาวะ! บทน้ำตาต้องมา ผู้ชายบ้านนี้มันแพ้น้ำตาผู้หญิงกันหมด

ตั้งแต่สามีเธอ ยันลูกชายของเธอ อีน้ำหนึ่งพิสูจน์มาแล้วทั้งนั้น

ยังไงก็ตาย!

อีน้ำหนึ่งสู้!

(ฮึก ออสตินขา ย่าอยากทำบุญค่ะ ออสตินก็เห็นนี่คะว่าย่าแก่แล้ว จะอยู่กับลูกกับหลานได้อีกกี่ปีก็ไม่รู้ ฮึก เผลอ ๆ นะ พรุ่งนี้ย่าอาจจะเกิดอุบัติเหตุ หรืออาจนอนใหลตายก็ได้)

“...”

(เขาว่ากันว่า การทำบุญที่ยิ่งใหญ่ อย่างเช่น ช่วยให้คนป่วยได้รับการรักษา หรือแม้กระทั่งช่วยคนกำลังตกทุกข์ได้ยากให้มีชีวิตที่ดีขึ้น ช่วยเด็กที่ไม่มีพ่อแม่ให้ได้รับความรัก มันจะเป็นการต่ออายุให้เราอยู่ได้นานอีกหลายปีเลยนะลูก”

“ย่าก็อยู่มาตั้งหลายปีแล้วนี่ ยังจะกลัวอะไรอีก”

(คะ!) น้ำหนึ่งแทบพูดไม่ออก นี่หลานชายของเธอกำลังจะบอกว่า วัยของเธอ ควรไปนอนวัดได้แล้วอย่างงั้นเหรอ?

กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!

(ฮือ ๆ ออสตินขา ออสตินหลานรักของย่า ย่ายังไม่อยากตายค่ะ)

“...”

(ที่ทุกวันนี้ ย่าพยายามทำบุญกับสิ่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นวัด โรงพยาบาล หรือช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก ย่าภาวนาตลอดเลยนะคะ ขอให้ผลบุญที่ย่าได้ทำมา ส่งผลให้ย่ามีชีวิตอยู่ต่อให้ยืนยาว นั่นก็เพราะ...) น้ำหนึ่งเอ่ยแล้วหยุดพูด ร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

(ย่าอยากเห็นหลานชายรับปริญญาก่อนตายค่ะ เพราะตัวย่านี้ ไม่มีโอกาสได้ร่ำเรียนสูง ๆ การได้เห็นลูก ได้เห็นหลานประสบความสำเร็จทางด้านการศึกษา ย่าก็พอใจแล้วค่ะ)

“รับปริญญาเสร็จแล้วพอใจเลย?”

(คะ!) น้ำหนึ่งพูดไม่ออก สรุปมันจะให้เธอตายให้ได้ใช่ไหม

ฮืออออออ!

(ตะ...ตายก็ได้ค่ะ ฮึก ถ้าออสตินไม่อยากให้ย่าอยู่นานกว่านี้แล้ว ย่าไม่อยู่แล้วก็ได้ค่ะ เพราะแค่นี้ ย่าก็นอนตายตาหลับแล้วค่ะ ฮือ ๆ)

ออสตินได้ยินอย่างนั้นถอนหายใจแรงออกมา แล้วนึกย้อนกลับไปถึงสมัยที่ตัวเองยังเป็นเด็ก ตอนที่ยังไม่แยกห้องนอนกับปู่กับย่า

ย่าหนึ่งชอบพูดกับเขาเสมอว่า อยากเห็นเขาเรียนจบรับปริญญา ถึงเวลานั้น คงจะนอนตายตาหลับ

แล้วตอนนั้น เขาก็รู้สึกสะเทือนใจมากเวลาที่ย่าพูดถึงความตาย เขาจึงสั่งห้ามย่า ไม่ให้พูดแบบนั้นอีก

แต่พอวันนี้ พอย่าพูดถึงเรื่องความตายขึ้นมา เขาโคตรไม่ชอบเลย

“ก็ได้ ออสตินยอมให้ยัยนั่นอยู่ที่นี่ก็ได้”

(คะ! ดะ...ได้เหรอคะออสติน) น้ำตาอีน้ำหนึ่งมันเห็นผลเหรอวะเนี่ย

ว้ายยยยย!

“แต่อยู่ที่นี่ ก็คืออยู่ที่นี่ เพราะถ้าออสตินเห็นยัยนั่นที่บ้านของเรา ออสตินไม่เอาไว้แน่!”

(ดะ...ได้ลูก) รับปากกับหลานชายว่าออสตินจะไม่ได้เจอเอยที่บ้านเราอย่างแน่นอน

เพราะแค่นี้ ก็บุญหัวของอีน้ำหนึ่งมันแล้ว

กรี๊ดดดดดดดด!!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)   ตอนพิเศษ 5 ทายาทร้านค้าวัสดุก่อสร้าง

    กริ๊ง ๆเจ้าของร้านเดินออกมาจากในครัวเพื่อมารับลูกค้า แต่กลับเห็นว่าไม่ใช่ลูกค้าอย่างที่เธอคิด เป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวเธอนั่นเอง“อ้าว ‘ณิริน’ มาหาไอด้าเหรอคะลูก” ทักทายเด็กหญิงวัยสิบสองขวบ ก่อนจะรับไหว้เมื่อเด็กน้อยยกมือไหว้เธอมา“สวัสดีค่ะคุณแม่ ณิรินนัดกับไอด้าเอาไว้ค่ะ”“ไอด้ายังไม่มาเลยค่ะ หนูนั่งรอก่อนได้ไหมลูก”“ได้ค่ะ” เด็กหญิงเสื้อฟ้าแขนสั้นแบบตุ๊กตา สวมกระโปรงสีขาวยาวถึงน่อง มีที่คาดผมสีขาวอีกหนึ่งอันพาดบนหัว พาตัวเองเดินไปนั่งรอที่โซฟา ก่อนจะหยิบมือถือออกมาเล่นฆ่าเวลาทุกวันหยุดเธอจะมาหาไอด้าที่ร้านเบเกอรีของแม่อีกฝ่าย ไอด้าชอบนัดเธอมาดูซีรีส์เรื่องใหม่ด้วยกันหลังจากทานข้าวเช้าเสร็จ เธอก็จะนั่งรถสองแถวจากบ้านมาลงที่หน้าร้านเบเกอรีของแม่ไอด้า“อ้าวยัยณิริน มานานแล้วเหรอ”เสียงกรุ๊งกริ๊งของกริ่งจากประตูทางเข้าร้านเรียกความสนใจให้ณิรินหันไปมอง ก็พบว่าเป็นไอด้า“เพิ่งมา”ไอด้าเดินไปหยุดอยู่ที่หลังเคาน์เตอร์เครื่องดื่ม เพื่อชงน้ำเย็น ๆ มาดื่ม ทั้งของเธอและณิรินทุกวันหยุดเธอก็จะมาขลุกอยู่ที่ร้าน และเธอก็มักจะชวนณิรินมาเล่นที่นี่บ่อย ๆ มาดูซีรีส์กันมากินขนมเค้ก ขนมหวาน กับน้ำหว

  • เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)   ตอนพิเศษ 4 ร้านเล็ก ๆ

    @สามปีต่อมากริ๊ง ๆเสียงกระดิ่งจากประตูดังขึ้นเมื่อมีคนเปิดเข้ามา ทำให้เจ้าของร้านที่กำลังคิดตังค์ค่าขนมให้กับลูกค้าอยู่เงยหน้าขึ้นมอง พร้อมกับปากที่เอ่ยถามออกไป แต่กลับต้องฉีกยิ้มกว้าง“สวัสดีค่า รับอะไรดีคะ พี่ออสติน!” รีบยื่นใบเสร็จกลับให้ลูกค้าพร้อมทั้งเอ่ยคำขอบคุณ ก่อนจะรีบวิ่งออกไปกระโดดกอดคอคนเป็นสามีที่หน้าเคาน์เตอร์คิดเงิน มือหนาก็รีบอุ้มที่สะโพกของเมียทันที“คิดถึงจังเลยค่ะ” จับประคองใบหน้าหล่อเอาไว้แล้วโน้มใบหน้าเข้าไปหอมแก้มทั้งสองข้าง พักนี้พี่ออสตินยุ่งมากจึงไม่ค่อยได้มาหาเธอที่ร้านเธอมีความฝันเล็ก ๆ ว่าเธออยากมีร้านเบเกอรีเป็นของตัวเอง พอเรียนจบ เธอก็เลยขอพี่ออสตินว่าอยากลองเปิดร้าน แล้วสามีของเธอก็ซัปพอร์ตดีมาก รีบหาทำเลจนได้ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากวิทยาลัยคันคายนอกจากเบเกอรีแล้วยังมีเครื่องดื่มอีกหลายอย่าง ที่เธอได้ไปลงเรียนเพิ่มเติมมา จากวันนั้นจนถึงวันนี้ก็สามปีแล้ว ธุรกิจเล็ก ๆ ของเธอกลับไปได้สวย มีลูกค้าวนเวียนมาอุดหนุนอยู่ตลอด“คิดถึงมาก” หอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ เมื่อก่อนเขามาที่นี่บ่อยมาก แต่พักหลัง ๆ งานยุ่ง ต้องเข้าไปทำงานที่ร้านเต็มตัวเพราะปู่กับย่าเริ่มแก่กันแล้ว

  • เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)   ตอนพิเศษ 3 งานแต่งเพื่อนสนิท

    @สามปีต่อมาออสตินมางานแต่งเพื่อนสนิทอย่างไทเกอร์ซึ่งถูกจัดขึ้นในตอนกลางคืน สถานที่จัดงานก็คือหอประชุมโรงเรียนประถมหมู่บ้านคันคายใส่สูทผูกเนกไทอย่างเป็นระเบียบ ไม่ต่างจากออกงานผู้ดีงานอื่น ๆ ส่วนเอยสวมชุดราตรีสีชมพูแบบสายเดี่ยว อวดส่วนโค้งเว้าของร่างกายเล็กน้อย เดินควงแขนของสามีเข้าไปในงานหลังจากเรากลายมาเป็นสามีภรรยากันที่ถูกต้องตามกฎหมาย เราก็ออกงานคู่กันอยู่บ่อยครั้ง“ดีใจด้วยนะมึง” ทันทีที่เจอหน้าฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าสาว ออสตินยื่นกล่องของขวัญคนทั้งคู่ ไทเกอร์อยู่ในชุดปกติขาว มีเครื่องหมายทางราชการและตราประดับต่าง ๆ มองแล้วรู้สึกภูมิใจในตัวมันข้างกันมีเจ้าสาวคนสวยดีกรีครูนาฏศิลป์ใส่ชุดแต่งงานสีขาวยืนควงแขนเจ้าบ่าวอยู่ไม่ห่าง“ยินดีด้วยครับครูกวาง”“ขอบคุณมาก ๆ นะคะพี่ออสติน”“ยินดีด้วยนะคะผู้กอง ครูกวาง” หลังจากสามีเอ่ยจบ เอยก็รีบแสดงความยินดีกับพี่ทั้งสอง ก็เห็นคนทั้งคู่พยักหน้ามาให้“ขอบคุณครับ”“ขอบคุณค่ะน้องเอย”“ขอบใจมากมึง หาอะไรกินก่อน” ร้อยตำรวจเอกไทเกอร์ แสนร้าย เอามือแตะที่แขนของเพื่อนสนิท โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรมากไปกว่านี้คนทั้งคู่ก็รู้กันออสตินพยักหน้าให้ ก่อนจะเดินเข้

  • เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)   ตอนพิเศษ 2 พิธีหมั้น

    “อะแฮ่ม ได้เวลาแล้วค่าเด็ก ๆ” น้ำหนึ่งเป็นฝ่ายขึ้นมาตามหลานสาวกับหลานชาย แหม ถ้ามาช้ากว่านี้อาจมีการเสียน้ำเกิดขึ้นก็ได้ ปล่อยให้อยู่ด้วยกันสองคนทีไร จะสิงกันตลอดโดยเฉพาะหลานชายของเธอ ชอบทำรุ่มร่ามกับน้อง“ขัดจังหวะมากย่า” ออสตินส่ายหัว ก่อนจะจับมือน้องเดินลงจากบ้าน ท่ามกลางน้ำหนึ่งที่มองตามหลังด้วยความหมั่นไส้ ก็ไม่ใช่เพราะย่าหรือไงที่ได้เมียคนนี้มาหึย!พิธีหมั้นวันนี้จัดขึ้นตรงกลางโถงในบ้าน เป็นพิธีตามฉบับประเพณีชาวคันคาย คือการนั่งบนพื้นปูพรม ส่วนออสตินกับเอยถูกจับแยกนั่งกันคนละฝั่งญาติผู้ใหญ่ฝั่งออสตินวันนี้คือน้ำหนึ่งกับสามี ส่วนญาติผู้ใหญ่ทางฝั่งของเอยคือพลอยไพลินกับนาวิน รวมทั้งมีญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือให้เกียรติมาเป็นศักดิ์ศรีพยานในการสู่ขอครั้งนี้ด้วยอย่างนายกสุเมธ“เห็นแล้วอยากแต่งเมียอีกรอบจริง ๆ” เอ่ยออกไปพร้อมรอยยิ้ม เห็นบายศรีสู่ขวัญแล้วอดนึกถึงงานแต่งของตัวเองไม่ได้“เมียคนไหนอีกคะพ่อนายกขา...” ชาวบ้านที่มาในงานเอ่ยแซว พอจบประโยคนั้นสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนที่มาในงาน เพราะบางส่วนก็รู้กันว่านายกตำบลคันคายมีเมียมาแล้วสามคนรวมคนปัจจุบัน“ก็ต้องเมียคนปัจจุบันสิครับ ฮ่

  • เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)   ตอนพิเศษ 1 งานหมั้น

    @หนึ่งเดือนต่อมา"ยัยขี้เม้าท์ ไหนบอกงานไม่ใหญ่ไง" วันที่ลูกชายมาบอกว่าอยากขอหมั้นกับน้องเอาไว้ก่อน เขาก็เห็นด้วย เพราะเอยอาศัยอยู่ที่บ้านของเรา จะได้ไม่ตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน หากหมั้นกันแล้วก็สามารถหิ้วกันไปไหนมาไหนได้ตามอำเภอใจหลังจากตกลงกันว่าจะหมั้น เขากับเมียก็ไปให้พระที่วัดดูฤกษ์ให้ ฤกษ์ดีคืออีกสามวันที่จะถึง ซึ่งก็คือวันพรุ่งนี้หลังจากได้ฤกษ์ดีมา ยัยขี้เม้าท์ก็จัดการทุกอย่างด้วยความรวดเร็ว แต่ก่อนหน้าคุยกันว่างานไม่ใหญ่มาก ค่อยจัดงานช้างอีกทีตอนแต่งงาน แต่ไหงทางหนุ่ยโภชนาถึงได้กางโต๊ะจีนนับร้อยโต๊ะ งานไม่ใหญ่กี่โมง!“แฮ่ พอดีหนึ่งญาติเยอะค่ะ” พอนั่งดูรายชื่อแล้ว คนนั้นก็รู้จัก คนนี้ก็รู้จัก รู้จักไปหมดเลย ทำไงได้ เป็นคุณนายร้านค้าวัสดุก่อสร้างนี่ ใครก็นับหน้าถือตาจริง ๆ ไม่ได้กะว่าจะเรียกแขกมาทั้งหมดหลักหลายร้อยคน แต่วันไปแจกซองเนี่ยสิ คนนั้นก็เรียกถาม คนนี้ก็เรียกถามว่ามาทำอะไร พอบอกลูกชายจะหมั้นสาวเท่านั้นแหละ ก็มีแต่คนอยากมาสรุปก็เลยได้แจกซองเพิ่ม รวมๆ ก็500ซองได้ เอาไว้งานกินดอง เธอจะแจกพันซองคอยดู!“เว่อร์!” หมดคำจะพูดกับเมีย บอกเอาแค่ร้อยซอง แค่นั้นก็เยอะจนไม่รู้จะเยอะย

  • เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย)   ตอนจบ ยิ่งปากแบบนี้ด้วย

    @สามวันต่อมา“เราจะไปไหนกันเหรอคะ” วันนี้คุณหมออนุญาตให้พี่ออสตินกลับบ้านได้แล้ว แต่แทนที่คนป่วยจะรีบกลับไปพักผ่อนที่บ้าน เขากลับพาเธอขับรถมาห้างเฉยเลย มิหนำซ้ำยังเดินจับมือเธอขึ้นบันไดเลื่อนด้วย“ไปถึงเดี๋ยวก็รู้” ออสตินบอกยิ้ม ๆ ก่อนจะก้าวออกจากบันไดเลื่อนขั้นสุดท้าย แล้วพาเอยเดินเข้าไปในร้านจิวเอลรีแบรนด์ดัง“มาเอาแหวนที่สั่งทำครับ”เอยได้ยินอย่างนั้นขมวดคิ้ว อย่าบอกนะว่า...“รบกวนขอบัตรรับด้วยนะคะ”ออสตินยื่นบัตรนัดรับให้กับพนักงานไป ไม่นานแหวนเพชรที่เขาสั่งทำขึ้นมาใหม่ก็ถูกถือมาวางตรงหน้ามือหนาหยิบแหวนเพชรออกมาจากในกล่อง แล้วจับมือข้างซ้ายของน้องขึ้นมา เรานอนด้วยกันทุกคืน จนเขารู้หมดแล้วว่าเอยใส่เสื้อในไซซ์อะไร กางเกงในไซซ์อะไร กับแค่ไซซ์แหวนทำไมเขาจะไม่รู้เอยมองภาพนั้นด้วยความตื่นเต้น แหวนเพชรถูกสวมเข้ามาที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอได้อย่างพอดิบพอดี ไม่แน่น และไม่หลวมจนเกินไป ส่วนไอ้ที่เห็นจะเกิน ก็คงเป็นขนาดเพชรเม็ดโต ที่สามารถมองเห็นได้ไกลในระยะห้าสิบเมตรมันใหญ่มาก!“พะ...พี่ซื้อให้เอยเหรอคะ”“ไม่ได้ซื้อให้เฉย ๆ หรอกนะ”“...”“พี่จะขอหมั้นเอย”“พี่ออสติน...” เอยทำท่าจะร้องไห้ออ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status