All Chapters of เมียลับพี่ชายแสนร้าย (ออสติน:เอย): Chapter 1 - Chapter 10

70 Chapters

ตอนที่ 1 ด่วนจากไป

“เอย กินน้ำหน่อยลูก” เอามือลูบปลอบแผ่นหลังคนตัวเล็ก ที่เอาแต่นั่งร้องไห้ในงานศพของพ่อตัวเองโธ่เอ๊ย ช่างน่าสงสารจริง ๆแม่ก็ไม่มี พ่อก็ดันมาด่วนจากไปก่อนวัยอันควร หญิงสาววัยสิบแปดปี ก็เลยต้องกลายเป็นคนกำพร้าพ่อแม่ย้อนกลับไปก่อนหน้า เธอบังเอิญเจอเอยที่โรงพยาบาลคันคาย ตอนพาลูกน้องของสามีไปหาหมอระหว่างนั่งรอ เห็นเด็กสาวคนหนึ่งเอาแต่นั่งร้องไห้ด้วยความสงสาร ก็เลยเข้าไปถามไถ่ ได้ความว่า พ่อของอีกฝ่ายเป็นโรคมะเร็งพอได้ยินอย่างนั้น เธอรีบไปคุยกับหมอเจ้าของไข้ทันที โดยไม่ทันได้รู้ชื่อเด็กน้อยคนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เธออยากช่วยคำตอบที่ได้รับกลับมาก็คือ‘คนไข้จะอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือนครับ’‘ระยะสุดท้ายเหรอคะคุณหมอ!’‘ครับ ระหว่างนี้คงต้องรักษาแบบประคับประคองไปตามอาการ’“ฮึกคุณย่าขา” เอยสวมกอดอีกคนกลับ จากนี้เธอจะอยู่อย่างไรดี ไม่มีพ่อแล้ววันนั้นพ่อบอกหิวข้าว เธอรีบไปขอข้าวกับทางพยาบาล แต่พอเดินกลับมา พ่ออาเจียนเป็นเลือด แล้วก็หมดสติไปไม่นาน พยาบาลก็มาแจ้งว่าพ่อของเธอเสียแล้วส่วนเธอ เป็นลมล้มพับลงไป ฟื้นมาอีกทีก็มาเจอคุณย่า‘พะ...พ่อของหนูเสียแล้วค่ะ’ บอกกับคนที่เธอจำได้ว่าวันนั้นท่านเข้ามาทัก
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more

ตอนที่ 2 หลานคุณย่า

@หลายวันต่อมาคนตัวเล็กยืนด้อม ๆ มอง ๆ ที่หน้าประตูบ้านหลังสีขาวขนาดใหญ่หลังจากที่ตกลงกับคุณย่าว่าเธอจะมาอยู่กับคุณย่า คุณย่าก็ได้ให้ที่อยู่กับเธอมาเธอขอนอนที่บ้านสักหนึ่งอาทิตย์ พอให้ทำใจได้ ก่อนจะจากที่นี่ไปนานแสนนาน เมื่อครบตามที่สัญญา เธอจึงมาหาคุณย่าที่อำเภอคันคายกำลังจะยกมือขึ้นกดกริ่งตรงประตูรั้ว กลับเห็นรถสปอร์ตสีดำคันหนึ่งแล่นมาจอดใกล้กับประตูจึงรีบดึงมือกลับมองร่างสูงของใครบางคนเดินลงจากรถ เขาสวมเสื้อยืดสีดำ กับกางเกงยีนขายาวสีเข้มพอดีตัวสวมรองเท้าผ้าใบสีขาว มีเข็มขัดสีน้ำตาลเข้มคาดตรงหัวกางเกงอายุยังไม่มาก แต่ท่าทางดูดี“มาหาใคร” ออสตินในวัยยี่สิบสองปี มีส่วนสูงถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรถามฝ่ายนั้นออกมาหน้าตายังดูเด็ก ถักผมเปียสีดำยาวทั้งสองข้างใส่ชุดเอี๊ยมยีนสีน้ำเงินเข้ม เป็นแบบกระโปรงสั้นเลยเข่าขึ้นมานิดหนึ่ง ส่วนเสื้อด้านในเป็นเสื้อยืดแขนสั้นสีชมพูตัวสูงไม่มาก ประมาณร้อยห้าสิบห้าเซนติเมตร ไม่เกินอกเขาผิวขาว ดวงตากลมโตมั่นใจว่าไม่ใช่ญาติของตัวเองแน่นอน เพราะเขาไม่มีญาติที่ไหนเขาเป็นหลานชายเพียงคนเดียวของที่บ้าน และพ่อกับแม่ก็มีเขาเป็นลูกชายคนเดียว ไม่มีไปแอ
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more

ตอนที่ 3 ไม่กลับมาเหยียบที่นี่

“เกิดอะไรขึ้นน้ำหนึ่ง แล้วเด็กคนนี้เป็นใคร” เจ้าของบ้านเป็นคนถาม อยู่ดี ๆ เด็กคนนี้เข้ามาในบ้านเราได้ยังไง ไม่แค่นั้น เมียตัวเองยังดูปกป้องมากด้วยหรือลูกยัยขี้เม้าท์กับผัวน้อย?มันจะมากไปแล้ว!“จะ...ใจเย็น ๆ นะคะคุณคิน ไม่ใช่แบบที่คุณคิดแน่นอนค่ะ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะออสติน ฟังย่าพูดก่อนลูก” ที่ต้องบอกสามีตัวเองแบบนี้ เพราะคิดว่าเดาไม่ผิดแน่นอน คุณภาคินคงคิดว่าเธอแอบไปมีลูกที่ไหนมาแน่และที่เธอบอกให้หลานชายฟังเธอก่อน เพราะดูท่าทางของออสตินตอนนี้โกรธเธอมากเธอไม่รู้ว่าเหตุการณ์ก่อนหน้าคือยังไง แต่สภาพที่เอยนั่งติดกับประตูบ้านร้องไห้ ทำให้เธอคิดดีไม่ได้ ว่าออสตินคงจะลงมือทำอะไรสักอย่างกับน้องขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย เพราะกว่าเธอจะเกลี้ยกล่อมเอยมาที่นี่ได้ยากใช่เล่น“งั้นก็เล่ามา” ภาคินถอนหายใจแรง ถ้าไม่ใช่อย่างที่เขาคิด งานเข้ายัยแม่มดแน่!ก็ดูหลานชายของเขาสิ จ้องย่าตัวเองสลับกับเด็กคนนั้นตาไม่กะพริบยิ่งเมียเขากอดเด็กคนนั้น รับรู้ได้เลยว่าออสตินโกรธหนักมาก“พูดมา!” ออสตินรีบกระตุ้นคนเป็นย่า เพราะถ้าไม่อย่างนั้น เขาจะจับเด็กนี่เขวี้ยงออกจากบ้าน และถ้าไม่เชื่อก็ลองดู“ดะ...ได้ค่ะ คือพอดีว
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more

ตอนที่ 4 ย้ายเข้า

@วันต่อมา“ถึงแล้วลูก” น้ำหนึ่งที่นั่งอยู่ตำแหน่งด้านข้างของคนขับรถ บอกกับคนที่นั่งอยู่เบาะหลัง วันนี้เธอพาเอยมาส่งเข้าที่พักพูดง่ายว่าง่ายมาก บอกแบบไหน ได้แบบนั้นไม่เหมือนจุดจุดจุด“เธอพาหลานขึ้นไปดูห้องก่อนไปยัยขี้เม้าท์ เดี๋ยวฉันให้คนมาช่วยขนกระเป๋าขึ้นไปเอง”“ปะลูก”เอยเปิดประตูลงจากรถ กับความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เอาจริง เธอไม่คิดว่าตัวเองจะเหมาะกับสถานที่แบบนี้ เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้มาอยู่ที่นี่ เธอมองว่าสิ่งที่ได้รับมันมากเกินไปอย่างน้อย เธอขอแค่ห้องเช่าที่สภาพดีกว่าบ้านของเธอ ดูปลอดภัยก็พอแล้วแต่ไม่คิดว่า คุณย่าจะให้เธอมาอยู่ที่คอนโดหรูแห่งนี้ภายนอกถูกตกแต่งด้วยสีดำ ส่วนหน้าต่างเป็นกระจกสีเขียว ตัวตึกขนาดสูงใหญ่มาก ไม่รู้ว่ามีกี่ชั้น แต่ถ้ากะด้วยสายตา มากกว่าสิบชั้นอย่างแน่นอนส่วนบริเวณรอบ ๆ สะอาดสะอ้าน ด้านล่างคือที่จอดรถ มีรปภ.คอยรักษาความปลอดภัยอยู่ตลอด ตรวจเช็กรถทุกคันที่ขับรถเข้ามา“ไปกันลูก” คว้าเอามือคนตัวเล็กให้เดินตามเข้าไปข้างใน กดลิฟต์ไปที่ชั้น 9 แล้วส่งยิ้มให้หลานสาวพอประตูลิฟต์เปิดออก เดินนำหน้าไปหยุดอยู่หน้าประตูห้อง 915แตะคีย์การ์ดในมือ ก่อนจะได้ยินเสี
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more

ตอนที่ 5 ไม่พอใจ

“เธอมาทำอะไรที่นี่!” ร่างสูงขมวดคิ้ว พร้อมทั้งเดินเข้าหาคนตัวเล็กทันที จับไหล่แล้วดันตัวหญิงสาวจนติดกับประตูห้องร่างเล็กกระแทกเข้าอย่างจัง จนเอยเจ็บแผ่นหลังไปหมด เอามือดันหน้าท้องพี่เขาออกแต่อีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน“ฉันถามว่าเธอมาทำอะไรที่นี่!” ออกแรงบีบที่ต้นแขน จนแขนเรียวแทบหัก เอยเจ็บมากจึงรีบตอบออกไป“คะ...คุณย่าให้เอยมาอยู่ที่นี่ค่ะ”ออสตินได้ยินอย่างนั้นขบกรามแน่น เดินกลับเข้าห้องแล้วปิดประตูตามหลังจนดังปัง ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้ง พอได้สติ รีบสแกนคีย์การ์ดที่หน้าประตู แล้วเดินกลับเข้าห้องตัวเองไปทันทีครืด...ครืด...น้ำหนึ่งขมวดคิ้วเมื่อเห็นเบอร์โทรของหลานชายโทรเข้าก็นึกแปลกใจ เพราะปกติออสตินไม่ค่อยโทรหาเธออยู่แล้วหากไม่มีเรื่องเดือดร้อนอะไร มีแค่คุณนายน้ำหนึ่งนี่แหละที่มันคิดถึงหลานชายมาก ๆ จนเป็นฝ่ายโทรไปหาเสียเอง(ว่าไงคะ สุดหล่อของย่า มีอะไรให้ย่ารับใช้คะ) ทักทายหลานชายด้วยความเบิกบาน ต่อให้เธออยากมีหลานสาวก็ตาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่รักออสตินนี่หลานใคร ใครก็รัก ยิ่งหลานเหมือนกันกับลูกกับผัวอย่างกับแฝดสาม อีน้ำหนึ่งก็ยิ่งร๊ากกกกกหึหึ“ทำไมถึงให้ยัยนั่นมาอยู่ที่คอนโด!”
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more

ตอนที่ 6 โง่

ร่างบอบบางเดินออกจากลิฟต์ เธออยู่ที่นี่มาแล้วสามวัน ไม่ได้ไปไหนเลย จึงรู้สึกเบื่อขึ้นมาก็เลยอยากหาอะไรทำสักอย่าง อย่างเช่นหางานทำ จะได้ไม่เหงาเดิมเธอเคยทำงานที่ร้านเบเกอรี่ในหมู่บ้าน หลังจากเลิกโรงเรียน หรือเสาร์อาทิตย์ เธอก็จะไปรับจ๊อบ ส่วนปิดเทอมเธอก็จะไปขลุกอยู่แต่ที่ร้าน จึงทำให้พอมีวิชาติดตัวมาอยู่บ้างเดินออกจากหน้าคอนโด เพื่อจะข้ามถนนไปรอรถฝั่งตรงข้าม จังหวะที่กำลังจะข้ามถนน กลับมีรถยนต์คันหนึ่งขับปาดหน้าของเธอมา“ว้าย!” หญิงสาวตกใจจนล้มลงที่พื้น รู้สึกเจ็บที่มือขึ้นมา หงายฝ่ามือขึ้นมาดูช้า ๆ ก็เห็นว่ามีรอยเลือดติดอยู่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองตามหลังรถคันนั้นไป กลับต้องตกใจเมื่อพบว่าเป็น...คนที่นั่งในรถมองกระจกหลังด้วยความเซ็ง เบรกรถจนล้อลากไปกับถนนดังเอี๊ยด แล้วรีบปลดที่คาดเข็มขัดนิรภัยออก ก่อนจะเดินลงจากรถอย่างไว“ทำไมเดินไม่ดูตาม้าตาเรือฮะ! ไม่เห็นหรือไงว่ามีรถวิ่งผ่านมา!”“อะ...เอยขอโทษค่ะ” บอกอย่างรู้สึกผิด ทั้งที่เธอว่าเธอคิดว่าตัวเองดูดีแล้ว แต่รถพี่ออสตินวิ่งมาไวเกินไป ทำให้เธอไม่ทันได้ตั้งตัว“โง่!”คนตัวเล็กจุกในลำคอเมื่อได้ยินอย่างนั้น ทั้งที่เธอคิดว่า เราสองคนก็น่าจ
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

ตอนที่ 7 ใจร้ายมากกว่าที่คิด

น้ำหนึ่งกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นเก้า ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องของหลาน ยกมือขึ้นเคาะประตู ก่อนจะสแกนคีย์การ์ดแล้วเปิดเข้าไป ก็เห็นหลานสาวกำลังนั่งร้องไห้อยู่บนโซฟา กำลังมองมาที่เธอทว่า“เอย! เอยเป็นอะไรลูก!” นำหนึ่งอุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นมือของหลานสาวเปื้อนเลือด เกิดอะไรขึ้นกับเอยกัน ทำไมหลานสาวของเธอถึงมีสภาพเป็นแบบนี้“คุณย่าขา...”น้ำหนึ่งรีบเดินเข้าไปกอดหลานทันที ทั้งที่ยังตกใจไม่หาย ก่อนจะลูบปลอบ“เอยเป็นอะไรลูก”“เอยโดนรถเฉี่ยวค่ะ”“ว่าไงนะ!” ผละออกมองตามเนื้อตามตัวของหญิงสาวอีกที“เอยไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ให้เอยกลับบ้านนะคะคุณย่า” เอ่ยเสียงสั่นออกมา พร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรูมากกว่าเดิมมากกว่าแผลที่มือ เธอรู้สึกปวดใจ พี่ออสตินใจร้ายมาก เขาใจร้ายมากกว่าที่เธอคิดเอาไว้เยอะเลย“ปะ...ไปหาหมอก่อนลูก” เธอไม่อยากได้ยินคำนี้ หากหลานสาวเจ็บ เธอจะรีบพาไปรักษา@โรงพยาบาลน้ำหนึ่งเดินไปเดินมาที่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยความกระวนกระวายใจ ระหว่างนั้นส่งข่าวไปบอกสามีด้วย ไม่นานก็เจอหน้าคุณภาคินโผล่มาที่นี่“เกิดอะไรขึ้นยัยขี้เม้าท์! เอยเป็นอะไร”“เอยโดนรถเฉี่ยวค่ะ ตอนนี้ทำแผลอยู่ด้านใน”“ใคร
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

ตอนที่ 8 แนะนำ

@วันต่อมา“ปะลูก เข้าบ้านกัน” หลังหมออนุญาตให้กลับบ้านได้แล้ว น้ำหนึ่งจึงพาคนตัวเล็กกลับมาที่บ้านน้ำหนึ่งมีท่าทางดี๊ด๊าผิดกับสามี ก็เพราะมันตรงตามจุดประสงค์แรกที่อยากพาเอยมาอยู่ที่นี่ค่อย ๆ พยุงคนตัวเล็ก เอยลงน้ำหนักที่เท้าได้ประมาณหนึ่ง ส่วนมือกระดิกแทบไม่ได้เพราะวันนี้มันระบมมากกว่าเมื่อวาน“นาวินนนน พลอยไพลินนนน แม่มีคนมาแนะนำค่ะ!” พอพ้นประตูบ้านเข้ามา เรียกหาลูกชายและลูกสะใภ้ทันที พลางพยุงคนตัวเล็กนั่งลงที่โซฟาปกติแล้วสองผัวเมียจะออกบ้านตั้งแต่เช้า แต่วันนี้เธอโทรมาบอกลูกชายกับลูกสะใภ้ว่าให้อยู่รอก่อน เพราะมีเรื่องจะคุยด้วยตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงเช้า ก็เห็นสองผัวเมียเดินออกจากห้องนั่งเล่นมา“เอ้า มานี่ลูก” กวักมือเรียกลูกชายและลูกสะใภ้ให้เดินมามา ก่อนที่ตัวเองจะประคองไหล่ของหลานสาว แล้วก้มลงบอกคนตัวเล็ก“เอยจ๊ะ นี่พ่อวิน ลูกชายของย่าเองค่ะ แล้วนี่ก็แม่พลอย แม่ของพี่ออสตินค่ะ”เอยได้ยินอย่างนั้นรีบยกมือไหว้คนทั้งสองทันที พี่ออสตินหน้าเหมือนพ่อมาก เหมือนแทบจะทุกอย่าง รวมทั้งบุคลิกด้วยหน้านิ่ง ไม่ยิ้ม จนเธอรู้สึกกลัวขึ้นมา“นาวิน พลอย นี่หนูเอยจ้ะ แม่จะให้หนูเอยมาอยู่ที่บ้านของเรา
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

ตอนที่ 9 เดือด

@หลายวันต่อมาหลังจากเรียนวิชาสุดท้ายของวันศุกร์ ออสตินก็ขับรถกลับบ้านเพื่อไปเจอหน้าครอบครัวเขาจะมานอนค้างที่บ้านทุกวันศุกร์-เสาร์ ส่วนวันอาทิตย์หลังจากกินข้าวเช้าก็จะกลับคอนโดของตัวเองใช้ชีวิตแบบนี้ตั้งแต่ปีหนึ่ง มีเที่ยวบ้าง ดื่มบ้างตามประสาผู้ชายแต่เรื่องผู้หญิงไม่มี เพราะไม่ชอบสนิทสนมกับผู้หญิงคนไหนใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ขับรถมาถึงบ้าน เพราะวันศุกร์ตอนเย็นค่อนข้างรถติดมาถึงบ้านก็เห็นรถของทุกคนจอดอยู่ที่โรงจอดรถพร้อมหน้าพร้อมตากัน พ่อกับแม่เขาคงกลับจากไซต์งานมาแล้วสมาชิกในครอบครัวเขามีทั้งหมด 6 คน มีปู่คิน ย่าน้ำหนึ่ง พ่อวิน กับแม่พลอยและมีย่าพยูเป็นแม่บ้าน ส่วนสามีของย่าก็คอยช่วยภรรยาดูแลความเรียบร้อยภายในบ้านของเรา แต่คนทั้งคู่ไม่มีลูกกัน“Hi กลับมาแล้วเหรอจ๊ะสุดหล่อของย่า” น้ำหนึ่งที่ยืนรอต้อนรับหลานชายที่หน้าประตูเอ่ยทัก ก่อนจะรีบเดินเข้าไปกอดเอวแน่นด้วยความคิดถึง เงยหน้าหอมแก้มซ้ายแก้มขวาอย่างชื่นใจ และผละออกบอกยิ้ม ๆ“แก้มหนุ่ม ๆ นี่มันหอมชื่นใจจริง ๆ”“แล้วแก้มเหี่ยว ๆ ไม่หอมชื่นใจหรือไง” ออสตินหรี่ตาลงมอง ดูซิ ว่าระหว่างเขากับปู่ ย่าจะเลือกใคร“ว้ายยยย ชื่นใจค่า!
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

ตอนที่ 10 อะไรบ้างที่ไม่จำเป็น!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ออสติน เปิดประตูให้ย่าหน่อยลูก”น้ำหนึ่งจับลูกบิดประตูกลับพบว่ามันล็อก จึงยกมือขึ้นเคาะเรียกเจ้าของ แต่คนด้านในกลับเงียบ จึงยกมือขึ้นเคาะอีกครั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก“ออสตินขา ออสตินหลานรักของย่า เปิดประตูออกมาคุยกับย่าหน่อยค่ะ”คนด้านในเงียบไม่ตอบ และไม่ว่าน้ำหนึ่งจะเคาะกี่ครั้งมันก็ไม่ได้ผล“ไม่เปิดหรอก เธอก็น่าจะรู้นิสัยของหลานตัวเองดี” บอกกับเมียอย่างเซ็ง คนกำลังจะได้กินข้าวแท้ ๆป่านนี้นาวินกินของโปรดของเขาไปเยอะแล้วมั้ง เมนูปลาทอดราดพริกกรอบ ๆ เขายิ่งชอบอยู่ด้วยถ้าเขาลงไปเจอว่านาวินกินเหลือแต่หัวเอาไว้ให้เขาน่ะนะ ยัยแม่มดน่าดู!“คุณคิน คุณลงไปเอากุญแจหน่อยค่ะ” น้ำหนึ่งหันกลับไปบอกสามีเมื่อยืนเคาะประตูจนเมื่อย หลานชายก็ยังไม่ยอมมาเปิดสักที เห็นทีวิธีนี้คงไม่ได้ผล“ใช้ฉันเนี่ยนะ!” ชี้มือเข้าหาตัวเอง ยัยขี้เม้าท์กล้ามากใช้เจ้าของบ้าน!“หรือจะให้หนึ่งเดินลงไปเอาคะ!” เอามือค้ำเอว แล้วถลึงตาออกมา แค่ใช้ให้ลงไปเอากุญแจมีปัญหามากหรือคืนนี้อยากนอนนอกห้อง!“ก็ได้ ๆ” คนเป็นสามีถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินลงจากบ้านเวลาอ้อนก็น่ารักอยู่หรอก ‘คุณคินคะ คุณคินขา หนึ่งอย่างนั้น หนึ่งอย่า
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status