“เอย กินน้ำหน่อยลูก” เอามือลูบปลอบแผ่นหลังคนตัวเล็ก ที่เอาแต่นั่งร้องไห้ในงานศพของพ่อตัวเองโธ่เอ๊ย ช่างน่าสงสารจริง ๆแม่ก็ไม่มี พ่อก็ดันมาด่วนจากไปก่อนวัยอันควร หญิงสาววัยสิบแปดปี ก็เลยต้องกลายเป็นคนกำพร้าพ่อแม่ย้อนกลับไปก่อนหน้า เธอบังเอิญเจอเอยที่โรงพยาบาลคันคาย ตอนพาลูกน้องของสามีไปหาหมอระหว่างนั่งรอ เห็นเด็กสาวคนหนึ่งเอาแต่นั่งร้องไห้ด้วยความสงสาร ก็เลยเข้าไปถามไถ่ ได้ความว่า พ่อของอีกฝ่ายเป็นโรคมะเร็งพอได้ยินอย่างนั้น เธอรีบไปคุยกับหมอเจ้าของไข้ทันที โดยไม่ทันได้รู้ชื่อเด็กน้อยคนนี้เลยด้วยซ้ำ แต่เธออยากช่วยคำตอบที่ได้รับกลับมาก็คือ‘คนไข้จะอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือนครับ’‘ระยะสุดท้ายเหรอคะคุณหมอ!’‘ครับ ระหว่างนี้คงต้องรักษาแบบประคับประคองไปตามอาการ’“ฮึกคุณย่าขา” เอยสวมกอดอีกคนกลับ จากนี้เธอจะอยู่อย่างไรดี ไม่มีพ่อแล้ววันนั้นพ่อบอกหิวข้าว เธอรีบไปขอข้าวกับทางพยาบาล แต่พอเดินกลับมา พ่ออาเจียนเป็นเลือด แล้วก็หมดสติไปไม่นาน พยาบาลก็มาแจ้งว่าพ่อของเธอเสียแล้วส่วนเธอ เป็นลมล้มพับลงไป ฟื้นมาอีกทีก็มาเจอคุณย่า‘พะ...พ่อของหนูเสียแล้วค่ะ’ บอกกับคนที่เธอจำได้ว่าวันนั้นท่านเข้ามาทัก
Last Updated : 2026-11-08 Read more