EP.12 ชิงหลับหนี

นานหลายนาทีเอเดนยังคงแช่ลำกายไว้อยู่อย่างนั้น เขาไม่คิดจะถอดถอนมันออกจากตัวของเจนนินทร์เลยด้วยซ้ำ

“คุณออกไปได้แล้วหนูเหนื่อย” คนตัวเล็กเอี้ยวใบหน้า ดวงตาของเธอปรือเยิ้มพร้อมหลับ  เอ่ยบอกคนที่กำลังจะก่อกวนร่างกายเธอต่อ

“แค่นอนครางอย่างเดียวก็เหนื่อยแล้วเหรอ”

“แล้วมีกฎข้อไหนห้ามไม่ให้เหนื่อยด้วยเล่า แค่หนูครางหนูก็ต้องใช้พลังงานในร่างกายเหมือนกัน”

“ปากดีซะด้วยหาอะไรยัดปากไว้ดีไหม”

“เอามาสิหนูจะกัดของคุณให้ขาดคาปากหนูเลย” เจนนินทร์เอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ ยิ่งเขาขยับกลางกายเข้าออกในตัวเธอ ความรู้สึกเสียวซ่านที่เหมือนจะหายไป ก็วนกลับมาสร้างความทรมานให้เธออีกครั้ง

“อึก กะ กระแทกอะไรของคุณเนี่ย ทำดีๆ หน่อยแกล้งอยู่ได้”

“เดี๋ยวนี้กล้าโว้ยวายใส่ฉันเหรอ”

“เดี๋ยวฉันเดี๋ยวเฮียเหมือนคนเป็นไบโพล่าเลยนะคะ” เจนนินทร์หันมามุ่ยหน้าใส่คนด้านหลังอย่างไม่สบอารมณ์

ก่อนจะถูกเอเดนจับพลิกร่างให้หงายขึ้นมาประจันหน้ากับเขาอย่างเอาแต่ใจ

“ปากเฮีย เฮียจะเรียกยังไงก็ได้”

เอเดนมองหน้าเจนนินทร์ที่กำลังหลับตาพริ้ม แต่ยังคงครางเสียงหวานออกมาไม่หยุดปาก มาเฟียหนุ่มก็อดที่จะอมยิ้มออกมาไม่ได้ เช่นกัน ทั้งๆ ที่บอกไม่ไหวแต่กลับต้องการสัมผัสจากเขาไม่ต่างกัน ยายเด็กนี่ปากกับใจไม่เคยตรงกันเลย

เมื่อเห็นว่าภรรยาสาวเริ่มกลับมามีอารมณ์ต้องการ เอเดนก็จะไม่ทำให้เธอผิดหวัง ยกสองขาเธอขึ้นมาพาดบ่าแกร่งตนเองเอาไว้ กระหน่ำรัวลำกายกระแทกใส่ร่องนุ่มของเธอไม่หยุด

ร่างกายเล็กๆ ขยับไหวไปตามแรงที่ถูกกระทำ สองเต้าเต่งตึงกระเพื่อมไหวอย่างถี่รัว ตอนนี้เสียงครางของเจนนินทร์ ปะปนกับเสียงหายใจที่หอบเหนื่อยของพวกเขาทั้งคู่ รู้สึกดีเกินกว่าที่คาดไว้เสียอีก

“หนะ...หนูจะไม่ไหวแล้ว” เธอเริ่มจะไม่ไหวแล้วจริงๆ เขาเล่นกับร่างกายเธอโดยไม่หยุดพักหายใจหายคอกันเลย ไปเอาแรงมาจากไหนเขาทำเหมือนไม่ได้ออกไปหาเศษหาเลยจากข้างนอก เจนนินทร์สับสนความคิดที่อยู่ในหัวของตัวเอง

“จะเสร็จแล้วเหมือนกัน” เอเดนเร่งจังหวะสาดส่งตัวเอง เสียงครางหวานของเจนนินทร์ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ เป็นตัวเร่งความรู้สึกต่างๆ ในร่างกายของชายหนุ่ม เขาเพิ่มความเร็วและดุดันมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด ของเหลวสีขาวขุ่นในกายก็ถูกปลดปล่อยออกมาใหม่เป็นครั้งที่สอง

ภายในห้องที่เคยร้อนระอุสงบลง พร้อมกับลมหายใจสม่ำเสมอของเมียเด็ก บ่งบอกว่าเจ้าหล่อนนั้นหลับสนิทไปแล้ว

เอเดนได้แต่มองภาพตรงหน้า พร้อมกับส่ายหัวไปมาอย่างเอ็นดู

“ยายเด็กปากดี ไหนไม่ดีเหมือนปากหลับหนีแบบนี้ หมายความว่าไง” เอเดนพึมพำว่าให้เมียเด็กอย่างไม่จริงจังนัก

ทิ้งตัวลงไปนอนข้างเจนนินทร์ กดจูบไปตามแก้มนุ่มหัวไหล่ด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะดึงเธอเข้ามานอนในอ้อมกอดตนเองปล่อยให้เธอพักสัก 10 นาที

ริมฝีปากหนายังตามคลอเคลียกับเรือนร่างสวย ของภรรยาสาวตัวเองไม่หยุด เอเดนกลายเป็นคนโลภ เขาไม่รู้จักพอกินเมียเด็กมากเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักอิ่ม

“คุณเอเดนค่ะ” เจนนิทร์แสดงสีหน้างอแง เพราะตัวเองเหน็ดเหนื่อยเกินที่จะทนไหว เอเดน จะเอาแต่ใจเกินไปแล้ว ทั้งที่ชิงหลับหนียังตามมาก่อกวนไม่เลิก

“หนูลองอ้อนเฮียดูหน่อยสิตัวเล็ก” เอเดนกระตุกยิ้มมุมปาก เลือกที่จะมองข้ามทีท่างอแงของเจนนินทร์ ฝ่ามือหนายังคงลากวนไปตามแก้มนุ่มเบาๆ ระหว่างพูด

“หนูง่วงแล้วค่ะ เฮียขา .... เรานอนกันเถอะนะคะ” เจนนินทร์แนบแก้มนิ่มไปกับแผงอกแกร่งมาเฟียหนุ่ม

เธอลองใช้สรรพนามใหม่ที่ เขามักใช้แทนตัวเองขณะมีเซ็กซ์กับเธอทุกครั้ง

“เด็กดี” เอเดนลูบหัวภรรยาสาวด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะช้อนอุ้มคนตัวเล็กตรงไปยังห้องน้ำ ซ้ำยังทำหน้าที่ช่วยเธอล้างเนื้อล้างตัว ช่วยทุกอย่างจนกระทั่งพาเธอเข้านอนพร้อมกัน

เอเดนรอกระทั่งเจนนินทร์หลับสนิท มาเฟียหนุ่มค่อยๆ หยันกายหนาลุกขึ้นจากเตียง หยิบชุดคลุมที่พาดอยู่โซฟายังปลายเตียงขึ้นมาสวมใส่ เดินออกไปจากห้องนอน มุ่งหน้าไปยังห้องทำงาน ที่มีจีโน่นั่งเคลียร์งานรออยู่หลังจากกลับมาจากกาสิโน

“อย่าลืมปิดข่าววันนี้ด้วย” เอเดนที่เดินเข้ามายังด้านในห้อง เอ่ยบอกจีโน่ให้รีบจัดการสิ่งที่มันกำลังกวนใจตนเองเป็นอย่างแรก

นทีรายงานว่าเจนนินทร์เห็นนางแบบสาวเดินออกไปข้างนอกงานพร้อมกันกับเขา แน่นอนว่าภรรยาสาวล้วนแต่มีความรู้สึก ย่อมไม่พอใจอยู่แล้วฟังจากน้ำเสียงและสีหน้าที่เธอเอาแต่คอถามไม่หยุด และเอเดนไม่ต้องการให้ข่าวนี้มันรบกวนใจของเจนนินทร์ซ้ำอีก

“ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ ส่วนยอดค่าใช้จ่ายของนายในวันนี้ 10 ล้านเลยนะ นายไปซื้ออะไรเหรอครับ หรือจ่ายให้นางแบบหนักขนาดนั้นเลย”

“มึงเห็นกูเป็นคนยังไง ใจดีพอที่จะเลี้ยงดูคนอื่นที่ไม่ใช่เมียตัวเอง? ”

“หรือนายจะโทษว่าเป็นคุณเจนนินทร์” เพราะภรรยาเจ้านาย วันล่ะ 5 ร้อยยังใช้ไม่หมดเลย เอาอะไรมาใช้ 10 ล้าน ของแบรนด์เนมทั้งตัวที่ใช้ ก็มีนทีเป็นคนจัดการซื้อให้ตลอด

“หน้ากูเหมือนคนใส่กำไลคาร์เทียร์รุ่นเลิฟหรือไงไอ้เวร แหกตาดูแจ้งเตือนรายจ่ายด้วย ไม่ใช่ดูแต่ยอด” และคิดว่าน่าจะยังมีเยอะกว่านี้ เพราะกว่าที่คนตัวเล็กจะหยุดก็เป็นตอนที่เธอหลับ เนื่องจากกลับมาเธอยังมาชอปออนไลน์ต่อ ดูท่าน่าจะงอนตนเองมากพอสมควร

คำบอกกล่าวของผู้เป็นเจ้านาย ทำให้จีโน่รีบหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาไล่เช็กข้อมูลใหม่อีกครั้ง

“กลับไปพักได้แล้ว มึงไม่ใช่หุ่นยนต์สมองมึงมันรวนหมดแล้วไอ้สัส ออกไปข้างนอกสภาพนี้คงถูกฆ่าตายห่าเหมือนหมาข้างถนน”

“ขอโทษครับคราวหน้าผมจะรอบคอบมากกว่านี้” จีโน่ก้มศีรษะขอโทษผู้เป็นเจ้านาย ยอมรับว่าช่วงนี้ตนเองแทบไม่ได้นอน เพราะรีบเคลียร์กาสิโน

“ไปๆ ไปหาพัก” เอเดนเอ่ยปากไล่ลูกน้องอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้องทำงานของตัวเอง เพื่อพักผ่อนเช่นกัน

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾