EP.19 โดนทิ้งเหมือนหมาก็ยอม

เจนนินทร์ถึงกับตาลุกวาว แทบไม่อยากจะเชื่อสายตา ว่าตนเองนั้นจะเป็นคนรวยเพียงเพราะมีสามี ยอดเงินเกือบร้อยล้าน รวมทั้งหุ้นของบริษัทที่เธอกำลังฝึกงานถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ต่อให้วันหนึ่งเธอจะถูกเอเดนเฉดหัวทิ้งเหมือนหมาก็ยอมค่ะ ถ้าเธอจะได้ทรัพย์สินเยอะขนาดนี้

“สีหน้าเปลี่ยนเลยนะ” เอเดนมองคนที่กำลังตื่นเต้นกับทรัพย์สินตรงหน้าตัวเอง

“ตื่นเต้นสิ หนูพึ่งได้มีโอกาสเป็นคนรวยครั้งแรกเลยนะ” เจนนินทร์คิดว่าตัวเอง ไม่ควรโลกสวยขนาดที่จะโง่ปฏิเสธเงินที่เอเดนเต็มใจให้

“หวังว่าเฮียคงไม่มองว่าหนูหน้าเงิน” ไม่พูดเปล่ายังล้วงเอาธนบัตรปึกใหญ่ในกระเป๋าตนเองมาแสร้งซับน้ำตา การกระทำของคนตัวเล็กเรียกรอยยิ้มบนริมฝีปากหนาได้เป็นอย่างดี

“ไร้สาระ”

เจนนินทร์ปล่อยสามีได้ทำงาน เธอเลือกที่จะมานอนเหยียดตัวรอเงียบๆ ที่โซฟา ขดตัวอยู่ใต้ผ้าคลุมที่นทีเป็นจัดหามาเตรียมไว้ให้ ซึ่งเจนนินทร์นอนเล่นยังไม่ถึง 20 นาทีเลยด้วยซ้ำ ก็มีหมอประจำของที่นี่ เข้ามาทำการล้างแผลที่แขนให้เจนนินทร์

“แผลยังโดนน้ำไม่ได้นะครับ” เอ่ยแจ้งภรรยาเจ้านายน้ำเสียงสุภาพ หลังจากจัดการบาดแผลขนแขนเธอแล้วเสร็จ

“มันจะเป็นแผลเป็นไหมคะ” แน่นอนว่าเจนนินทร์กังวลเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

“เป็นครับแต่นายหญิงไม่ต้องกังวลใจไปนะ เดี๋ยวนี้แผลมันสามารถที่จะลบได้” แค่รอยแผลเป็นแค่นี้สบายมาก

“ขอบคุณนะคะ” เจนนินทร์เอ่ยขอบคุณคุณหมอวัยกลางคนน้ำเสียงอ่อน ใบหน้าเจ้าหล่อนยังคงบูดบึ้งเพราะแค้นหมาไม่เลิก ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมแก้เซ็ง

“กังวลเหรอ”

เอเดนที่เดินมาจากโต๊ะทำงานเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ นั่งชันเข่าอยู่ข้างโซฟาตรงหน้าเธอ

“นิดหน่อยค่ะ เฮียขาหนูโกรธลูกเฮีย ยิ่งเห็นหน้าเฮียก็เหมือนยิ่งเห็นหน้าหมา”

เอเดนถึงกับทำสีหน้าไม่ถูก จะโกรธก็โกรธไม่ลง จะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก ให้ตายยายเด็กนี้มีความสามารถด้วยการด่าและจิกกัดคนอื่น ไม่ให้ตัวเองถูกด่าคืนได้ยังไง ร้ายที่สุด!!

“เดี๋ยวก็หาย” วางมือบนศีรษะเล็ก ก่อนขยับลูบเบาๆ มองคนที่กำลังนอนมุ่ยหน้าบนโซฟาด้วยความเอ็นดู

“เฮียกำลังให้ท้ายลูกตัวเอง ไม่รู้แหละถ้าเฮียไม่ทำโทษหมาตัวเอง หนูจะให้เฮียไปนอนกับหมาไปกอดหมาเลย”

“สรุปจะทะเลาะกับหมาให้ได้เลยใช่ไหม”

“เฮีย!” เจนนินทร์ถลึงตาใส่เอเดนด้วยความไม่สบอารมณ์ ขนาดทะเลาะกับแอลลี่เธอยังได้แอบลอบเอาคืนยายนั้นบ้าง แล้วทะเลาะกับหมาของสามี ทำไมเธอจะเอาคืนไม่ได้

ใจนี่คิดอยากจะส่งหมาของเอเดนไปแลกไข่เหลือเกิน แต่เธอก็คงได้แค่คิดเท่านั้นแหละ

หลังจากทำงานเสร็จ เอเดนพาเจนนินทร์แวะมาที่คลับที่ตนเองร่วมหุ้นกันทำกับลูกพี่ลูกน้องอย่างต้นกล้า การมาในครั้งนี้ไม่ได้มาแค่ทำงาน แต่มาเพราะอยากให้เจนนินทร์ได้เห็นโลกมืดอีกด้านของตนเองที่เธอยังไม่เคยได้เห็น

“เสียงดังจังเลยค่ะ” ทันทีที่เข้ามายังด้านใน เจนนินทร์ถึงกับเบ้หน้าด้วยความรู้สึกรำคาญ ไม่เห็นสนุกเลยเธอเอ่ยในใจ สู้กลับไปนอนฟังเพลงเบาๆ ที่ห้องก็ไม่ได้

“เดี๋ยวขึ้นไปห้องทำงานเฮียถ้าหนูไม่ชอบเสียงดัง” เอเดนพอจะรับรู้ว่าเจนนินทร์ไม่ชอบสถานบันเทิง รวมทั้งความวุ่นวาย ทำให้มาเฟียหนุ่มรีบพาเธอขึ้นไปห้องทำงานตนเองด้วยความรวดเร็ว

“หิวไหม” เอ่ยถามเมียเด็กเมื่อพาเธอเข้ามาให้ห้อง

“หิวเฮีย”

“หืม.....” เอเดนถึงกับชะงักมือ ที่กำลังกดมือถือคุยงานกับลูกน้อง หันมากมองเมียเด็กด้วยสีหน้าที่แปลกใจ

เจนนินทร์คงกำลังไม่ได้ถูกพิษสุนัขบ้า ทำลายระบบประสาทอยู่หรอกใช่ไหม ทำไมพูดจาแปลกๆ ออกมาแบบนี้

“ทำไมค่ะก็เราไม่ได้มีอะไรกันหลายวันแล้วนี่ หรือว่าเฮียเบื่อหนู”

“ใช่ที่ไหนเล่าเพราะเห็นเราป่วยอยู่ ถึงไม่อยากรังแกแต่อย่ามายั่วให้มาก เดี๋ยวจะโดนดีมิใช่น้อย”

 คาดโทษคนที่เข้ามานั่งลงบนตักตัวเอง พร้อมกับบดเบียดบั้นท้ายใส่กับกลางกายใต้กางเกงตนเองอย่างหยอกเย้า ยายเด็กนี่ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ

เอเดนได้แต่ก้มมองเมียเด็กที่กำลังซุกซน ด้วยแววตาเรียบนิ่งดูว่าเธอจะไปสุดที่ตรงไหน

“หนูขอใช้ปากได้ไหม” จุ๊บริมฝีปากอิ่มลงปลายคางสากเอเดนระหว่างถาม

“เอาสิ!” เอเดนโยนมือถือทิ้งลงบนโซฟา ก่อนที่จะเอนหลังแนบไปกับพนักพิง วาดมือทั้งสองข้างไว้บนนั้น รอคอยสัมผัสวาบไหวจากเมียเด็กอย่างใจจดใจจ่อ

พรึ่บ!

เจนนินทร์ย้ายตัวลงมานั่งคุกเข่าหน้าโซฟา โดยแทรกตัวเข้ามาอยู่กลางหว่างขาของเอเดนอย่างรู้งาน เพราะเห็นว่าแขนอีกข้างของเมียเด็กเจ็บ เอเดนจึงช่วยเธอปลดหัวเข็มขัดกับกระดุมให้ ส่วนมือเล็กก็ตามเข้ามาช่วยรูดซิปกางเกงลง คว้าเอาลำแกร่งที่แข็งเป็นลำ ออกมาชักขึ้นลงเป็นจังหวะ

“ใจร้อนจังเลยนะซี๊ดดดดดดด” ฝ่ามือหนาลูบศีรษะทุยเล็กเบาๆ เชิดหน้าเปล่งเสียงครางทุ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

“หยะ ใหญ่จัง” มองขนาดท่อนลำในมืออย่างไม่วางตา

“จัดการมันสิมัวแต่มอง มันไม่ทำให้เฮียเสร็จหรอกนะ หรือว่ากลัวมันแล้ว”

เจนนินทร์ช้อนสายตาขึ้นสบกับคนที่กำลังปรามาสเธอ ก่อนจะเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากหยักสามี

“ทำไมหนูต้องกลัว”

เจนนินทร์รวบผมยาวสลวยไปไว้ที่ไหล่ข้างเดียว ก่อนจะก้มหน้าลงไปใช้ปากสัมผัสกับปลายหัวหยักสีชมพูเป็นครั้งแรก

เจนนินทร์ไม่รู้ตัวเลยว่า ไอ้ท่าทีรวบผมเมื่อครู่ มันเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนในกายของเอเดนมากแค่ไหน เอเดนต้องกลั้นอารมณ์เถื่อนตัวเองเอาไว้ แม้ใจอยากจะกดหัวเมียตัวน้อยให้กลืนกินตัวตนของตนเองสุดโคนมากเท่าไหร่ก็ตาม

“อ๊า.... เลียปลายด้วยเจน อ๊า....แบบนั้นแหละ แม่งโคตรเสียว” เอเดนหลุดครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่างหนาเกร็งสั่นไปจนถึงปลายเท้า เมื่อริมฝีปากนุ่มครอบครองตัวตนของเขาลงไปลึกจนสุดโคน ซ้ำยังลากลิ้นเลียย้อนกลับขึ้นมา ก่อนจะละแลงวนเลียอยู่ที่ส่วนปลาย ซ้ำยังผุดรอยยิ้มร้ายยั่วยวนเอเดนอย่างท้าทายอีกด้วย

“อ๊า....ซี๊ดดดดดด แม่งอยากปากฉีกหรือไงวะ” สอดนิ้วหนาเข้าไปในกลุ่มผม กดหน้าคนตัวเล็กให้กลืนกินตัวตนเข้าไปใหม่ ซ้ำยังล็อกท้ายทอยของเจนนินทร์เอาไว้ แล้วเป็นฝ่ายกระแทกสวนใส่โพรงปากนุ่มเมียเด็กด้วยตนเอง

“แม่งเสียงฉิบ.....”

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!

“อึก!” เจนนินทร์ถึงกับหนูอื้อตาลายไปชั่วขณะ ไม่คิดว่าเอเดนจะสวนกลับเธอรุนแรงขนาดนี้ เธอแทบหายใจหายคอไม่ทัน ซ้ำยังแทบสำลักเมื่อถูกกระทุ้งเข้าไปลึกจนสุดโคน จนกระทั่งมาเฟียหนุ่มระเบิดน้ำรักออกมา เขาถึงยอมคืนอิสระให้เจนนินทร์

“อ๊าส์....

“แค๊กๆๆๆ ” เจนนิทร์ถึงกับสำลักออกมาจนหน้าแดง เมื่อน้ำเหนียวสีขาวขุ่นไหลลงคออย่างไม่ทันตั้งตัว

ด้านเอเดนก็ไม่คิดจะช่วยเหลือ อมยิ้มมองคนที่นั่งสำลักน้ำตัวเองอยู่บนพื้นอย่างพึงพอใจ

รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อราวกับโรคจิต

“ลุกขึ้นมาหาเฮียตัวเล็ก” ตบหน้าขาเรียกเมียเด็กที่กำลังนั่งหมดแรงอยู่ที่พื้น ให้ลุกขยับขึ้นมาหาตนเอง เพราะแค่นี้มันไม่พอสำหรับคนโลภอย่างเอเดนหรอก หากไม่ได้เสร็จสมในร่องอุ่นนุ่มของเธอ!

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾