เรียกน้ำย่อย

@Nebula Lounge

เสียงเพลงคลอเบาๆ ดังขึ้นภายในผับสุดหรูหราที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับและผู้คนที่แต่งตัวดูมีสไตล์ ทุกโต๊ะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ มีเสียงแก้วกระทบกันพร้อมกับเสียงพูดคุย มีทั้งเหล่านักธุรกิจ นักท่องราตรียามค่ำคืนที่มาเพลิดเพลินปลดปล่อยความเหนื่อยจากงานกันอย่างเต็มที่

"สุขสันต์วันเกิดนะเว้ยเพื่อนรัก"

เสียงของหมอเจมส์เพื่อนสนิทของเจย์ริวดังขึ้น เอ่ยอวยพรให้กับเพื่อนรักที่วันนี้อายุครบ 26 ปีบริบูรณ์แล้ว 

"ขอบใจมากเลยนะเว้ยที่มางานวันเกิดกูในวันนี้ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ กลับจากต่างประเทศมาแล้ว 3 ปีรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง"

หมอเจย์ริวยิ้มพลางยกแก้วขึ้นดื่ม เวลาหลายปีที่ผ่านมานี้มีอะไรมากมายผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา ผู้คนผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป แต่ในหัวใจของเขายังคงไม่ลืมผู้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนที่ทำให้เขาไม่สามารถมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นได้ อาจจะเพราะว่าความเร่าร้อนของเธอมันทำให้เขาลืมไม่ลงไม่ว่าเวลาจะผ่านมาหลายปีก็ยังลืมไม่ได้

"ยิ้มหน่อยสิวันนี้วันเกิดมึงไม่ใช่หรือไง"

"นั่นดิวะทำหน้าอมทุกข์ไปได้ หรือว่าคิดถึง..."

"เดี๋ยวกูต่อยแม่งเลย ไม่ต้องพูดถึงเลยนะ"

เขาพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิดก่อนจะหันไปมองโดยรอบ ผับแห่งนี้คือสถานที่ที่มีบรรยากาศดีมาก เป็นร้านที่พวกเขามักจะมาสังสรรค์ในทุกโอกาสพิเศษ เสียงเพลงเริ่มเปลี่ยนเป็นจังหวะเร็วจึงทำให้ผู้คนที่อยู่ในผับเริ่มลุกขึ้นกันมาเต้น ส่วนตัวเขานั้นยังคงนั่งนิ่งดื่มด่ำกับบรรยากาศ พอมาอยู่กับเพื่อนก็รู้สึกผ่อนคลายไปได้มากเหมือนกัน แต่พออยู่คนเดียวเมื่อไหร่เขารู้สึกเหงายังไงก็ไม่รู้

"เอาเถอะน่าเดี๋ยวคืนนี้กูจัดให้แจ่มๆ เลย"

หมอจินต์เอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปกวักมือเรียกทิชา คุณหมอสาวสุดสวยที่แอบชอบเพื่อนรักของเขามานานเป็นปี แต่ดูเหมือนว่ารายนี้จะไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่ ผู้หญิงที่สวยขนาดนี้เพื่อนรักของเขายังไม่มองเลย แสดงว่าคนที่อยู่ในใจของเขานั้นคงดีมากจนหมอเจย์ริวลืมไม่ลง

"ธิชาทางนี้"

หมอจินต์กวักมือเรียกหมอธิชาให้มาร่วมวงปาร์ตี้ด้วยกัน หมอเจมส์เห็นแบบนั้นก็รีบไปสะกิดเพื่อนทันที

"มึงพามาทำไมเนี่ยเดี๋ยวงานก็กร่อยหรอก"

"เอาน่าธิชาทั้งสวยและก็แสนดีขนาดนี้จะเอาชนะใจไอ้เจย์ริวมันไม่ได้เลยหรือไง"

หมอจินต์แค่อยากจะรู้ว่าจะมีผู้หญิงคนไหนที่สามารถเอาชนะใจเพื่อนรักของเขาได้หรือเปล่า ตัวเขาเองไม่ได้เรียนต่างประเทศกับหมอเจมส์แล้วก็หมอเจย์ริว จึงไม่เคยเห็นผู้หญิงที่อยู่ในใจของเขามาก่อน ก็เลยไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นแบบไหนและมีดีมากน้อยเพียงใดจึงทำให้เขายากที่จะลืมเลือน

"คนนั้นไม่มีใครเทียบได้หรอกเว้ยกูบอกเลย"

"ทำไมอะ สวยกว่าธิชาอีกเหรอวะ"

"เออสิ"

หมอเจมส์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะถูกหมอจินต์ดึงตัวให้ลุกขึ้นมานั่งอีกฝั่ง หมอธิชาได้โอกาสก็รีบเดินเข้าไปนั่งลงเคียงข้างกับหมอเจย์ริว เอ่ยทักทายพร้อมกับส่งกล่องของขวัญไปให้

"สุขสันต์วันเกิดนะเจย์ริว เรามีของขวัญมาให้ด้วยลองเปิดดูสิ"

"ขอบคุณนะ"

เขารับกล่องของขวัญมาถือไว้ในมือก่อนจะโยนลงบนโต๊ะไม่ได้สนใจที่จะเปิดดู หมอธิชามีสีหน้าที่สลดลงอย่างเห็นได้ชัดเจนจนเพื่อนรักทั้งสองคนต้องรีบทำลายบรรยากาศที่มันมาคุก่อนที่มันจะไม่สนุก

"มึงก็ไม่แกะหน่อยล่ะ"

"ค่อยแกะก็แล้วกันกูไม่ว่าง"

เขากำลังจะหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มก็ต้องชะงักไปเล็กน้อยเมื่อมันเป็นแก้วเปล่า หมอเจย์ริวตะโกนเรียกเด็กเสิร์ฟให้มาชงเหล้าต่อแต่ทว่าหมอธิชารีบเสนอตัวทำให้ทันที

"ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวเราชงให้"

เธอรีบแย่งแก้วเหล้าในมือของเขาก่อนจะทำการชงเหล้าสูตรพิเศษให้เขา เพียงแป๊บเดียวก็เสร็จเป็นที่เรียบร้อยหญิงสาวจึงส่งแก้วนั้นมาให้เขาตรงหน้า

"เรียบร้อยแล้วลองชิมดูสิ"

"ขอบคุณ"

เขาเอ่ยขอบคุณกลับไปก่อนจะรับแก้วเหล้ามาถือไว้ในมือ และเมื่อเขายกขึ้นดื่มจนหมดเธอก็ยื่นมือไปแย่งแก้วเหล้าในมือของเขาอีกครั้งเพื่อจะชงให้อีก แต่ทว่าเธอสะดุดกับขาโต๊ะจึงล้มลงไปบนตัวของหมอเจย์ริวโดยไม่ทันตั้งตัว

"อร๊ายยยยย...!"

"เฮ้ย...!"

ชายหนุ่มถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อหญิงสาวตั้งท่าจะล้มลงมาบนตัวของเขา ชายหนุ่มยื่นมือไปจับไหล่ของเธอทั้งสองข้างก่อนจะดันให้ออกห่างสักตัว และเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวของหมอธิชาเขาก็รู้สึกเวียนหัวจนอยากจะอาเจียน 3 ปีที่ผ่านมาเขาได้กลิ่นผู้หญิงไม่ได้เลย เข้าใกล้นิดเดียวก็อยากจะอ้วกแล้ว

"อุ๊บบบบ"

"อ๊ะ...!"

หมอธิชาถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อหมอเจย์ริวมีปฏิกิริยาที่รวดเร็ว ตัวเธอเองยังไม่ทันได้ล้มทับบนตัวของเขาก็ถูกผลักให้ออกห่างจนตัวเองล้มลงไปตรงโซฟา

"เจย์ริวทำไม..."

"อุ๊บบบบบบ"

หมอเจย์ริวยกมือข้างหนึ่งห้ามไม่ให้หญิงสาวพูดอะไรออกมาทั้งนั้น ส่วนมืออีกข้างก็ปิดปากของตัวเองเอาไว้ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากโซฟาแล้ววิ่งตรงไปยังห้องน้ำทันทีเพื่ออาเจียนเพราะรู้สึกเหม็นกลิ่นน้ำหอมของเธอ

หมอธิชาถึงกับทำหน้าไม่ถูกยกแขนของตัวเองขึ้นมาสูดดมกลิ่นตัวก่อนจะหันไปมองคุณหมออีกสองคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่

"ตัวเราก็ไม่ได้เหม็นนะทำไมเจย์ริวถึง..."

"แหะ... ธิชาไม่ใช่คนแรกหรอกที่ไอ้เจย์ริวมันอ้วกน่ะ"

"ผู้หญิงก่อนหน้านี้ก็โดนหมด ถ้าเข้าใกล้ในรัศมีที่มันรับไม่ไหวก็วิ่งไปอ้วกแบบนี้แหละ"

หมอจินต์ถึงกับรู้สึกผิดต่อหมอธิชาไม่น่าพาเธอมาที่นี่เลย น่าจะรู้สึกเสียฟอร์มไม่น้อยเหมือนกันมีอย่างที่ไหนแต่งตัวมาสวยขนาดนี้แต่พอเข้าใกล้ผู้ชายเขากลับวิ่งไปอ้วกซะงั้น

"กูบอกมึงแล้วไงไม่ต้องพามา เตรียมโดนไอ้เจย์ริวกระทืบได้เลยไอ้จินต์...!"

หมอเจมส์สะกิดเพื่อนรักก่อนจากกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา หมอธิชาไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เข้าใกล้หมอเจย์ริวแล้วโดนแบบนี้ ผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมันก็เป็นแบบนี้ทั้งหมด และมีคนเดียวที่มันหลงเขาจนโงหัวไม่ขึ้นก็คือ ขนมหวาน สาวสวยที่มันเลี้ยงดูไว้ตอนเรียนอยู่ต่างประเทศ แต่เกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้ทั้งสองคนขาดการติดต่อกัน จนเวลาล่วงเลยมาถึงสามปีไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ฝ่ายหญิงมีใครหรือยัง รู้เ

พียงว่าฝั่งนี้แค่เข้าใกล้ผู้หญิงยังไม่ได้เลย...