Masukเช้าวันใหม่ แสงอาทิตย์อ่อนส่องลอดเข้ามายังเรือน เสียงนกเช้าขับขานรับรุ่งวันใหม่ สายน้ำตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ เขาย่องเบา ๆ ลงครัวไปจัดเตรียมอาหารให้เสือลักษมณ์ผู้ยังคงหลับสบายอยู่บนเรือน กลิ่นข้าวสวยหอมกรุ่นกับแกงจืดลอยอบอวลไปทั่วเมื่อเขาถือถาดกับข้าวเดินกลับขึ้นมา เสือลักษมณ์ก็ก้าวออกมาจากห้องพอดี ราวกับคอยอยู่แล้ว สายน้ำรีบยกถามกับข้าวไปไว้บนโต๊ะอาหาร ก่อนจะรีบเดินเข้ามาหาคนรัก“อ๊ะ พี่ลักษมณ์ ตื่นแล้วเหรอจ๊ะ” สายน้ำชะงักเล็กน้อย ก่อนยิ้มบาง ๆ ส่งให้“อืม ไปไหนมา” เสียงทุ้มยังแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่น แต่แฝงด้วยความเอ็นดู มือหนาลูบหัวคนรักอย่างอ่อนโยนด้วยความรักและเอ็นดู“ไปทำกับข้าวให้พี่ลักษมณ์ไงจ๊ะ” เสือลักษมณ์ยกมือคว้าคนรักเข้ามาใกล้ ก่อนกดริมฝีปากลงบนแก้มนุ่มเต็มแรงฟอด!“เมียกูนี่น่ารักฉิบหาย” มือหนากอดคอสายน้ำให้มาซบอกตัวเอง ความคลั่งรักของเสือลักษมณ์ทำเอาสายน้ำแทบจะเขินตายอยู่ตรงนั้น“หึย คนบ้า” สายน้ำหน้าแดงจัด พยายามเบือนหน้าหนี“บ้าแล้วรักไหม” เสียงถามเจือรอยยิ้ม“รักจ้ะ” คำตอบสั้น ๆ แต่ทำเอาเสือลักษมณ์ยิ้มพอใจ“กูก็รักมึงเหมือนกัน” สายน้ำมองเขาแววตาเป็นประกาย ก่อนเอ่ยขึ้นอย่า
“ให้สายน้ำนอนกับพี่ลักษมณ์เหรอจ๊ะ” สายน้ำตาโตเงยหน้ามองตาแป๋ว ความเขินอายทำให้หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุอก เขายืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ในห้องนอนกว้างที่มีเพียงเขากับเสือลักษมณ์“อืม ไม่อยากนอนกับกูเหรอ” เสือลักษมณ์ยื่นแขนโอบกอดร่างเล็กจากด้านหลัง คางหนาวางแนบไหล่มน น้ำเสียงทุ้มทอดออดอ้อนจนสายน้ำหน้าแดงซ่านตึก ตึก ตึกเสียงหัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุ แม้จะเป็นผัวเมียกันแล้ว แต่สายน้ำก็ยังคงไม่ชินเสือลักษมณ์โหมดอ้อน อีกฝ่ายอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ จนสายน้ำทำอะไรไม่ถูก“นอนด้วยกันนะ” คำพูดเรียบง่ายแต่หนักแน่น ราวกับเป็นคำสั่งที่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน สายน้ำได้แต่พยักหน้ารับ ใครจะปฏิเสธได้กันพ่อคุณ ประเดี๋ยวก็งอนอีก จนตอนนี้สายน้ำไม่รู้เลยว่าใครกันแน่ที่เป็นผัว ใครเป็นเมีย ดูท่าแล้วเขานี่แหละจะเป็นผัว“จ้ะ”“อ๊ะ! พี่ลักษมณ์” สายน้ำสะดุ้งเมื่อถูกอีกฝ่ายกดปลายจมูกลงบนซอกคอ จนทั้งร้อนและจั๊กจี้ไปพร้อมกัน“จะทำอะไรจ๊ะ” เขาถามเสียงสั่น มือกำชายเสื้อแน่น กระเป๋าใส่เสื้อผ้ายังวางบนพื้น ไม่ทันจะได้จัดของก็โดนจู่โจมเสียแล้วเสือลักษมณ์เปลี่ยนจากกอดเอวมาโอบไล่ พาเมียรักไปนั่งบนเตียง สายน้ำได้แต่เออออตาม“ไม่ได้ทำอ
สายน้ำเดินตรงมาที่บ้านของดำ ทันทีที่เขามาถึง ใบหน้าก็ยิ่งยับยู่ยี่เข้าไปอีก เมื่อเห็นดำกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเปลใต้ถุนเรือน ร่างใหญ่เหยียดตัวเต็มเปล ดูสบายใจตรงข้ามกับตัวสายน้ำอย่างสิ้นเชิงสายน้ำผ่อนลมหายใจออกแรง ๆ อย่างอัดอั้น ก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงปลายเปล ดำที่เพิ่งลืมตาตื่น ขมวดคิ้วทันทีที่เห็นหน้าอีกฝ่าย“เป็นอะไรของมึง หน้ายุ่งหน้ายี้แต่เช้า” ดำถามเสียงงัวเงีย มือเกาหัวแกรก ๆ อย่างหงุดหงิดนิด ๆ ที่ถูกปลุกจากการนอนหลับแสนสบาย มาถึงไอ้ตัวเล็กนี่ก็ทำหน้าอมทุกข์ เป็นอะไรของมันวะนั่น“เฮ้อ...” สายน้ำถอนหายใจยาว เหมือนทุกอย่างหนักอึ้งอยู่ในอกจนพูดไม่ออก ไม่รู้จะพูดยังไง ไม่รู้จะบอกยังไง เป็นเมียแล้วแต่ไม่ยอมย้ายไปอยู่กับผัวก็กระไรอยู่“ไอ้สายน้ำ” ดำเรียกอีกครั้ง เสียงแข็งขึ้นนิด ๆ พลางยันตัวลุกนั่งมองอีกฝ่ายตรง ๆ“เฮ้อ...”“ห่าเอ๊ย มาถึงก็ถอนหายใจ ทำท่าเหมือนอยากจะตาย กูจะได้หาผ้ามาผูกคอให้เลยเอาไหม!” ดำสบถลั่นอย่างเหลืออด แต่ลึก ๆ ก็เต็มไปด้วยความห่วงใยที่มุมหนึ่งของรั้วไม้ เสือลักษมณ์ยืนซุ่มอยู่เงียบ ๆ หลังต้นสักใหญ่ ร่างสูงหลบสายตาอย่างแนบเนียน แต่น้ำเสียงของดำกับสายน้ำที่ดังลอดมา ทำ
สายน้ำค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นในช่วงสาย แสงแดดลอดผ่านช่องหน้าต่างกระทบลงบนร่างเปลือยเปล่าที่แนบชิดอยู่ใต้ผ้าห่ม กลิ่นกายของเสือลักษมณ์ยังคงติดอยู่ทำให้ใบหน้าเนียนร้อนวูบขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ“จุ๊บ” เสือลักษมณ์โน้มตัวลงมาจูบเบา ๆ ที่หน้าผากคนตัวเล็ก สัมผัสอ่อนโยนขัดกับบุคลิกแข็งกระด้าง จากนั้นเขาค่อย ๆ ยันกายขึ้นคร่อมร่างเล็กที่ยังนอนหลับตาพริ้มอยู่ รอยยิ้มที่มุมปากชายหนุ่มเผยความขี้แกล้งอ่า วันนี้เป็นวันที่เขามีความสุขที่สุดเลย“พอแล้วจ้ะ” สายน้ำร้องห้าม ยกมือขึ้นดันแผงอกแกร่งเบา ๆ ใบหน้าแดงซ่านด้วยความเขิน พวกเขาเพิ่งทำกันไปเมื่อคืนหยก ๆ ตอนนี้ยังไม่พร้อมที่จะเล่นบทรักต่อ มันเร่าร้อนเกินไปซะเขาทนไม่ไหว“ไม่อยากทำต่อเหรอ” เสือลักษมณ์ถามยิ้ม ๆ เสียงนุ่มนวลอย่างน่าประหลาดสำหรับผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าโหดที่สุดในชุมเสือ“สายน้ำเหนื่อยจ้ะ...” สายน้ำตอบเบา ๆ พลางหลบสายตา ดวงตากลมโตดูอ่อนล้า กว่าจะได้นอนก็ยันเช้า เขาไม่ไหวอีกแล้ว“งั้นไปอาบน้ำ แล้วมาทานข้าวกันเถอะ” เสือลักษมณ์ลูบผมนิ่มของอีกฝ่ายเบา ๆ แล้วลุกออกจากเตียงไปหยิบผ้าขนหนูให้“จ้ะ” สายน้ำพยักหน้าช้า ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับกายลุกขึ้น สีหน้าเกร็ง
มือหนาตะปบเข้าที่สะโพกมนของคนตัวเล็กใต้ร่าง สายน้ำผวากอดคอเสือลักษณ์แน่นด้วยความตกใจ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก ใบหน้าห่างกันแค่คืบ“กูจะเริ่มแล้วนะ” พูดจบนิ้วเรียวก็รูดไล้ไปตามช่องทางหยักสีสวย ทำเอาคนตัวเล็กหดตัวเกร็งยามที่ถูกสัมผัส ริมฝีปากห่อจนร้องซี้ดอย่างที่ไม่เคยได้ลิ้มรสมาก่อน“อะอูยย...พี่ลักษมณ์”“หึ” เสือลักษมณ์หัวเราะอย่างอารมณ์ดี นิ้วจากที่รูดไล้ก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามาในช่องทางรัก สายน้ำนิ่วหน้าด้วยความจุก พอเริ่มขยับ ความรู้สึกก็เริ่มเปลี่ยนไป พร้อมกับเสียงครางที่ตามมาติด ๆ“อะอื้ออ อ้า”นิ้วคว้านไปมาในช่องทางรักเพื่อเบิกทาง พอได้ยินเสียงครางสุขสม เสือลักษมณ์ก็จงใจกระแทกนิ้วเข้าออกจากหนึ่งนิ้วเป็น สองนิ้ว จากสองเป็นสามคนตัวเล็กเด้งสะโพกสวนกับที่นิ้วของเขากระแทกเข้าออก สายน้ำเชิดหน้าร้องครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษาเขาไม่เคยสุขสมเท่านี้มาก่อนในชีวิต ไม่ค่อยรู้เลยว่าการร่วมรักจะมีความสุขเช่นนี้ ด้วยเฉพาะเวลาที่ได้ทำกับคนที่ใจปรารถนา“อะอ๊า พี่ลักษมณ์จ๋า” เขาเรียกเสือลักษมณ์เสียงหวาน เสือหนุ่มที่ไม่คิดว่าจะโดนเรียกด้วยน้ำเสียงแบบนี้ก็ยิ่งแข็งขืนยิ่งกว่าเดิม น้ำเสียงแหบพร่าก้มลงกระซิบข้
หลังจากที่กลับมาถึงชุมเสือ สายน้ำก็พยุงเสือลักษมณ์เข้ามาในห้องนอน สองคนนั่งกันอยู่บนเตียง สายตามองประสานกันอย่างลึกซึ้ง“สายน้ำรักพี่นะ” คนตัวเล็กสารภาพความรู้สึกด้วยความเอียงอาย เสือลักษมณ์ได้ยินก็ใจชื่น ลูบหัวคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยน“กูก็รักมึงเหมือนกัน”“ตอนนี้สายน้ำพร้อมจะเป็นของพี่ลักษมณ์แล้ว” มือใหญ่สอดเข้า รอบเอว ดึงร่างเล็กชิดเข้าหาตัว แนบแน่นจนไม่มีช่องว่างให้อากาศแทรก เสือลักษมณ์ซุกหน้าลงซอกคอ สูดลมหายใจลึกคล้ายเก็บกลิ่นของคนตรงหน้าให้ฝังลึกเข้าไปในสัญชาตญาณดิบ“มึงนี่นะ...เกิดมาเปลี่ยนใจกลางคัน กูไม่หยุดแน่” เขาคำรามพร่า ขบเม้มที่ซอกคอขาวจนเกิดรอย มืออีกข้างลูบไล้ต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก“อื้อออ” เสียงครางในลำคอ สายน้ำทำอะไรไม่ถูกเขาได้แต่นั่งหอบหายใจแรง ปล่อยให้เสือลักษมณ์เล่นกับร่างกายตัวเองอย่างกับเป็นตุ๊กตานุ่มนิ่ม“หันหน้ามา” มือหนาจับพลิกกายคนตัวเล็กเข้าหาตัวเอง สายน้ำหลุบตาต่ำ ไม่กล้าสบตาเสือลักษณ์เพราะเอียงอายกายขาวเนียนอวดร่าตรงหน้าเสือหนุ่ม ทำเอาคนจับจ้องได้แต่กลืนน้ำลายอึกใหญ่ รู้ว่าสายน้ำน่ะขาว แต่ไม่คิดว่าจะขาวราวกับน้ำนมขนาดนี้เขาเห็นคนตัวเล็กก้







