Share

เก็บค่าของ18+

last update Tanggal publikasi: 2024-12-05 01:32:40

ชะเอมถูกลากเข้าไปยังห้องแต่งตัวทันที ตอนนี้เธอแทบจะโป๊เปือยเพราะพี่ๆพนักงาน3คนต่างกรูกันเข้ามาหาเธอพร้อมกับกระชากลากถูเธอไปทำอะไรต่อมิอะไร ไม่เพียงแค่เสื้อผ้าที่พี่เขาเลือกให้เธอ แต่ยังมีชุดชั้นในอีก พี่เขาสั่งให้พนักงานหนึ่งใน3คนไปเรียกพนักงานที่อยู่แผนกชุดชั้นในชื่อดังมาที่ร้านพร้อมกับวัดขนาดหน้าอกของเธอ..

เพียงไม่นานชุดชั้นในแสนสวยราคาแพงก็เริ่มถยอยยกมาให้เธอเลือก... แต่เธอไม่ต้องการชุดชั้นในใหม่เลยสักนิด... แต่แล้วยังไงพี่ๆเขาไม่สนใจคำคัดค้านของเธอเลยสักนิด...

" ถ้าคุณน้องไม่เปลี่ยนเอง... พี่ช่วยนะคะ..จะเอายังไง จะทำเองหรือว่าให้พี่ๆเป็นคนช่วย..." พนักงานแผนกชุดชั้นในพูดออกมาพร้อมกับส่งสายตากดดันมาทางเธอ... ไม่เพียงแค่คนเดียวแต่เป็นทุกคนเลย... เธอกลัวอ่ะ...

" ได้ค่ะได้... งั้นออกไปรอด้านนอกได้ไหมคะ.. ถ้าพี่ๆอยู่กันตรงนี้.. หนูอายค่ะ " พี่ๆเขาต้องการแกล้งเธอรึเปล่าเนี่ย ทำไมทุกคนถึงดูสนุกกับการจับเธอหันซ้ายหันขวากันจัง..

" ได้ๆถ้าเสร็จก็เรียกพวกพี่นะ..."

ชะเอมค่อยๆถอดชุดชั้นในตัวเก่าของเธอออกพร้อมกับค่อยๆบรรจงใส่ตัวใหม่ที่ยังไม่ได้ซักเข้าไปเธอก็งงนะ ชุดชั้นในชุดนี้มันดูโป๊ม๊าก... ดูสิกางเกงชั้นในมันปิดแค่ด้านหน้าของเธอนิดเดียว แล้วผ้าของมันก็หายเข้าไปที่ก้นของเธอ... หือ... ทำไมมันดูโป๊ขนาดนี้เนี่ย.. มันโล่งไปหมดเลยเธอจะกล้าเดินได้ยังไงกัน... แล้วเสื้อในนี่อีก... มันสวยมาก สวยมากๆ แต่ก็ดูเซ็กซี่มากด้วยเช่นกัน...

ฟู่ว.... ชะเอมพ่นลมหายใจของเธอออกมาอย่างหนัก เธอต้องทำได้สิชะเอม.. สู้เว้ยชะเอม...

" เสร็จแล้วค่ะ..."

ตึกตึกตึก... พรืด....

ว๊าย!!!

"คุณบดินทร์... คุณเข้ามาได้ยังไงค่ะ..." ชะเอมรีบมือมาปิดทุกส่วนที่เขาไม่สมควรที่จะเห็นมัน.. เธอไม่คิดว่าจะเป็นคุณเขา เธอไม่ได้ยินเสียงคุณเขาเลยสักนิดถ้าเธอรู้ว่าเขากลับมาแล้ว.. เธอจะชะโงกหน้าออกไปดูก่อนแน่นอน...

0//0

" จะอายทำไม... ฉันเห็นมาหมดแล้วเผื่อลืม... ดูดีนิมันเหมาะกับเธอมาก..." บดินทร์เดินเข้ามาด้านในของห้องลองชุด... เขาใช้สายตาคมจ้องมองไปยังชุดชั้นในสุดแสนจะเซ็กซี่... ทุกอย่างที่รวมอยู่บนเรือนร่างของเด็กท่านย่าคนนี้... มันดูดีไปหมด.. เนินอกที่มันใหญ่เกินตัวแต่ก็ไม่ใหญ่จนหน้าเกลียด... ผิวที่ขาวติดไปทางเหลืองมันกลับทำให้เด็กคนนี้ดูดีเป็นบ้าเลย.. แล้วตรงนั้น... ช่วงกลางกายสาว.. จุดซ่อนเร้นที่มันสมส่วน.. อวบอูมเต็มไม้เต็มมือ.. มันช่างเป็นปฎิมากรรมที่สุดแสนจะสวยงาม... สวยงามจนเขาไม่อยากให้ใครมาเห็น...

" เธอกำลังทำให้ฉันตายในขณะที่ฉันยังมีลมหายใจ.. เธอจะต้องรับผิดชอบ... " บดินทร์ก้มหน้าลงไปกระซิบที่ข้างหูของเด็กท่านย่า.... น้ำเสียงที่ติดกระเส่าของเขามันบ่งบอกว่าเขาต้องการที่จะปลดปล่อยโดยด่วน.. แต่เขาทำไม่ได้เพราะมันติดว่าตรงนี้มันคือที่สาธราณะ การที่เขาจะทำอะไรมันก็ดูไม่ค่อยดีสำหรับเขาและชื่อเสียงวงตระกูลสักเท่าไร....

บดินทร์รีบก้าวขาออกมาจากห้องลองชุดพร้อมกับเดินไปเลือกเสื้อผ้าที่มันแขวนรอเจ้าของอยู่ที่ราว.. เขาเลือกมาหนึ่งชุด.. ชุดนี้เป็นชุดกระโปรงเข้ารูปที่ไม่สั้นเกินไปและไม่ยาวจนเกินไป มันดูเรียบง่ายแต่ดูหรูใช่เล่น...

" ใส่ชุดนี้ให้ฉันดูหน่อย..." บดินทร์สั่งให้เด็กของท่านย่าลองชุดที่เขาถือมาสวมใส่มันให้เขาดู....

"เอ่อ.. คุณออกไปรอข้างนอกก็ได้นะคะ..." ชะเอมรู้สึกเกร็งเล็กน้อยที่คุณเขายังอยู่ตรงนี้..

"ใส่ไปได้แล้ว.. เร็วสิ หรือว่าอยากให้ฉันช่วย..." บดินทร์ก้าวเข้ามาประชิดตัวของเด็กคนนี้อย่างรวดเร็ว...

" ไม่ค่ะๆ ใส่เองเดี๋ยวดิฉันใส่เองค่ะ..." ชะเอมรีบยกชุดขึ้นมาดูว่ามันควรจะใส่ยังไงแบบไหน แต่ก็ถือว่าโชคดีที่ชุดนี้มันไม่ได้ใส่ยากอะไรนัก เพราะมันเป็นชุดแซกเข้ารูปดังนั้นมันเลยทำให้เธอสวมใส่มันได้สะดวก... ซะเมื่อไร

บดินทร์เห็นท่าทางเก้ๆกังๆของคนตัวเล็กเขาก็ก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวทันที... มือหนาวางทาบลงไปที่แผ่นหลังเนียนไร้สิว... ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ลงไปอย่างแผ่วเบา.. ไม่เพียงเท่านั้นเขายังมอบจูบที่สุดแสนจะแผ่วเบาให้กับเด็กของท่านย่าอีก...

จุ๊บ... จุ๊บ...

บดินทร์จูบลงไปที่แผ่นหลังเนียนของหล่อน เขาไม่ได้ทำรอยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ แต่เท่านั้นเขาก็ยังไม่พอ.. เขาจูบและดูดลงไปเบาๆที่ลำคอของเด็กคนนี้อีกหนึ่งที... เพียงเท่านั้นร่างเล็กถึงกับเซ.. และก็ถือว่าโชคดีที่เขาอยู่ใกล้มันเลยทำให้เขานั้นสามารถกระชับกอดเอวเล็กกิ่วของเจ้าหล่อนเอาไว้ได้ทัน ถ้าไม่อย่างนั้นเด็กคนนี้คงจะได้ล่วงลงไปกองกับพื้นแล้วแน่ๆ....

" ทุกอย่างมีราคา... ฉันจะเก็บค่าของกับเธอทีหลัง.."

หลังจากที่บดินทร์ช่วยเลือกชุดใหม่ให้กับเด็กของท่านย่าเป็นที่เรียบร้อยเขาก็พาเจ้าตัวกลับบ้านทันที...

และการเก็บค่าของก็เริ่มขึ้นทันทีทันใด... ชะเอมที่ถึงแม้จะเตรียมตัวเอาไว้อยู่บ้างแล้วแต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังไม่ชินสักเท่าไรนัก....

จุ๊บ... จ๊วบ... อ๊า.....

" เธอจะให้ฉันเก็บค่าของแบบหนักหน่วง... หรือค่อยๆเก็บดี... จุ๊บ..." บดินทร์จูบลงไปที่ริมฝีปากเล็กสวยนี้อย่างหยุดไม่ได้.. พนักงานที่ร้านพาเจ้าหล่อนไปแปลงโฉม.. เพียงแค่ทาแป้งนิดหน่อยเติมปากอีกนิดพร้อมกับกันคิ้วให้เข้ารูป... เด็กคนนี้ถึงกับดูดีขึ้นเป็นกองดูดีจนใครต่อใครต่างพากันหันกลับมามองและนั่นมันก็ทำให้เขาต้องรีบพายัยเด็กคนนี้กลับบ้านทันที คราแรกเขาก่ะจะพาไปกินข้าวที่ร้านอาหารสักหน่อยแต่เพียงแค่เห็นสายตาของบรรดาผู้ชายที่จ้องมองมายังคนของเขาแล้ว... เขาไม่ค่อยชอบสักเท่าไร

" อย่ารุนแรงกับดิฉันนะคะ... คุณบดินทร์ช่วยใจดีกับดิฉันด้วยนะคะ..." เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถปฏิเสธได้.. เพราะมันคือหน้าที่ของเธอ เธอมีหน้าที่ที่จะต้องทำให้เขาพอใจและเธอก็มีหน้าที่ท้อง... ดังนั้นเธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธคุณเขา....

" ชะเอม... แทนตัวเองว่าชะเอม.. อืมมมม "

"อือ... ดะ.. อ๊าาา ได้ค่ะ... อืมมม..."

เสียงครวญครางของคนสองคนดังปนกันอย่างบ้าคลั่ง.. นาทีแล้วนาทีเล่าที่สองคนสาดแรงกามใส่กัน ชายตัวใหญ่ที่บดกระแทกอยู่ทางด้านหลัง... เขาทั้งโยกทั้งกระแทกและไหนมือหนาของเขาจะกระชับกลุ่มผมสวยให้เชิดหน้าขึ้น... เท่านั้นยังไม่พอ.. เขาสูดเอากลิ่นหอมจากยาสระผมและครีมนวดผม... กลิ่นหอมที่มันติดตัวของคนที่เขากระแทกอยู่นั้นมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขาหลงไหลได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องปรุงแต่งอะไรให้มากมาย....

นานนับชั่วโมงกว่าทั้งสองคนจะหยุดกิจกรรมภาคปฏิบัติ... บดินทร์เห็นว่าเด็กของท่านย่าน่าจะไม่มีแรงพอที่จะลุกไปเอาอาหารที่เรือนใหญ่ เขาจึงได้โทรสั่งให้คนที่นั่นถือมาให้แล้วเขาจะลงไปเอาเอง....

"อือ... " น้ำเสียงงัวเงียของคนที่โดนเก็บค่าของดังขึ้นทันทีที่เขาลุกออกจากเตียง...

" นอนไปก่อน... เดี๋ยวค่อยมากินข้าว.." บดินทร์บอกเด็กของท่านย่าอย่างนุ่มนวล... ดูสิภาพตอนนี้ไม่สวยหวานเหมือนเมื่อช่วงบ่ายแล้ว... เขาคงจะรุนแรงไปหน่อย..

บดินทร์มองผลงานของเขาที่เขาได้ทำเอาไว้บนเรือนร่างของผู้หญิงคนนี้...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Sawarost Sontijai
กินดุนะพี่เอริธ์
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • เมียอุปถัมภ์   พร้อมแล้ว....

    ชะเอมขยับตัวเข้าไปหาพี่เอิร์ธทันที.. เธอก็สงสารพี่เอิร์ธอยู่นะตั้ง5ปีเลยนะที่เธอให้บทเรียนกับพี่เอิร์ธและพี่เอิร์ธก็ทำได้ดีด้วยสิ... ถึงแม้ว่าพี่เอิร์ธสามารถที่จะหาเศษหาเลยจากข้างนอกได้แต่พี่เอิร์ธก็ไม่ทำ.. พี่เอิร์ธเคยให้คำมั่นสัญญาทั้งต่อหน้าอัฐิแม่ขวัญและในงานแต่งต่อหน้าคนหมู่มากว่าเขาจะรักและให้เกรียติเธอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาจะให้เกรียติเธอทุกอย่างและทุกเรื่อง.. เรื่องผู้หญิงเขาสัญญาและสาบานว่าเขาจะไม่มีใครและจะไม่ทำให้ชะเอมต้องเจ็บช้ำน้ำใจอีก.. ถ้าเกิดว่าวันไหนเขาเผลอทำเรื่องนั้นไป ขอให้เขาไม่ตายดี.. ทุกคนในงานแต่งถึงกับส่งเสียงฮือออกมาอย่างดัง.... ในตอนนั้นเธอแค่รู้สึกว่าเธอต้องให้เวลาเป็นตัวพิสูจน์และเขาก็พิสูจน์ใหเธอเห็นแล้ว... เขาทำได้.. เขาทำได้ดีเลยทีเดียว... แต่เธอนี่สิ เธอเรียกร้องมากเกินไป เธออยากเรียนเธอขอเรียนต่อพี่เอิร์ธก็ให้เธอเรียนจนจบ เธออยาช่วยดูแลร้านคาเฟ่แมวพี่เอิร์ธก็ไม่ห้ามและสนับสนุนเธออีกด้วย.. แต่ดูพี่เอิร์ธในตอนนี้สิ.. เขาน่าสงสารจัง เธอทบสอบพี่เอิร์ธแรงเกินไปไหม..."อืมมมม อ่าส์~~~ ชะเอม... จะทำอะไร.. อู้ว...." บดินทร์ถึงกับตัวงอเลยทีเดียวเพราะตอนนี้เมี

  • เมียอุปถัมภ์   ขอร้อง....

    บดินทร์และชะเอมแต่งงานกันมาได้5ปีแล้วแต่ชะเอมก็ยังไม่ยอมท้องให้กับบดินทร์เลย.. จะเพราะอะไรล่ะก็เจ้าตัวบอกว่ายังไม่พร้อม รอให้น้องอ้ายโตก่อน.. ดูสิตอนนี้น้องอ้ายก็6ขวบกว่าแล้วนะ และแม่คุณก็เรียนจบแล้วเถอะ แต่ก็ยังไม่ยอมีลูกให้เขาอีกสักคนสองคนเลย..ตอนนี้ไอ้ก้องมันมีไปแล้วสอง ดูเขาสิ.. ยังมีแค่น้องอ้ายคนเดียวอยู่เลย..." ชะเอม.. เมื่อไรจะมีน้องให้พี่สักที.. ชะเอมก็เรียนจบแล้วนะ.. น้องอ้ายก็6ขวบแล้วนะ.. และดูสิไอ้ก้องมันมีลูกคนที่สองแล้วนะ.. ชะเอมรู้ไหมว่ามันบอกว่าพี่ไม่มีน้ำยา.. จะไปมีน้ำยาได้ยังไงกันก็ชะเอมเล่นบล็อกพี่ทุกทาง.. นางฟ้าทั้งห้าของพี่มันถลอกไปหมดแล้วเนี่ย.. ไม่สงสารผัวบ้างเหรอครับ? ถ้าคนอื่นรู้ว่าพี่แต่งเมียแล้วยังต้องใช้มือช่วยตัวเองเหมือนคนโรคจิตแบบนี้.. โดนล้อจนตายแน่เลยชะเอม.. ชะเอมจ๋า..." อือ.. ก็ตามนั้นแหละ ตั้งแต่คืนแรกที่แต่งงานเขาก็โดนไอ้หมาขี้เรื้อนก้องกับเพื่อนคนอื่นมอมเหล้าจนเรื้อน และพวกมันก็ถ่ายวีดีโอเอาไว้ด้วย.. และทุกครั้งพวกมันก็เอาคลิปนั่นมาข่มขู่เขาตลอด ถ้าพวกมันอยากได้อะไรเขาก็ต้องหามาให้พวกมัน..และเมียของเขาก็ไม่ยอมให้เขามีอะไรๆโบ๊ะบ๊ะๆก็ไม่มี มีเพียงแค่

  • เมียอุปถัมภ์   คนสำคัญ...

    ตอนนี้อากาศที่เชียงใหม่ดีมาก.. เธอไม่เคยไปไหนไกลๆเลยสักครั้ง ตั้งแต่เกิดมาจนตอนนี้เธออายุ23ปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่เธอได้ไปไหนไกลๆ นอกเสียจากว่าครั้งนั้น.. ครั้งที่เธออยู่อยุธยา.. แต่ตอนนี้เธอได้มาไกลถึงเชียงใหม่และขึ้นเครื่องบินมาด้วยนะ เธอเคยฝันว่าเธออยากจะมีโอากาสสักครั้งที่จะขึ้นมัน.. และวันนี้มันก็สมหวังแล้วเธอได้ขึ้นเครื่องบินแล้ว...เมื่อเธอมาถึงสนามบินเชียงใหม่คุณลุงณรงค์วิทย์ก็มายืนรอรับเธอพร้อมกับน้องขิมและน้องคิม.. ทุกคนโบกมือเรียกเธอเพื่อให้เธอได้เห็นว่าพวกเขาอยู่ตรงไหน.. และที่สำคัญเธอไม่ได้มาแค่คนเดียว น้องอ้ายและคุณบดินทร์ก็มาด้วย..." ไม่อยากให้มาเลยฉันกลัวเธอจะติดใจที่นี่แล้วไม่ยอมกลับบ้านของเรา..." บดินทร์บ่นกระปอดกระแปดตลอดทาง ตั้งแต่วันที่ชะเอมตัดสินใจว่าจะลองมาที่เชียงใหม่สักครั้ง เธอไม่ได้ต้องการมรดกอะไรทั้งนั้นเธอแค่อยากจะมาดูให้แน่ใจว่าเธอนั้นมีแม่กับเขาจริงๆ เธอมีครอบครัวกับเขาจริงๆ... เธอต้องการแค่นั้นเอง...." คุณจะตามมาทำไมล่ะคะ? ฉันบอกแล้วว่าจะมาแค่ไม่กี่วัน.."ชะเอมเบื่อที่จะฟังคุณเขาบ่นแล้วอ่ะ หลังจากที่คุณลุงณรงค์วิทย์บอกว่าเธอสามารถบินมาหาคุณตาค

  • เมียอุปถัมภ์   ขอโทษที่มาช้า...

    " สวัสดีครับผม บดินทร์ เจริญภิภักดิ์ เป็นสามีและเป็นพ่อของน้องอ้าย... ส่วนนี่ก็แม่จ๋าของน้องอ้ายครับหรือเรียกกันตามประสาคนกันเองก็เมียของผมเอง... ครับทุกคนได้ยินไม่ผิดชะเอมคือภรรยาของผม และเราสองคนก็มีลูกด้วยกันแล้วหนึ่งคนแต่วันนี้ไม่ได้มาด้วยเพราะว่าน้องอ้ายติดแมวมากกว่าแม่จ๋าครับ..."เสียงหัวเราะของคนในงานดังขึ้นทันที่ได้ยินเพราะทุกคนไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างบดินทร์จะเป็นคนขี้เล่นแบบนี้.. ดูสิแล้วดูท่าทางที่คุณบดินทร์ที่มองภรรยาของตัวเองแล้วมันก็แสดงให้เห็นว่าเจ้าตัวจะดูเป็นคนหลงเมียขนาดหนัก.. หรือว่าคุณบดินทร์เมา?"แล้วว่าที่ภรรยาล่ะครับ.. เป็นใครมาจากไหน.."ชะเอมถึงกับไปไม่เป็นเลยทีนี่เธอจะต้องตอบยังไงดี เธอต้องตอบความจริงสินะ..." เอ่อ.. สวัสดีค่ะดิฉันชื่อ อารียา กล้ามี เป็นคนที่ท่านผู้หญิงอุปถัมภ์ค่ะ..."เพียงเท่านั้นคนในฮอลล์ก็ส่งเสียงฮือฮากันออกมาจำทำให้เธอรู้สึกประหม่า..."เอ่อ... หมายความว่ายังไงครับ? ที่ว่าอุปถัมภ์" "อ่อ... ท่านย่ารักและเอ็นดูชะเอมมากน่ะครับท่านเลยทำเหมือนกับว่าท่านอุปถัมภ์ชะเอมให้เป็นหลานตัวเองคนนึงทั้งที่ครอบครัวของชะเอมก็มีแต่ท่านย่าก็รักชะเอมจนแทบจะเอาชะเ

  • เมียอุปถัมภ์   แต่งงานกับฉันได้ไหม....

    เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างบดินทร์และชะเอมมันก็ผ่านพ้นไปราวสองเดือนได้.. ตอนนี้ชะเอมได้มาอยู่ในงานแต่งงานของคุณก้องและคุณแก้วนางแบบแถวหน้าของเมืองไทยที่ท้องอ่อนๆและถือว่าโชคดีที่ทางฝั่งเจ้าบ่าวรักและเอ็นดูคุณแก้วเป็นอย่างมาก... ดูสิทั้งคู่ถึงแม้ว่าจะมีการ บ่นๆกันบ้างเป็นบางครั้งแต่มันก็ดูน่ารักดี เพราะคุณก้องเขาชอบแหย่ให้เข้าสาวโมโหเพื่อที่จะให้เจ้าสาวบ่นคุณก้องเขา และบ่อยครั้งที่เธอแอบเห็นคุณก้องยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อให้กับคุณแก้วอย่างทะนุถนอม... ถ้าจะบอกว่าคุณก้องไม่ได้รักคุณแก้ว... เธอขอเถียงเลยเพราะเท่าที่ดูจากสายตาของคุณก้องแล้วนั้น... มันมีแค่คำว่าเป็นห่วง หลงไหล และคลั่งรักในตัวของคุณแก้วแค่ไหน...."มองแบบนั้นอิจฉาแก้วเหรอ? " บดินทร์ที่เห็นว่าชะเอมมองเจ้าบ่าวเจ้าสาวอยู่นานสองนานเขาก็อยากจะรู้ว่าชะเอมกำลังคิดอะไรอยู่..." ใครอิจฉากันคะ ฉันก็แค่สังเกตุอาการของคุณก้องที่มีให้คุณแก้วก็เท่านั้นเอง... ดูสิถ้าใครบอกว่าคุณก้องไม่รักคุณแก้วฉันขอเถียงนะคะดูสิคะ ดูสายตาคุณก้องที่มองคุณแก้วและไหนจะเอาอกเอาใจหยอกล่อคุณแก้วอยู่ตลอดเวลาด้วย... ดูยังไงก็รู้ค่ะว่าคุณก้องหลงไหลในตัวคุณแก้ว

  • เมียอุปถัมภ์   ก้องและแก้ว...

    ย้อนกลับมาเรื่องของแก้วและก้อง.. ก้องที่รู้ว่าแก้วเป็นคนที่ไอ้คุณชายคุยอยู่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากในตอนนั้นแต่เป็นเขาเองที่รู้สึกงงนิดๆ เพราะในช่วงนั้นก่อนที่เขาจะไปช่วยงานคุณลุงน้องเอมท้องเรื่องนั้นเขาจำได้แต่เขาก็ไม่รู้ว่าน้องเอมท้องกับใครและเขาก็ไม่รอยู่ที่ไทยแล้ว กว่าเขาจะกลับมามันก็ผ่านไปเกือบสองปีแล้ว วันนั้นเขาจำได้ดีเลยเขาพาคู่ค้าของทางคุณลุงไปเดินห้างสรรพสินค้าชื่อดังและเขาเองก็กำลังที่จะพาสาวคนนั้นไปหาของกินอยู่ๆไอ้คุณชายมันก็เดินมาหาเขาและถามเขาด้วยคำถามแปลกๆ... ถามว่าเขาเอาลูกกับเมียไปไว้ที่ไหน? What? คืออะไร? ลูก? เมีย? ใครคือลูก? และใครคือเมีย? เขาก็งงสิ เขาก็ไม่เข้าใจในคำถามของมันนัก และมันก็เริ่มด่าเขา ทั้งด่าทั้งต่อยเขาก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่สิ.. เขาเถียงกับไอ้คุณชายอยู่นานสองนานจนมันพูดออกมาและกล่าวหาว่าเขาเป็นคนทำให้น้องเอมท้อง เขาเป็นพ่อของเด็กในท้องของน้องเอม.. เฮ้ย.. บ้าบอสิ เขาไม่เคยมีอะไรกับน้องเอมเลยเขาเคยคิดอยู่บ่อยครั้งเวลาที่เขาพาน้องเอมออกไปข้างนอกด้วยกันสองต่อสอง แต่มันเป็นแค่ความคิดที่เกิดขึ้นชั่ววูบก็เท่านั้นเพราะแค่เขาได้พูดคุยกับน้องเอมแล้วมันทำให้เขารู้สึกว

  • เมียอุปถัมภ์   ขอโอกาส

    บดินทร์อุ้มน้องอ้ายมายังห้องอาหารวันนี้อาหารถูกนำมาวางเยอะแยะมากมาย แล้วเจ้าตัวอวบของเขาเองก็เริ่มอยากจะไปเล่นกับแมวไอ้หมาขี้เรื้อนแล้วนี่สิ... จะทำยังไงดีนะ.. ถ้าเอาแมวไปปล่อยวัดเขาจะบาปไหมอ่ะ..." เอ่อ.. คุณบดินทร์มีอะไรรึเปล่าคะ? ทำไมถึงมองลูกแมวแล้วทำหน้าแบบนั้น คุณแพ้ขนแมวเหรอคะ?" ชะเอมเห็นสีห

  • เมียอุปถัมภ์   ไม่ได้หึงแค่ไม่ชอบ....

    กว่าชะเอมและบดินทร์จะพาน้องแมวไปส่งคืนที่คาเฟ่แมวได้ก็ทำเอาเหนื่อยกันไปตามๆกัน... ตอนนี้เจ้าตัวอวบของเธอหลับกลางอากาศไปแล้ว คุณบดินทร์เลยเสนอว่าให้พากันกลับบ้านจะดีกว่า เพราะถ้าเจ้าตัวอวบอื่นมาแล้วไม่เจอน้องแมวที่นี่น่าจะเจองานหนัก..." น้องชะเอมจะกลับแล้วเหรอ... นี่ๆพี่มีอะไรให้ดู เพจนี้เขาขายลูกแ

  • เมียอุปถัมภ์   ไม่ชอบเลย....

    บดินทร์นั่งหน้าถมึงทึงอยู่ที่โต๊ะของชะเอม... ตอนนี้เขาสั่งเครื่องดื่มเพื่อที่จะระงับความโกรธ.. อันที่จริงเขาไม่ได้สั่งหรอกแต่เป็นชะเอมต่างหากที่สั่งให้เขาและขนมอีก...." ใจเย็นๆนะคะ อย่าไปโกรธเขาเลย... บางเรื่องที่พวกเขาพูดมันอาจจะเป็นเรื่องจริงบ้างก็ได้นะคะ..." ชะเอมลูบแขนของคุณบดินทร์เบาๆเพื่อให้

  • เมียอุปถัมภ์   คำนินทา...

    เป็นระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ชะเอมได้ตามคุณบดินทร์ไปทำงานด้วยเพราะคุณเขาต้องการให้น้องอ้ายไปทำงานด้วยและที่สำคัญเธอก็ต้องตามไปด้วยเพราะไม่อย่างนั้นคุณบดินทร์จะไม่มีทางได้ทำงานแน่นอน.."คุณบดินทร์ค่ะทำงานได้แล้วค่ะ น้องอ้ายจ๋า.. มาหาแม่จ๋านะให้คุณพ่อทำงานนะลูกนะ..." ตอนนี้คุณบดินิทร์ทิ้งงานและมานั

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status