ค่าความบริสุทธิ์(2)

แกร๊ก ... กรี๊ก

เสียงเปิดประตูห้องของฟาริศาดังขึ้นเบา ๆ แต่ก็ทำให้แพรพายสะดุ้งเล็กน้อย เธองัวเงียขึ้นเมื่อเห็นร่างอวบของเพื่อนร่วมงานเข้ามาในห้องเธอจึงเอ่ยทักขึ้น

“ไปไหนมาแต่เช้าอ่าฟา”

“เออ ฟาตื่นไปดูหมอกด้านนอกมาค่ะ”

ฟาริศาตอบตะกุกตะกักตามน้ำไป ทั้งที่ตัวเองไม่ได้เข้ามานอนห้องนี้ตั้งแต่เมื่อคืน พูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อแต่งตัวใหม่ก่อนที่จะจับสังเกตเห็นร่องรอยตามตัว

เธอแต่งตัวด้วยเนื้อคอเต่ารัดพอดีตัวสีดำสนิทเพื่อพลางรูปร่าง กับกางเกงขายาวสีเข้ม ทั้งหมดดูไม่เข้ากับบรรยากาศวันท่องเที่ยวที่ควรจะสดส แต่เธอไม่มีทางเลือก ร่องรอยตามลำคอที่เขาทิ้งไว้ยังคงชัดเจนเกินกว่าจะเปิดเผย

“เก็บของเสร็จหรือยังฟา ป่านนี้พนักงานของเราลงไปหมดแล้วมั่ง”

“ค่ะ พี่แพรลงไปก่อนเลยก็ได้ค่ะ”

“จ้ะ ว่าแต่วันนี้ทำไมถึงใส่ชุดนี้เนี่ย”

“ออ เมื่อเช้าไปเดินเล่นมาเห็นอากาศมันหนาวนะคะ ไหน ๆ ก็เอามาแล้วก็เลยถือโอกาสใส่สักหน่อย เพราะอยู่ไทยคงไม่ได้ใส่”

“เหรอ? เออๆ งั้นพี่ไปก่อนนะ”

แพรพายมองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพยักหน้ารับรู้แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ก่อนจะลากกระเป๋าออกจากห้องไป

ฟาริศาสำรวจข้าวของว่าเก็บไปครบหมดแล้วจึงตามลงไปส