LOGINเสียงเพลงเปลี่ยนเป็นจังหวะช้า พิธีกรประกาศเชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าสู่ฟลอร์เต้นรำแต่บอกเลยว่า… งานนี้ไม่ใช่เต้นรำธรรมดา เพราะแฝดสี่ตะโกนขึ้นกลางฟลอร์ว่า “หนูอยากเต้นด้วย!!” พร้อมกระโดดตะกายพ่อแม่กันยกใหญ่ในวินาทีนั้น พลับและพลอยสบตากัน ก่อนจะหลุดขำเสียงดัง แล้วก็ช่วยกันจับมือลูกทั้งสี่คนขึ้นฟลอร์ไปด
บทที่45 ตอนพิเศษค่ำคืนหนึ่งในเดือนธันวาคม — กรุงเทพฯร้านอาหารหรูบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมภูผา ถูกเนรมิตให้กลายเป็นดินเนอร์หรูส่วนตัวของ “สองครอบครัวใหญ่” ใต้ท้องฟ้าสีมืดมิดปนแสงดาว พื้นไม้สีเข้มสะท้อนแสงไฟนวลที่ประดับประดารอบโต๊ะอาหารยาว ซึ่งเต็มไปด้วยอาหารที่ถูกคัดสรรมาอย่างดี ทั้งไทย ฝรั่ง ญี่ปุ่น แ
เสียงนาวาร้องอย่างตื่นเต้น แล้วรีบวิ่งไปหามุมประจำที่นั่งกับน้องๆพลอยและภูผาก็เดินมาพร้อมกัน “เมื่อคืนหลับกันสบายมั้ยคะ?” พลอยถามพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปมองเมฆที่ทำหน้าเหมือนคนไม่ได้นอนเต็มตา“สบายดีครับพลอย…” เมฆตอบ แต่โดนซันหันมาแซวทันที “พี่เมฆอ่ะเหรอ สบายจนหน้ายุ่งเลยครับเมื่อคืน”ทุกคนหัวเรา
“อ๊ะ...อื้มมมม”เสียงครางฮือของเมฆาดังออกมาจากลำคอด้วยความเคลิบเคลิ้ม ราวกับถูกเวทย์มนต์ ทั้งสองลิ้นตวัดกันไปมาอย่างร้อนแรง แล้วมือหนาของเมฆก็เริ่มลูบคลำผิวเนียนของเธอทั่วร่าง แล้วมือหนาก็ขยับมานวดเคล้นเนินอกขาวๆทั้งสองข้างสลับไปมาใบหน้าหล่อเหลาซุกคอขาวของเธอพร้อมดูดดึงทิ้งรอยจูบไปทั่ว ปากไล้เลียมา
บทที่44 อยากมีลูกอีกNCเสียงหัวเราะจากลานสวนค่อย ๆ ซาเมื่อเมฆเริ่มทำตัวอ้อนภรรยาหนักขึ้น เขาทั้งโอบทั้งหอมพลับซ้ายขวาไม่หยุด จนทุกคนต้องส่ายหน้า“พอเลยพี่เมฆ หอมเข้าไป เดี๋ยวก็หอบเมียกลับเข้าห้องแน่!” ซันแซวพร้อมยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม“เออ มันอุ้มไปแน่กูดูหลายรอบละ” ภูผาก็เสริมพลางหัวเราะเบา ๆ พลอยเองก็
อีกด้านหนึ่ง เมฆ ภูผา และซันกำลังยืนคุยกันอย่างเคร่งเครียด"ได้ข่าวว่า…เฮียเหวินตายแล้ว" ซันพูดเสียงต่ำ สายตานิ่งสนิทขณะยกกาแฟขึ้นจิบภูผาเลิกคิ้ว "จริงดิ?""อืม ได้ข่าวจากคนในฮ่องกง ส่งต่อกันมาทางคนของเรา เฮียเหวินหัวใจวาย กะทันหัน" ซันพยักหน้าเมฆยืนนิ่ง สายตาจ้องวิวกรุงเทพที่กำลังจะค่ำ "กงเหว่ยร
ลูกพลับตาโต หันมามอง “พูดอะไรของพี่เนี่ย!?”เมฆหัวเราะเบาๆ เอาคางไปเกยไหล่เมียเบาๆ แล้วกระซิบอย่างแผ่วเบา “ก็คิดถึงเมียไง... ขนาดโดนป้อนเหล้ายังเห็นหน้าเมียลอยมาเลย จะไม่ให้คิดถึงได้ยังไงล่ะครับ…”ลูกพลับลุกขึ้นย้ายตัวไปนอนอีกฝั่งของเตียง กระตุกผ้าห่มคลุมตัวแบบไม่ยอมสบตาแม้แต่นิดเดียวเมฆมองตาม แก้
เสียงพลอยเหนื่อยใจ “ยังเลย โทรก็ไม่รับ ว่าเดี๋ยวจะออกไปลากกลับเองแล้วนะ!”“ดีไปด้วยกันเลย!! เดี๋ยวหนูโทรถามพี่คิงส์ก่อนว่ามันอยู่คลับไหน…”ไม่ถึงยี่สิบนาที…หน้าคลับพลับ เดินลงจากรถ ใส่เดรสสั้นรองเท้าส้นเข็มแต่งตัวสวยแต่ตายังลุกวาวด้วยความโมโห! ส่วน พลอย เดินตามมาด้วยหน้าเครียด“เข้าไปเลยพลับ แม่มั
“พี่ร้อยเองใช่มั้ยเนี่ย” พลอยหัวเราะเบา ๆ“แค่ร้อยตอนลูกหลับ” ภูผาตอบพร้อมกอดเธอแน่นเบา ๆ จากด้านหลังอีกมุมหนึ่ง เมฆกับลูกพลับก็กำลังสอนนาวากับพายให้พับกระดาษเป็นรูปหัวใจ“เอาไว้ให้แม่ในวันเกิดไงลูก” เมฆพูด พร้อมช่วยพับมือเล็ก ๆ ของนาวาพายพูดเสียงใส “แล้ววันเกิดแม่เมื่อไหร่?”พลับหัวเราะ “อีกตั้งห
บทที่42 NCสิ้นเดือนเหมือนสวรรค์ของชาวแก๊งค์บรรยากาศของวันสิ้นเดือนบน “ตึกเมฆา” ในวันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ…แสงแดดยามสายลอดกระจกเข้ามาในห้องทำงานหรูของเมฆ สะท้อนผิวพื้นหินอ่อนจนระยิบระยับ เสียงหัวเราะของ “น้องนาวา” และ “น้องพาย” ลูกฝาแฝดของเมฆและพลับดังเจื้อยแจ้วในห้อง ทำเอาบรรยากาศที่เคยเย็นชาจากควา







