LOGIN"ยายเธอบอกแบบนั้น?" ผู้การสันต์แปลกใจเมื่อได้ยิน
"ทะ..ทำไมหรือจ๊ะ" ชมจันทร์หน้าเสีย ทำไมเขาดูไม่เชื่อล่ะ หรือว่ายายเธอโกหก
"ฉันจะส่งเธอเรียนจนจบ หรือจนกว่าเธอจะพอใจ แต่เธอไม่ต้องมาเป็นเมียฉัน ไม่ต้องตอบแทนอะไรทั้งนั้น"
"ผู้การหมายความว่ายังไงจ๊ะ"
"หมายความตามที่พูด"
"แล้วไหนยายบอกว่าผู้การอยากได้ชมมาเป็นเมียไงจ๊ะ" หรือยายเธอพูดเองเออเอง
"ฉันคิดว่ายายเธอคงเข้าใจอะไรผิด"
"..."
"วันนั้นตากับยายเธอมาขอพบฉัน ฉันก็ให้เข้ามาพบ ประเด็นแรกที่ยายเธอบอก อยากให้ฉันส่งเธอเรียนต่อ ฉันดูเกรดการเรียนของเธอแล้วมันดี ฉันก็อยากสนับสนุน"
"ประเด็นที่สอง ตากับยายเธอจะยกเธอให้เป็นเมียฉันเพื่อเป็นการตอบแทน ซึ่งฉันบอกปฏิเสธไปแล้วว่าไม่เป็นไร เพราะทุกคนฉันเพียงแค่ส่งเรียนแต่ไม่ได้เอาทำเมีย"
"แต่วันนั้นยายเธอไม่ยอมกลับบ้าน ฉันจึงต้องรับปากว่าจะเอาเธอทำเมีย ยายเธอถึงยอมกลับไป"
ชมจันทร์ได้ยินแบบนั้นตกใจมาก ทำไมยายเธอถึงทำแบบนี้นะ ทำให้เธอเข้าใจผิดว่าเขาชอบเธอ
น่าอายจริงๆ
"ยังไงเรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้วเธออย่าคิดมากเลย เพื่อความสบายใจของตากับยายเธอ เธอจะได้อยู่ที่นี่จนกว่าจะเรียนจบ เธออยากเรียนถึงระดับไหนฉันจะส่ง เรียนจบหางานให้ทำด้วย"
"ไม่เป็นไรดีกว่าจ้ะผู้การ งั้นชมขอกลับบ้านดีกว่าจ้ะ" หากเขาเพียงส่งเสียก็ทำเหมือนคนอื่นๆ เถอะ เธอไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่
"ไม่ได้!" ในเมื่อเขารับปากตากับยายของชมจันทร์มาแล้วว่าจะเอาเธอทำเมีย หากเขาปล่อยชมจันทร์กลับไปนั่นก็เท่ากับว่าเขาผิดคำพูด
"อยู่ที่นี่ให้ตากับยายเธอหายห่วง ตั้งใจเรียนให้จบ"
"แล้วหลังจากชมเรียนจบล่ะจ๊ะ"
"เธอก็ไปตามทางของเธอ หากอยากให้ช่วยเหลือก็บอกได้เสมอ ฉันยินดีช่วย"
ชมจันทร์คิดตาม ยอมรับว่ารู้สึกผิดหวังนิดหน่อยเพราะไม่ใช่จุดประสงค์ที่เธอมา
แต่อย่างที่ผู้การสันต์บอก เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ถอยหลังกลับก็ไม่ได้เพราะกลัวสองตายายผิดหวัง ไม่งั้นยายเธอก็ต้องไปเสนอเธอให้เป็นเมียใครอีกแน่
"ตกลงตามนี้ไหม" ถามอีกครั้งเมื่อเห็นคนตัวเล็กมีท่าทางลังเล หากชมจันทร์ไม่โอเคเขาจะทำยังไงดี
"ตกลงก็ได้จ้ะ"
"อืม" ชมจันทร์ว่าง่ายกว่าที่เขาคิดไว้เยอะ
"หกโมงเย็นเจอกันที่ห้องอาหาร" บอกจบเดินออกจากห้องน้ำ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ลูกน้องเขาเอาเสื้อผ้าขึ้นมาส่งชมจันทร์
เขายืนดูความเรียบร้อยอยู่พักนึงจึงเดินตามหลังลูกน้องออกไป
"สนุกจังเลยค่ะ อากรณ์สอนชมว่ายน้ำทุกวันได้ไหมคะ""ได้ครับ" เพราะผู้การสันต์บอกมาแล้วว่าให้เขาพาชมดาวว่ายน้ำทุกวันจนกว่าจะเป็นชมดาวเรียนว่ายน้ำราวหนึ่งชั่วโมงแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดไปทั่วทั้งบริเวณนี้"สนุกจังเลยค่ะอากรณ์""ขึ้นได้แล้วค่ะ" ผู้การสันต์พลิกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู หกโมงเย็นแล้ว ชมดาวต้องรีบขึ้นไปอาบน้ำเดี๋ยวจะถึงเวลาเข้านอน"ชมยังสนุกอยู่เลยค่ะแด๊ดดี้""ชมดาว"เด็กน้อยยู่หน้า คนสวยเซ็ง"พรุ่งนี้อาพามาว่ายน้ำอีกนะครับ ส่วนวันนี้พอแล้วนะ ว่ายนานเกินไปเสี่ยงไม่สบายครับ เผลอๆ อาจต้องไปโรงพยาบาลฉีดยา""ฉีดยาด้วยเหรอคะ!" ชมดาวตกใจกลัว"ใช่ครับ เวลาไม่สบายต้องโดนฉีดยา" "ไม่เอาค่ะ ชมดาวส่ายหัวรัวๆ" เธอไม่ชอบหมอ ไม่ชอบโรงพยาบาล ไม่ชอบโดนฉีดยามากๆ มันเจ็บ"งั้นขึ้นบ้านกันนะครับ ไปอาบน้ำเข้านอน""อากรณ์ไปส่งชมหน่อยสิคะ ชมเมื่อยค่ะ" เด็กน้อยออดอ้อน อยากให้อากรณ์อุ้มไปส่งด้วย"อาตัวเปียกครับขึ้นบ้านไม่ได้ ให้แด๊ดดี้อุ้มขึ้นไปนะครับ"ชมดาวยู่หน้า แต่ยอมพยักหน้าออกมาเด็กน้อยถูกคนเป็นพ่ออุ้มขึ้นจากสระน้ำ มิวายมองกลับหลังโบกมือให้อาของเธอกรณ์อมยิ้ม พลางโบกมือกลับ แล้วเด
@คฤหาสน์"อากรณ์ขา!!!" ชมดาวตะโกนเรียกคุณอาของเธอเมื่อกลับถึงบ้าน สองแขนอ้ากว้างให้อีกฝ่ายอุ้ม เธอคิดถึงอากรณ์ที่สุดในบรรดาอาๆ ทุกคน เพราะอากรณ์คือคนเดียวที่อยู่ติดบ้านไม่ได้ตามติดแด๊ดดี้กรณ์รีบนั่งยองๆ ลงด้านล่างรับหลานสาวขึ้นมาแนบอก ชมดาวก็หอมแก้มเขาทันทีกรณ์ชะงักไป มองหน้าเจ้านายตัวเองอัตโนมัติ เขารู้ว่าผู้การสันต์ต้องไม่โอเคแน่นอนเมื่อได้เห็นภาพแบบนี้"ต่อไปไม่หอมอานะคะคนดี" กรณ์รีบเตือนชมดาว เขาต้องไม่เพิกเฉยต่อสิ่งที่ผิด"ทำไมคะ" ชมดาวทำหน้าสงสัย เธอทำอะไรผิด เธอคิดถึงอามากนะ พอเจอหน้าก็อยากหอมเหมือนแด๊ดดี้กับหม่ามี้"มันไม่เหมาะค่ะรู้ไหม""ไม่เหมาะยังไงคะ" ชมดาวเอียงคอถามด้วยความสงสัย"เราเป็นผู้หญิง อาเป็นผู้ชายค่ะ""แล้วผู้หญิงกับผู้ชายหอมแก้มกันไม่ได้เหรอคะ""ไม่ได้ค่ะ" "งั้นชมก็หอมแก้มแด๊ดดี้ไม่ได้สิคะ" หันไปมองหน้าพ่อตัวเอง "เสียใจด้วยนะคะแด๊ดดี้ขา.. อากรณ์บอกผู้หญิงไม่ควรหอมแก้มผู้ชายค่ะ""เกี่ยวอะไรกับแด๊ดดี้คะ" ผู้การสันต์ทำหน้างง ไม่หอมไอ้กรณ์น่ะถูกแล้ว เพราะมันเป็นคนอื่น ส่วนเขาเป็นพ่อ"ก็แด๊ดดี้เป็นผู้ชายไงคะ อากรณ์บอกไม่ให้หอมค่ะ""อาหมายถึงผู้ชายคนอื่นค่ะ" กร
ชมจันทร์ฉีกยิ้มออกมา เขยิบเข้าไปกอดสามีกลับ จังหวะที่อีกฝ่ายลูบผมของเธอลงไปหาแผ่นหลังพาให้อบอุ่นใจตั้งแต่วันที่เราแต่งงานกันมา ไม่เคยมีเรื่องไหนกระทบจิตใจให้รู้สึกไม่ดีสักนิดกับการเป็นภรรยาของผู้การสันต์ เพราะนับวันเธอยิ่งรู้สึกว่าตัวเองมีค่าสำหรับเขามากเขาทำให้เธอดูโตขึ้น โตที่ไม่ใช่ทางด้านร่างกาย แต่มันคือสิ่งที่เขาขาดไม่ได้ในทุกวันเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตเขา"ขอบคุณที่ดีกับหม่ามี้ขนาดนี้นะคะ ขอบคุณที่รักหม่ามี้ สัญญาว่าจะไม่ทำให้แด๊ดดี้ผิดหวังที่ปักธงเลือกหม่ามี้มาเป็นเมียค่ะ""ไม่เคยผิดหวังอยู่แล้ว" เพราะไม่เคยคาดหวังว่าชมจันทร์ต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ เขารักที่เธอเป็นเธอ "เฮ้อออออ...ลาบแซ่บของหนู" เด็กหญิงชมดาวทำหน้าบูดบึ้ง เธอหิวจนไส้จะกิ่วอยู่แล้ว พ่อกับแม่ยังต้องมาสวีทกันอีกชมจันทร์ผละออกจากอกของสามี มองหน้าเขายิ้มๆ"หม่ามี้รีบไปบอกแม่ครัวทำอาหารให้ลูกก่อนนะคะ แด๊ดดี้จะรับจากที่นี่เลยไหมคะ หรือจะกลับไปกินที่บ้าน" เพราะผู้การสันต์ดูแลตัวเองดี รวมทั้งเรื่องอาหารการกิน แม่บ้านที่นั่นจะยั้งมือในเรื่องการปรุงอยู่พอสมควรส่วนเธอ บางมื้อก็ทานที่นี่ ของโปรดเธอคือเมนูอีสานนี่"กินที่นี่ก
@ลาบแซ่บผู้การสันต์"หม่ามี้ขาาาาา!!!" เด็กตัวเล็กเรียกคนเป็นแม่เสียงดังเมื่อเจอหน้า สองแขนอ้าออกให้อีกฝ่ายอุ้มชมจันทร์ยิ้มกว้างรับลูกสาวมาแนบอก หอมแก้มซ้ายขวาให้ชื่นใจ ลูกสาวเธอน่ารักมาก ชมดาวไม่ต่างจากตุ๊กตามีชีวิต ใบหน้าจิ้มลิ้ม ดวงตากลมโต ขนตาแพงอนยาวไม่ต่างจากเธอเมื่อตอนเป็นเด็กแต่ในรูปเธอมอมแมมกว่ามาก เสื้อผ้าสวยๆ ก็ไม่มีใส่อย่างเช่นลูกสาวในตอนนี้"คิดถึงหม่ามี้ที่สุดในโลกค่ะ" "หม่ามี้ก็คิดถึงหนูค่ะ หิวไหมคะลูก""หิ๊วหิวค่ะ หิวที่สุดในโลกเลยค่ะ" เอามือลูบพุงน้อยๆ ของตัวเอง ทุกครั้งหลังเลิกเรียนเธอจะได้มาที่นี่เกือบทุกวัน แม่ก็จะให้เชฟทำอาหารให้กิน"หิวอะไรดีคะวันนี้""หิวผู้ชายค่ะอุ๊ย!" ชมดาวเอามือปิดปากตัวเองแล้วหัวเราะคิกคักออกมา ชมจันทร์หลุดขำ ลูกสาวเธอในแต่ละวันไม่รู้ไปเอาที่ไหนมาพูด มองไปยังใบหน้าของสามีอย่างขอความเห็น ทว่าฝ่ายนั้นกลับไม่ขำอย่างเธอ ชมจันทร์ค่อยๆ คลายยิ้มลง"หนูแค่ล้อเล่นใช่ไหมคะชมดาว" ชมจันทร์ถามลูกสาว เพราะไม่อยากให้สามีกังวล ผู้การสันต์หวงชมดาวมาก เขาหวงเธอเท่าไหร่ พอมีลูกคูณไปอีกร้อยเท่าพันเท่า"พูดเล่นค่าาาา" เด็กน้อยทำท่าดี๊ด๊าออกมาชมจันทร์ฉีก
@หนึ่งเดือนต่อมา"แด๊ดดี้ขาาาา!" เด็กหญิงตัวน้อยวิ่งสะพายกระเป๋าออกมาจากโรงเรียนหาคนเป็นพ่อ ในแต่ละวันเธอต้องลุ้นว่าใครมาจะมารับหลังเลิกเรียนบางวันก็แด๊ดดี้ บางวันก็หม่ามี้ แต่ไม่ว่าใครมารับเธอก็ดีใจทั้งนั้นผู้การสันต์นั่งยองๆ ลงด้านล่าง อุ้มเด็กตัวเล็กวัยเตรียมอนุบาลขึ้นแนบอก หอมแก้มซ้ายขวาจมจมูกจะจมหายลงไปในแก้มนุ่มอยู่แล้ว"คิดถึงแด๊ดดี้ที่สุดเลยค่ะ" สองแขนป้อมๆ โอบกอดคอ เอียงใบหน้าซบไหล่ของคนเป็นพ่ออ้อนๆ"แด๊ดดี้ก็คิดถึงหนูค่ะ""งั้นให้ชมลาออกไปนอนอยู่บ้านดีไหมคะ"ผู้การสันต์หลุดขำออกมา หอมลงบนแก้มนุ่มแรงๆ อีกครั้งเพราะมันเขี้ยวแต่ละวันกว่าจะมาเรียนได้ ชักแม่น้ำทั้งห้ามาพูด ปวดหัว ปวดท้อง ตัวร้อน แต่ในที่สุดก็โดนคนเป็นแม่จับอาบน้ำแต่งตัวมาโรงเรียนจนได้ ส่วนชมจันทร์ก็ไปดูแลกิจการร้านอาหารต่อ บอกอยู่บ้านเฉยๆ ผัวจะหาเลี้ยงเองก็ไม่ยอม ความรู้ที่เรียนมาต้องได้ใช้"ลาออกไม่ได้ค่ะ แด๊ดดี้จ่ายค่าเทอมหนูแพงมากนะคะ""แพงเท่าไหร่คะ""หลักแสนเลยค่ะ"ชมดาวทำหน้าครุ่นคิด หลักแสนคืออะไร "แปลว่ากี่บาทคะ"ผู้การสันต์ล้วงธนบัตรสีเทาออกมาจากกระเป๋าแบรนด์ดังใบหนึ่งให้ลูกสาวดู"หลักแสนเท่านี้เองเ
"แด๊ดดี้ขา.." ชมจันทร์มองหน้าสามียั่วๆ สามีเธอทำหน้ามาแบบนี้กำลังลุ่มหลงเธออยู่ใช่ไหม ติดกับดักความสวยในวัยยี่สิบสองปีของเธอแล้วสิ"หม่ามี้น่าเอาสุดๆ เลยรู้ตัวไหมคะ""แด๊ดดี้ก็น่ากินสุดๆ ค่ะ"จบประโยคคนทั้งคู่โน้มใบหน้าเข้าหากันอัตโนมัติราวกับแม่เหล็กดึงดูด แต่ความสูงของชมจันทร์ทำให้ผู้การสันต์ต้องอุ้มอีกฝ่ายลอยขึ้นเหนือพื้นถึงจูบได้ถนัดชมจันทร์รุกจูบกลับทันที ปล่อยให้สามีประคองเธอเหนือท่อนเอ็น ถึงแม้จะจุกมากขนาดไหนแต่เธอก็สู้อยู่แล้ว"อื้อแด๊ดดี้.." ชมจันทร์ผละจูบออกเมื่อจูบเขาจนตัวเองหายใจหายคอแทบไม่ทัน ใบหน้าสวยบิดเบ้เพราะซ่านสยิวมาก"เสียวไหมคะคนสวย" ผู้การสันต์ถามน้ำเสียงแหบพร่า มองใบหน้าของเมียไม่วางตัวขาวๆ เนียนๆ แต่พอโดนรังแกกลับกลายเป็นสีชมพูแก้มสาวก็เนียนเปล่งปลั่ง ริมฝีปากหวานชุ่มฉ่ำดังผลเชอร์รี่"เสียวค่ะแด๊ดดี้ แด๊ดดี้เอามันมากเลยค่ะ กระแทกหม่ามี้แรงๆ เลยค่ะแด๊ดดี้ขา.."ผู้การหนุ่มชอบใจมาก ทั้งน้ำเสียงและสีหน้าอ้อนเอ็นสุดๆมันคืออาวุธร้ายประจำกายของชมจันทร์!ได้ยินบ่อยเข้าแทบแตกอีกเหมือนกัน ในที่สุดเขาก็ต้านทานความออดอ้อนนี้ไม่ไหว"อ๊าาาา ใกล้เสร็จยังคะคนสวย" ถามพร้อมข
ชมจันทร์พยักหน้ารับก่อนจะเดินตามหลังคุณหรั่งเข้าไป เป็นร้านเสื้อผ้าวัยรุ่นออกแนวน่ารักๆ คุณหรั่งตาถึงจริงๆ แค่ดูด้วยตาเธอยังชอบ"เดี๋ยวผมนั่งรอตรงนี้ครับ เชิญคุณชมเลือกตามสบาย" "จ้ะ" ชมจันทร์พยักหน้าแล้วเดินกวาดสายตาดู เธอมองไปที่ชุดนอนก่อน เธอเลือกแบบมิดชิดและค่อนข้างสุภาพ กางเกงขายาวเสื้อแขนยาว
@เช้าวันต่อมาหรั่งมีนัดกับคนของผู้การเวลาสิบโมงเช้าจึงมารอที่บ้านใหญ่ ช่วงเช้าผู้การสันต์โทรไปบอกให้เขาพาคุณชมจันทร์ไปซื้อเสื้อผ้าที่ห้าง ระหว่างรอคนตัวเล็กแต่งตัวจึงนั่งคุยกับนายไปพลางๆวันนี้เจ้านายเขาไม่ได้ไปทำงาน ปกติผู้การสันต์ชอบอยู่ติดบ้าน ตอนเย็นถึงจะมีเพื่อนโทรตามไปสังสรรค์ตามประสาคนมีหน
ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูทำให้คนที่นั่งทำงานส่งอาจารย์อยู่หันไปมอง ชมจันทร์ลุกเดินไปแง้มประตูเปิดออก ก็เจอกับร่างสูงใหญ่มองมา"นอนหรือยัง?"ชมจันทร์ส่ายหัวมองหน้า "ยังจ้ะ""ขอเข้าไปหน่อย" หญิงสาวครุ่นคิดอยู่พักนึงจึงพยักหน้า อ้าประตูเปิดกว้างแล้วไปหลบทางด้านหลังประตู ให้ร่างสูงใหญ่เดินก้าวเข
ผู้การสันต์นั่งมองข้อความเข้าในมือถือรัวๆ สักพักเริ่มเงียบ เดาว่าชมจันทร์คงเลิกซื้อของแล้ว อีกไม่นานคงกลับมานั่งบวกลบคูณหารด้วยสายตาคร่าวๆ เริ่มจากยอดหลักหมื่นจนหยุดอยู่ที่หลักแสนบาท แล้วก็ไม่ใช่แค่แสนต้นๆแต่มันคือแสนปลายๆ!วันเดียวชมจันทร์รูดซื้อของไปถึงเจ็ดแสนบาท อีกเพียงสามแสนเท่านั้นจะครบวงเ







