MasukShare
2 อย่าพยายาม
Tanggal publikasi:
2025-12-31 15:10:39หลังจากที่คามิลสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็มาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงที่เธอนั่งอยู่ ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
"การแต่งงานในครั้งนี้เธอก็รู้ดีว่าฉันไม่ได้เต็มใจเลยสักนิด" แต่ก่อนเขาจะพูดแทนตัวเองว่าพี่ แต่พอหลังจากที่เขารู้ว่าต้องแต่งงานกับเธอ เขาก็เปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวเองว่าฉัน "ค่ะ" "เราแต่งงานกันโดยไม่ได้รักกัน และฉันก็จะไม่มีวันรักเธอ" "..." เธอรู้สึกจุกในอกที่เขาพูดย้ำออกมาตรงๆ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ได้ชอบเธอ แต่ก็รู้สึกจุกอยู่ดีเมื่อเขาพูดออกมาตรงๆแบบนั้น "ฉันมีคนที่ฉันชอบอยู่แล้ว และคนๆนั้นคือผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในใจของฉันมาโดยตลอด และอยู่ในใจฉันมาหลายปีแล้วด้วย" เขาเริ่มรู้ตัวว่าชอบแบมตั้งแต่เรียนอยู่ปีสาม รวมเวลาก็หกปีมาแล้ว แต่ก็ไม่กล้าบอกเพราะกลัวว่าแบมจะพูดว่าคิดกับเขาแค่เพื่อน ดังนั้นเขาจึงเก็บความรู้สึกนั้นไว้มาโดยตลอด "..." พอเขาบอกออกมาแบบนั้นเธอก็รู้สึกหน่วงในอกกว่าเมื่อครู่ที่เขาบอกว่าจะไม่มีวันรักเธอเสียอีก เขามีคนในใจอยู่แล้วอย่างนั้นเหรอ เธอก็เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว "ฉันจะฝืนอยู่กับเธอไปจนครบหนึ่งปี พอหลังจากนั้นฉันก็จะหย่ากับเธอ" "..." "พอถึงเวลาเธอจะต้องหย่าให้ฉันด้วย อย่าทำยึกยักไม่ยอมหย่าอีก" "ค่ะ" เธอรับคำด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว ภายในใจรู้สึกกล้ำกลืน แต่ก็เอาเถอะ ถือว่าก็ยังดีที่ได้อยู่กับคนที่ตัวเองชอบมานานแล้ว ถึงจะแค่ปีเดียวก็ไม่ได้น้อยเลย "ในระหว่างนี้เธอไม่ต้องออกไปทำงานที่ไหนหรอก อยู่บ้านทำแต่งานบ้านไป เพราะฉันจะไม่จ้างแม่บ้าน" "ค่ะ" เมื่อพูดกับเธอจบ คามิลก็ขยับตัวขึ้นไปบนเตียงและทิ้งตัวนอนลง เขาหยิบหมอนข้างมาวางไว้ตรงกลางเพื่อแบ่งเขต ก่อนจะตะแคงหันหน้าออกนอกเตียง ซิลเวียที่เห็นจึงคิดในใจว่าเขาคงจะรังเกียจเธอมากแหละถึงขนาดเอาหมอนข้างมาคั่นกลาง ทั้งที่จริงๆแล้วเธอก็ไม่ได้จะไปถูกเนื้อต้องตัวเขาหรอก ร่างเล็กผละสายตาออกจากร่างสูงแล้วล้มตัวนอนตะแคงหันหน้าออกนอกเตียงด้วยเช่นกัน ก่อนที่ไม่นานทั้งสองจะหลับไหลไปด้วยกัน วันต่อมา คามิลที่อยู่ในชุดสูทหรูดูดีเปิดประตูออกจากห้องนอนมา ในขณะที่เธอเดินออกมาจากห้องครัวพอดี ซิลเวียที่เห็นก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้มอ่อนโยนทำใจดีสู้เสือแล้วเอ่ยถามออกไป "พี่คามิลจะออกไปทำงานแล้วเหรอคะ" เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เพราะไม่มั่นใจว่าเขาจะตอบเธอหรือเปล่า "อืม" เขาตอบรับในลำคอด้วยสีหน้าเอือมระอา ก่อนจะเบือนหน้าหนีจากเจ้าของใบหน้าใสแล้วก้าวขาเดินออกไป "ซิลทำอาหารไว้ให้พี่แล้ว พี่กินก่อนสิคะ" เสียงหวานเอ่ยออกไป พลางมีสีหน้าลุ้นว่าเขาจะพูดกับเธอหรือเปล่า "ไม่กิน" ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "งั้นพี่จะกินกาแฟก่อนไหมคะ เดี๋ยวซิลไปทำมาให้ค่ะ" "ฉันจะไม่กินของที่เธอทำ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ฉันก็ไม่กินทั้งนั้น" "แล้วพี่คามิลไม่หิวเหรอคะ" "แค่ฉันเห็นหน้าเธอฉันก็กินไม่ลง" "..." เธอเม้มปากก้มหน้าอย่างยอมรับกับสิ่งที่เป็น "ฉันจะไม่กินอะไรจากคนที่ฉันเกลียด" ก่อนที่เขาจะเอ่ยไปถึงผู้หญิงที่เขาชอบ "แบมจะทำกาแฟให้ฉันกินทุกวัน ดังนั้นฉันจะกินกาแฟที่แบมทำให้เท่านั้น" "คนที่ชื่อแบมคือคนที่พี่ชอบเหรอคะ" "ใช่" เขาตอบแล้วหันมาจ้องหน้าเธอและพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา พลางนัยน์ตาคมมีแต่ความชิงชังเธอ "และเธอคือคนที่ฉันเกลียดมากที่สุด" อึก! ซิลเวียถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หลังจากที่ได้ยินเขาบอกว่าเกลียดเธอและได้เห็นท่าทีของเขาว่าเกลียดเธอมากแค่ไหน "เธออย่าพยายามทำอะไรเพื่อฉันเลยนะ เพราะต่อให้เธอทำทั้งชีวิตของเธอ ฉันก็ไม่มีวันคิดว่าเธอคือเมียฉัน" "ซิลไม่ได้คิดแบบนั้นค่ะ แต่ซิลรู้สึกมีความสุขที่ได้ทำอะไรให้พี่" "แต่ฉันไม่มีความสุขที่ต้องมาใช้ชีวิตอยู่กับเธอ" พูดจบ ชายหนุ่มก็เดินออกจากบ้านไป ปล่อยให้ซิลเวียมองตามแผ่นหลังกว้างด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ พลางคิดในใจว่า แต่ก็เอาเถอะ ภายในหนึ่งปีก่อนที่เขาจะหย่ากับเธอ เธอจะพยายามทำดีให้เขาเห็น เผื่อว่าสักวันหนึ่งเขาอาจจะเห็นความตั้งใจของเธอก็ได้ ถ้าเกิดว่าเธอทำเต็มที่แล้วแต่เขายังไม่เห็นค่า เธอก็จะยอมแพ้และหย่าให้เขา หรือบางทีอยู่ไม่ถึงปีเธออาจจะหย่าให้เขาก็ได้ เพื่อให้เขาได้ไปใช้ชีวิตกับคนที่เขาชอบ ด้านคามิลกับแบม "มิลจะกินกาแฟเลยไหม เดี๋ยวแบมจะไปทำมาให้" แบมเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของเขาแล้วเอ่ยถามออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างเช่นตลอดหนึ่งปีที่เธอมาเป็นเลขาของเขา หลังจากที่เธอเรียนจบ เธอก็ไปสมัครเข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง เธอทำงานอยู่ที่นั่นสองปีก็ลาออกเพราะมีปัญหากับคนในบริษัท พอคามิลรู้ว่าเธอลาออกจากงาน เขาก็ชวนเธอมาเป็นเลขาของเขา ซึ่งตอนนั้นเขาก็มีเลขาอยู่แล้ว แต่ด้วยความที่เขาอยากให้แบมมาอยู่ใกล้เขา เขาก็เลยจ้างเลขาให้ลาออกด้วยเงินจำนวนมากพอสมควร "แบมไปทำมาเถอะ มิลอยากกินกาแฟตั้งแต่อยู่ที่บ้านแล้วล่ะ แต่มิลไม่ยอมกิน เพราะจะมากินกาแฟฝีมือของแบม" เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจที่ได้เห็นหน้าและได้ยินเสียงของหญิงสาวที่เขาชอบมาหลายปีแล้ว "มิลน่าจะติดรสชาติฝีมือการทำกาแฟของแบมแล้วนะเนี่ย" เธอเอ่ยออกไปด้วยท่าทีหยอกเย้า "คงจะอย่างนั้นแหละ เพราะตั้งแต่ที่มิลได้กินกาแฟของแบม มิลก็ไม่อยากกินกาแฟที่ไหนอีกเลย" "แหม...ใช้คำพูดอย่างกับคนจีบสาวแน่ะ" "แล้วจีบได้ไหมล่ะ" มุมปากหยักโค้งขึ้นเล็กน้อยด้วยความเจ้าเล่ห์ "เป็นเพื่อนกันห้ามจีบ" "ถ้าไม่ให้จีบ งั้นเรามาเป็นแฟนกันเลยไหม" เขาพูดแบบทีเล่นทีจริง ถ้าได้เป็นแฟนกันก็ดี "บ้าเหรอมิล มิลแต่งงานมีครอบครัวแล้วนะ จะมาพูดกับผู้หญิงอื่นแบบนี้ได้ยังไง" "แบมก็รู้นี่ว่ามิลจำเป็นต้องแต่งงานเพราะถูกแม่บังคับ" "ใช่แบมรู้ แต่ตอนนี้มิลไม่ได้โสดแล้วนะ" "อีกหนึ่งปีมิลก็จะกลับมาโสดเหมือนเดิมแล้วละ" "ทำไมล่ะมิล" "มิลจะหย่ากับเขา แล้วจะเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงที่มิลชอบมานานแล้ว" "มิลมีผู้หญิงที่ชอบแล้วงั้นเหรอ ใครน่ะ" ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและสีหน้าจริงจัง "มิลชอบแบมมานานแล้ว" "ฮะ! มิลชอบแบมเหรอ" เธออุทานออกมาอย่างลืมตัวด้วยความดีใจเมื่อรู้ว่าเขาชอบเธอ เพราะเธอก็ชอบเขาและอยากได้เขามานานแล้วเหมือนกัน "ใช่ มิลชอบแบม และชอบมานานแล้วด้วย" "มิลมีเมียแล้วนะ มิลจะมาบอกว่าชอบแบมแบบนี้ไม่ได้" "มิลไม่เคยคิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียของมิลเลย" พูดจบ เขาก็ลุกออกจากเก้าอี้แล้วก้าวออกมายืนอยู่ตรงหน้าเธอและเอ่ยออกไป "เราจะคบกันเป็นแฟนได้ไหมแบม" แววตาขอร้อง "คือ...แบม เอ่อ" "มิลชอบแบมจริงๆนะ แบมมาเป็นแฟนของมิลได้ไหม มิลสัญญาว่าจะดูแลแบมเป็นอย่างดีเลย" "เอางั้นก็ได้ แบมจะคบมิลเป็นแฟน" ก่อนที่เรียวปากหนาจะคลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจที่เธอตกลงเป็นแฟนกับเขา "งั้นแบมก็ออกไปทำงานต่อเถอะ พอเลิกงานมิลจะไปส่งแบมที่คอนโด" "ถ้าอย่างนั้นแบมจะออกไปชงกาแฟมาให้มิลก่อนนะ แล้วค่อยทำงาน" บอกจบ เธอก็ออกจากห้องไป ก่อนที่คามิลจะระบายยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกครึ้มอกครึ้มใจ พลางคิดในใจว่าถ้ารู้ว่าแบมจะยอมเป็นแฟนเขาง่ายดายขนาดนี้ เขาน่าจะบอกความในใจของตัวเองไปตั้งนานแล้ว ไม่น่ารอเวลามาตั้งห้าหกปีให้เสียเวลาเลย
Bab terbaru
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 30 ไม่เคยทำให้เสียใจ (จบ)
สองเดือนต่อมาสองเดือนที่ผ่านมานี้ ส่วนมากคามิลจะเป็นคนเลี้ยงลูกเอง ซิลเวียได้เลี้ยงลูกบ้างเฉพาะตอนกลางวันเท่านั้น ส่วนกลางคืนคามิลจะเป็นคนเลี้ยงเอง กลางคืนเขาจะลุกขึ้นเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูก เวลาลูกร้องเขาก็ลุกขึ้นป้อนนมให้ลูก เพราะเขาอยากให้เมียได้นอนสบายในตอนกลางคืน ดังนั้นเขาจึงให้คนเป็นแม่ของลูกปั๊มนมเอาไว้แล้วแช่ในช่องฟรีซ พอลูกจะกินเขาจึงเอาออกมาอุ่นและจัดการใส่ขวดป้อนให้ลูกกินเขาไม่รู้สึกว่าเหน็ดเหนื่อยเลยที่ต้องลุกขึ้นมาดูลูกตอนดึกๆเมื่อได้ยินเสียงลูกร้อง เขากลับชื่นใจและภูมิใจด้วยซ้ำที่ได้ดูแลลูก ภายในใจของเขาคิดว่าอยากให้เมียและลูกได้อยู่อย่างสบายและมีความสุขที่สุด ดังนั้นเขาจึงทุ่มเทแรงกายและแรงใจทั้งหมดที่มี เพื่อคนที่เขารักมากทั้งสองคน"แผลหายหรือยัง" คามิลเอ่ยถามยังร่างสวยที่นอนอยู่บนเตียง หลังจากที่ทำให้ลูกหลับและอุ้มลงไปวางในเตียงเด็กแล้ว"หายตั้งแต่เดือนก่อนแล้วค่ะ" เรียวปากสวยตอบออกไปด้วยรอยยิ้มหวาน"พี่มัวแต่เห่อลูกจนลืมนึกถึงเรื่องนั้นไปเลย" เป็นเวลาสามเดือนแล้วที่เขากับเธอไม่ได้มีอะไรกัน เพราะมัวแต่เพลิดเพลินกับการเลี้ยงลูก"ซิลก็ลืมคิดถึงเรื่องนั้นเหมือนกันค่ะ""ง
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 29 เมื่อได้เห็นหน้าลูกและได้ยินเสียงของลูก
ลานจอดรถห้างสรรพสินค้าวันนี้คามิลพาซิลเวียมาซื้อของใช้เด็กอ่อนกัน เพราะยังเหลือเวลาอีกเดือนเดียวซิลเวียก็ถึงกำหนดคลอดแล้วเมื่อทั้งสองได้ของครบทุกอย่างแล้ว จากนั้นก็พากันออกมาจากห้างสรรพสินค้าไปขึ้นรถที่จอดอยู่ในลานจอดขนาดใหญ่ในขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล จู่ๆก็มีหญิงสติไม่ดีคนหนึ่งในมือถือมีด เดินปรี่มาหาซิลเวียในระยะประชิด คามิลที่หันไปเห็นเข้าพอดีจึงรีบเอาตัวเองเข้าไปบังอย่างรวดเร็วด้วยสัญชาตญาณว่าต้องปกป้องคนรัก และไม่ให้ใครมาทำร้ายเด็ดขาด ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตของเขา เขาก็ยอมหมับ!มือหนาจับข้อมือของหญิงสติไม่ดีเอาไว้แน่นแล้วบิดข้อมือเธอจนมีดที่เธอถืออยู่หล่นลงไปบนพื้น จากนั้นเขาก็ก้มหยิบมีดและโยนออกไปให้ไกลตัวเคร้ง!แบมเงยหน้าขึ้นไปมองยังเจ้าของใบหน้าหล่อที่เป็นเพื่อนสมัยเรียนก็เรียกชื่อเขาออกไป"มิล...""ฮะ?!" คามิลถึงกับงงว่าหญิงสติไม่ดีที่ยืนอยู่ตรงหน้ารู้จักเขาได้ยังไง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะจับมือของซิลเวียพาไปขึ้นรถทันที ทว่า"มิล...นี่แบมเอง" เมื่อได้ยินอย่างนั้น คามิลกับซิลเวียก็ถึงกับชะงักแล้วหันกลับมามองหญิงสติไม่ดีอย่างพิจารณา จึงได้รู้ว่าผู้ห
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 28 ใส่ใจรายละเอียด
แปดเดือนต่อมาเมื่อเดือนก่อนคามิลพาซิลเวียไปจดทะเบียนสมรสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้อายุครรภ์ของซิลเวียก็เข้าสู่เดือนที่แปดแล้ว หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้คนเป็นพ่อของลูกดูแลคนเป็นแม่ของลูกไม่ห่าง เขาพาเธอไปรับประทานอาหารในภัตตาคารหรูบ่อยๆ เวลาเดินไปเที่ยวไหนเขาจะไม่ห่างจากเธอเลย เขาจะจับมือเธอไว้อยู่อย่างนั้น หรือบางทีก็เดินโอบไหล่เธอดูนั่นดูนี่ไปตอนนี้ความทรงจำของคามิลกลับมาบ้างแล้ว เขาจำพ่อแม่ของตัวเองได้ ส่วนเรื่องอื่นๆก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้วิตกกังวลอะไร เพราะเขามั่นใจว่าอีกไม่กี่เดือนความทรงจำของเขาจะกลับมาเต็มร้อยเหมือนเดิม และเมื่อถึงวันนั้นเขาก็จะกลับไปทำงาน หลังจากที่ไม่ได้เข้าไปทำเกือบปีแล้ว แต่ช่วงนี้เขาอยากใช้เวลาอยู่กับเมียก่อน อยู่กับเธอให้หายคิดถึงหลังจากที่ต้องห่างเหินเธอมานาน"เล็บเท้าของซิลยาวแล้ว เดี๋ยวพี่ตัดให้นะ" คนที่ใส่ใจรายละเอียดทุกอย่างของภรรยา เมื่อมองไปเห็นว่าเล็บเท้าของเธอเริ่มยาวออกมาแล้วจึงพูดออกไปทันที"ให้ยาวกว่านี้ก่อนก็ได้ค่ะแล้วค่อยตัด""พี่ว่าตัดเลยดีกว่านะ ถ้าปล่อยให้ยาวกว่านี้เดี๋ยวเกิดมันหักขึ้นมา มันจะทำให้ซิลเจ็บได้นะ""งั้นก็แล้วแต่
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 27 เริ่มต้นใหม่ NC20+
บ้านคามิลและซิลเวีย หนึ่งอาทิตย์ต่อมาตอนนี้คามิลกับซิลเวียได้กลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิมแล้ว แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือในระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ คามิลจะเป็นคนเข้าครัวทำอาหารให้ซิลเวียทาน เขาจ้างแม่บ้านสองคนเพื่อไว้ทำงานบ้าน เขาไม่ให้ซิลเวียหยิบจับอะไรเลย แม้กระทั่ง"เดี๋ยวพี่เป่าผมให้นะ" คามิลบอกกับคนรักที่นั่งอยู่หน้ากระจก ซึ่งตอนนี้เธอกำลังใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมอยู่"ซิลเป่าเองก็ได้ค่ะ""ซิลนั่งเฉยๆเถอะ เดี๋ยวพี่เป่าให้นะ" ว่าจบ คามิลก็หยิบไดร์เป่าผมในลิ้นชักออกมาเสียบปลั๊ก จากนั้นจึงเลื่อนสวิทช์ไปที่ลมอุ่น ก่อนที่เขาจะมายืนอยูข้างหลังของเธอแล้วเป่าผมให้เธอ"ความร้อนประมาณนี้ได้ไหมซิล""อุ่นกำลังดีเลยค่ะ" เสียงหวานตอบ พลางสายตามองไปยังกระจกที่อยู่ตรงหน้าจึงได้เห็นว่าคนตัวสูงจับผมของเธอด้วยความแผ่วเบา ทั้งที่เขาเป็นผู้ชายแต่มือเขานุ่มมากเวลาจับผมของเธอ"เจ็บไหม""ไม่เจ็บค่ะ มือของพี่คามิลนุ่มมากเลยค่ะ""มือพี่นุ่ม แต่อย่างอื่นไม่นุ่มนะ" เรียวปากหยักสวยเอ่ยพลางใบหน้าหล่อผุดยิ้มเจ้าเล่ห์"อะไรเหรอคะที่บอกว่าไม่นุ่ม" เธอระบายยิ้มถามอย่างรู้ทัน เธอรู้ว่าที่เขาพูดนั้นหมายถึงอะ
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 26 ให้อภัยกันตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
โรงพยาบาลในขณะที่นิพนธ์กับอัญชลีนั่งมองลูกชายของตัวเองที่หลับไปเป็นเดือนแล้วด้วยสีหน้าเศร้าหมอง อยู่ๆนิ้วเรียวยาวของคามิลก็เริ่มขยับ หลังจากที่ไม่ขยับมาเป็นเดือนแล้วตั้งแต่นอนรักษาตัวอยู่ที่นี่ สองสามีภรรยาที่เห็นอย่างนั้นก็ดีใจเป็นอย่างมาก จึงลุกจากโซฟาแล้วพากันไปยืนข้างเตียงที่ร่างสูงของลูกชายนอนอยู่ ก่อนที่อัญชลีจะเอ่ยเรียกชื่อลูกชายออกไป"คามิล..."คามิลที่รู้สึกเหมือนมีเสียงใครเรียกชื่อตัวเองอยู่ก็ขยับเปลือกตา แต่ก็ลืมไม่ขึ้นเพราะรู้สึกว่าหนักหนังตามาก"คามิล...ลูกได้ยินแม่ไหม" อัญชลีเอ่ยออกไปพร้อมจับแขนของลูกชายแล้วบีบเบาๆ ก่อนที่เสียงของคนที่หลับไม่ได้สติไปเป็นเดือนแล้วจะเปล่งเสียงชื่อของใครคนหนึ่งที่ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตใต้สำนึกของเขาตลอดเวลา"ซิลเวีย..." เมื่อคนเป็นพ่อและแม่ได้ยินเสียงของลูกชายต่างก็พากันรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เมื่อคิดว่าในที่สุดลูกของตัวเองก็ฟื้นขึ้นมาเสียที หลังจากที่พวกเขาต้องรออย่างทุกข์ทรมานใจมาแรมเดือนเพื่อให้เขาฟื้นขึ้นมาดวงตาคมค่อยๆเบิกกว้าง พร้อมกระพริบตาถี่เพื่อปรับสมดุลของสายตาเพื่อรับกับแสงไฟที่สว่างจ้าในห้อง ก่อนจะเห็นร่างของชายหญิงวัยกลางคนที่ย
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 25 อยู่ในจิตใต้สำนึกตลอดมา
บ้านซิลเวีย วันต่อมาวันนี้คามิลตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพราะเขาตื่นเต้นที่จะได้มาหาซิลเวีย เมื่อวานวันเดียวที่เขาไม่ได้มาหาเธอ เขาก็รู้สึกทุรนทุรายจะเป็นบ้าเสียให้ได้ กลางคืนนอนไม่หลับเพราะมัวแต่ตื่นเต้นเมื่อนึกว่าวันนี้จะได้เจอเธอติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!คามิลกดกริ่งหน้าบ้านหลายครั้งติดต่อกัน แต่กดเท่าไหร่ประตูรั้วก็ไม่ขยับ ดังนั้นเขาจึงปีนรั้วเข้าไปดู จึงเห็นว่าประตูถูกล็อกไว้ เขานึกสงสัยว่าเธอออกไปไหนแต่เช้า จะออกไปทำงานก็ไม่ใช่ เพราะตอนที่เขามาอยู่กับเธอ เธอบอกเขาว่าเธอลาออกจากงานแล้ว คามิลครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดโทรออกหาเธอ'ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก'เขากดโทรหาเธอซ้ำๆแต่ก็โทรไม่ติด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงรู้สึกใจคอไม่ค่อยดีขึ้นมา พลางคิดในใจว่า หรือเธออาจจะหนีเขาไปแล้ว แต่เขาก็ยังปลอบใจตัวเองว่าเธอคงไม่หนีไปไหนหรอก เธออาจจะไปทำธุระใกล้ๆแถวนี้ก็ได้ เมื่อคิดได้อย่างนั้น คามิลก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับออกไปหนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่คามิลมาหาซิลเวียที่บ้าน เพราะในใจเขายังหวังว่าอาจจะมีสักวันหนึ่งที่เขามาถึงแล้วเห็นเธอ
เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 24 ครั้งสุดท้าย
บ้านซิลเวีย วันต่อมาคามิลลงจากรถแล้วเดินไปกดกริ่งตรงประตูรั้ว พลางลุ้นอยู่ในใจว่าเธอจะเปิดประตูให้เขาหรือเปล่า แต่ถ้าเธอไม่เปิดเขาก็ปีนรั้วเข้าไปหาเธออยู่ดีติ๊งต่อง!ครืน~เพียงแค่เขากดกริ่งเพียงหนึ่งครั้งเท่านั้น ประตูรั้วก็เลื่อนออก จึงทำให้เขารู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่เห็นว่าเธอเปิดประตูให้ ไม่
Terakhir Diperbarui : 2026-03-30เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 23 นานแค่ไหนก็จะรอ
ห้าเดือนต่อมาตอนนี้อายุครรภ์ของซิลเวียก็ครบห้าเดือนแล้ว หลายเดือนมานี้เวลาจะไปหาหมอ น่านฟ้าจะอาสามาพาเธอไปเอง ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธยังไง แต่น่านฟ้าก็พูดจนเธอจำต้องใจอ่อนให้เขาพาไปทุกครั้ง ส่วนคามิลก็มาชวนเธอไปหาหมอทุกเดือน แต่เธอก็บอกออกไปว่า เธอจะไปกับน่านฟ้า เพราะนัดกับน่านฟ้าเอาไว้แล้ว คามิลที่ไ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-29เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 22 ไม่ต้องการความช่วยเหลือ
ร่างสูงสาวเท้าเข้ามาภายในบ้าน พลางดวงตาคมกวาดมองไปทั่วบ้านแล้วเดินเข้ามาดูในครัวจึงเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังยืนทำอะไรอยู่สักอย่างที่ซิงค์ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงเข้าไปสวมกอดเธอจากทางด้านหลังด้วยความคิดถึงหมับ!"ว้าย!"ซิลเวียที่กำลังหั่นผักอยู่ตกใจเป็นอย่างมากที่มีใครมากอดในขณะที่เธอกำลังใจลอยอยู่จึง
Terakhir Diperbarui : 2026-03-28เมียแต่งที่เขาคิดว่าจะไม่รัก 8 นี่เมียกู
สิบวันผ่านไปเมื่อมาถึงสนามบิน คามิลก็ไปส่งแบมที่คอนโดแล้วกลับมาบ้านทันที เมื่อเข้ามาภายในบ้านคำถามแรกที่เขาถามซิลเวียก็คือ"แม่ได้โทรหาเธอหรือเปล่า""โทรมา" ตอบแต่สายตาจ้องมองไปยังโทรทัศน์ที่อยู่ตรงหน้า"แม่พูดอะไรบ้าง""คุณแม่พูดว่าคุณน่าจะพาฉันไปเที่ยวด้วย แต่ฉันบอกไปว่าคุณชวนแล้วแต่ฉันไม่อยากไป
Terakhir Diperbarui : 2026-03-17
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.0K Dibacaหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย304.7K Dibacaยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.6K Dibacaหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา319.7K Dibacaรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness90 Dibacaภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
อิ๋นอู้7.1K Dibacaชายาที่ไม่ถูกรัก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว614 Dibacaวิวาห์ศพซ่อนบัลลังก์
Ladyporn41 Dibaca
