6 ก็แค่เมียแต่ง

สามเดือนต่อมา

ในระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมานี้ วันไหนที่คามิลมีความต้องการในเรื่องนั้นเขาก็ไปนอนค้างกับแบม ทุกครั้งที่เขาไปนอนกับแบม แบมก็จะส่งรูปคามิลกับเธอนอนอยู่บนเตียง และโชว์หลักฐานการที่พวกเขามีอะไรกันมาให้ซิลเวียดูทุกครั้ง นั่นก็คือถุงยางอนามัยที่ใช้แล้ว โดยในถุงยางยังมีน้ำอสุจิของเขาอยู่ในนั้น ซิลเวียมองภาพเหล่านั้นด้วยความคับแค้นใจ แต่เธอก็พยายามใจแข็ง จะไม่อ่อนแอและหวั่นไหวกับสิ่งยั่วยุจากแฟนของเขา

ซิลเวียคิดว่าการที่แฟนของเขาส่งรูปมาให้เธอดูนั้น เขาคงจะรู้เห็นเป็นใจด้วยนั่นแหละ ก็เขาเกลียดเธอมากนี่ เขาก็เลยอยากให้เธอเห็นและรับรู้กับเรื่องที่เขาทำ จุดประสงค์ของเขาก็เพื่อที่จะทำให้เธอรู้สึกเจ็บ สามเดือนมาแล้วที่เธอต้องรู้สึกเจ็บปวด แต่เธอก็ทำใจให้เย็นเหมือนน้ำ และนับเวลาถอยหลังเพื่ออยู่ให้ถึงวันที่จะหย่ากับเขา

ห้างสรรพสินค้า

วันนี้ซิลเวียมาซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า แต่พอเธอเดินผ่านร้านเสื้อผ้าผู้หญิง เธอก็เห็นเขากับแฟนของเขาเลือกเสื้อผ้ากันอยู่ ภาพที่ซิลเวียเห็นนั้นคือภาพคู่รักที่กำลังกระหนุงกระหนิงกันอยู่ เขาช่วยเลือกเสื้อผ้าให้แฟนของเขาอย่างเอาอกเอาใจ

"มิลว่าชุดนี้สวยไหม"

"สวยสิ ถ้าแบมชอบก็เอาเลย แบมจะเลือกไปกี่ชุดก็ได้"

"มิลใจดีกับแบมจังเลย"

"ก็แบมเป็นแฟนมิลนี่ ถ้าไม่ให้มิลใจดีกับแฟน แล้วจะให้มิลไปใจดีกับใครล่ะ"

"แล้วเมียแต่งที่อยู่ที่บ้านล่ะ มิลไม่ได้ใจดีกับเขาเหรอ"

"ก็แค่เมียแต่ง มิลไม่เคยคิดว่าเขาเป็นเมียด้วยซ้ำ และมิลก็ไม่ได้ใจดีกับเขาเหมือนกับที่ใจดีกับแบมหรอก" เมื่อแบมได้ยินอย่างนั้น เธอก็ยกมือขึ้นบีบแก้มสากของคามิลอย่างชอบอกชอบใจที่เขาพูดไปถึงเมียแต่งแบบไม่ใยดี

เมื่อเห็นอย่างนั้น ซิลเวียก็คิดไปถึงตอนที่เขาพาเธอมาห้างสรรพสินค้าแล้วช่วยเธอเลือกเสื้อผ้า

'พี่ว่าชุดนี้สวยนะ ซิลชอบไหม'

'ถ้าพี่คามิลเห็นว่าสวย งั้นซิลก็เอาชุดนี้ค่ะ'

'เสื้อตัวนี้พี่ก็ว่าสวยนะ ซิลชอบหรือเปล่า'

'ชอบค่ะ'

'งั้นก็เอาเสื้อตัวนี้ด้วยนะ ซื้อไปให้หลายตัวเลยนะซิล'

'พี่จ่ายไหวเหรอคะ' ยิ้มเย้า

'สำหรับซิลต่อให้แพงแค่ไหนพี่ก็จ่ายไหวอยู่แล้ว' ยิ้มอ่อนโยน

หลังจากที่เธอมองเขากับแฟนที่กระหนุงกระหนิงและคิดไปถึงเรื่องของตัวเองกับเขาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็สาวเท้าเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างไม่ต้องการเห็นพวกเขาที่ดูจะเอาอกเอาใจกันเป็นพิเศษ

ห้าเดือนต่อมา

ในระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมานี้ การดำเนินชีวิตของคามิลกับซิลเวียก็ยังเป็นเหมือนเดิม เหมือนกับวันแรกที่เข้าหอ เขาไม่เคยกินอาหารที่เธอทำ เพราะปกติเขาจะกินกับแบมก่อนจะกลับบ้าน

ในขณะที่ซิลเวียทำอาหารอยู่ในครัว คามิลที่กลับมาจากคอนโดแบม เพราะเมื่อคืนเขาไปนอนกับแบม คามิลเดินเข้ามาในครัวก็เห็นว่าเธอทำอาหารอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงเอ่ยออกไป

"ทำของกินเผื่อฉันด้วย วันนี้ฉันจะไม่ออกไปกินข้างนอก"

"ไม่ทำ ถ้าอยากกินก็ทำเองสิ" เธอหันมาตอบกลับเขาด้วยแววตาเคียดแค้นและชิงชัง เมื่อนึกไปถึงเรื่องที่เขาทำอยู่ เมื่อคืนแฟนของเขาส่งคลิปวิดิโอตอนที่เขากับแฟนกำลังมีเพศสัมพันธ์กัน โดยเขาคร่อมและขยับอยู่บนตัวแฟนของเขาและสีหน้าของเขาดูมีความสุขเป็นอย่างมาก

'อ๊า กระแทกเข้ามาแรงๆเลยมิล แบมเสียวห...จะแย่แล้ว'

'มิลก็เสียวหัวจะแย่แล้วเหมือนกัน ซี้ดด...'

'ซี้ดด แบมใกล้แล้วมิล เร็วๆเลย yedแบมแรงๆเลยมิล'

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

'อ๊า อ๊า อ๊า'

'ซี้ดด อาา'

"นี่!" เขาตะคอกออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นเคืองที่เธอมาทำท่าทีอวดเก่งใส่เขา

"ก็ไหนคุณเคยบอกว่าจะไม่กินอะไรที่ฉันทำให้ไง เพราะคุณเกลียดฉันมาก ดังนั้นฉันก็จะไม่ทำอะไรให้คุณกิน" เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างอย่างที่เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

"..." เขาชะงักพลางแววตาคมอ่อนแสงลงเมื่อได้ยินสรรพนามที่เธอพูดกับเขาเปลี่ยนไป และได้เห็นแววตาแห่งความเคียดแค้นและชิงชังของเธอ แต่แล้วเขาก็ไม่ได้ใส่ใจจึงพูดออกไป

"ใช่ ฉันเกลียดเธอมาก แต่ถ้าฉันหิวฉันก็กินของที่เธอทำได้ ถ้ามันจำเป็น"

"ฉันจะไม่ทำอะไรให้คุณกินทั้งนั้น ไม่ว่าคุณจะบังคับฉันยังไง"

"หึ เธอคงโกรธฉันมากสินะที่ฉันไปนอนกับแฟน" เขาแสยะยิ้มเย้ยหยัน

"ฉันไม่ได้โกรธที่คุณไปนอนกับผู้หญิงคนนั้น" แต่เกลียดมากกว่า เธอพูดในใจ

"พูดถึงแฟนฉันให้มันดีๆหน่อย" พูดพร้อมกับทำหน้าดุใส่เธอ

"แฟนคุณเป็นคนดีมากนักเหรอถึงอยากจะให้ฉันพูดถึงดีๆน่ะ"

"แบมดีกว่าเธอก็แล้วกัน"

"ถ้าแฟนคุณเป็นคนดีจริง คงไม่มานอนกับผู้ชายที่แต่งงานแล้วหรอก"

"..." เขาชะงักไปกับถ้อยคำที่เธอพูดออกมา พลางคิดในใจว่ามันก็จริงอย่างที่เธอพูด

"และถ้าคุณเป็นคนดีจริง คุณก็คงไม่ไปนอนกับผู้หญิงอื่นโดยที่ยังจดทะเบียนสมรสกับฉันหรอก"

"..." เขาชะงักไปอีกครั้ง พลางคิดในใจว่ามันก็จริงอย่างที่เธอพูด แต่เขาก็ทำเป็นท่าทีไม่ได้ใส่ใจแล้วพูดออกไป

"ฉันจะไปนอนกับใครมันก็เรื่องของฉัน เพราะฉันไม่เคยคิดว่าฉันมีเมีย ก็แค่ใบทะเบียนสมรส มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับฉันเลยสักนิด"

"ถ้าคุณคิดว่ามันไม่สำคัญ งั้นเราก็ไปหย่ากันเถอะ เพราะฉันก็ไม่อยากอยู่ให้คุณเกลียดฉันต่อไปอีกแล้ว ฉันขอโทษที่ตอนนั้นฉันไม่ปฏิเสธคุณป้าว่าจะไม่แต่งงานกับคุณ ฉันผิดเองแหละ คุณไม่ได้ผิดอะไร เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น ฉันเป็นคนผิดเองทั้งหมด" เธอเอ่ยออกมาด้วยท่าทีจริงจัง แววตาของเธอเจือไว้ด้วยความเศร้าโศก ก่อนที่น้ำสีใสจะไหลลงมาอาบสองแก้มขาวอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ ทั้งที่เธอพยายามแล้วว่าจะไม่ร้องไห้อีก แต่วันนี้มันมาถึงขั้นสุดแล้วจริงๆ

เธอรีบยกมือปาดน้ำตาออกไปจากใบหน้าอย่างรวดเร็วแล้วหันไปทำอาหารต่อ ในขณะที่ร่างสูงที่มองท่าทีของเธอด้วยความรู้สึกวูบไหวเมื่อได้ยินถ้อยคำที่เธอพูดอย่างกับต้องการจะระบายความอัดอั้นตันใจออกมา และได้เห็นน้ำตาแห่งความเจ็บปวดของเธอ เขารับรู้ได้ว่าเธอมีความเสียใจไม่น้อยเลย เพราะความโศกเศร้าในดวงตากลมสวยของเธอนั้นเป็นการบ่งบอกได้เป็นอย่างดี คามิลออกจากครัวแล้วเดินขึ้นข้างบนไปด้วยความรู้สึกสับสนและรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่