Se connecterPartager
บทที่ 4
Dernier chapitre
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 9
สำหรับเลโอนาร์โดแล้ว เขายังคงไม่ยอมถอดใจง่ายๆในช่วงแรก เขาจะส่งข้าวของมาให้ทุกวัน ทั้งตุ๊กตา ฟิกเกอร์ มินเนียนรุ่นลิมิเต็ด จักรยาน แท็บเล็ตเพื่อการเรียนรู้ราคาแพง คอร์สเรียนเปียโน คูปองซัมเมอร์แคมป์ ฉันไม่อยากจะรับของพวกนี้ไว้เลย แต่ โซเฟียพูดด้วยสีหน้าจริงจังมากว่า "แม่คะ นี่เป็นสิ่งที่เลโอนาร์โดติดค้างหนูค่ะ เขาติดค้างหนูมาตั้งนานแล้ว"ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยอมตกลง พวกเรารับของขวัญเหล่านั้นไว้ แต่โซเฟียไม่เคยเรียกเลโอนาร์โด ว่า "แดดดี้" อีกเลย ทุกครั้งที่เลโอนาร์โดมาหา โซเฟียจะพยักหน้าให้อย่างสุภาพและพูดว่า "สวัสดีค่ะ คุณลุงเลโอนาร์โด"ใบหน้าของเลโอนาร์โดจะซีดเผือดลงทุกครั้ง แต่เขาไม่เคยกล้าที่จะแก้ไขคำพูดของโซเฟียอีกเลย ไม่กล้าอีกต่อไปแล้วหากเป็นเมื่อก่อน คงเป็นฉันกับโซเฟียที่คอยวิ่งไล่ตามเลโอนาร์โด คอยถามว่าเมื่อไหร่เขาจะกลับบ้าน คอยขอร้องให้เขาเจียดเวลามาอยู่กับลูกบ้าง และคอยพร่ำถามว่าเขาเคยรักพวกเราบ้างไหม แต่ในตอนนี้ ทุกอย่างมันกลับตาลปัตร กลายเป็นเขาที่ต้องวิ่งไล่ตามพวกเรา... โดยที่พวกเราไม่มีวันหันหลังกลับไปมองในช่วงวันหยุด พวกเราออกเดินทางท่องเที่ยว พวกเราไปดูหิมะท
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 8
เช้าวันต่อมา เลโอนาร์โดก็จากไปแล้วบนระเบียงหน้าบ้าน เขาได้ทิ้งจดหมายเอาไว้ฉบับหนึ่ง "นีน่า ผมขอร้องล่ะ อย่าทิ้งสิ่งที่เราเคยมีร่วมกันเลยนะ ผมจะรอคุณตลอดไป ได้โปรด"ฉันอ่านมันแล้วก็โยนทิ้งลงถังขยะไปโซเฟียนั่งอยู่บนเตียงพลางกินขนมปังปิ้ง เธอเหลือบมองขึ้นมา "แม่คะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ? เลโอนาร์โด เขียนว่าอะไรเหรอ?"ฉันยิ้ม "ไม่มีอะไรหอกลูก ก็แค่ใบปลิวโฆษณาน่ะ"โซเฟียยิ้มตอบออกมาเช่นกัน... มันเป็นรอยยิ้มที่สดใสและแท้จริงครั้งแรกนับตั้งแต่พวกเราเดินจากเลโอนาร์โดมาตลอดหนึ่งปีต่อจากนั้น มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นเรื่องแรก... ความผิดของวาเลนตินาตามมาเช็คบิลเธอจนได้ พยาบาลคนหนึ่งที่โรงพยาบาลได้แอบอัดคลิปวิดีโอตอนที่วาเลนตินาบังคับให้ลิลลี่กินซุปครีมอาหารทะเลเอาไว้ และคลิปนั้นก็ถูกส่งต่อให้ทางตำรวจ วาเลนตินาจึงถูกตั้งข้อหาทําทารุณกรรมเด็ก เธอพยายามจะโกหกหน้าตายและอ้างว่าเป็นอุบัติเหตุ ทว่าหลักฐานจากกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาล คำให้การของพยาบาล คำพูดของตัวลิลลี่เอง รวมไปถึงประวัติการแชทคุยกันระหว่างเธอกับเลโอนาร์โด... ทุกอย่างล้วนเป็นหลักฐานที่มัดตัวเธอจนดิ้นไม่หลุดทุกๆ ครั้งที่วาเลนตินาใช้ข้ออ้าง
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 7
เลโอนาร์โดขับรถโต้รุ่งทั้งคืนมุ่งตรงไปยังสนามบิน ทว่าตั๋วเครื่องบินเที่ยวบินที่เร็วที่สุดที่จะไปลอสแอนเจลิสกลับถูกจับจองจนเต็มหมดแล้ว เขาได้แต่นั่งรออยู่ที่อาคารผู้โดยสารจนกระทั่งรุ่งสาง พลางกดโทรศัพท์หาฉันเป็นสิบๆ ครั้ง และส่งข้อความมาหาฉันเป็นร้อยๆ ข้อความ"นีน่า ผมรู้ว่าผมผิดไปแล้ว""คุณอยู่ที่ไหน? ให้ผมเจอคุณเถอะนะ""โซเฟีย สบายดีไหม?""ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายคุณสองคนเลยจริงๆ""ได้โปรด รับสายผมเถอะ"ฉันไม่ได้เปิดอ่านข้อความเหล่านั้นเลยแม้แต่ข้อความเดียวเมื่อเครื่องบินแลนดิ้งลงสู่ลอสแอนเจลิส โซเฟียก็หลับสนิทไปแล้ว ศีรษะเล็กๆ ของลูกซบอยู่บนไหล่ของฉัน โดยมีคราบน้ำตาแห้งๆ ติดอยู่ที่แพขนตา ฉันอุ้มโซเฟียลงจากเครื่องบินและนั่งรถแท็กซี่ตรงไปยังบ้านหลังเก่าของแม่ฉัน มันเป็นบ้านหลังเล็กๆ ในย่านชานเมืองที่เงียบสงบ ไม่ได้หรูหราอะไร มีห้องนอนสองห้อง และมีระเบียงหน้าบ้านพร้อมเก้าอี้โยก สีผนังบ้านเริ่มหลุดลอก... แต่มันคือบ้านของเรา แม่ทิ้งบ้านหลังนี้ไว้ให้ฉันเมื่อหลายปีก่อนอากาศยามค่ำคืนของลอสแอนเจลิสค่อนข้างชื้น รถแท็กซี่แล่นผ่านทางหลวงที่เปิดไฟสว่างไสว โซเฟียสะดุ้งตื่นขึ้นมาครั้งหนึ่ง แกพึมพำถ
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 6
เมื่อวาเลนตินาตระหนักได้ว่ามุกบีบน้ำตาของเธอใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป เธอก็หยุดร้องไห้ทันควัน หญิงสาวปาดคราบน้ำตาบนใบหน้าแล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา"ก็ได้ ฉันตั้งใจทำมันเองแหละ แต่จะให้ฉันทำยังไงล่ะ? ฉันเป็นแม่หม้ายนะ ซัลวาตอเรก็ตายไปแล้ว ฉันแต่งงานกับเขาเพื่ออำนาจ ไม่ใช่ความรัก เขาเป็นหัวหน้ามาเฟีย และการเป็นภรรยาของเขาก็หมายถึงการได้รับความคุ้มครอง เงินทอง และความเคารพยำเกรง แต่เขาไม่เคยปล่อยให้ฉันได้ครอบครองมันจริงๆ เลย เขาคุมความประพฤติฉันอย่างเข้มงวด พอเขาถูกฆ่าตายในสงครามแก๊งนั่น ฉันก็ไม่เหลืออะไรเลย ไม่มีสถานะ ไม่มีเงิน มีแค่เด็กคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนเขา"เธอกอดอก "ฉันก็เลยตามหาคุณ คนที่อายุน้อยกว่า โง่กว่า และควบคุมได้ง่ายกว่า คนที่จะเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันสูญเสียไปกลับคืนมาให้ฉันได้"เลโอนาร์โดมองวาเลนตินาราวกับเพิ่งเคยเห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอเป็นครั้งแรก "แปลว่า... ทุกอย่างที่ผ่านมาคือเรื่องโกหกงั้นเหรอ? ทั้งเรื่องม่ายสาวที่ไปยืนร้องไห้คร่ำครวญต่อหน้าหลุมศพ? ทั้งเรื่องราวรันทดเกี่ยวกับการเลี้ยงดูลิลลี่มาคนเดียว?"วาเลนตินายิ้มออกมาอย่างขมขื่น "เรื่องโกหกงั้นเหรอ? เลโอ
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 5
เลโอนาร์โดซิ่งรถออกจากโรงพยาบาล มุ่งหน้าตรงไปยังยูนิเวอร์แซล สตูดิโอทว่าการจราจรบนท้องถนนกลับติดขัดอย่างหนัก รถจอดสนิทติดกันเป็นแพ เลโอนาร์โดบีบพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว เขาเหลือบเช็กนาฬิกาในโทรศัพท์... บ่ายสองโมงสี่สิบเอ็ดนาที เหลือเวลาอีกสิบเก้านาทีจะถึงบ่ายสามโมงเขากดโทรหาฉัน ไม่มีสัญญาณตอบรับ เขาโทรอีกครั้ง เป็นระบบฝากข้อความ โทรครั้งที่สาม สัญญาณแจ้งว่าถูกบล็อกเบอร์ไปแล้วเลโอนาร์โดคิดว่าฉันแค่กำลังงอนและแกล้งเมินเขา เขาจึงใช้มือข้างหนึ่งพิมพ์ข้อความอย่างลนลานในขณะที่ยังเหยียบคันเร่งขับรถอยู่"นีน่า ลิลลี่แค่เป็นไข้เฉยๆ ไม่ได้มีอะไรน่าเป็นห่วง ตอนนี้ผมกำลังไปนะ""ได้โปรดอย่าเพิ่งไปเลยนะ ผมกำลังจะไปถึงแล้ว""ผมสาบานได้ว่าคราวนี้ผมไม่ได้เบี้ยวแน่ๆ"ไม่มีการตอบกลับใดๆเขาพยายามติดต่อผ่านสมาร์ตวอทช์ของโซเฟีย เครื่องปิดไปแล้วหัวใจของเขาเต้นรัวแรง เม็ดเหงื่อผุดพรายและไหลรินลงมาตามขมับ เขาฉุกคิดถึงคำพูดที่ฉันได้กล่าวไว้เมื่อคืนก่อน "พวกเรากำลังจะไปไกลน่ะ" ในตอนนั้น เขาคิดว่าฉันหมายถึงการไปพักร้อน แต่ในตอนนี้เขากลับตระหนักได้ว่าน้ำเสียงของฉันในตอนนั้นมันเรียบนิ่งเกินไป มันดูเด็ดขาดจน
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 4
หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้วาเลนตินาบีบน้ำตาอย่างน่าสงสาร มือของเธอเกาะกุมแขนเสื้อของเลโอนาร์โดไว้แน่น "เลโอนาร์โด... ฉันจะทำยังไงดี? ลิลลี่ไข้สูงตั้ง 104 องศา ตัวแกยังกะไฟเลย ฉันกลัวเหลือเกินค่ะ"ลิลลี่นอนซมอยู่บนเตียงคนไข้ มีผ้าชุบน้ำแปะอยู่บนหน้าผาก แกครางอืออาออกมาเบาๆ แก้มสองข้างแดงก่ำใบหน้าของเลโอนาร์โดซีดเผือด เขาจับมือของลิลลี่ไว้แล้วโทรหาฉัน วินาทีที่ฉันรับสาย เลโอนาร์โดก็รีบพูดรัวเร็ว "นีน่า บอกโซเฟียด้วยนะว่าผมขอโทษ พอดีลิลลี่ไข้สูงมาก ผมต้องอยู่เฝ้าเธอที่โรงพยาบาล ไม่รู้ว่าจะไปทันบ่ายสามโมงหรือเปล่า ถ้าคุณไม่เจอผม คุณก็กลับบ้านไปก่อนเลยนะ ฝากบอกโซเฟียด้วยว่าผมขอโทษจริงๆ"จากนั้นเลโอนาร์โดก็วางสายไป เหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมาเลโอนาร์โดมักจะทิ้งหน้าที่การอธิบายไว้ให้ฉัน และทิ้งความผิดหวังไว้ให้โซเฟีย เขาทึกทักเอาเองว่าเราสองคนจะยอมสยบและเฝ้ารอเขาเสมอ เขาทึกทักเอาเองว่าแค่คำขอโทษโง่ๆ คำเดียว จะสามารถจุดประกายความสุขในดวงตาของโซเฟียให้กลับมาได้อีกครั้งคุณหมอทำการตรวจร่างกายของลิลลี่อย่างรวดเร็ว "เป็นแค่ไข้หวัดจากเชื้อไวรัสธรรมดาครับ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ให้เธอดื่มน้ำเยอะๆ และพั
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 3
ตอนเที่ยงคืน ด้วยความเหนื่อยล้าจากการเก็บกระเป๋าเดินทาง ฉันก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรงโทรศัพท์ของฉันสั่น... มีข้อความจากเลโอนาร์โดส่งมา พร้อมกับรูปถ่ายอีกหลายใบ เป็นภาพของวาเลนตินาและลิลลี่กำลังโพสท่าถ่ายรูปคู่กับตุ๊กตาของโซเฟีย ลิลลี่กอดมันไว้แน่นราวกับเป็นเพื่อนสนิทคนใหม่"ลิลลี่ชอบตุ๊กตาตัว
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 2
ฉันไม่ได้ส่งรูปถ่ายตอนชนะรางวัลของโซเฟียไปให้เลโอนาร์โด เพราะรู้ดีว่าเขาคงไม่ได้ใส่ใจมันหรอกฉันพาโซเฟียตรงกลับบ้านและเริ่มเก็บข้าวของทันทีในระหว่างที่ฉันกำลังกดจองตั๋วเครื่องบินเพื่อเดินทางกลับบ้านเกิด วาเลนตินาก็ส่งคลิปวิดีโอคลิปหนึ่งมาให้ฉัน มันเป็นภาพจากงานแสดงความสามารถของเด็กๆ ลิลลี่กำลังเล่
เมื่อ "แดดดี้" กลายเป็น "คุณลุง" บทที่ 1
โซเฟียพูดสิ่งนั้นใส่ไมโครโฟน ทุกคนได้ยิน ผู้ปกครองคนอื่นๆ หันมามองเลโอนาร์โด บางคนเริ่มกระซิบกระซาบเลโอนาร์โดตัวแข็งทื่อ ฉันตัวแข็งทื่อไม่ต่างกันเป็นเวลายี่สิบแปดวันแล้ว นับตั้งแต่ฉันตระหนักได้ว่าหัวใจของเลโอนาร์โดไม่ได้อยู่กับครอบครัวนี้อีกต่อไป ทุกครั้งที่เลโอนาร์โดทอดทิ้งเราสองคนแม่ลูกไปหาวาเลน
Vous vous intéresseriez aussi à
รักทรยศของคู่หมั้นและเพื่อนสนิท
กันยายน2.6K Vuesทายาทที่เขาไม่เคยรู้
แอนนา สมิธ2.6K Vuesหลังทุกอย่างพังลง
แอนนา สมิธ12.1K Vuesราคาของบททดสอบมาเฟีย
ซัมเมอร์2.9K Vuesคู่หมั้นฉันแอบนอกใจกับเพื่อนสนิทฉัน
คริสตัล เค6.3K Vuesการโต้กลับสุดอันตรายของเมียเก่า
นิรนาม1.9K Vuesหลังเกิดใหม่ ฉันกลายเป็นเจ้าแม่
ลิโอร่า2.2K Vuesเกิดใหม่หนนี้ ขอหย่าสามีเจ้าพ่อ
บุปผาร่วงโรย87.8K Vues
