ถูกลบออกแล้ว

เรื่อง "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" ไม่สามารถอ่านได้ที่นี่แล้ว

Thanatcha Thanatcha

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

นิยายที่เกี่ยวข้อง
ปลูกผิวให้รุ่นน้อง แต่หารค่าหย่ากับคนที่สิ้นใจในกองเพลิง

ปลูกผิวให้รุ่นน้อง แต่หารค่าหย่ากับคนที่สิ้นใจในกองเพลิง

Fiction·ฉี่หมิง

ตลอดห้าปีหลังจดทะเบียนสมรส สามีที่เป็นนักดับเพลิงเคยบอกว่าไม่มีเวลาจัดงานแต่งงาน จู่ๆ ก็มีเวลาขึ้นมา แต่ในวันงานแต่งงาน ฉันกลับพยายามติดต่อเขาเท่าไรก็ติดต่อไม่ได้ จนกระทั่งได้เห็นคลิปวิดีโอในกลุ่มแชตญาติพนักงาน รุ่นน้องหญิงกำลังคล้องแขนเขา รับเหรียญเชิดชูเกียรติ “วีรบุรุษนักดับเพลิง” ที่นายกเทศมนตรีมอบให้ด้วยตัวเอง เหล่าญาติๆ ในกลุ่มต่างพากันอิจฉา “ภรรยาของหัวหน้าทีมเสิ่นสวยจริงๆ ไม่เหมือนฉันที่ในสายตาสามีก็เป็นแค่แม่บ้านหน้าหมองๆ ที่เอาแต่ทำงานบ้าน” "นั่นสิ ทั้งสง่างามผ่าเผย ทั้งสุขุมนุ่มลึก ต้องเป็นภรรยาผู้คอยสนับสนุนหัวหน้าทีมเสิ่นอยู่หลังบ้านแน่ๆ” ฉันยกมือที่หยาบกร้านที่สั่นขึ้นมา กำลังจะพิมพ์บอกว่าฉันต่างหากคือภรรยาของเสิ่นตู้อวิ๋น แต่แล้วก็ได้ยินเสียงปังดังสนั่น ถังแก๊สในครัวระเบิดขึ้น ฉันฝืนทนความเจ็บปวดจากความร้อนที่แผดเผาร่างกาย โทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่กลับถูกเขาขัดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด "จะสร้างเรื่องอะไรนักหนา? ที่หลอกคุณว่าจะจัดงานแต่ง ก็เพราะกลัวคุณจะมามุกนี้นี่แหละ" “พ่อของรั่วหลินสละชีวิตเพื่อช่วยผม ผมให้เธอมารับรางวัลในฐานะภรรยาของผม แค่นี้มันมากเกินไปตรงไหน?”

8.5K views2026-07-31 11:26:10

เพียงเธอในราตรี

เพียงเธอในราตรี

Fiction·เฉียวเฉียว

หลังจากการแท้งลูก เซี่ยงเฉียวก็ได้กลายเป็นภรรยาในแบบที่ลู่สือหลานต้องการ เธอไม่เล่าเรื่องราวประจำวันที่น่าสนใจให้เขาฟังอีกต่อไป ไม่โทรตามจิกทั้งคืนเวลาที่เขาไม่กลับบ้าน แม้กระทั่งตอนที่ถูกมิจฉาชีพจัดฉากจนต้องเข้าสถานีตำรวจ และตำรวจบอกว่าต้องให้ญาติมาประกันตัวถึงจะออกไปได้ เธอก็เพียงแต่บอกว่าไม่มีญาติ แล้วยอมถูกคุมขังอยู่หนึ่งสัปดาห์อย่างเงียบๆ เย็นวันที่เจ็ด ประตูเหล็กของสถานีตำรวจเปิดออกเสียงดังโครม ขณะที่เซี่ยงเฉียวเพิ่งจะเดินลงจากบันได รถมายบัคสีดำคันหนึ่งก็เบรกกะทันหันตรงหน้าของเธอ เมื่อประตูรถเปิดออก ลู่สือหลานในชุดสูทสั่งตัดระดับไฮเอนด์ก็ก้าวลงมาจากรถ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งขาเรียวยาว ไหล่กว้างเอวคอด ยังคงดูเย็นชาและสูงส่งเหมือนเดิม งดงามราวกับดวงจันทร์กระจ่างกลางสายลม

67.4K views2026-05-26 14:26:40

หมอฟู่ ฉันไม่ต้องการคุณแล้ว

หมอฟู่ ฉันไม่ต้องการคุณแล้ว

Fiction·มู่หือ

ฟู่เหนียนสังเกตเห็นว่าฉันไม่ได้คอยเล่าทุกเรื่องให้เขาฟังอีกแล้ว พอถูกบริษัทส่งไปทำงานต่างเมือง ฉันก็เซ็นชื่อรับทราบทันที งานแต่งเพื่อนสนิทที่เชิญให้ไปเป็นคู่ ฉันก็ไปร่วมงานคนเดียวแถมยังใส่ซองก้อนโต แม้แต่ตอนป่วยจนต้องแอดมิตผ่าตัด ฉันก็ยังนัดหมอเองคนเดียว พอฟู่เหนียนที่เป็นหมอรู้เข้าก็ถึงกับขมวดคิ้ว “คุณป่วยทำไมไม่บอกผม เอาเวชระเบียนมาสิ เดี๋ยวผมจัดการให้” ฉันตอบกลับไปโดยไม่ต้องคิดเลยว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเองได้ ไม่รบกวนคุณดีกว่า ขอบคุณนะคะ” สิ้นคำพูดนั้น เราทั้งคู่ก็ชะงักไป เพราะเมื่อครึ่งเดือนก่อน ฉันยังเป็นพวกตัวติดเขาอยู่เลย แม้แต่ตอนไปเดตจะใส่ชุดไหน หรือมื้อเที่ยงจะกินอะไร ก็ยังต้องส่งข้อความไปถามเขาทุกเรื่อง

28.4K views2026-07-28 18:40:36

รักใกล้สุดขอบฟ้า

รักใกล้สุดขอบฟ้า

Fiction·เฟิ่งเสี่ยวอัน

อุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งหนึ่งทำให้สวี่หวันเอ่อร์หลับไม่ได้สติไปถึงสามปี ทว่าเมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอเปลี่ยนไป สวี่หวันเอ่อร์ที่เมื่อก่อนเอาแต่คอยตามตื๊อเจียงเหยี่ยน กลับปล่อยผ่านไปได้หลายวันโดยไม่ไปหาเขาสักครั้ง ต่อให้รู้ว่าเขาป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล เธอก็ทำเพียงแค่สั่งให้คนตุ๋นซุปไก่แล้วส่งไปให้เท่านั้น เขากลับดึกเธอก็ไม่ถามไถ่ แม้จะมีข่าวลือหนาหูว่าเขาแอบซุกผู้หญิงไว้ข้างนอก เธอก็ไม่คิดจะใส่ใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนั่งดูนายแบบหนุ่มเต้นโชว์อยู่ในบาร์ เพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ส่งรูปภาพหนึ่งมาให้ ภายในห้องจัดเลี้ยงอันหรูหราอลังการ เจียงเหยี่ยนกำลังควงแขนผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งยังอุ้มเด็กยืนต้อนรับแขกเหรื่ออยู่บริเวณหน้าประตู ป้ายไฟด้านบนเขียนข้อความตัวโตไว้ว่า “ขอแสดงความยินดีกับเจียงเหยี่ยนที่ได้บุตรชาย ขอให้ครอบครัวมีแต่ความสุขและสุขภาพแข็งแรง” เพื่อนสนิทยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ใคร ๆ ก็บอกว่าเธอไม่สนใจเจียงเหยี่ยนแล้ว แต่ฉันไม่เชื่อหรอก เขากับผู้หญิงตัวแทนคนนั้นถึงขั้นมีลูกด้วยกันแล้วนะ เธอจะยังไม่แคร์ได้เหรอ” สวี่หวันเอ่อร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เธอหยิบธนบัตรหลายใบยัดใส่ขอบกางเกงของนายแบบหนุ่มแบบลวก ๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา “สามีฉันได้ลูกชายทั้งที คนเป็นเมียหลวงอย่างฉันก็ควรไปสักหน่อย”

10.6K views2026-08-14 16:24:49

เมื่อฉันตาย อดีตสามีร้องไห้โฮหน้าหลุมศพฉัน

เมื่อฉันตาย อดีตสามีร้องไห้โฮหน้าหลุมศพฉัน

Fiction·แมวผู้ไม่กินปลา

วันที่เจียงอีอีกลับถึงประเทศ กู้จื่อโม่ไม่ได้กลับมาทั้งคืน วันต่อมา ฉันเห็นรูปมือสองข้างจับแน่นกันในไทม์ไลน์ของเจียงอีอี และยังมีรูปกู้จื่อโม่ที่นอนหลับเหมือนกับเด็ก เมื่อเขากลับมาบ้านก็โยนหนังสือหย่าร้างออกมา ให้ฉันสละตำแหน่งคุณผู้หญิงกู้ และพูดว่า: "เดิมทีคุณก็ยึดครองตำแหน่งของอีอีอยู่ ตอนนี้อีอีกลับมาแล้ว คุณก็ควรจะสละตำแหน่งได้แล้ว!" ไม่เป็นไร อย่างไรฉันก็มีชีวิตอยู่ได้ไม่นานแล้ว! ตำแหน่งคุณผู้หญิงกู้ ใครอยากได้ก็เอาไปเลย! ภายหลัง ฉันเสียชีวิตไป กู้จื่อโม่กลับร้องไห้คุกเข่าอยู่ตรงหน้าหลุมศพของฉันและพูดว่าเขาจะไม่จับมือกับคนอื่นอีกแล้ว!

8.7K views2025-02-14 14:38:43

เมื่อฉันจากไป สามีซีอีโอถึงได้เสียใจ

เมื่อฉันจากไป สามีซีอีโอถึงได้เสียใจ

Fiction·อลิสซา เจ

“คุณเอเวอลิน คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมคะว่าพร้อมจะยุติชีวิตสมรสตลอด 20 ปี และสละสิทธิ์การเลี้ยงดูลูก ๆ” “ค่ะ ยื่นเรื่องได้เลย ฉันพอแล้ว” ฉันตอบอย่างใจเย็นผ่านโทรศัพท์ ขณะออกแรงขัดคราบไขมันฝังแน่นบนเคาน์เตอร์หินแกรนิต ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับครอบครัวนี้ ฉันจัดการทุกอย่างในบ้าน ดูแลเรื่องการศึกษาของลูก ๆ และยืนอยู่เคียงข้างสามี คอยสนับสนุนให้เขาก้าวขึ้นสู่ความสำเร็จในแวดวงธุรกิจโดยไม่เคยปริปากบ่น แต่แล้วอเล็กซานเดอร์ สามีของฉัน กลับพาโคลอี้ น้องสาวบุญธรรมวัยสาวของเขาไปให้สัมภาษณ์ด้วย พร้อมพูดว่า “ความสำเร็จของผมในวันนี้ ล้วนต้องขอบคุณน้องสาวบุญธรรมของผม” แม้แต่ลูก ๆ ของฉันเองก็ยังดูถูกฉัน เรียกฉันว่าเป็นแค่แม่บ้านธรรมดา ๆ หยาบกระด้างคนหนึ่ง พวกเขาจับมือเป็นพวกเดียวกับ “คุณอา” ที่มักจะวนเวียนอยู่ไม่ห่าง คุณอาที่ดูราวกับคิดว่าตัวเองต่างหากคือนายหญิงตัวจริงของบ้านหลังนี้ ฉันจึงเซ็นเอกสารหย่าแล้วเดินจากมา ปล่อยให้พวกเขาได้เป็น “ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ” อย่างที่พวกเขาต้องการนักหนา แต่ตอนนั้นเองที่ทั้งครอบครัวเริ่มตื่นตระหนก…

9.5K views2026-06-18 14:11:09

ถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99

ถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99

Fiction·มอร์ลิน

ในตอนที่ฉันไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลันกำเริบ พ่อ แม่ พี่ชาย และแม้กระทั่งคู่หมั้นของฉัน ทุกคนต่างกำลังวุ่นอยู่กับการฉลองวันเกิดให้น้องสาว ฉันโทรศัพท์เป็นสิบ ๆ สายจากหน้าห้องผ่าตัด เพื่อตามหาญาติมาเซ็นเอกสารยินยอมสำหรับการผ่าตัด แต่โทรศัพท์ทั้งหมดถูก ตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดี   กู้เหยียน คู่หมั้นของฉัน ตัดสายแล้วส่งข้อความมาหาฉันว่า "เสี่ยวซู อย่ามาสร้างเรื่องน่ารำคาญน่า ตอนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของหนิงเยว่ รอให้งานเลี้ยงจบก่อนค่อยว่ากันนะ" ฉันวางโทรศัพท์ลง แล้วลงชื่อของตัวเองบนใบยินยอมด้วยความสงบ นี่คือครั้งที่เก้าสิบเก้า ที่พวกเขาเลือกทอดทิ้งฉันเพื่อหนิงเยว่ ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่ต้องการพวกเขาอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่รู้สึกเสียใจกับความลำเอียงของพวกเขาอีกแล้ว แต่กลับทำตามทุกความต้องการของพวกเขาอย่างว่าง่าย พวกเขาทุกคนคิดว่าฉันโตขึ้นแล้ว แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันกำลังจะจากพวกเขาไปตลอดกาล

7.7K views2025-12-16 11:33:11

ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า

ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า

Fiction·แมวป๊อปคอร์น

ตั้งแต่ภรรยาสั่งทำโซฟาใหม่ที่ยาวและกว้างขึ้น เธอก็ไปนอนที่ห้องนั่งเล่นทุกคืน ทุกครั้งที่ผมอยากให้เธอกลับไปนอนในห้องนอนด้วยกัน เธอมักจะอ้างว่าเหนื่อยแล้วไล่ผมออกไป บางครั้งเธอถึงขั้นล็อกประตูห้องนอนจากด้านใน ห้องนั่งเล่นก็มีเสียงเคลื่อนไหวแปลกๆ ดังลอดออกมาอยู่เรื่อยๆ จนถึงเช้าเธอถึงจะเปิดประตูให้ผมเข้าไป ผมทนไม่ไหวอีกต่อไป ในวันที่เธอคลอดลูก เพิ่งออกมาจากห้องคลอดและยังไม่ได้ลงจากเตียง ผมไม่เพียงแต่ปฏิเสธที่จะอุ้มลูกเท่านั้น แต่ยังขอหย่ากับเธอโดยตรงอีกด้วย เธอถามผมด้วยตาแดงก่ำ "เพียงเพราะฉันนอนบนโซฟาทุกคืน คุณก็จะหย่ากับภรรยาที่เพิ่งคลอดลูกให้คุณงั้นเหรอ?" ผมตอบโดยไม่ลังเลว่า "ใช่!"

8.8K views2026-06-24 13:37:29

สิ้นสุดกันที ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน

สิ้นสุดกันที ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน

Fiction·ยูคาลิปตัสแดนใต้

หลังจากแกล้งตายได้สามปี สองแม่ลูกตระกูลเสิ่นก็บุกมาหาผมถึงประตูบ้าน เพื่อที่จะหลุดพ้นจากพวกเธอ ผมถึงกับถือมีดขู่ฆ่าตัวตาย จนกระทั่งลูกสาววัยเจ็ดขวบยื่นมือไปจับเครื่องช่วยหายใจของพ่อผม เสิ่นชิงเสวี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ พูดจาขู่เสียงสั่น "อาอวี้ นายจะยอมให้พ่อขาดใจตาย หรือจะยอมกลับมาเป็นสามีฉันอีกครั้ง นายเลือกเอาเอง!" ผมโกรธจนตัวสั่น แต่ก็ทำได้แค่วางมีดลงแล้วยอมจดทะเบียนสมรสใหม่กับเธอ เมื่อก้าวเข้าสู่คฤหาสน์ที่คุ้นเคยอีกครั้ง ผมก็กลายเป็น "สามีและพ่อที่ดี" อันสมบูรณ์แบบที่สุดของตระกูลเสิ่น ตอนที่น้องชายบุญธรรมอารมณ์ไม่ดีและต้องการให้เสิ่นชิงเสวี่ยอยู่เป็นเพื่อน ผมก็รีบหลบไปนอนโรงแรมทันที แม้กระทั่งตอนที่กระเพาะอาหารทะลุจนปวดต้องผ่าตัด ผมก็ไม่เคยโทรหาเธอเลยสักสาย ตอนที่ลูกสาวเลือกทาน และอยากกินอาหารฝีมือคุณอา ผมก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินทางไปรับเฉินจิ่งมาพักที่บ้านด้วยตัวเอง แม้แต่ในวันเกิดของผม เฉินจิ่งจู่ ๆ ก็ร้องไห้ขึ้นมาพร้อมบอกว่า "อิจฉาพี่จังเลย มีทั้งคนรักและลูกที่ดีขนาดนี้ ไม่เหมือนผมเลย ไม่เคยได้รับของขวัญวันเกิดดี ๆ กับเขาบ้างเลย" ผมถอดสร้อยข้อมือหินทิเบตเทียนจูบนข้อมือตัวเองใส่มือเขาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลูกปัดสีแดงฉานสวมอยู่บนข้อมือขาวหมดจดของเฉินจิ่ง ดูสวยสดมาก แต่เสิ่นชิงเสวี่ยกลับตาแดงขึ้นมาทันที คว้ามือผมไว้แล้วขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพูด "ซ่งอวี้ นี่มันคือของหมั้นแทนใจที่ฉันเคยคุกเข่ากราบทุกละสามก้าวที่ทิเบตเพื่อขอมาให้นายนะ!"

6.3K views2026-08-13 16:17:03

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status