Dihapus

Cerita "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" tidak tersedia lagi di sini.

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

Tentang Buku

ความเสียใจหลังตาย การเสียใจภายหลัง อารมณ์ครอบครัว ความรักทรมาน โหดเหี้ยม

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

Novel Terkait

สายลมจากปลายหญ้า

FictionÂ·เค้กน้ำตาล

ในปีที่สี่ของการแต่งงานกับฟู่อิ่นโจว ลู่เหมียนก็ตั้งครรภ์ เธอถือเอกสารไปโรงพยาบาลเพื่อทำประวัติฝากครรภ์ แต่ในระหว่างการตรวจสอบข้อมูล พยาบาลกลับแจ้งว่าทะเบียนสมรสเป็นของปลอม ลู่เหมียนตะลึง: "ของปลอมเหรอคะ? เป็นไปไม่ได้!" พยาบาลชี้ไปที่ตราประทับโลหะบนเอกสาร: "ปั๊มตรงนี้เบี้ยว รหัสก็ผิดด้วยค่ะ" ลู่เหมียนยังไม่ตายใจ เธอรีบไปตรวจสอบที่สำนักงานเขตอีกครั้ง คำตอบที่ได้รับเหมือนกันทุกอย่าง "คุณฟู่แต่งงานแล้ว ชื่อคู่สมรสคือลู่จือยวน..." ลู่จือยวน? ลู่เหมียนราวกับถูกฟ้าผ่า สมองว่างเปล่าไปหมด! ลู่จือยวนคือพี่สาวต่างมารดาของเธอ และยังเป็นรักแรกของฟู่อิ่นโจวด้วย ตอนนั้น พี่สาวหนีงานแต่งงานเพื่อไปเรียนต่อต่างประเทศตามความฝัน ทิ้งฟู่อิ่นโจวไปอย่างไม่ไยดี แต่ตอนนี้ เธอกลับกลายมาเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฟู่อิ่นโจว!

13.7K Dibaca2025-10-31 14:12:16

ใต้ดาวนับพันก็ยังรักเธอ

FictionÂ·มะระผัดไข่

แต่งงานมาสามปี สามีไม่เคยแตะต้องตัวเองเลย แต่กลับระบายความเครียดในยามค่ำคืนกับรูปภาพน้องสาวของเธอ หลินโยวหรานบังเอิญเห็นในมือถือเข้าก็ได้รู้ว่า ที่เขาแต่งงานกับเธอ ก็เพื่อแก้แค้น เพราะเธอคือทายาทตัวจริง ที่แย่งตำแหน่งไปจากน้องสาวที่เป็นทายาทตัวปลอม หลินโยวหรานเสียใจอย่างมาก จึงกลับไปอยู่กับพ่อแม่บุญธรรม แต่ไม่นึกเลยว่าโป๋ซือหานจะบ้าคลั่ง ตามหาเธอไปทุกหนทุกแห่ง

19.8K Dibaca2025-08-13 10:47:40

ถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99

FictionÂ·มอร์ลิน

ในตอนที่ฉันไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลันกำเริบ พ่อ แม่ พี่ชาย และแม้กระทั่งคู่หมั้นของฉัน ทุกคนต่างกำลังวุ่นอยู่กับการฉลองวันเกิดให้น้องสาว ฉันโทรศัพท์เป็นสิบ ๆ สายจากหน้าห้องผ่าตัด เพื่อตามหาญาติมาเซ็นเอกสารยินยอมสำหรับการผ่าตัด แต่โทรศัพท์ทั้งหมดถูก ตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดี　　 กู้เหยียน คู่หมั้นของฉัน ตัดสายแล้วส่งข้อความมาหาฉันว่า "เสี่ยวซู อย่ามาสร้างเรื่องน่ารำคาญน่า ตอนนี้เป็นงานฉลองบรรลุนิติภาวะของหนิงเยว่ รอให้งานเลี้ยงจบก่อนค่อยว่ากันนะ" ฉันวางโทรศัพท์ลง แล้วลงชื่อของตัวเองบนใบยินยอมด้วยความสงบ นี่คือครั้งที่เก้าสิบเก้า ที่พวกเขาเลือกทอดทิ้งฉันเพื่อหนิงเยว่ ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่ต้องการพวกเขาอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่รู้สึกเสียใจกับความลำเอียงของพวกเขาอีกแล้ว แต่กลับทำตามทุกความต้องการของพวกเขาอย่างว่าง่าย พวกเขาทุกคนคิดว่าฉันโตขึ้นแล้ว แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันกำลังจะจากพวกเขาไปตลอดกาล

8.0K Dibaca2025-12-16 11:33:11

กุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง

FictionÂ·ขนนกสง่างาม

เสิ่นป๋อโจวบินมาแปดปี จากผู้ช่วยนักบินไต่เต้าจนเป็นกัปตัน และฉันก็อยู่เคียงข้างเขามาตลอด ปีที่เขางานยุ่งที่สุด ฉันลาออกจากงาน คอยทำอาหารตามตารางบินของเขาทุกวัน ฉันเคยถามเขาครั้งหนึ่งว่า "สักวันพาฉันไปดูท้องฟ้าสูงหมื่นเมตรในมุมที่คุณเห็นได้ไหม แค่ครั้งเดียวก็พอ" เขาไม่แม้แต่จะหยุดคีบอาหาร "นั่นคือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่สวนสนุก" ฉันตอบว่าได้ หลังจากนั้นก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้อีก กระทั่งคืนนั้น ฉันนอนไม่หลับ แล้วไปเจออัลบั้มที่ล็อกไว้ในโทรศัพท์ของเขา ในอัลบั้มมีรูปกว่า 40 รูป ทั้งหมดเป็นภาพจากมุมมองในห้องนักบิน ทะเลเมฆ พระอาทิตย์ตก รุ้งคู่หลังฝน และทางช้างเผือกบนฟ้าสูงหมื่นเมตร ทุกรูปเคยถูกส่งให้คนคนเดียวกัน โดยตั้งชื่อไว้เป็นอีโมจิหมีน้อย รูปล่าสุดคือภาพท้องฟ้ายามเย็นเมื่อสามวันก่อน ดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคล้อยอยู่ตรงปลายปีกเครื่องบิน เขาเขียนข้อความกำกับไว้ว่า "วันนี้ก็สวยเหมือนกัน ครั้งหน้าถ้าคุณมา นั่งที่นั่งผู้สังเกตการณ์ฝั่งขวา มุมนั้นสวยที่สุด" อีกฝ่ายส่งอีโมจิกอดกลับมา พร้อมข้อความสี่คำ "รอฉันลาพักร้อนก่อนนะ" ฉันวางโทรศัพท์กลับไว้ที่เดิม ไม่เปลี่ยนรหัส ไม่ลบอัลบั้ม พอฟ้าสาง ฉันก็ชงกาแฟเหมือนทุกวัน แล้วนั่งดื่มอย่างเงียบ ๆ จากนั้นเปิดคอมพิวเตอร์ เขียนใบลาออก แล้วจองตั๋วเครื่องบินไปต้าหลี่ แปดปีแล้ว ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจว่าจะไม่เฝ้ารอเวลามื้ออาหารตามเส้นทางบินของเขาอีก จะไม่เฝ้าบ้านที่ว่างเปล่า แล้วคอยเดาว่าตอนนี้เขาบินไปถึงที่ไหนแล้ว บนฟ้าสูงหมื่นเมตรของเขาไม่มีที่ให้ฉัน งั้นฉันก็จะหยั่งรากบนพื้นดิน แล้วเฝ้ามองท้องฟ้ายามเย็นของตัวเอง

9.5K Dibaca2026-08-05 15:59:26

เมื่อเพลงจบ…ไม่อาจมีวันคืนดังเดิม

FictionÂ·นิจนิรันดร์

การเปิดห้องกับเพื่อนสมัยเด็กเป็นครั้งที่ 999 เขายังคงเร่าร้อนเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน เช้าวันถัดมา จู้ซีเหยามีรอยจูบพราวทั่วเรือนร่าง เพียงขยับนิดเดียวก็ปวดระบมไปทั้งเอวทั้งหลัง บรรยากาศคลุมเครือในห้องยังคงอบอวล มือเรียวยาวของลู่โจวหนานโอบกอดเธอไว้ รับรู้ถึงความนุ่มอุ่นในอ้อมแขน ก่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “พรุ่งนี้แต่งตัวให้เป็นทางการหน่อย ไปบ้านฉันด้วยกัน” ได้ยินดังนั้น จู้ซีเหยาก็เงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ น้ำเสียงแฝงความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

5.8K Dibaca2026-05-09 11:15:17

รักใกล้สุดขอบฟ้า

FictionÂ·เฟิ่งเสี่ยวอัน

อุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งหนึ่งทำให้สวี่หวันเอ่อร์หลับไม่ได้สติไปถึงสามปี ทว่าเมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอเปลี่ยนไป สวี่หวันเอ่อร์ที่เมื่อก่อนเอาแต่คอยตามตื๊อเจียงเหยี่ยน กลับปล่อยผ่านไปได้หลายวันโดยไม่ไปหาเขาสักครั้ง ต่อให้รู้ว่าเขาป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล เธอก็ทำเพียงแค่สั่งให้คนตุ๋นซุปไก่แล้วส่งไปให้เท่านั้น เขากลับดึกเธอก็ไม่ถามไถ่ แม้จะมีข่าวลือหนาหูว่าเขาแอบซุกผู้หญิงไว้ข้างนอก เธอก็ไม่คิดจะใส่ใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนั่งดูนายแบบหนุ่มเต้นโชว์อยู่ในบาร์ เพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ส่งรูปภาพหนึ่งมาให้ ภายในห้องจัดเลี้ยงอันหรูหราอลังการ เจียงเหยี่ยนกำลังควงแขนผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งยังอุ้มเด็กยืนต้อนรับแขกเหรื่ออยู่บริเวณหน้าประตู ป้ายไฟด้านบนเขียนข้อความตัวโตไว้ว่า “ขอแสดงความยินดีกับเจียงเหยี่ยนที่ได้บุตรชาย ขอให้ครอบครัวมีแต่ความสุขและสุขภาพแข็งแรง” เพื่อนสนิทยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ใคร ๆ ก็บอกว่าเธอไม่สนใจเจียงเหยี่ยนแล้ว แต่ฉันไม่เชื่อหรอก เขากับผู้หญิงตัวแทนคนนั้นถึงขั้นมีลูกด้วยกันแล้วนะ เธอจะยังไม่แคร์ได้เหรอ” สวี่หวันเอ่อร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เธอหยิบธนบัตรหลายใบยัดใส่ขอบกางเกงของนายแบบหนุ่มแบบลวก ๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา “สามีฉันได้ลูกชายทั้งที คนเป็นเมียหลวงอย่างฉันก็ควรไปสักหน่อย”

11.1K Dibaca2026-08-14 16:24:49

เมื่อดอกไม้โรยรา ถึงเอ่ยคำว่ารัก

FictionÂ·เกาะแห่งนาวา

แต่งงานมาห้าปี เสิ่นเหนียนซีที่มักถูกคนเข้าใจผิดว่าเป็นเมียน้อย และถูกทำร้ายจนต้องขึ้นโรงพักเป็นครั้งที่ร้อยเก้าสิบเก้า ตอนที่คนมาประกันตัวเธอออกไป ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยข่วน เลือดไหลเป็นทาง ผมของเธอถูกดึงออกเป็นกระจุก เผยให้เห็นหนังศีรษะที่มีเลือดไหลออกมา เป็นภาพที่น่าสยดสยองมาก เธอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ต่อมาก็เริ่มชินชา เธอนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเงียบเชียบ ค่อย ๆ แกะเส้นผมที่พันกันเป็นก้อนเลือดออก จนกระทั่งเจ้าหน้าที่ตำรวจยื่นเอกสารให้เธอ แล้วบอกว่าให้เธอกลับไปได้ เสิ่นเหนียนซีจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แต่คนที่มาประกันตัวเธอนั้นไม่ใช่ฉินเส่าถิงที่เป็นสามีของเธอ

9.8K Dibaca2026-09-27 14:23:06

สามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้

FictionÂ·ซานซินเอ้อร์อี้

เจียงซิงลั่วตั้งครรภ์ได้แปดเดือน ตอนที่ไปศูนย์การค้าเพื่อซื้อของเตรียมคลอด ก็ถูกเสิ่นจือซย่าตบและหาว่าเป็นเมียน้อยอีกครั้ง เพื่อปกป้องลูกในท้อง เธอไม่สามารถตอบโต้ได้เลย เธอถูกเสิ่นจือซย่าจิกผมตบหน้าไปหลายฉาด แม้แต่เสื้อผ้าก็เกือบถูกฉีกออก สุดท้ายทนไม่ไหว เธอจึงโทรแจ้งความเสียเลย ทั้งสองถูกพาตัวมาที่สถานีตำรวจ ต่างฝ่ายต่างบอกว่าตนเป็นภรรยาของฟู่ถิงเชิน ฝ่ายตำรวจทำได้เพียงโทรศัพท์หาฟู่ถิงเชินเพื่อยืนยันความจริง เมื่อเสิ่นจือซย่าได้ยินว่าฟู่ถิงเชินจะมาสถานีตำรวจด้วยตัวเอง ก็รีบหยิบกระจกขึ้นมาเติมหน้า แล้วมองเหยียดเจียงซิงลั่วอย่างไม่เกรงกลัว "เจียงซิงลั่ว ลองทายดูสิว่าพี่ถิงเชินจะบอกว่าฉันเป็นภรรยาของเขา เพื่อปกป้องฉันหรือเปล่า” “ฉันว่าเขาต้องทำแบบนั้นแน่"

7.7K Dibaca2026-09-18 11:40:20

ยกแฟนให้รักแรก แต่เขากลับเสียใจภายหลัง

FictionÂ·ฝูหยิงหยิง

คบกันมาสิบปี แฟนหนุ่ม เจียงซู่ เพิ่งจะยอมตกลงแต่งงานกับฉัน เพียงเพราะตอนถ่ายพรีเวดดิ้ง ช่างภาพให้เราถ่ายรูปจูบกันไม่กี่ช็อต เขากลับขมวดคิ้วอ้างว่ากลัวสกปรก แล้วผลักฉันออกพลางเดินหนีไปคนเดียว ฉันได้แต่เอ่ยคำขอโทษกับทีมงานแทนเขาอย่างทำตัวไม่ถูก ในวันที่หิมะตกหนักเรียกรถไม่ได้ ฉันจึงต้องลุยกองหิมะกลับบ้านทีละก้าวอย่างยากลำบาก แต่ในเรือนหอ ฉันกลับได้เห็นเจียงซู่กำลังกอดจูบกับรักแรกอย่างแนบแน่นไม่ยอมแยกจาก “ซินซิน…แค่คุณเอ่ยปากแค่คำเดียว ผมยอมหนีงานแต่งทันที!” หลายปีที่เฝ้ารักอย่างโง่งม กลับกลายเป็นเรื่องตลกในพริบตา หลังจากร้องไห้จนหมดสิ้น ฉันกลับเลือกที่จะหนีงานแต่งก่อนเจียงซู่เสียเอง ต่อมา ในวงสังคมต่างเล่าลือกันไปทั่ว ว่าคุณชายตระกูลเจียงออกตามหาคู่หมั้นเก่าไปทั่วโลก เพียงเพื่อขอให้เธอกลับมา…

20.0K Dibaca2025-09-24 14:28:36

รักร้ายกัดกินใจ

FictionÂ·อันเยว่

แต่งงานกันมาห้าปี อวี้สิงเยี่ยนไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเสิ่นถังเยว่สักที เขาเอาแต่บอกว่างานยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปจดทะเบียนสมรส จะจดหรือไม่จดทะเบียนสมรสก็เหมือนกัน จนกระทั่งวันนี้เธอเห็นกับตาว่าอวี้สิงเยี่ยนกับพี่สาวของเธอที่หายตัวไปห้าปีเดินออกมาจากสำนักงานเขต ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกัน! เสิ่นฝานซิงโผเข้าไปกอดอวี้สิงเยี่ยนพร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา กำเล่มทะเบียนสมรสสีแดงสะดุดตาในมือแน่น “สิงเยี่ยน ฉันผิดเองที่หนีการแต่งงานในตอนนั้น......” เสิ่นฝานซิงเสียงสะอื้น “ฉันรู้ว่านายยอมจดทะเบียนสมรสกับฉันครั้งนี้ เพราะฉันเป็นมะเร็ง แต่ฉันก็ยังอยากถามนายอยู่ดี หลายปีที่ผ่านมา นายลืมฉันแล้วจริงๆ เหรอ นายรักถังเยว่จริงๆ ใช่ไหม?”

19.7K Dibaca2026-06-05 17:13:44

คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป

FictionÂ·มู่เหอ

ฉันเคยปั่นหัวนักศึกษาชายคนหนึ่ง พอเขาตกหลุมรักฉัน ฉันก็บอกเลิกเขาทันที ต่อมาเมื่อเขาประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียง เขากลับแต่งงานกับฉันที่ฐานะทางบ้านตกต่ำลง ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตะลึงของทุกคน ใครๆ ต่างก็บอกว่าฉันโชคดี แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า ทุกคืนเขาจะพาผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ากลับมาที่บ้าน ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟายไม่โวยวาย เขากลับโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ และจงใจทำให้หลิวหรานซึ่งเป็นรักแรกของเขาตั้งท้อง ฉันมีสีหน้าเรียบเฉย เขาจึงดันตัวฉันไปชิดกำแพง "ซูซิงม่าน ตกลงว่าเธอรักฉันบ้างไหม?" ต่อมา ฉันกับหลิวหรานน้ำคร่ำแตกพร้อมกัน ฉันคุกเข่าลงกับพื้นยอมรับว่าตัวเองรักเขา และอ้อนวอนขอให้เขาไปส่งที่โรงพยาบาล เขากอดฉันแน่นด้วยความดีใจ "ฉันรู้แล้ว! ยัยคนโกหก" จากนั้นเขาก็ผลักฉันออกอย่างแรง อุ้มหลิวหรานขึ้นมา แล้วเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง "เดี๋ยวค่อยไปส่งเธอที่โรงพยาบาล ความเจ็บปวดจากการคลอดลูกนี่แหละคือบทลงโทษที่ฉันมีให้เธอ!"

24.4K Dibaca2026-06-26 18:07:32

คำลาแสนหนาวเหน็บ

FictionÂ·แมกไม้และม่านหมอก

คืนก่อนวันเดินทาง ซูร่างแท็กหาฉันในกลุ่ม "เธอเช็กตั๋วเครื่องบินของเธอหน่อยนะ" ฉันกดเปิดรายการคำสั่งซื้อ ขึ้นแสดงว่ายกเลิกตั๋วแล้ว เวลายกเลิกตั๋วคือเมื่อสามวันก่อน ยังไม่ทันได้พิมพ์ตัวอักษร ข้อความในกลุ่มก็เด้งขึ้นมาติดๆ กัน เย่หมั่ง: [ฉันลงเดิมพันกับซูร่าง ว่าก่อนเดินทางเธอจะเปิดดูรายการคำสั่งซื้อไหม ฉันเดิมพันว่าเธอไม่เปิดดู ผลคือเขาดันบอกให้เธอเช็กเอง ฟาวล์นี่นา!] ซูร่าง: [พอเหอะ ยังไงเธอก็แพ้อยู่ดี เธอเพิ่งมารู้เอาป่านนี้นี่ไง รีบกดจองใหม่เถอะ แค่ไม่มีที่นั่งติดกันแล้วก็เท่านั้น] พวกเขาคุยกันอย่างอารมณ์ดี เหมือนครั้งก่อนที่เดิมพันกันว่ากี่วันฉันถึงจะรู้ว่าห้องพักโรงแรมเปลี่ยนจากห้องเตียงคู่เป็นห้องพักสามคน แล้วฉันต้องนอนเตียงพับ และเหมือนครั้งก่อนนู้นที่เดิมพันกันว่าฉันจะสังเกตเห็นไหมว่าหอศิลป์แห่งเดียวในตารางเดินทางถูกเปลี่ยนเป็นห้องปริศนาแหกคุก ทุกครั้งที่ฉันบอกว่าถือสา คำตอบรับของพวกเขาก็เหมือนเดิมเสมอ "เธอไม่พูดแล้วพวกเราจะไปรู้ได้ยังไงล่ะว่าเธอใส่ใจ" ทว่าพวกเขาไม่เคยเอ่ยปากถามเลยสักครั้ง ฉันไม่ได้กดจองตั๋วใหม่ เปิดแอปพลิเคชันอีกแอปหนึ่ง ค้นหาตั๋วเครื่องบินไปไอซ์แลนด์เที่ยวบินหนึ่ง ชมแสงเหนือในอุณหภูมิลบสิบห้าองศา ตัวคนเดียว บางทีอาจจะกำลังพอดี

9.8K Dibaca2026-08-29 12:27:59

Pindai kode untuk membaca di Aplikasi