Short
แฟนลูกชายคนโตหาว่าฉันเป็นชู้ ทำร้ายลูกคนเล็กจนตาย

แฟนลูกชายคนโตหาว่าฉันเป็นชู้ ทำร้ายลูกคนเล็กจนตาย

Por:  ครีมพัฟไม่หวานCompletado
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
8Capítulos
4.8Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

ลูกชายวัยเจ็ดขวบของฉันถูกงูกัด ฉันจึงรีบพาเขาไปรักษาที่โรงพยาบาลที่ลูกชายคนโตทำงานอยู่ทันที แต่ฉันไม่ได้อยากถูกแฟนสาวของลูกชายคนโตปฏิบัติราวกับฉันเป็นเมียน้อย เธอไม่เพียงแต่ขัดขวางไม่ให้เซรุ่มกับลูกชายตัวน้อยของฉันเท่านั้น แต่เธอยังตบหน้าฉันอีกด้วย “ฉันกับแฟนเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก คุณยังกล้าพาไอเด็กเวรนี่มายั่วยุฉันต่อหน้าแบบนี้อีกเหรอ” เธอผลักฉันลงกับพื้น ทุบตีฉัน และตัดหน้าอกของฉันออก แถมเธอยังข่มขู่อีกว่า “กะหรี่อย่างแก แค่เย็บด้านล่างให้ติดกันก็พอแล้วล่ะ” ฉันถูกทำร้ายจนบาดเจ็บไปทั้งตัว แล้วโดนส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉิน และแพทย์ผู้ทำการผ่าตัดก็คือลูกชายคนโตของฉันเอง มือที่ถือมีดผ่าตัดของเขาสั่นอย่างรุนแรง กับใบหน้าที่ซีดเผือด “แม่ ใครทำร้ายแม่แบบนี้”

Ver más

Capítulo 1

บทที่ 1

Pamela's P.O.V:

It was another Monday morning, and I was exhausted. I was exhausted by the fact that my life was crumbling around me.

I should have listened to my mother when I was younger. Now that I'm twenty-five, I'm feeling very empty. My fiance, who had been supportive, was now my only hope.

I was about to cry when Liam came out of the bathroom. His towel dangled dangerously low around his waist, revealing his chiseled abs. Then he approached me with a smirk on his face.

"Don't tell me you're crying," he said.

"I mean, it's your birthday tomorrow, and you can't be crying on the eve," he said, taking my hand in his.

My birthday was the following day, and I had already informed my mother that I would bring Liam to her house. She'd only seen photos of him.

He drew me into a hug, and I rested my head on his lower belly. We'd been together for almost a year, but whenever we were so close, my body went haywire. I was late for work, but I was tempted to go for a quickie.

"Don't worry, you'll do great," he said as he drew me out of bed.

He kissed my neck and ran his hands up and down my thighs. My heart rate increased, and every muscle in my body tightened.

"Liam...." I gasped.

When he tried to slip his hands into my pants, my phone immediately beeped, and I yanked them out.

"We should do this later. Perhaps after dinner tonight "I kissed him on the cheek before grabbing my bag from the bed and sprinting out the door.

"Ms. Pam, they've already had two coffee breaks and..." Mia, my PA, said something, but I cut her off before she could finish.

"Tell them I'll be right there, no more coffees, I'm already on my way," I said to her as I rushed down the step.

*********

I rushed into my office building, avoiding all of the greetings that were hurled at me. I laid off some of my previous employees at this branch and I didn't want the new ones to think I was a slacker.

I dashed into the hallway as soon as the elevator doors opened. Then something hard slammed into me, and my body became extremely hot.

"I'm sorry," someone said, and I stood there dumbfounded, staring at my white blouse and the rapidly spreading coffee stain.

"You may borrow my coat for the orientation. I'm truly sorry; I should have been more cautious "I looked up at him as he said this.

He was wearing glasses, his brows were drawn to the side, and his face was solemn. His rapture blue eyes were pitiful, but that didn't quiet my rage.

Mia arrived on the scene just as I was about to yell at him.

"Ma'am, we must leave immediately; everyone is waiting," she said, and I noticed the young man's eyes widen.

"I'm sorry, I'm sorry.." he bowed several times, but I ignored him and followed Mia.

Mia gave me her jacket because there was no way to clean the mess. Fortunately, I was wearing a black skirt that matched perfectly, but the problem was that Mia was plus-sized and I was a little slim, so I was literally swimming in the jacket.

"Attention, everyone," I said as I stepped up to the podium. Then I looked around, and my gaze met that of the man who had collided with me.

He was cute and hot, but I was too old for that—this finger needed a ring.

"I apologize for being late for the orientation. You know how some mornings you run into strangers and have coffee splattered on you? "He sank into his chair as I spoke.

***************.

I decided to return to Liam's apartment after the new staff orientation. I had an appointment with Mr. Markinson and I needed to change my clothes and return to the office. Mia said he contacted her, and I was curious about his offer.

When I arrived at Liam's door, I noticed an unfamiliar shoe on his doormat. I assumed his sister was around. So I hurriedly slipped in my keys and pulled the door open.

My heart immediately became heavy, and I felt as if I couldn't breathe. This was the last thing I needed to see right now. There were loose clothing everywhere. Her pants were on the couch, which I had purchased with my hard-earned one thousand dollars.

"Liam!" As tears stung my eyes, I yelled in rage.

The door to the bedroom was immediately opened, and a lady walked out. She was butt naked while putting on my favorite Liam shirt.

"Who are you and why are you wearing my shirt?" I screamed and dashed in to hit her.

But the door to the apartment opened, and Liam entered. Then I turned to face him with my brows drawn to the center.

"Pamela," he stated solemnly.

"Who is this, Liam, honey?" The lady inquired.

"Yes, Liam, who am I?" I inquired, my eyes welling up with tears.

"Is this why you abandoned me and the babies in Texas? Is this some sort of prank?" In a high pitched voice, she inquired.

When I heard the word "babies," my stomach tightened. Was he married or not? This had to be a joke, I reasoned.

"Pamela, this is my wife Bianca, and Bianca, this is my boss, Pamela," he said to the lady.

Boss? I questioned him as I stared at him.

Then I burst out laughing. I approached Liam and slapped him in the face.

"Liam, you better fucking stop this if it's a joke, I'm definitely not in the mood," I yelled. I was on the verge of going insane.

"Woman! Take note of how ..."The lady tried to stop me, but I cut her off.

"Don't get too close to me with your naked butt or I'll... I threatened, but Liam grabbed my hand firmly.

His expression hardened for the first time ever.

"I think you should leave, Pamela. I respect you as my boss, and I am aware that you are obsessed with me, but I have already informed you that I am married "Liam gave me a cold stare as he spoke with his jaw clenched.

Wait what? Obsessed? Boss? Where is all this coming from? I gaped fluttering my lashes.

Then he grabbed me and yanked open the door.

"Liam! I warn you, if this is a joke, you better stop it right now!" I yelled, as he pushed me out.

"If I see you harassing my wife again, I'll call the cops, whether you're my boss or not!" he yelled as he slammed the door in my face.

My brain was jittery at the time; I kept telling myself it was a joke, and I pinched myself several times to make sure I wasn't dreaming. Then I started banging on his door like a fool.

"Liam! I warn you, I'll kill you, I swear!" I yelled as my fists struck the cold metallic door.

Then I heard him call on security, and two men in uniform arrived quickly to whisk me away.

"Don't fucking touch me," I said as I struggled, but they dragged me roughly.

"This isn't over, Liam!" I yelled as they dragged me down the stairs.....

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
8 Capítulos
บทที่ 1
ลูกชายคนเล็กของฉันซุกซนมาก เข้าไปจับงูไม่ปล่อย จนโดนงูฉกไปทีหนึ่ง สามีของฉันไปทำงานข้างนอก ส่วนลูกชายคนโตเข้าเวรกลางคืนที่โรงพยาบาล ฉันจึงไม่ลังเลที่จะรีบเรียกแท็กซี่ ตรงไปที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลที่ลูกชายคนโตทำงานอยู่พยาบาลสาวสวยคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา ถามฉันเกี่ยวกับอาการของลูกชายคนเล็ก จากนั้นเธอก็จัดการเตรียมเตียงคนไข้เพื่อพาเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ฉันพยายามกลั้นน้ำตาและเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างละล่ำละลัก พร้อมทั้งขอร้องให้เธอช่วยลูกชายของฉันเธอยังคงมองดูเครื่องมือแพทย์อยู่ตลอดเวลาและประสานงานกับเพื่อนร่วมงานอย่างต่อเนื่อง แต่ในขณะที่เตียงคนไข้กำลังจะถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ทันใดนั้น เตียงก็หยุดเคลื่อนที่ ฉันไม่เข้าใจจึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้นคะ”พยาบาลสาวคนนั้นจ้องหน้าลูกชายคนเล็กของฉันด้วยสายตาที่บอกมาถูก ก่อนจะถามขึ้นว่า “คุณรู้จักกับฟู่เป่ยจี้ไหมคะ”ฉันพยักหน้า “ฉันต้องรู้จักเขาสิ เขาเป็น...”ยังไม่ทันจะพูดว่า ลูกชายคนโต ฉันก็โดนตบเข้าที่หน้าเต็มๆ“ทำอะไรของเธอน่ะ” ฉันกุมแก้มที่บวมเป่งพลางเงยหน้ามองหญิงสาวที่ทำร้ายฉันพยาบาลสาวคนนั้นเชิดหน้าและจ้องฉันด้วยความเกลียด
Leer más
บทที่ 2
ทับทิมนี้เป็นสมบัติตกทอดของตระกูลเราจริงๆ มีทั้งหมดสองเม็ด เม็ดหนึ่งฉันมอบให้ฟู่เป่ยจี้ เพื่อนำไปมอบให้กับหญิงสาวที่เขาชอบ ส่วนอีกเม็ดหนึ่งฉันเตรียมไว้ให้ลูกชายคนเล็ก แต่เนื่องจากเขายังเด็กไป ฉันจึงเก็บไว้ก่อนแต่อิ่นซินเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วเธอฉุดสร้อยทับทิมจากคอของฉันไป พร้อมหัวเราะทั้งน้ำตา“ฟู่เป่ยจี้ นายมันคนหลอกลวง นายบอกว่าจะรักฉันแค่คนเดียว แต่กลับไปมีความสัมพันธ์กับยัยแก่คนนี้!”“ฉันเกลียดนาย เกลียดจนอยากฆ่าให้ตายเลย!” “หัวใจของฉันมันเจ็บปวดเหลือเกิน แต่ฉันก็ยังห้ามใจไม่ให้รักนายไม่ได้”เธอพูดกับตัวเองเหมือนคนบ้า หลังจากที่สติหลุดไปชั่วครู่ สายตาของเธอก็กลับมาเต็มไปด้วยความมืดมนที่น่ากลัว“ถ้าพวกเขาตาย ก็จะไม่มีอะไรมาขวางกันเราสองคนได้อีก”“ใช่! ต้องแบบนี้!” อิ่นซินหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรหาใครบางคน ฉันได้ยินเธอพูดหลังจากผ่านไปสักพักว่า “พี่คะ พี่ต้องช่วยหนูรักษาความรักของหนูให้ได้นะ!”แต่ฉันไม่มีเวลามองเธอที่กำลังคลั่ง เพราะฉันต้องรีบไปดูแลลูกชายที่กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สีหน้าของเขาเริ่มแย่ลงทุกที จนฉันร้อนใจมาก“ช่วยด้วย! ใครก็ได้ ช่วยลูกชายฉันด้วย!”
Leer más
บทที่ 3
ฉันตกตะลึงกับคำขอที่ไร้เหตุผลนี้อิ่นซินผลักฉันอย่างแรงด้วยความไม่พอใจ เธอจับผมของลูกชายคนเล็กของฉัน ดึงใบหน้าที่ซีดเผือดของเขามาใกล้ฉัน“เวลาตัดสินใจของเธอเหลือไม่มากแล้วนะ”หัวใจของฉันรู้สึกมืดมนสิ้นหวังทันทีรอบตัวฉันเต็มไปด้วยผู้ชายตัวใหญ่ที่พี่ชายผมเหลืองพาเข้ามา พวกเขามองฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย มองฉันตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ซึ่งเป็นสายตาที่ทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงฉันกำกระดุมเม็ดบนสุดของเสื้อเชิ้ตไว้แน่น น้ำตาไหลออกมาเป็นสายและส่ายศีรษะอย่างสิ้นหวังอิ่นซินหัวเราะเยาะ “ฉันไม่รีบ แต่ฉันไม่รู้ว่าไอ้เด็กนรกนี่จะมีเวลารอเธอถอดเสื้อช้าขนาดนี้หรือเปล่า”น้ำตาของฉันไหลเป็นทาง ฟู่เป่ยจี้เคยบอกฉันว่าอิ่นซินเป็นผู้หญิงใจดีแต่ฉันมองผู้หญิงตรงหน้าที่ดูโหดร้ายราวปีศาจนี้แล้ว ร่างกายฉันก็สั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัวรอบตัวมีแต่ผู้ชายตัวใหญ่เฝ้ามองฉันด้วยสายตาน่ากลัว“ถอดเสื้อสิ เธอมันนังเมียน้อยอยู่แล้ว จะอายอะไรล่ะ”“หน้าอกใหญ่ขนาดนี้ แอบซ่อนอะไรไว้ข้างในน่ะ ถอดออกมาให้พวกเราดูสิ!”อิ่นซินหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วถ่ายหน้าของฉัน พร้อมกับขู่ว่า“พิษงูมักจะออกฤทธิ์ภายในหนึ่งชั่วโมง ลองคิดเอาเองสิว่
Leer más
บทที่ 4
ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้อิ่นซินทีละก้าว “ลูกชายคนเล็กของฉันตายแล้ว เขาตายแล้ว”ฉันหัวเราะทั้งน้ำตา ราวกับปีศาจคลุ้มคลั่ง “ฉันจะให้เธอชดใช้ด้วยชีวิต!”ฉันพุ่งเข้าใส่อิ่นซินด้วยความโกรธ แต่ก่อนที่จะสัมผัสตัวเธอได้ ความเจ็บปวดสุดขีดก็พุ่งเข้าที่ท้ายทอย จนฉันล้มลงกับพื้นพี่ชายผมเหลืองถือไม้เบสบอลไว้ในมือ เขาถามด้วยความเป็นห่วง “พี่ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”อิ่นซินที่เพิ่งรอดพ้นจากความกลัว ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและส่ายศีรษะ แล้วเอามือทาบอกจากนั้น เธอก็เหยียบหน้าของฉัน“นังแพศยา กล้าดียังไงถึงจะทำร้ายฉัน”“คราวนี้ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าฉันไม่ใช่คนที่จะมาเล่นด้วยง่ายๆ!”ศีรษะของฉันเจ็บปวดราวกับถูกตีจนแตก จากนั้นสติของฉันก็ค่อยๆ เลือนหายก่อนที่ฉันจะหมดสติ ฉันได้ยินเสียงพี่ชายผมเหลืองถาม “พี่ ยัยนี่ตายไปแล้ว มันจะไม่เป็นปัญหาเหรอ”อิ่นซินหัวเราะเยาะ “เราอยู่ในแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลเชียวนะ วันๆ มีคนตายตั้งเท่าไหร่ แล้วยัยนี่ก็ถูกส่งมาช้าเกินไปตั้งแต่แรก เขาแค่รักษาไม่ทันก็เท่านั้นเอง...”เสียงหัวเราะของทั้งสองค่อยๆ จางหายไปจนกระทั่งเงียบสนิทเมื่อฉันลืมตาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองถูกมัดมือมัด
Leer más
บทที่ 5
อิ่นซินชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบตอบกลับอย่างสงบนิ่ง “ฉันกับคุณหมอจางกำลังใช้ห้องนี้อยู่ เป่ยจี้ ตอนนี้ไม่มีห้องผ่าตัดอื่นเหลือแล้วเหรอ”ฉันนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด พยายามจะตะโกนออกไป แต่ทันทีที่ฉันอ้าปาก กล้ามเนื้อบนใบหน้าก็เจ็บปวดจากรอยแผล จนฉันไม่กล้าขยับเลยฟู่เป่ยจี้ตอบกลับ “ไม่มีอะไรหรอก แค่ถามน่ะ”เมื่ออิ่นซินอยู่ต่อหน้าฟู่เป่ยจี้ ท่าทีของเธอกลับตรงกันข้ามกับตอนที่เธอทำร้ายฉัน เธอพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ก่อนจะพูดต่อว่า“คืนนี้หลังเลิกงาน ไปเดินเล่นกับฉันนะ”“ได้สิ เดี๋ยวฉันจะซื้ออุลตร้าแมนเป็นของขวัญด้วย” แม้ฉันจะมองไม่เห็นใบหน้าของฟู่เป่ยจี้ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาน่าจะมีรอยยิ้มที่มุมปากเมื่อไม่กี่วันก่อน ลูกชายคนเล็กของฉันอ้อนฟู่เป่ยจี้โดยการเกาะแขนเขาไว้ แล้วบอกว่าใกล้เจ็ดขวบแล้ว โตแล้ว จึงอยากได้ของขวัญสำหรับเด็กโตฟู่เป่ยจี้พยักหน้า และเอานิ้วจิ้มหน้าผากลูกชายคนเล็กเบาๆ ก่อนจะถามว่าเขาอยากได้อะไรลูกชายคนเล็กตอบอย่างหนักแน่นว่าอยากได้ “อุลตร้าแมนทีก้า”น้ำตาไหลจากหางตาของฉัน ผ่านมาไม่กี่วันนี้เอง แต่ตอนนี้ลูกชายของฉันได้จากเราไปอย่างไม่มีวันกลับเสียแล้วความสัมพันธ์ร
Leer más
บทที่ 6
ฟู่เป่ยจี้เดินเข้ามาในห้อง เห็นอิ่นซินยืนถือมีดผ่าตัดอยู่คนเดียว ก็ทำให้เขาประหลาดใจ“เธอเป็นแค่พยาบาล มีสิทธิ์ผ่าตัดด้วยเหรอ”อิ่นซินไม่ตอบ แต่กลับทำหน้าตาเหมือนรอให้เขาชมเชย “ฟู่เป่ยจี้ ฉันจัดการปัญหาใหญ่ให้คุณแล้ว คุณไม่คิดจะชมฉันหน่อยเหรอ”“ปัญหาใหญ่ที่ว่าคืออะไรเหรอ” ฟู่เป่ยจี้ถามด้วยความสงสัยอิ่นซินชี้มาทางฉันด้วยรอยยิ้มกว้าง “ยัยผู้หญิงคนนี้พยายามจะอ่อยคุณ แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจัดการเธอเรียบร้อยแล้ว”ฟู่เป่ยจี้ตกใจไปชั่วขณะ “อะไรนะ”อิ่นซินเข้าไปคล้องแขนฟู่เป่ยจี้ด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “คุณไม่โกรธฉันใช่ไหม ถึงเธอจะเป็นรักแรกของคุณ แต่ตอนนี้ฉันเป็นแฟนคุณนะ คุณต้องอยู่ข้างฉันสิ “ไม่งั้นฉันจะไม่คุยกับคุณไปตลอดชาติเลย”ฟู่เป่ยจี้ที่เต็มไปด้วยความเย็นชา เริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจในน้ำเสียง “ฉันบอกแล้วว่าเธอเป็นรักแรกของฉัน ทำไมเธอถึงไม่เชื่อฉันล่ะ”อิ่นซินยู่ปากด้วยความไม่พอใจ “คุณโกหกฉัน ผู้ชายอายุเกือบสามสิบ จะมามีรักแรกอะไรตอนนี้”สิ่งที่ลูกชายคนโตของฉันพูดเป็นความจริง ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันเข้มงวดกับเขามาก เป็นคนมีวินัยสูง หลังจากตัดสินใจจะเป็นหมอ เขาก็ทุ่มเทให้กับการเรียนอย่างหน
Leer más
บทที่ 7
“แม่เหรอ” เขาเรียกฉันด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจแม้ฉันจะไม่สามารถอ้าปากพูดได้ แต่ฉันก็มองเขาพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า พยักหน้าเบาๆทันใดนั้น ฟู่เป่ยจี้ก็ทรุด เขาร้องออกมาอย่างควบคุมตนเองไม่ได้ “แม่ ใครทำร้ายแม่แบบนี้” เสียงของเขาสั่นเครือราวกับเด็กหมดหนทางจู่ๆ ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อ แล้วเริ่มตระหนักได้ว่าคำว่า “เมียน้อย” ที่อิ่นซินพูดถึงนั้น หมายถึงฉัน ฟู่เป่ยจี้พยายามสงบสติอารมณ์ แล้วหยิบเครื่องมือผ่าตัดขึ้นมา “แม่ ไม่ต้องห่วงนะ แม่จะต้องไม่เป็นไร ผมจะช่วยแม่เอง” ขณะที่เขาตรวจบาดแผลของฉัน ร่างกายของเขาเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ในที่สุดเขาก็ถามออกมาเสียงสั่นเครือ “แม่ บาดแผลทั้งหมดที่อยู่บนตัวแม่ รวมถึงการเย็บที่ส่วนล่างนี่เป็นฝีมือของอิ่นซินใช่ไหม”ฉันหลับตาลงและไม่พูดอะไร การเงียบของฉันทำให้ฟู่เป่ยจี้โกรธขึ้นมาอย่างชัดเจน เขาพยายามจะลุกออกไปตามหาและจัดการกับอิ่นซิน แต่หมอจางรีบเข้ามาขวางไว้“สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องจัดการบาดแผลของคนไข้ก่อน”ลูกชายคนโตที่แสนดีของฉัน เขาเป็นคนกตัญญูมาก แต่ตอนนี้ เขากลับต้องมาเผชิญหน้ากับความจริงที่แม่ของเขาถูกทำร้ายอย่างทารุณและที
Leer más
บทที่ 8
ฟู่เป่ยจี้โกรธจัดจนไม่อาจทนได้อีกต่อไป เขาส่งสายตาให้บอดี้การ์ดสองคน บอดี้การ์ดก็เข้าใจทันที และรีบจับแขนของอิ่นซินตรึงไว้ใบหน้าของฟู่เป่ยจี้ดำมืดด้วยความโกรธ “ฉันจะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย น้องชายของฉันอยู่ไหน”“ตายแล้ว” 'เพี๊ยะ!' เสียงตบดังสนั่น จนเลือดกลบปากอิ่นซินอิ่นซินหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฟู่เป่ยจี้ คุณไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย! คุณอายุสามสิบแล้วนะ แต่ไอ้เด็กเวรนั่นอายุเจ็ดแปดขวบเท่านั้นเอง จะเป็นน้องชายคุณได้ยังไง”“คุณหลอกฉันมาโดยตลอด ใจร้ายที่สุด!”“ดื้อด้านจริงๆ เลย!” ฟู่เป่ยจี้เดือดดาลจนเตะอิ่นซินล้มลงกับพื้นเขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและเปิดรูปถ่ายครอบครัวให้เธอดู “ดูให้ดีๆ นี่คือแม่แท้ๆ ของฉัน และนี่คือน้องชายแท้ๆ ของฉัน”ในภาพถ่าย มีฉันกับสามีที่รักกันดี ลูกชายคนโตที่หล่อเหลา และลูกชายคนเล็กที่น่ารัก ตอนนี้เธอถึงจะปรากฏความกลัวขึ้นมาในดวงตาขณะที่เธอถูกบอดี้การ์ดลากออกไป ตัวของเธอสั่นระริก และเอาแต่ตะโกน“ฟู่เป่ยจี้ ฉันผิดไปแล้ว ได้โปรดให้อภัยฉันด้วยเถอะนะ!” “ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ว่านั่นคือแม่ของคุณ!” “คุณป้า ฉันรู้ว่าฉันทำผิดไปแล้ว โปรดให้อภัยฉันด
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status