ห้องสมุด

ถูกลบออกแล้ว

เรื่อง "เมื่อฉันตาย พี่ชายกลายเป็นบ้า" ไม่สามารถอ่านได้ที่นี่แล้ว

สมน้ำหน้าพี่ชายนางเอก

2026-01-05 12:36:32

เกี่ยวกับหนังสือ

ความเสียใจหลังตาย การเสียใจภายหลัง อารมณ์ครอบครัว ความรักทรมาน โหดเหี้ยม

พี่ชายเกลียดฉัน เกลียดจนอยากให้ฉันตายไปซะ ฉันถามเขาทั้งน้ำตา “ฉันไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของพี่หรือไง?” เขาหัวเราะเสียงเย็น “ฉันไม่มีน้องสาว” คืนวันนั้น ฉันถูกรถที่พุ่งเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัวชนตาย แต่พี่ชายกลับกลายเป็นบ้า

นิยายที่เกี่ยวข้อง

สุดทางไม่มีเธอ

FictionÂ·ปลาน้อย

“เลขาเซี่ยครับ ใบลาออกของคุณท่านประธานฉีเซ็นอนุมัติแล้ว แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ทันสังเกตว่าคนที่ลาออกคือคุณ ให้ผมช่วยเตือนเขาหน่อยไหมครับ?” เมื่อได้ยินข้อความจากปลายสาย เซี่ยอวี่จือก็ค่อยๆ ลดสายตาลง “ไม่เป็นไรค่ะ เอาตามนี้แหละ” “แต่คุณทำงานเป็นเลขาข้างกายท่านประธานฉีมาตั้งสี่ปีแล้วนะครับ เขาพอใจในตัวคุณที่สุด และขาดคุณไม่ได้ที่สุด เรื่องลาออกนี่ คุณจะไม่ลองพิจารณาดูอีกสักหน่อยจริงๆ เหรอครับ?”ฝ่ายบุคคลพยายามเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี แต่เซี่ยอวี่จือกลับทำเพียงยิ้มบางๆ

60.5K views2026-04-01 10:51:38

เธอผู้เปล่งประกายดุจดวงดาว

FictionÂ·จู้อวี๋

แอบคบกับน้องชายของเพื่อนสนิทมาสี่ปี ตอนแรกนึกว่าต่างฝ่ายต่างมีใจให้กัน คิดไม่ถึงว่ามันคือรักลวงเพื่อเลื่อนสถานะกับผู้หญิงคนนั้น

38.0K views2026-06-26 18:03:01

รอยรักเหนือกาลเวลา

FictionÂ·มู่หือ

ในตอนที่แฟนหนุ่มถูกฉันทำร้ายจิตใจจนบอบช้ำ และไปเรียนต่อต่างประเทศจนเข้าสู่ปีที่แปด ในที่สุดเขาก็พาแฟนสาวคนใหม่กลับมาบ้านเพื่อพบผู้ใหญ่ และในที่สุดฉันก็ถูกโรงพยาบาลตัดสินโทษตายเช่นกันว่า การต่อสู้กับโรคมะเร็งตลอดแปดปีประสบความล้มเหลว ฉันสามารถกลับบ้านไปรอความตายได้แล้ว เมื่อเห็นฉันนั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีแม่คอยพยุงไว้ มุมปากของหลี่ซือก็ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน “อ้าว ไม่เจอกันตั้งแปดปี ทำไมเธอถึงตกอับขนาดนี้ล่ะ กระทั่งเดินก็ยังเดินไม่เป็นแล้ว” เมื่อได้ยินน้ำเสียงรังเกียจของเขา ฉันเพียงแต่ดึงแขนเสื้อโค้ทขนเป็ดลงมาอย่างสงบ เพื่อบดบังรอยเข็มที่ปักอยู่ยิบย่อยเต็มหลังมือ “ไม่เป็นไรหรอก แค่เดินสะดุดล้มจนกระดูกหักเท่านั้นเอง” หลี่ซือยิ้มเย้ยหยันขึ้นมาอีกครั้ง “ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันกำลังจะแต่งงานเร็วๆ นี้แล้ว เธอมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้คู่หมั้นของฉันหน่อยสิ” ฉันเพียงแค่ยิ้มให้อย่างสงบเช่นเดิม “ไม่ดีกว่า ฉันกำลังจะต้องเดินทางไปที่ที่ไกลแสนไกลในเร็วๆ นี้แล้ว” หลังจากพูดจบ ฉันก็ตบหลังมือของแม่เบาๆ เพื่อเป็นสัญญาณให้ท่านรีบเข็นฉันกลับบ้าน

7.7K views2026-06-01 13:15:06

รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต

FictionÂ·มิเรียม

หลังจากฉันปฏิเสธไม่ยอมบริจาคมดลูกให้พี่สาว เพื่อนสนิทสมัยเด็กก็เกลียดฉันเข้าไส้ ถึงขั้นส่งฉันขึ้นเตียงของ “เหวินจิง” คุณชายใหญ่แห่งวงการเมืองหลวง ได้ยินมาว่าเขาไม่ชอบผู้หญิงที่มาตอแย ทุกคนต่างรอดูจุดจบของฉัน แต่กลับกลายเป็นว่า เขาทะนุถนอมฉันราวกับลอยอยู่บนสวรรค์ พริบตาเดียวก็ผ่านไป 3 ปี วันที่ฉันคิดว่าตัวเองตั้งครรภ์ เลยไปโรงพยาบาลตรวจ กลับบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับหมอ “เหวินจิง เมื่อสามปีก่อนคุณให้ผมแอบย้ายมดลูกของซ่งอวี่หนิงไปให้พี่สาวของเธอ ตอนนี้ยังให้ผมโกหกว่าเธอเป็นหมันแต่กำเนิดอีก คุณทำร้ายผู้หญิงที่รักคุณได้ลงคอจริง ๆ เหรอ” “ไม่มีทางเลือก อวี่โหรวถ้ามีลูกไม่ได้ คงต้องลำบากในบ้านสามี มีแค่มดลูกของเธอที่เข้ากันได้” น้ำเสียงผู้ชายที่คุ้นเคย กลับเย็นชาเสียจนเหมือนคนแปลกหน้า ที่แท้ความรักและการเยียวยาที่ฉันเชื่อมั่นมาตลอด ก็เป็นแค่เรื่องหลอกลวงอีกครั้งเท่านั้น ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็แค่จากไปก็พอ

13.8K views2026-04-15 11:29:25

ชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ

FictionÂ·หลินเซี่ย

ผมใช้เวลาถึงสามปีเต็ม กว่าจะเด็ดดอกฟ้าอย่างหลินเยียนหรันลงมาได้ เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเธอ ผมยอมเสียสละหน้าที่การงานทั้งหมด และเต็มใจผันตัวมาเป็นพ่อบ้านดูแลครอบครัว ถึงขั้นว่าเพียงเพราะคำพูดของเธอที่บอกว่า “กลัวเจ็บตอนคลอดลูก” วันรุ่งขึ้นผมก็ไปทำหมันที่โรงพยาบาลทันที เพื่อนรอบตัวทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันอย่างมั่นใจว่าเราสองคนจะครองรักกันไปจนแก่เฒ่า ทว่าในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ผมกลับตัดสินใจจะหย่าขาดจากเธอ ทนายความคือฉู่เหยียนซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของผมเอง เขาเอาแต่ถามผมซ้ำ ๆ “นายแน่ใจเหรอ ตอนนั้นนายยอมทิ้งข้อเสนอจาก Vogue ไปหน้าตาเฉยเพื่อจะได้แต่งงานกับเธอ ตอนนี้กลับมาบอกฉันว่าจะหย่าเนี่ยนะ” ผมพยายามข่มความปวดหนึบในอก “ช่วยร่างหนังสือหย่าให้ฉันที ยิ่งเร็วยิ่งดี” เขาไม่เข้าใจ “ทำไมล่ะ?!” ผมมองช่อดอกลำโพงสีดำที่ถูกห่อมาอย่างหรูหราบนโต๊ะอาหาร เงียบไปเนิ่นนาน กว่าจะเอ่ยคำตอบสุดท้ายออกมา “เพราะดอกไม้ช่อเดียว”

10.9K views2026-08-29 12:37:32

หนึ่งฝันหวนคืน ครองคู่กับท่าน

FictionÂ·บุปผาเดือนเพ็ญ

หลังจากนางในดวงใจในใจของเขาเสียชีวิต เจียงวั่งโจวก็เกลียดชังข้ามาสิบปี ข้าพยายามทำดีทุกวิถีทาง ทว่าเขากลับหัวเราะเย็นชา “หากเจ้าอยากเอาใจข้าจริง ก็ไปตายเสียดีกว่า” ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้าสู่หัวใจ แต่ในขณะคานเรือนที่ลุกไหมกำลังจะหล่นทับข้า เขากลับยอมตายเพื่อช่วยชีวิตข้าไว้ ก่อนตาย เขาที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของข้า ได้ใช้เรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายปัดมือข้าที่สัมผัสตัวเขาออก “ซ่งจือเสวี่ย หากชั่วชีวิตนี้ข้าไม่เคยได้พบเจ้า จะดีเพียงใด...” ในพิธีศพ มารดาเจียงร่ำไห้จนพูดไม่เป็นคำ “วั่งโจว เป็นความผิดของแม่เอง ตอนนี้ไม่ควรบังคับให้เจ้าแต่งกับนาง หากตอนนั้นแม่ยอมตามใจเจ้า ให้เจ้าได้แต่งกับกู้หว่านเหอ จุดจบในวันนี้จะแตกต่างออกไปหรือไม่” บิดาเจียงจ้องมองข้าอย่างเคียดแค้น “วั่งโจวช่วยชีวิตเจ้าถึงสามครั้ง เหตุใดเจ้ามีแต่นำเคราะห์กรรมมาให้เขา! เหตุใดคนที่ตายจึงไม่ใช่เจ้า!” ทุกคนต่างเสียใจที่เจียงวั่งโจวแต่งงานกับข้า แม้แต่ตัวข้าเองก็เช่นกัน สุดท้าย ข้าจึงทิ้งกายจากยอดหอเด็ดดารา...แล้วหวนกลับมาเมื่อสิบปีก่อน ในครานี้ ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะตัดขาดวาสนาทั้งหมดที่มีต่อเจียงวั่งโจว เพื่อทำให้ความปรารถนาของทุกคนเป็นจริง

33.9K views2025-09-15 14:16:55

การพบกันอีกครั้งดั่งสายฝนที่ยาวนาน

FictionÂ·เจ้าตัวแสบ

จนกระทั่งอันหรานไปเจอบันทึกการหวนพบกันอีกครั้งที่อัปเดตในแอ็กหลุมของจี้หวยอัน เธอถึงได้รู้ว่าสามีที่แต่งงานกันมาสามปี คนที่เขารักมาตลอดกลับเป็นน้องสาวของเธอเอง วันที่เธอถูกวินิจฉัยว่าอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือน จี้หวยอันกำลังนั่งกินหม้อไฟกับไป๋เยวี่ยกวงอย่างน้องสาวของเธอ และคว่ำสายโทรเข้าจากเธอลงบนโต๊ะเบา ๆ เขาพูดว่า “ซูอี้ไม่ค่อยได้กลับมา เดือนนี้ผมจะอยู่เป็นเพื่อนเธอบ่อยหน่อย” ตอนทำคีโมจนทั้งอาเจียนทั้งหมดสติ เขากลับเขียนลงในไดอารี่ว่า “พาเธอเดินไปตามถนนร่มไม้ในมหาวิทยาลัยเก่า เหมือนทุกอย่างย้อนกลับไปเมื่อวาน” เจ็บปวดจนกระอักเลือดต่อหน้าเขา แต่เขากลับรีบจากไป “หมาของซูอี้ป่วย ผมจะพาเธอไปดูหน่อย” ตอนที่เธอตายอย่างเดียวดายในห้องผู้ป่วยคืนข้ามปี เขากลับกำลังชนแก้วอยู่ใต้ดอกไม้ไฟกับ “ครอบครัว” เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง อันหรานก็ย้อนกลับมายังจุดเปลี่ยนของโชคชะตา จี้หวยอันตาแดงก่ำ วิ่งฝ่าสายฝนเข้ามาคว้าตัวเธอไว้ “อันหราน ชาตินี้ผมจะไม่มีวันทำผิดต่อคุณอีก!” แต่เธอกลับหันหลังอย่างสงบนิ่ง “คุณจี้ ขอทางหน่อย ชีวิตทั้งชาติของคุณ ฉันไม่ขอร่วมทางด้วยอีกแล้ว”

6.2K views2026-06-01 13:18:19

ดุจน้ำค้างรุ่งสางกับแสงจางริบหรี่

FictionÂ·แสงสว่าง

คนในหนานเฉิงต่างรู้กันดีว่า เวินซูเยว่กับฉีเหย่เป็นคู่ที่ขึ้นชื่อว่าเข้ากันไม่ได้ราวน้ำกับไฟ ในฐานะว่าที่คู่หมั้นของฉีเหย่ที่เป็นเพียงในนาม เวินซูเยว่ตั้งกฎ “ข้อห้ามสามข้อ” ให้เขาไว้ : ห้ามเขาแข่งรถ ห้ามกลับบ้านดึกและยิ่งห้ามไปหาเซี่ยอวิ๋นซู ผู้เป็นรักแรกในใจของเขา แต่เขากลับทำตรงข้ามกับเธอทุกอย่าง ไม่ไปแข่งรถจนขับวนถนนภูเขารอบหนานเฉิงก็ออกไปดื่มในคลับทั้งคืนจนเมาไม่รู้เรื่อง ซ้ำยังในวันเกิดของเธอ ตั้งใจพาเซี่ยอวิ๋นซูไปจูบกันใต้พลุไฟที่สว่างเต็มท้องฟ้า เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนแหลกละเอียด ทุกคนต่างรอดูละครฉากใหญ่ เพราะพวกเขาเดาว่าด้วยนิสัยของเวินซูเยว่ ผู้เป็นคุณหนูอันดับหนึ่งแห่งหนานเฉิง เมื่อเห็นภาพจูบที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วนั้น เธอต้องบุกไปอย่างเอาเรื่อง แล้วลากตัวผู้ชายเจ้าสำราญคนนั้นกลับบ้านแน่ หลังภาพนั้นถูกแชร์ว่อนบนโลกออนไลน์เพียงหนึ่งชั่วโมง เวินซูเยว่ก็ปรากฏตัวขึ้นจริง แต่เธอไม่ได้โกรธเกรี้ยว หรือบังคับพาเขากลับบ้าน เพียงเดินเข้าไปยืนต่อหน้าฉีเหย่อย่างสงบ แล้วเอื้อมมือออกไป เสียงเบาจนเหมือนจะสลายไปในอากาศ “ฉีเหย่ เมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันเคยให้ผ้าคุ้มครองกับนาย ตอนนี้…คืนให้ฉันได้ไหม” ในห้องส่วนตัว เงียบกริบจนได้ยินแม้เข็มตกกระทบพื้น ฉีเหย่ถึงกับชะงักไป เผลอยกมือขึ้นแตะสร้อยคอที่ห้อยเครื่องรางสีแดงนั้นโดยไม่รู้ตัว เมื่อเจ็ดปีก่อน เขาเกิดอุบัติเหตุจากการแข่งรถ ต้องเข้าห้องไอซียูและกู้ชีพอยู่ทั้งวันทั้งคืน และตอนที่ฟื้นขึ้นมา คนแรกที่เขาเห็นก็คือเวินซูเยว่

7.2K views2026-06-09 11:41:30

เมื่อดอกไม้โรยรา ถึงเอ่ยคำว่ารัก

FictionÂ·เกาะแห่งนาวา

แต่งงานมาห้าปี เสิ่นเหนียนซีที่มักถูกคนเข้าใจผิดว่าเป็นเมียน้อย และถูกทำร้ายจนต้องขึ้นโรงพักเป็นครั้งที่ร้อยเก้าสิบเก้า ตอนที่คนมาประกันตัวเธอออกไป ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยข่วน เลือดไหลเป็นทาง ผมของเธอถูกดึงออกเป็นกระจุก เผยให้เห็นหนังศีรษะที่มีเลือดไหลออกมา เป็นภาพที่น่าสยดสยองมาก เธอร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ต่อมาก็เริ่มชินชา เธอนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเงียบเชียบ ค่อย ๆ แกะเส้นผมที่พันกันเป็นก้อนเลือดออก จนกระทั่งเจ้าหน้าที่ตำรวจยื่นเอกสารให้เธอ แล้วบอกว่าให้เธอกลับไปได้ เสิ่นเหนียนซีจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แต่คนที่มาประกันตัวเธอนั้นไม่ใช่ฉินเส่าถิงที่เป็นสามีของเธอ

10.3K views2026-09-27 14:23:06

หักกิ่งหลิวสิ้นสายใยรัก

FictionÂ·เสี่ยวหมี่หู

หลังจากยั่วยวนสามีผู้ทรงศีลถึง 99 ครั้ง ในที่สุดเขาก็ยอมแหกกฎเพื่อฉัน และร่วมรักกับฉันนานถึงสามวันสามคืน ฉันคิดว่าในที่สุดเขาก็หลงรักฉันแล้ว แต่ตอนที่กำลังจัดห้องหนังสือ ฉันเห็นข้อความบนคอมพิวเตอร์ของเขาโดยบังเอิญ เขาส่งคลิปลับของฉันไปให้กู้เจียวพี่สาวของฉัน [ทำแบบนี้แล้ว ต่อไปเธอก็จะไม่มายุงกับฉันอีก เจียวเจียวเธอวางใจเถอะ ต่อให้ผมตายก็ไม่มีวันแตะต้องตัวเธอเด็ดขาด คนที่ผมรักมีแค่เธอคนเดียว] กู้เจียวส่งข้อความเสียงความยาว 60 วินาทีมา น้ำเสียงยั่วยวนและมีเสน่ห์ดึงดูด "อวิ๋นเซิน ฉันซาบซึ้งใจมากจริงๆ! คิดไม่ถึงเลยว่าเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ให้ฉัน คุณถึงกับหาคนมาเล่นสนุกกับเธอตั้งมากมายขนาดนี้ ไม่รู้ว่าถ้าวันไหนเธอรู้ความจริงเข้า จะโกรธฉันหรือเปล่านะ?" น้ำเสียงแหบพร่าของลู่อวิ๋นเซินทั้งกดข่มและอดกลั้น "เธอกล้าเหรอ? เธอเทียบกับเส้นผมของคุณไม่ได้สักเส้นด้วยซ้ำ เธอร่านขนาดนั้น มีคนยอมทำด้วยก็ถือว่าเป็นบุญของเธอแล้ว" "อีกอย่าง รูปโป๊กับคลิปพวกนั้นก็อยู่ในมือฉัน ถึงเธอจะรู้เรื่อง ก็ไม่มีหน้าไปโทษใครหรอก" กู้เจียวส่งรูปถ่ายวาบหวิวส่วนตัวมาให้หลายรูป "อวิ๋นเซิน คุณช่วยฉันดูหน่อยสิ ท่านี้ของฉันเป็นยังไงบ้าง? ควรจะอ้าขาออกกว้างกว่านี้หรือเปล่า?"

7.3K views2026-04-21 18:22:58

คนไร้รัก ทะเลน้ำตา

FictionÂ·หู่พั่วสือเจี้ย

หลังจากกลับมาแต่งงานกันอีกครั้ง ผมก็ปล่อยเช่าภรรยาของตัวเอง เมื่อไหร่ที่เพื่อนสนิทชายของเธอโทรมาตามตัวเธอไปจากข้างกายผม ผมจะไม่โมโหอาละวาดอีกต่อไป แต่จะคิดเงินเป็นรายชั่วโมงแทน กลางวันชั่วโมงละห้าแสน กลางคืนชั่วโมงละหนึ่งล้าน ส่วนวันหยุดเทศกาลคิดสามเท่า หลังจากทำแบบนี้มาได้สามเดือน ในบัญชีของผมก็มีเงินเพิ่มขึ้นมาเกือบหนึ่งร้อยล้าน ทั้งที่นัดกันไว้ดิบดีว่าจะไปช่วยผมเลือกชุดสูทสำหรับงานเลี้ยงค่ำนี้ แต่เพื่อนสนิทชายกลับโทรมาบ่นว่าตัวเองหั่นผักแล้วบาดโดนมือ ผมไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง ทำเพียงแค่ยื่นคิวอาร์โค้ดรับเงินไปตรงหน้าภรรยา กลางดึกคืนหนึ่งผมไข้ขึ้นสูงกะทันหัน ในระหว่างที่ภรรยากำลังขับรถพาส่งโรงพยาบาล เพื่อนสนิทชายก็โทรมาบอกว่าเขาเมาเหล้าจนทรมานและนอนไม่หลับ ผมหยิบร่มออกมาด้วยความเคยชิน แล้วบอกให้ภรรยาจอดทิ้งผมไว้ตรงทางแยกข้างหน้า เมื่อเห็นท่าทางอึกอักเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างของเธอ ผมก็ทำเพียงแค่ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "อย่าลืมโอนเงินมาล่ะ" จนกระทั่งถึงวันที่ลูกชายต้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลตามนัดปกติ เพื่อนสนิทชายโทรมาอีกครั้ง "หยาหย่าอยากไปสวนสนุกน่ะ สถานที่แบบนั้นยังไงก็ต้องมีผู้หญิงไปเป็นเพื่อนด้วยถึงจะสนุก..." หลังจากภรรยาวางสายเธอก็หันหลังกลับมา และกำลังจะย่อตัวลงเพื่อบอกกับลูกชาย ลูกชายก็เลียนแบบท่าทางของผมด้วยการยื่นมือไปตรงหน้าเธอ "ไม่เป็นไรครับแม่ แค่โอนเงินมาก็พอ วันนี้ต้องคิดสามเท่านะครับ"

8.3K views2026-07-02 16:51:05

รักร้ายกัดกินใจ

FictionÂ·อันเยว่

แต่งงานกันมาห้าปี อวี้สิงเยี่ยนไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเสิ่นถังเยว่สักที เขาเอาแต่บอกว่างานยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปจดทะเบียนสมรส จะจดหรือไม่จดทะเบียนสมรสก็เหมือนกัน จนกระทั่งวันนี้เธอเห็นกับตาว่าอวี้สิงเยี่ยนกับพี่สาวของเธอที่หายตัวไปห้าปีเดินออกมาจากสำนักงานเขต ทั้งสองคนจดทะเบียนสมรสกัน! เสิ่นฝานซิงโผเข้าไปกอดอวี้สิงเยี่ยนพร้อมกับน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตา กำเล่มทะเบียนสมรสสีแดงสะดุดตาในมือแน่น “สิงเยี่ยน ฉันผิดเองที่หนีการแต่งงานในตอนนั้น......” เสิ่นฝานซิงเสียงสะอื้น “ฉันรู้ว่านายยอมจดทะเบียนสมรสกับฉันครั้งนี้ เพราะฉันเป็นมะเร็ง แต่ฉันก็ยังอยากถามนายอยู่ดี หลายปีที่ผ่านมา นายลืมฉันแล้วจริงๆ เหรอ นายรักถังเยว่จริงๆ ใช่ไหม?”

19.8K views2026-06-05 17:13:44

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป