LOGINShare
บทที่ 7
Latest chapter
เมื่อภรรยาพาลูกสาวหนีไปเที่ยวกับรักแรก บทที่ 12
ซ่งซือเยว่เงยหน้าขึ้น เสื้อผ้าบนตัวยับยู่ยี่ที่ปลายนิ้วของเธอคีบบุหรี่สำหรับผู้หญิง ควันบุหรี่ลอยปกคลุมไปทั่วทั้งใบหน้า มีเพียงความกลัดกลุ้มหว่างคิ้วเท่านั้นที่ไม่อาจปัดเป่าให้จางหายไปได้ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง สองแม่ลูกซูบผอมลงไปมาก ราวกับโดนลมพัดเบาๆ ก็พร้อมจะปลิวล้มลงไปได้ผมแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น และเตรียมจะเดินสวนไป“อาเฉิง ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว”ซ่งซือเยว่เดินมาตรงหน้าผม น้ำเสียงแฝงไปด้วยความรู้สึกร้อยแปดพันเก้าที่อัดอั้นอยู่ข้างในผมขี้เกียจจะเสียเวลา เลยถามออกไปตรงๆ“มีธุระอะไร”เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แฝงไปด้วยความขมขื่นและปวดใจ“ระหว่างพวกเรา… มันไม่มีทางเป็นไปได้แล้วจริงๆ เหรอ”ผมมองไปไกลๆ แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ซ่งซือเยว่ เรื่องของเรามันจบลงตั้งนานแล้ว ไม่มีทางเป็นไปได้อีก”คนตรงหน้านี้ คือคนที่ผมใช้ชีวิตทั้งชีวิตรักมาตลอดสิบปีแต่ตอนนี้พอปลงตกได้แล้ว ภายในใจก็ไม่มีความหวั่นไหวใดๆ อีก สงบนิ่งดั่งบ่อน้ำเก่าแก่ความรู้สึกชอบเธอ มันเหมือนกลายเป็นเรื่องของชาติที่แล้วไปซะแล้วหยาดน้ำตากลิ้งไหลลงมาจากหางตาของซ่งซือเยว่ เธอเผยอริมฝีปากสีแดงระเรื่อ น้ำเสียง
เมื่อภรรยาพาลูกสาวหนีไปเที่ยวกับรักแรก บทที่ 11
เห็นเขาวิ่งหน้าตั้งเข้ามา เอาตัวบังซ่งซือเยว่ไว้ด้านหลัง แล้วจ้องหน้าผมด้วยท่าทีเอาเรื่อง“เจียงเฉิง ตราบใดที่ฉันยังอยู่ แกอย่าหวังว่าจะมารังแกเยว่เยว่ได้นะ!”“ฉันจะบอกอะไรให้นะ ไอ้แมงดาเกาะผู้หญิงกินอย่างแก ก็แค่อยากจะเกาะเยว่เยว่ไว้ไม่ยอมหย่าไม่ใช่หรือไง ผู้ชายด้วยกันมองตาก็รู้ใจ อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่!”ผมรู้อยู่แก่ใจว่าเขาก็แค่กำลังปั้นน้ำเป็นตัว สร้างเรื่องเพื่อทำคะแนนให้ตัวเองเท่านั้นแหละผมเลยยกมือขึ้นขัดจังหวะเขาอย่างรำคาญ น้ำเสียงเย็นเยียบ“หุบปาก ฉันไม่มีเวลามาฟังแกเห่าหรอกนะ”พูดจบผมก็เตรียมจะเดินหนี แต่เสิ่นอวิ๋นโจวกลับไม่ยอมจบ เขาวิ่งพุ่งเข้ามาทำท่าจะล็อกตัวผมไว้ผมเลยเบี่ยงตัวกลับไปประเคนหมัดหนักๆ เข้าที่ท้องของเขาเต็มเปา ต่อยซะจนเขาล้มลงไปนอนกลิ้งกับพื้น“ถ้าอยากตายนัก ก็เข้ามาเลย”เสิ่นอวิ๋นโจวรู้สึกเสียหน้า เลยคิดจะตอบโต้ วินาทีต่อมา เสียงตบหน้าก็ดังสนั่นลั่นอากาศ เป็นซ่งซือเยว่ที่ตบหน้าเสิ่นอวิ๋นโจวฉาดใหญ่เธอถลึงตาถมึงทึงใส่เสิ่นอวิ๋นโจวที่ถูกตบจนหน้าหัน แล้วตวาดด้วยความโกรธจัด“ไสหัวไปซะ!”“แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร! ถ้ากล้าแตะต้องเขาล่ะก็ ฉัน
เมื่อภรรยาพาลูกสาวหนีไปเที่ยวกับรักแรก บทที่ 10
และความทุ่มเททำงานอย่างหนักในช่วงที่ผ่านมาของผมก็ได้รับผลตอบแทน ในไม่ช้าผมก็ได้ตีพิมพ์รายงานทางวิชาการฉบับใหม่วันนี้ อาจารย์ได้จัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จให้ เพื่อนร่วมงานก็ขึ้นป้ายผ้าแสดงความยินดีให้ผม บรรยากาศคึกคักเป็นพิเศษผมอุ้มช่อดอกไม้ที่โจวหลินกับเสี่ยวอ้ายเอามามอบให้ เผยรอยยิ้มที่ออกมาจากใจจริงนี่คงเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดในรอบหลายปีมานี้เลยล่ะเมื่องานจบลง ผมเดินออกจากโรงแรมท่ามกลางผู้คนที่รายล้อม รู้สึกสบายทั้งกายและใจคิดไม่ถึงว่า พอออกมาปุ๊บก็เจอซ่งซือเยว่พาเจียงเถียนมาดักรอ ในอ้อมแขนของพวกเธอก็อุ้มช่อดอกไม้มาด้วยเหมือนกันพอเห็นผมปรากฏตัว ซ่งซือเยว่ก็รีบเดินเข้ามาหา สีหน้าดูประหม่าเล็กน้อย“เจียงเฉิง ยินดีด้วยนะ”เจียงเถียนถึงกับพูดจาว่านอนสอนง่าย “พ่อคะ พ่อเก่งจังเลย”น้ำเสียงที่เป็นธรรมชาตินี้ทำเอาเหมือนกับว่าพวกเรายังเป็นครอบครัวเดียวกัน ราวกับว่าความเจ็บปวดเหล่านั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนแต่พวกเธอทำได้ ผมทำไม่ได้ซ่งซือเยว่ก้าวเข้ามาข้างหน้าหนึ่งก้าว แววตาแฝงไปด้วยการหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงอ่อนโยน“อาเฉิง คืนนี้ครอบครัวเราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้
เมื่อภรรยาพาลูกสาวหนีไปเที่ยวกับรักแรก บทที่ 9
แกมองผมด้วยสายตาน้อยเนื้อต่ำใจ อ้าปากร้องเรียก “พ่อคะ หนูยังไม่ได้กินข้าวมาทั้งวันเลย ปวดท้องจะแย่แล้ว”แต่ผมยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยแม้แต่น้อย“พ่อคะ พ่อทำซุปกระดูกหมูกับหมูสามชั้นน้ำแดงให้หนูกินหน่อยได้มั้ย”คราวนี้ผมเดินเบี่ยงหลบแกไปเลย แล้วล้วงกุญแจออกมาไขประตู“ไม่ได้”พอเห็นผมเด็ดขาดขนาดนี้ เจียงเถียนก็ชะงักไปนิดนึง ถึงได้รู้ตัวว่าผมไม่ได้กำลังล้อเล่น“พ่อคะ พ่อรักเถียนเถียนที่สุดไม่ใช่เหรอ พ่อจะทิ้งหนูไปแบบนี้ไม่ได้นะ!”ผมหัวเราะ แล้วถามแกกลับไป “ทำไมล่ะ ฉันเอาสิทธิ์อะไรไปยุ่งกับเธอไม่ทราบ”“เจียงเถียน ฉันไม่ได้เป็นพ่อเธอตั้งนานแล้ว สิทธิ์ขาดในการเลี้ยงดูเธอเป็นของซ่งซือเยว่ ตอนแรกเธอก็เป็นคนพูดเองไม่ใช่หรือไงว่าจะอยู่กับแม่ แถมยังไล่ฉันให้ไสหัวออกจากบ้านของพวกเธอด้วย!”เจียงเถียนเริ่มลุกลี้ลุกลน แกยันตัวลุกขึ้นจากพื้น พยายามจะเข้ามาดึงแขนผมไว้“พ่อคะ ถึงพ่อกับแม่จะหย่ากันแล้ว แต่เราก็ยังเป็นพ่อลูกกันแท้ๆ นะ สายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเรามันก็สายเลือดเดียวกัน!”ใช่สิ ก็เพราะแกเป็นลูกสาวแท้ๆ ของผมไง ตลอดสิบปีที่ผ่านมาผมถึงได้ทะนุถนอมแกราวกับไข่ในห
เมื่อภรรยาพาลูกสาวหนีไปเที่ยวกับรักแรก บทที่ 8
ส่วนเจียงเถียนกัดริมฝีปากมองผม แววตากลับเผยให้เห็นถึงความน้อยใจอยู่บ้างผมล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆแกเกลียดที่สุดเวลาที่ผมแสดงความห่วงใยต่อหน้าคนอื่นไม่ใช่หรือไง แล้วมาทำท่าทางแบบนี้ให้ใครดูกันอีกอย่าง ตอนนี้ผมกับพวกเธอไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันอีกแล้วดังนั้นผมจึงไม่แม้แต่จะปรายตามองพวกเธอเลยสักนิดแต่เสี่ยวอ้ายกลับกางแขนขวางหน้าผมเอาไว้ เพื่อปกป้องผม“พวกคนนิสัยไม่ดี ห้ามมารังแกพ่อทูนหัวของหนูนะ!”ถึงยังไงเจียงเถียนก็ยังเป็นเด็ก พอโดนยั่วโมโหเข้าหน่อยก็เก็บอารมณ์ไม่อยู่ แกตะโกนใส่เสี่ยวอ้ายเสียงดัง“เขาเป็นพ่อของฉัน ไม่ใช่พ่อของเธอ!”นี่เป็นครั้งแรกที่เจียงเถียนยอมรับต่อหน้าคนนอกว่าผมเป็นพ่อของแกแต่ผมรู้ดี แกก็แค่มองผมเป็นของของตัวเอง ไม่ยอมให้คนอื่นมาแย่งไปก็เท่านั้นนี่มันไม่ใช่ความรักหรอกพอเห็นว่าแกกำลังจะพุ่งเข้ามาผลักเสี่ยวอ้าย ผมก็รีบคว้าตัวเจียงเถียนเอาไว้ แต่แกดันไม่ระวังสะดุดล้มลงไปกองกับพื้นซะเองผมไม่สนใจ ไม่แม้แต่จะมองซ้ำด้วยซ้ำอยากจะรังแกคนอื่นก่อนเอง สมน้ำหน้า“อย่ามาเรียกฉันว่าพ่อ เราตัดขาดความเป็นพ่อลูกกันไปตั้งนานแล้ว ฉันไม่ใช่พ่อของเธอ”พูดจบ ผมก็พาเส
เมื่อภรรยาพาลูกสาวหนีไปเที่ยวกับรักแรก บทที่ 7
ซ่งซือเยว่ที่อยู่ด้านหลังพอเห็นผมสงบนิ่งขนาดนี้ ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนกระทืบเท้าเร่าๆในที่สุดผมก็หาเสี่ยวอ้ายเจอ แถมยังหยิบคุกกี้ที่ทำมาให้แกออกมาด้วย เด็กน้อยยิ้มหน้าบาน“ว้าว พ่อทูนหัวเก่งเกินไปแล้ว!”“อร่อยจังเลย นี่เป็นคุกกี้ที่อร่อยที่สุดเท่าที่หนูเคยทานมาเลยค่ะ”แกพูดไปพลางแบ่งให้เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ไปพลาง เด็กช่างพูดยังเอ่ยชมว่า “เสี่ยวอ้าย พ่อทูนหัวของเธอใจดีจัง อิจฉาเธอสุดๆ ไปเลย!”“แหงล่ะ พ่อทูนหัวของฉันไม่แค่ทำอาหารอร่อยนะ แต่ยังวิจัยยาเป็นด้วย ช่วยชีวิตคนได้ตั้งเยอะแยะ ยอดเยี่ยมที่สุดเลยล่ะ!”มองดูสีหน้าภาคภูมิใจของเสี่ยวอ้ายแล้ว หัวใจของผมก็อบอุ่นขึ้นมานี่คือสิ่งที่ผมไม่เคยได้สัมผัสจากเจียงเถียนเลยจำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง คุณครูบอกว่าแกกินข้าวที่โรงเรียนไม่อิ่มตอนนั้นผมร้อนใจมาก ตั้งใจทำข้าวกล่องกับน้ำผลไม้แล้วรีบเอาไปส่งให้แต่แกกลับเททั้งหมดลงถังขยะต่อหน้าต่อตาผม แถมยังอาละวาดเอาแต่ใจ“หนูไม่กินของพวกนี้หรอก หนูจะกินอาหารฝรั่งร้านที่คุณลุงเสิ่นพาไปกิน!”“แล้วก็ วันหลังพ่อไม่ต้องเอาของถูกๆ พวกนี้มาส่งให้ที่โรงเรียนอีกนะ ถ้าเพื่อนมาเห็นเข้า พวกนั้นได้หัวเร
You May Also Like
วันฉลองชัยของสามี วันแห่งความโศกเศร้าของครอบครัว
เหยาเหยา ต้นฤดูร้อน10.4K viewsโดนด่าค่ายาแพงแค่ 150 บาท ฉันเลยคลั่ง
ราชาขิง3.4K viewsรักน้องนัก ก็อยู่กับน้องไป
ชุนเหย่1.0K viewsเพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล
สือเยว่8.0K viewsในวันงานแต่งงาน คนรักของคู่หมั้นสวมชุดแต่งงานเดียวกันกับฉัน
ฟาไฉ6.1K viewsเรื่องราวของการแต่งงาน
ลุงผู้ผ่านร้อนผ่านหนาว21.9K viewsช่วงแรกชีวิตถูกทอดทิ้ง ถูกกีดกั้นไกลสุดขอบฟ้า
อสูรกายเป็ด440 viewsเบื่อชีวิตวุ่นวาย ขอแกล้งตายดีกว่า
ซุ่ยซุ่ย2.4K views
