Short
โดดร่มไม่เลือกฉัน ฉันตายแล้วคุณเป็นบ้าอะไร

โดดร่มไม่เลือกฉัน ฉันตายแล้วคุณเป็นบ้าอะไร

Oleh:  แม่น้ำเจียงครึ่งสายTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
10Bab
6.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

คู่หมั้นเป็นนักบินบอลลูน คนในใจเขาอยากจะเสี่ยงบินขึ้นไปที่ความสูงหนึ่งพันเมตร ทว่าฮีเลียมของบอลลูนกลับรั่ว ในชั่วเวลาวิกฤตินั้นคู่หมั้นคว้าร่มชูชีพสำหรับสองคนขึ้นมา เตรียมกระโดดออกไปพร้อมคนในใจเขา ฉันอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา "ฉันตั้งท้องลูกของคุณนะ พาฉันลงไปก่อนได้ไหม?" เขากลับตำหนิมาว่า "นี่มันเวลาอะไร มาหึงหวงอยู่ได้ โกหกเอาเรื่องท้องมาล้อเล่น? เซียวเซียวกลัวความสูง ไม่เหมือนคุณที่เคยเรียนกระโดดร่มมาแล้ว เราจะลงไปรอคุณข้างล่าง" เขาออกแรงสะบัดแขนฉัน ไม่มีแม้ความเป็นห่วงเป็นใย พาคนในใจกระโดดลงไป แต่เขากลับไม่รู้ว่าร่มชูชีพอันเดียวที่ทิ้งไว้ให้ฉัน ถูกคนในใจเขาเจาะรูเอาไว้ ฉันอุ้มลูกในท้องกระโดดลงไปจากความสูงหนึ่งพันเมตร

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

4年後――

ジュリア・マルティネスは、二人の寝室にある鏡の前で、数秒間じっと立っていた。

指先で、アイボリー色のドレスの生地を無意識になでる。ドレスは彼女の身体に完璧に馴染んでいた。

それでも、彼女が鏡の中に見ていたのはドレスではなかった。

目の下に薄く残るクマ。

そして、無理に作ろうとしているのに、どうしても心から笑えない笑顔。

どれだけ化粧をしても、長い間、彼女の中に積もっていた疲れを隠すことはできなかった。

今日はNLEグループの創立50周年記念日だった。

そこには名だたる経営者、投資家、取引先、そして多くのメディア関係者が集まる、盛大な祝賀会が開かれる。

そして、いつもの公式行事と同じように、彼女は夫の隣に立つことになる。

ジュリアはゆっくり息を吸い、ドアを開けた。

ロドリゲス・NLEは、すでに準備を終えていた。

完璧に仕立てられた黒いタキシードを身につけ、落ち着いた様子でカフスボタンを留めている。

その一つ一つの動作は正確で、どこか機械的だった。

整った顔立ちは相変わらず魅力的だったが、その表情は固く、何を考えているのかまったく読み取れない。

ジュリアはしばらく彼を見つめた。

4年。

同じ屋根の下で過ごしてきた4年間。

彼女は、彼の習慣なら何でも知っていた。

毎朝飲む、砂糖の入っていないコーヒー。

深夜を過ぎても終わらない仕事。

そして、仕事仲間に向けることさえ少ない笑顔。

彼女は彼のことを何でも知っていた。

――ただ一つ、彼の心を除いて。

結婚して4年。

それなのに、彼は一度も、彼女がずっと聞きたかった三つの言葉を口にしてくれなかった。

「愛している」

「準備はできたか?」

ロドリゲスは彼女を見ることさえせず、ジャケットを手に取りながら尋ねた。

胸を締めつける痛みを飲み込み、ジュリアは小さく微笑んだ。

「ええ」

彼は車の鍵を手に取った。

「行こう」

車内は、いつものように静まり返っていた。

以前のジュリアは、その沈黙を壊そうとしていた。

今日あった出来事を話したり、庭で育てているバラの話をしたり、新しく作った料理を彼に食べてもらいたいと話したり。

いつか一緒に訪れたい国について語ったこともあった。

けれど、ロドリゲスの返事はほとんどいつも同じだった。

「……うん」

何年も経つうちに、ジュリアは話しかけることをやめた。

本当の答えを待ち続けた末に、彼女は気づいてしまった。

二人の間に残された唯一の会話は、沈黙なのだと。

車が街で最も高級なホテルの前に止まった。

ロドリゲスが車を降りた瞬間、あちこちからカメラのフラッシュが光った。

「NLEさん! こちらをお願いします!」

「一枚、お願いします!」

この騒ぎに慣れているロドリゲスは、ただ静かに腕を差し出した。

ジュリアはそっとその腕に自分の腕を絡める。

それは自然な動作だった。

ほとんど無意識に近い。

スポットライトの下では、二人は誰もが羨む理想の夫婦に見えた。

輝かしい億万長者のCEO。

その隣に立つ、上品で控えめな妻。

完璧な夫婦の姿。

二人の間に、ずっと大きな距離が存在していることを知る者は誰もいなかった。

二人が会場に入ったばかりの頃、突然、招待客の間にざわめきが広がった。

「彼女が戻ってきた……」

「本当に彼女なの?」

「あれから、もうこんなに時間が……」

ジュリアの好奇心が抑えきれなくなった。

彼女は皆の視線を追った。

一人の女性が、今まさに会場へ入ってきたところだった。

長身で、優雅で、自信に満ちている。

赤いドレスが一瞬で人々の視線を奪っていた。

長い黒髪が肩を滑り落ち、穏やかな笑顔がその美しい顔を彩っている。

その瞬間、会場全体がパーティーのことを忘れたかのように静まり返った。

ジュリアは突然、自分の腕に触れているロドリゲスの腕が強張ったのを感じた。

彼女は顔を上げた。

そして、息をのんだ。

この4年間、彼がこんな反応を見せるのを一度も見たことがなかった。

普段は冷たい彼の瞳が、今は輝いていた。

最初に浮かんだのは驚き。

そして、その次に現れたのは、偽りのない喜びだった。

生き生きとした光。

それは、彼が一度もジュリアに見せてくれなかった表情だった。

女性は二人から数歩離れたところで立ち止まった。

そして、わずかに笑みを深める。

「ロドリゲス……久しぶりね」

周囲の会話が一斉に途切れた。

時間さえ止まったようだった。

ジュリアは、誰かが名前を口にするより先に理解した。

ダイアナ・ケイタ。

彼女が戻ってきたのだ。

ジュリアは静かに視線を落とした。

まるで、もう一度息をするために。

胸を、いつもの痛みが貫いた。

もう、それ以上聞く必要はなかった。

ロドリゲスがダイアナに向ける視線が、すべてを物語っていた。

その一瞬の視線の交わりの中で、ジュリアは4年間ずっと待ち続けていたものを見た。

そして同時に、自分には決して与えられないものも見てしまった。

その瞬間、ジュリアは初めて理解した。

夫は、愛することができない人ではなかった。

ただ、彼の心はすでに別の女性に捧げられていたのだ。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
10 Bab
บทที่ 1
ฟู่ซือหนานและเซียวเซียวสวมร่มชูชีพแบบสองคนเรียบร้อย ผูกติดกันราวแฝดสยาม จนเธอรู้สึกได้ถึงความปลอดภัยในการลงจอดมากทีเดียว ส่วนฉัน มองดูร่มชูชีพอันเดียวอันนั้นก็รู้สึกตื่นตระหนกทันทีด้านบนมีรูขนาดใหญ่ ผู้ทำยังทิ้งเข็มที่ใช้ก่อเหตุไว้ ราวกำลังท้าทายฉันว่า——แกรอความตายไปเถอะ!บอลลูนลอยผ่านหน้าผา ฉันมองลงไปที่เหวลึกตามที่พวกเขาต้องการ ฉันอุ้มลูกในท้องกระโดดลงมาจากความสูงหนึ่งพันเมตรความรู้สึกสูญเสียแรงโน้มถ่วงอย่างรุนแรง ดึงวิญญาณฉันออกมาวิญญาณของฉันลอยอยู่บนท้องฟ้า มองดูร่างกายของตัวเองอย่างจนปัญญา ราวตุ๊กตาผ้าผ่านหมอกหนาฟุ้ง พุ่งไปสู่ความตายอย่างรวดเร็วเรื่องต่างๆในอดีตหลั่งไหลเข้ามาในหัวฉันอีกครั้งฉันเพิ่งจะได้เรียนกระโดดร่มก็ตั้งท้องแล้วเดิมทีวางแผนว่ารอถึงวันเกิดฟู่ซือหนานจะบอกเซอร์ไพรนี้กับเขา ตอนนี้ดูท่าเขาคงไม่ได้สนใจด้วยซ้ำเมื่อกี้นี้ฉันอ้อนวอนเขาไม่หยุด:"ฉันท้องจริงๆนะ ได้โปรดพาฉันไปก่อนเถอะ"ฟู่ซือหนานพูดอย่างไม่พอใจว่า: "เซียวเซียวกลัวความสูง แถมเป็นโรคหัวใจ ผมทิ้งเธอไว้คนเดียวไม่ได้ จะแกล้งท้องก็ต้องเลือกเวลาหน่อยเถอะ""ฉันไม่ได้โกหกจริงๆนะ!"เขาโมโห "
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ลงจอดเหรอ?ฉันหัวเราะอย่างอับจนหนทาง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะได้มีชีวิตรอดกลับบ้านไหมเขาวางสายก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรต่อความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับฟู่ซือหนานเป็นแบบทิศทางเดียวเสมอ มีเพียงฉันที่เดินเข้าไปหาเขา แต่เขายังคงอยู่ที่เดิมพวกเราเป็นเพื่อนบ้านกันตั้งแต่เด็ก ฉันแอบชอบเขามาสิบปีเต็มในปีที่สิบ เขาโชคร้ายประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เกือบจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนรถเข็นเซียวเซียว แฟนเก่าคนนี้อ้างว่าไปเรียนต่อต่างประเทศ ทิ้งเขาไว้แล้วหนีไปต่างประเทศเป็นฉันที่ดูแลเขาอยู่ข้างเตียงอย่างดีมาเสมอ พาเขาไปหาหมอ หายาต่างๆ ที่ช่วยรักษาฟื้นฟู อยู่ข้างเขาตลอดทั้งวันทั้งคืนบางทีอาจจะเป็นความประทับใจ ฟู่ซือหนานเลยยอมรับฉันในช่วงเวลานั้น แม้ว่าจะยากลำบาก แต่ก็ทำให้ฉันมีความสุขมากทีเดียวเขาไม่ได้ชอบฉันมากขนาดนั้น แต่ฉันกลับชอบเขามากขึ้นอีกจนถึงวันครบรอบที่เราออกเดทกัน ฉันซื้อเค้กและทำอาหารไว้เต็มโต๊ะ รอเขากลับจากที่ทำงานรอตั้งแต่ตอนเย็นจนถึงเช้าตรู่ เขาก็ไม่ปรากฏตัว ในระหว่างนั้นฉันเลยโทรไปหาเขาพูดว่า: “เพื่อนร่วมงานลาหยุด ผมเลยทำงานแทนเขา”“ฟ้ามืดขนาดนี้ ตอนกลางคืนยังมีคนขึ้นบอล
Baca selengkapnya
บทที่ 3
“แม่งเอ้ย น่ารำคาญ ตอนที่ผมหลับมาอย่าเรียก!”“ผมไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่ากินข้าวกี่โมง ออกไปซะ”ฉันหลบไม่ทัน หน้าผากถูกกระแทกจนแตก เลือดไหลออกมาไม่น้อย ตอนนี้ก็ยังมีรอยแผลเป็นอยู่ฟู่ซือหนานก็ไม่ได้ขอโทษอะไร เพียงแค่เตือนฉันว่า:“ตอนที่ผมนอนหลับ อย่ามากวนผมสิ”ตอนนั้น ฉันยังโง่คิดว่าเป็นความผิดฉันเดิมทีก็มีเพียงแค่รักและไม่รัก ฉันแพ้พ่ายอย่างสิ้นเชิงมาตั้งนานแล้ว--เสียงดัง “บึ้ม” ฉันกรีดร้องเสียงดังและเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจบอลลูนเกิดไฟลุกไหม้อย่างรวดเร็วไม่รู้สาเหตุ ไฟลุกลามอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกัน บอลลูนก็ลดระดับลงอย่างรวดเร็วฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างรวดเร็วและรีบโทรหาฟู่ซือหนาน“ช่วยด้วย! ไฟมันไหม้!”ฟู่ซือหนานพูดอย่างไม่รีบร้อนว่า “ถ้าไฟไหม้บ้านก็โทรหนึ่งหนึ่งเก้า เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องตกใจ”“ไม่ใช่นะ! ฉัน...”เขาขัดจังหวะอย่างไม่พอใจ “พอแล้ว! ผมต้องเป็นเพื่อนเซียวเซียวไปเอ็กซเรย์ ชีวิตคนสำคัญกว่า เรื่องที่คุณจัดการเองได้ก็ทำเองเถอะ”โทรศัพท์ถูกตัดสายอีกครั้งระหว่างเรามักจะเป็นเขาที่เป็นผู้นำอยู่เสมอ ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร เขาไม่เคยจะอดทนฟังให้จบฟู่ซือหนานพูดว่
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ฟู่ซือหนานอายที่จะพูด เขาลังเลอยู่หลายครั้ง แต่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา“นี่คือข้อความที่หานซูหยาเพิ่งส่งมาให้ผม เพราะผมทิ้งเธอไว้ให้กระโดดร่มคนเดียว เธอเลยงอนผม และยังพูดเรื่องเลิกกันด้วย”หัวหน้าเองก็ไม่อาจจัดการเรื่องส่วนตัวของคนหนุ่มสาวได้“แม้แต่คนของเราเอง ต่อไปก็อย่าบินไปที่เขตเออีก หากเกิดอุบัติเหตุ จุดชมวิวทั้งหมดจะต้องได้รับผลกระทบตามไปด้วย”ฟู่ซือหนานยิ้มขอโทษหัวหน้ายังคงรู้สึกไม่สบายใจ “นายอาจจะทำเพื่อให้ภรรยามีความสุข แต่นายจะละเมิดกฎหรือใช้อำนาจในทางที่ผิดไม่ได้”เมื่อวานนี้เซียวเซียวเป็นคนอ้อนวอน ขอให้ฟู่ซือหนานพาเธอบินเส้นทางนี้เธอเรียกมันว่า “มิตรภาพของเรานั้นไม่เหมือนใครอย่างแน่นอน ต้องไม่เดินตามทางธรรมดาสิ”ฟู่ซือหนานถูกหัวหน้าตำหนิอยู่อีกครึ่งชั่วโมง สั่งหยุดงานสามวัน และถูกหักเงินเดือนหนึ่งเดือนถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่โทษเซียวเซียวที่เอาแต่ใจเลย กลับโทษที่ฉันไม่รู้เรื่องรู้ราว โทรขอความช่วยเหลือวิญญาณฉันยืนอยู่ข้างหลังเขา มองดูเขาเปิดแชทฉัน ก่อนจะระบายความไม่พอใจ[หานซูหยา คุณกล้านักนะที่โทรหาทีมกู้ภัย มันจำเป็นต้องทำเรื่องให้ใหญ่ขนาดนี้ไหม?][ผมไม่ได
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ฟู่ซือหนานมองไม่เห็นความวิตกของเธอ แต่ฉันรู้ดีเซียวเซียวกังวลราวเป็นขโมย กลัวว่าตำรวจจะพบเบาะแสอะไรบางอย่างฟู่ซือหนานยังปลอบเธอว่า “ไม่มีเรื่องใหญ่โตอะไร ยังไงก็เป็นความผิดของหานซูหยา อีกเดี๋ยวพูดความจริงก็พอแล้ว”ฟู่ซือหนานมั่นใจมากว่าฉันไม่เป็นไร ส่วนเซียวเซียวเริ่มไม่แน่ใจว่าฉันตายหรือยัง“พี่ซูหยา...ก็ไปลงบันทึกด้วยเหรอคะ?”“แน่นอนว่าเธอเป็นคนก่อเรื่อง เธอควรรับผิดชอบมากที่สุด เซียวเซียว ทำไมหน้าผากเธอมีแต่เหงื่อ?”ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะฆาตกรกำลังวิตก เท้าเธอสั่นระริกด้วยความกลัวฟู่ซือหนานกลับคิดอย่างไร้เดียงสา——“รู้สึกไม่สบายใจหรือเปล่า? อยากไปโรงพยาบาลไหม?”เซียวเซียวบีบยิ้มออกมา “ในห้องอากาศร้อนไปน่ะค่ะ”เธอจะหนาว จะร้อน ฟู่ซือหนานก็เป็นห่วงใยมาก แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ไม่สนใจว่าฉันจะเป็นจะตาย--เซียวเซียวกัดฟันแน่น แล้วเข้าไปสถานีตำรวจกับเขา แต่ไม่เห็นฉันเจ้าหน้าที่ตำรวจถามว่า: “หานซูหยาทำไมไม่มาครับ?”ฟู่ซือหนานถอนหายใจอย่างหมดหนทาง “เธอทะเลาะกับผม ทั้งแจ้งตำรวจ ทั้งบอกเลิก จริงๆแล้วไม่มีเรื่องใหญ่โตอะไร ทำให้พวกคุณต้องมาวุ่นวาย”เซียวเซียวจับแขนของฟู่ซ
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ถ้าไม่ใช่เพราะหลังฉันตาย วิญญาณฉันเคลื่อนไหวได้อิสระ ฉันคงไม่รู้ว่าฟู่ซือหนานจะชงชาและรินน้ำได้อย่างใจเย็นใส่ใจแบบนี้แม้กลางดึกถูกปลุกก็ไม่มีอารมณ์เสียจากดวงใจเจ็บปวดสู่ดวงใจที่เยือกเย็น ใจของฉันแตกสลายไม่มีชิ้นดีแต่คืนนี้แน่นอนว่าเป็นคืนที่ไม่สงบสุขบอลลูนที่มีไฟท่วมตกลงบนต้นไม้ ทำให้เกิดไฟป่านักผจญเพลิงรีบออกไปอย่างรวดเร็ว ขณะดับไฟพวกเขาก็ได้พบศพของฉันตำรวจติดต่อแม่ฉันในทันที รวมถึงพี่สาวของฟู่ซือหนาน - ฟู่จิ้งจริงๆแจ้งฟู่ซือหนานไปแล้ว แต่เขากำลังทำ ‘ดูแล’ เลยปิดเสียงโทรศัพท์ฟู่จิ้งช่วยพยุงแม่ฉัน กลัวว่าเธอจะแบกรับคนเดียวไม่ไหวไม่มีคนหัวขาวที่ไหนจะอยากมาส่งคนหัวดำหรอก ในตอนแรกแม่ฉันไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำจนกระทั่งเห็นสร้อยคอที่คอฉัน นั่นเป็นสร้อยที่เธอทำขึ้นมาให้ฉันในวันเกิดฉันมองดูสภาพที่น่าสงสารของฉันกับตา แม่ฉันร้องไห้ตัวสั่น สะเทือนใจจนเป็นลมไปฟู่จิ้งติดต่อน้องชายเธอไม่ได้เลย หนึ่งศพสองชีวิต เธอเองก็ร้องไห้จนพูดอะไรไม่ออก“ชูหยา ถ้าความผิดของฟู่ซือหนานไอ้คนที่น่ารังเกียจนั้น ฉันจะไม่ปล่อยมันไปแน่”ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะทิ้งความรักที่น่าสะอิดสะเอียนนี้ และ
Baca selengkapnya
บทที่ 7
เซียวเซียวปิดหน้า ฟู่ซือหนานปกป้องเธอโดยสัญชาตญาณ“พี่ จะกล่าวหาต้องมีหลักฐาน ชูหยาร่วมมือกับพวกพี่ใช่ไหม ตั้งใจจะเล่นงานเซียวเซียว?”“ผมบอกแล้วไงว่าผมกับเซียวเซียวเป็นแค่เพื่อนที่ดี เธอไม่จำเป็นต้องใจแคบขนาดนี้ ผมจะรับผิดชอบเธอกับลูก เซียวเซียวไม่ได้เป็นภัยคุกคามกับเธอเลย ทำไมต้องบีบกันขนาดนี้?”พอเซียวเซียวร้องไห้ ฟู่ซือหนานก็รู้สึกเจ็บปวดใจ“พี่ ขอโทษเซียวเซียวเลยนะ”เซียวเซียวร้องไห้อย่างน่าสงสาร “ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน พี่ซูหยาพุ่งเป้าที่ฉันก็เป็นเรื่องที่ควรจะเป็นแล้ว อิจฉาเธอเนอะที่มีพวกคุณคอยหนุนหลัง”ฟู่จิ้งเกลียดผู้หญิงที่แสร้งทำตัวดีแต่จริงๆแล้วไม่จริงใจที่สุด“ยัยจิ้งจอกพันปี มาแอ๊บแกล้งอะไร! ตอนที่น้องฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ต้องนั่งรถเข็น เธอวิ่งเร็วกว่ากระต่ายอีก ตอนร่วมทุกข์ร่วมสุขไม่มีเธอ พอคนอื่นมีความสุขสมบูรณ์แล้ว เธอกลับเข้ามาแทรก ไม่อายหรือไง!”ฟู่ซือหนานยังหาข้อแก้ตัวให้เธออีกว่า “พี่ พูดจาให้เกียรติกันหน่อย เซียวเซียวหัวใจไม่ดี ตอนนั้นเธอไปต่างประเทศเพื่อรักษาตัว”“ไปหาหมอเหรอ?” ฟู่จิ้งหัวเราะเยาะอย่างปวดใจ “เธอคงไปหาหมอเรื่องเกลียดความจนรักความรว
Baca selengkapnya
บทที่ 8
ฉันมองดูเขาในสภาพนี้ แต่ในใจกลับเงียบสงบเหมือนแม่น้ำนิ่งถ้าฉันมีโอกาสได้ตอบกลับเขา ฉันจะพูดว่า:[ชาติหน้า ฉันไม่อยากเจอคุณอีก]บางทีอาจเป็นเพราะการจากไปของเซียวเซียว หรืออาจเป็นความเงียบของฉัน ที่กระตุ้นเส้นประสาทของฟู่ซือหนาน เขาขับรถตรงไปยังสถานที่จัดงานศพนักแต่งศพกำลังจัดการกับใบหน้าของฉัน แม่ฉันและฟู่จิ้งกำลังร้องไห้อยู่ข้างๆพอเห็นศพของฉัน ฟู่ซือหนานก็ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิงเขาคิดจะเข้ามาใกล้ๆ ตำรวจก็ขวางเขาไว้“บุคคลที่ไม่ใช่ญาติไม่ควรเข้าใกล้ผู้เสียชีวิต”น้ำตาคลอเบ้า เขาตะโกนออกมาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้: “นั่นคู่หมั้นผม!”“เธอเป็นคู่หมั้นผม”ตำรวจได้รับสัญญาณจากแม่ฉัน จึงปล่อยให้ผ่านฟู่ซือหนานเดินมาที่ร่างของฉัน มองดูใบหน้าที่ซีดเซียวของฉัน ไม่ใช่การแสดงตามที่เขาพูดเลย แต่เป็นความตายจริงๆ ไม่ใช่ความฝันความจริงที่โหดร้ายทำให้เขาสูญเสียการควบคุมตัวเองอย่างสิ้นเชิงและทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นเขาพึมพำริมฝีปาก “ชูหยา นี่ไม่ใช่เรื่องจริง ไม่ใช่...”เขายกมือขึ้นอย่างสั่นเทา พยายามจะสัมผัสใบหน้าของฉันแม่ฉันตะโกนว่า “อย่าแตะต้องลูกสาวฉัน! แกไม่คู่ควร!”แม่ฉันผลักเขาออกไ
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ไม่รู้เลยว่าเขานี่แหละสาเหตุของปัญหาทั้งหมดฟู่ซือหนานนั่งอยู่หน้าห้องศพทั้งคืน เขาเฝ้าดูร่างของฉัน มองดูท้องที่นูนเล็กน้อยของฉันเพราะอายุครรภ์ยังนอนเกินไป จึงยังไม่แสดงอาการ แต่ก็สามารถมองเห็นความแตกต่างไปจากปกติของฉันได้เขาจับมือเย็นๆของฉัน ดวงตาแดงก่ำ“ขอโทษนะซูหยา มันเป็นความผิดพลาดของผมเอง แต่ผมตรวจร่มชูชีพแล้วจริงๆ ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณกับลูกเลย”“คราวนี้เซียวเซียวกลับประเทศ ผมยอมรับว่าผมเคยลังเล แต่ผมพบว่าผมไม่มีความรู้สึกแบบคนรักกับเธออีกแล้ว ผมตั้งใจจริงที่จะขอคุณแต่งงานและใช้ชีวิตที่เหลือกับคุณ”"คุณตื่นขึ้นมาได้ไหม? ไม่มีใครที่ดีกับผมได้เหมือนคุณอีกแล้ว"คำสารภาพนี่น่าขันมาก แน่นอนว่าฉันรู้ว่าฉันดีกับเขาแค่ไหนรักสามเศร้านี้ ฉันรู้สึกแค่ว่ามันช่างแออัดถ้าฉันสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ ฉันจะออกไปจากเกมนี้ ความรักเป็นสิ่งที่ต้องการความพิเศษเฉพาะตัวมันเอง ฉันต้องการความรักที่เป็นเอกลักษณ์และไม่เหมือนใคร ไม่ใช่การให้ทานหรือการแบ่งปันน่าเสียดายจริงๆ ฉันตายแล้ว ฟู่ซือหนานก็คงไม่เข้าใจเหตุผลนี้เขายังอยากเป็นดวงอาทิตย์เล็กๆ ที่นำความอบอุ่นมาให้ผู้หญิงทุกคนแม่ของฉันนอนไม
Baca selengkapnya
บทที่ 10
ฉันรู้ถึงความลังเลของเขาเขากลัวว่าการตายของฉันจะเกี่ยวข้องกับเขา กลัวว่าเซียวเซียวที่เขาเชื่อมาตลอดจะเป็นฆาตกรจริงๆเจ้าหน้าที่ตำรวจตบไหล่เขาและพูดตรงๆ ว่า:“คดีฆาตกรรมที่เกิดจากความอิจฉาริษยาเรื่องความรักในแต่ละปีเกิดขึ้นไม่น้อย สาเหตุหลักคือฝ่ายหนึ่งไม่มีความมั่นคงพอจะเลือก ทำให้ลังเลระหว่างคนสองคน สุดท้ายก็ทำร้ายทั้งตัวเองและผู้อื่น”เพราะไฟไหม้ป่า ข่าวการตายของฉันเลยถูกตีแผ่ขยายใหญ่ขึ้น ชาวเน็ตเริ่มสนใจคดีฆาตกรรมนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเซียวเซียวถูกตำรวจจับที่สนามบินและพากลับไปที่สถานีตำรวจในตอนแรกเธอไม่ยอมรับ แต่หลักฐานชัดเจนว่ามีรอยนิ้วมือของเธออยู่บนนั้นเธอเป็นคนเจาะร่มชูชีพให้รั่ว การรั่วไหลของก๊าซฮีเลียมและการเกิดไฟไหม้ในภายหลังล้วนเกี่ยวข้องกับเธอ เพื่อที่จะทำให้ฉันถึงแก่ความเห็น เธอตั้งใจเลือกเขตเอที่อันตราย และยังให้เพื่อนสนิทไปเที่ยวที่จุดชมวิว จองนั่งบอลลูนทั้งหมดจนเต็ม ทำให้นักบินต่างต้องไปบิน ฉันเลยได้แต่ต้องพึ่งพาฟู่ซือหนานเซียวเซียวคิดว่าพอถ้ามีกองไฟลุกไหม้คงสามารถเผาทำลายหลักฐานทั้งหมดได้ แต่เธอกลับไม่คาดคิดว่าฉันที่กำลังตั้งท้องจะกระโดดลงมาพร้อมกับร่มชูชีพอันท
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status