Short
โดดร่มไม่เลือกฉัน ฉันตายแล้วคุณเป็นบ้าอะไร

โดดร่มไม่เลือกฉัน ฉันตายแล้วคุณเป็นบ้าอะไร

Par:  แม่น้ำเจียงครึ่งสายComplété
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
10Chapitres
6.7KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

คู่หมั้นเป็นนักบินบอลลูน คนในใจเขาอยากจะเสี่ยงบินขึ้นไปที่ความสูงหนึ่งพันเมตร ทว่าฮีเลียมของบอลลูนกลับรั่ว ในชั่วเวลาวิกฤตินั้นคู่หมั้นคว้าร่มชูชีพสำหรับสองคนขึ้นมา เตรียมกระโดดออกไปพร้อมคนในใจเขา ฉันอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตา "ฉันตั้งท้องลูกของคุณนะ พาฉันลงไปก่อนได้ไหม?" เขากลับตำหนิมาว่า "นี่มันเวลาอะไร มาหึงหวงอยู่ได้ โกหกเอาเรื่องท้องมาล้อเล่น? เซียวเซียวกลัวความสูง ไม่เหมือนคุณที่เคยเรียนกระโดดร่มมาแล้ว เราจะลงไปรอคุณข้างล่าง" เขาออกแรงสะบัดแขนฉัน ไม่มีแม้ความเป็นห่วงเป็นใย พาคนในใจกระโดดลงไป แต่เขากลับไม่รู้ว่าร่มชูชีพอันเดียวที่ทิ้งไว้ให้ฉัน ถูกคนในใจเขาเจาะรูเอาไว้ ฉันอุ้มลูกในท้องกระโดดลงไปจากความสูงหนึ่งพันเมตร

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1

「桜庭さん、本当に結婚式当日に上村さんと長野さんの写真と動画を公開なさるおつもりですか?」

桜庭美紗紀(さくらば みさき)は一瞬立ち止まり、きっぱりと答えた。

「ええ、そのつもりよ。

それから、ついでにビザの手続きもお願い。結婚式当日には出国するから、くれぐれも漏らさないでちょうだい」

電話の向こうから、すぐに返事が来た。

「かしこまりました。すぐに手配いたします」

電話を切った後、美紗紀は部屋に長い間立ち尽くした。

本当は、ここまで徹底的にやるつもりはなかった。

もし、彼女が上村司(うえむら つかさ)に別の「家庭」があることを知らなかったら。

さらに、彼がこっそりと囲っている相手が、彼を一番深く傷つけたあの女だったとは。

司の初恋、長野美智留(ながの みちる)。

今朝、美紗紀は私立探偵から送られてきた住所を受け取った。

その住所を辿り、彼女は辺鄙な場所にある、しかしこれ以上ないほど温かく装飾されたヴィラにたどり着いた。

「俺が結婚するのが嫌なら、一ヶ月後に奪いに来いよ。

結婚式当日にお前が姿を見せる勇気があるなら、美智留、お前と結婚する!」

美紗紀がドアにたどり着いた途端、自分の婚約者が他の女にこんな言葉をかけているのが聞こえてきた。

ドアの内側では、向こうの女性が一瞬ひるみ、司の腕の中に飛び込んで誓った。

「わかったわ、結婚式当日、私がこの手で桜庭さんからあなたを取り戻すわ」

司は美智留の言葉を聞き、感動でたちまち瞳が潤んだ。

次の瞬間、二人はたまらず抱きしめ合い、唇を重ねた。

美紗紀はドアの外でその光景を目撃し、心臓が張り裂けそうなほどの痛みに襲われた。

よくも司に騙されていた。

だから彼女は、プロポーズの時の「俺の人生には、君しかいない」という誓いの言葉を信じていたのに、まさかここが彼と初恋の美智留の「愛の巣」だったなんて、今になって初めて気づいた。

美紗紀はドアを開けて踏み込む衝動を抑え、背を向けて立ち去った。

その一瞬、彼女は心の底から、誰もが驚くようなある決断を下した。

一ヶ月後の結婚式当日、彼らの「司奪い」計画が実行される前に、結婚式から逃げる!

美紗紀は車を運転せず、家まで歩いて帰った。

使用人は、風にさらされて疲れ切った様子の美紗紀を見て、たちまち驚き、慌てて彼女を家の中へ迎え入れた。そして、暖を取らせようと、手際悪くお湯を淹れてやった。

「美紗紀様、そんな薄着でお出かけに?風邪をひいたら司様がまたお怒りになりますよ!」

美紗紀は、使用人の言葉がまるで耳に入らないかのように、何も言わずに部屋へ引き返していった。

ドアが閉まった瞬間、美紗紀は胸元を抑え、ゆっくりと床にへたり込んだ。

これまで、一度も司が自分への愛を疑ったことはなかった。

美紗紀が「好き」という一言のために、司はサザンティア国まで赴き、自ら彼女のために最高級のダイヤモンドブレスレットを作った。

また、美紗紀が少し多く酒を飲まされただけで、迷わずテーブルをひっくり返し、数十億円相当の契約を破り捨てたこともあった。

ビジネス界の修羅場を数知れず経験してきた司が、自ら身分を顧みず美紗紀にプロポーズし、しかもプロポーズの現場では手が震えるほど緊張していた。

プロポーズが成功した後、汐風市(しおかぜし)の名家貴族は皆、一ヶ月後の二人の豪華な結婚式を楽しみにしている。

だが、美紗紀だけが知っていた。その結婚式はもうなくなった。

司は浮気をした。

今回、司とじっくり話し合うつもりで来たのだが、まさかこれほど衝撃的な言葉を直接耳にするとは。

結婚式で司を奪うって?花嫁である美紗紀を何だと思っている?

桜庭家の面子はどうなるというのか?

美紗紀は指に嵌まった婚約指輪をなぞりながら、ゆっくりと目を閉じる。

もしそもそも結婚式がなかったら、司はどのようにして美智留に奪わせるのか?

司を奪う前に、美紗紀は人々の前で結婚式から逃げることを決意した。

一ヶ月後の結婚式当日、司の世界から完全に消え去るようにする!

そして、彼に永遠に忘れられない贈り物を残して……

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
10
บทที่ 1
ฟู่ซือหนานและเซียวเซียวสวมร่มชูชีพแบบสองคนเรียบร้อย ผูกติดกันราวแฝดสยาม จนเธอรู้สึกได้ถึงความปลอดภัยในการลงจอดมากทีเดียว ส่วนฉัน มองดูร่มชูชีพอันเดียวอันนั้นก็รู้สึกตื่นตระหนกทันทีด้านบนมีรูขนาดใหญ่ ผู้ทำยังทิ้งเข็มที่ใช้ก่อเหตุไว้ ราวกำลังท้าทายฉันว่า——แกรอความตายไปเถอะ!บอลลูนลอยผ่านหน้าผา ฉันมองลงไปที่เหวลึกตามที่พวกเขาต้องการ ฉันอุ้มลูกในท้องกระโดดลงมาจากความสูงหนึ่งพันเมตรความรู้สึกสูญเสียแรงโน้มถ่วงอย่างรุนแรง ดึงวิญญาณฉันออกมาวิญญาณของฉันลอยอยู่บนท้องฟ้า มองดูร่างกายของตัวเองอย่างจนปัญญา ราวตุ๊กตาผ้าผ่านหมอกหนาฟุ้ง พุ่งไปสู่ความตายอย่างรวดเร็วเรื่องต่างๆในอดีตหลั่งไหลเข้ามาในหัวฉันอีกครั้งฉันเพิ่งจะได้เรียนกระโดดร่มก็ตั้งท้องแล้วเดิมทีวางแผนว่ารอถึงวันเกิดฟู่ซือหนานจะบอกเซอร์ไพรนี้กับเขา ตอนนี้ดูท่าเขาคงไม่ได้สนใจด้วยซ้ำเมื่อกี้นี้ฉันอ้อนวอนเขาไม่หยุด:"ฉันท้องจริงๆนะ ได้โปรดพาฉันไปก่อนเถอะ"ฟู่ซือหนานพูดอย่างไม่พอใจว่า: "เซียวเซียวกลัวความสูง แถมเป็นโรคหัวใจ ผมทิ้งเธอไว้คนเดียวไม่ได้ จะแกล้งท้องก็ต้องเลือกเวลาหน่อยเถอะ""ฉันไม่ได้โกหกจริงๆนะ!"เขาโมโห "
Read More
บทที่ 2
ลงจอดเหรอ?ฉันหัวเราะอย่างอับจนหนทาง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะได้มีชีวิตรอดกลับบ้านไหมเขาวางสายก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรต่อความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับฟู่ซือหนานเป็นแบบทิศทางเดียวเสมอ มีเพียงฉันที่เดินเข้าไปหาเขา แต่เขายังคงอยู่ที่เดิมพวกเราเป็นเพื่อนบ้านกันตั้งแต่เด็ก ฉันแอบชอบเขามาสิบปีเต็มในปีที่สิบ เขาโชคร้ายประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เกือบจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนรถเข็นเซียวเซียว แฟนเก่าคนนี้อ้างว่าไปเรียนต่อต่างประเทศ ทิ้งเขาไว้แล้วหนีไปต่างประเทศเป็นฉันที่ดูแลเขาอยู่ข้างเตียงอย่างดีมาเสมอ พาเขาไปหาหมอ หายาต่างๆ ที่ช่วยรักษาฟื้นฟู อยู่ข้างเขาตลอดทั้งวันทั้งคืนบางทีอาจจะเป็นความประทับใจ ฟู่ซือหนานเลยยอมรับฉันในช่วงเวลานั้น แม้ว่าจะยากลำบาก แต่ก็ทำให้ฉันมีความสุขมากทีเดียวเขาไม่ได้ชอบฉันมากขนาดนั้น แต่ฉันกลับชอบเขามากขึ้นอีกจนถึงวันครบรอบที่เราออกเดทกัน ฉันซื้อเค้กและทำอาหารไว้เต็มโต๊ะ รอเขากลับจากที่ทำงานรอตั้งแต่ตอนเย็นจนถึงเช้าตรู่ เขาก็ไม่ปรากฏตัว ในระหว่างนั้นฉันเลยโทรไปหาเขาพูดว่า: “เพื่อนร่วมงานลาหยุด ผมเลยทำงานแทนเขา”“ฟ้ามืดขนาดนี้ ตอนกลางคืนยังมีคนขึ้นบอล
Read More
บทที่ 3
“แม่งเอ้ย น่ารำคาญ ตอนที่ผมหลับมาอย่าเรียก!”“ผมไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่ากินข้าวกี่โมง ออกไปซะ”ฉันหลบไม่ทัน หน้าผากถูกกระแทกจนแตก เลือดไหลออกมาไม่น้อย ตอนนี้ก็ยังมีรอยแผลเป็นอยู่ฟู่ซือหนานก็ไม่ได้ขอโทษอะไร เพียงแค่เตือนฉันว่า:“ตอนที่ผมนอนหลับ อย่ามากวนผมสิ”ตอนนั้น ฉันยังโง่คิดว่าเป็นความผิดฉันเดิมทีก็มีเพียงแค่รักและไม่รัก ฉันแพ้พ่ายอย่างสิ้นเชิงมาตั้งนานแล้ว--เสียงดัง “บึ้ม” ฉันกรีดร้องเสียงดังและเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจบอลลูนเกิดไฟลุกไหม้อย่างรวดเร็วไม่รู้สาเหตุ ไฟลุกลามอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกัน บอลลูนก็ลดระดับลงอย่างรวดเร็วฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างรวดเร็วและรีบโทรหาฟู่ซือหนาน“ช่วยด้วย! ไฟมันไหม้!”ฟู่ซือหนานพูดอย่างไม่รีบร้อนว่า “ถ้าไฟไหม้บ้านก็โทรหนึ่งหนึ่งเก้า เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องตกใจ”“ไม่ใช่นะ! ฉัน...”เขาขัดจังหวะอย่างไม่พอใจ “พอแล้ว! ผมต้องเป็นเพื่อนเซียวเซียวไปเอ็กซเรย์ ชีวิตคนสำคัญกว่า เรื่องที่คุณจัดการเองได้ก็ทำเองเถอะ”โทรศัพท์ถูกตัดสายอีกครั้งระหว่างเรามักจะเป็นเขาที่เป็นผู้นำอยู่เสมอ ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร เขาไม่เคยจะอดทนฟังให้จบฟู่ซือหนานพูดว่
Read More
บทที่ 4
ฟู่ซือหนานอายที่จะพูด เขาลังเลอยู่หลายครั้ง แต่ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา“นี่คือข้อความที่หานซูหยาเพิ่งส่งมาให้ผม เพราะผมทิ้งเธอไว้ให้กระโดดร่มคนเดียว เธอเลยงอนผม และยังพูดเรื่องเลิกกันด้วย”หัวหน้าเองก็ไม่อาจจัดการเรื่องส่วนตัวของคนหนุ่มสาวได้“แม้แต่คนของเราเอง ต่อไปก็อย่าบินไปที่เขตเออีก หากเกิดอุบัติเหตุ จุดชมวิวทั้งหมดจะต้องได้รับผลกระทบตามไปด้วย”ฟู่ซือหนานยิ้มขอโทษหัวหน้ายังคงรู้สึกไม่สบายใจ “นายอาจจะทำเพื่อให้ภรรยามีความสุข แต่นายจะละเมิดกฎหรือใช้อำนาจในทางที่ผิดไม่ได้”เมื่อวานนี้เซียวเซียวเป็นคนอ้อนวอน ขอให้ฟู่ซือหนานพาเธอบินเส้นทางนี้เธอเรียกมันว่า “มิตรภาพของเรานั้นไม่เหมือนใครอย่างแน่นอน ต้องไม่เดินตามทางธรรมดาสิ”ฟู่ซือหนานถูกหัวหน้าตำหนิอยู่อีกครึ่งชั่วโมง สั่งหยุดงานสามวัน และถูกหักเงินเดือนหนึ่งเดือนถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่โทษเซียวเซียวที่เอาแต่ใจเลย กลับโทษที่ฉันไม่รู้เรื่องรู้ราว โทรขอความช่วยเหลือวิญญาณฉันยืนอยู่ข้างหลังเขา มองดูเขาเปิดแชทฉัน ก่อนจะระบายความไม่พอใจ[หานซูหยา คุณกล้านักนะที่โทรหาทีมกู้ภัย มันจำเป็นต้องทำเรื่องให้ใหญ่ขนาดนี้ไหม?][ผมไม่ได
Read More
บทที่ 5
ฟู่ซือหนานมองไม่เห็นความวิตกของเธอ แต่ฉันรู้ดีเซียวเซียวกังวลราวเป็นขโมย กลัวว่าตำรวจจะพบเบาะแสอะไรบางอย่างฟู่ซือหนานยังปลอบเธอว่า “ไม่มีเรื่องใหญ่โตอะไร ยังไงก็เป็นความผิดของหานซูหยา อีกเดี๋ยวพูดความจริงก็พอแล้ว”ฟู่ซือหนานมั่นใจมากว่าฉันไม่เป็นไร ส่วนเซียวเซียวเริ่มไม่แน่ใจว่าฉันตายหรือยัง“พี่ซูหยา...ก็ไปลงบันทึกด้วยเหรอคะ?”“แน่นอนว่าเธอเป็นคนก่อเรื่อง เธอควรรับผิดชอบมากที่สุด เซียวเซียว ทำไมหน้าผากเธอมีแต่เหงื่อ?”ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะฆาตกรกำลังวิตก เท้าเธอสั่นระริกด้วยความกลัวฟู่ซือหนานกลับคิดอย่างไร้เดียงสา——“รู้สึกไม่สบายใจหรือเปล่า? อยากไปโรงพยาบาลไหม?”เซียวเซียวบีบยิ้มออกมา “ในห้องอากาศร้อนไปน่ะค่ะ”เธอจะหนาว จะร้อน ฟู่ซือหนานก็เป็นห่วงใยมาก แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ไม่สนใจว่าฉันจะเป็นจะตาย--เซียวเซียวกัดฟันแน่น แล้วเข้าไปสถานีตำรวจกับเขา แต่ไม่เห็นฉันเจ้าหน้าที่ตำรวจถามว่า: “หานซูหยาทำไมไม่มาครับ?”ฟู่ซือหนานถอนหายใจอย่างหมดหนทาง “เธอทะเลาะกับผม ทั้งแจ้งตำรวจ ทั้งบอกเลิก จริงๆแล้วไม่มีเรื่องใหญ่โตอะไร ทำให้พวกคุณต้องมาวุ่นวาย”เซียวเซียวจับแขนของฟู่ซ
Read More
บทที่ 6
ถ้าไม่ใช่เพราะหลังฉันตาย วิญญาณฉันเคลื่อนไหวได้อิสระ ฉันคงไม่รู้ว่าฟู่ซือหนานจะชงชาและรินน้ำได้อย่างใจเย็นใส่ใจแบบนี้แม้กลางดึกถูกปลุกก็ไม่มีอารมณ์เสียจากดวงใจเจ็บปวดสู่ดวงใจที่เยือกเย็น ใจของฉันแตกสลายไม่มีชิ้นดีแต่คืนนี้แน่นอนว่าเป็นคืนที่ไม่สงบสุขบอลลูนที่มีไฟท่วมตกลงบนต้นไม้ ทำให้เกิดไฟป่านักผจญเพลิงรีบออกไปอย่างรวดเร็ว ขณะดับไฟพวกเขาก็ได้พบศพของฉันตำรวจติดต่อแม่ฉันในทันที รวมถึงพี่สาวของฟู่ซือหนาน - ฟู่จิ้งจริงๆแจ้งฟู่ซือหนานไปแล้ว แต่เขากำลังทำ ‘ดูแล’ เลยปิดเสียงโทรศัพท์ฟู่จิ้งช่วยพยุงแม่ฉัน กลัวว่าเธอจะแบกรับคนเดียวไม่ไหวไม่มีคนหัวขาวที่ไหนจะอยากมาส่งคนหัวดำหรอก ในตอนแรกแม่ฉันไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำจนกระทั่งเห็นสร้อยคอที่คอฉัน นั่นเป็นสร้อยที่เธอทำขึ้นมาให้ฉันในวันเกิดฉันมองดูสภาพที่น่าสงสารของฉันกับตา แม่ฉันร้องไห้ตัวสั่น สะเทือนใจจนเป็นลมไปฟู่จิ้งติดต่อน้องชายเธอไม่ได้เลย หนึ่งศพสองชีวิต เธอเองก็ร้องไห้จนพูดอะไรไม่ออก“ชูหยา ถ้าความผิดของฟู่ซือหนานไอ้คนที่น่ารังเกียจนั้น ฉันจะไม่ปล่อยมันไปแน่”ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะทิ้งความรักที่น่าสะอิดสะเอียนนี้ และ
Read More
บทที่ 7
เซียวเซียวปิดหน้า ฟู่ซือหนานปกป้องเธอโดยสัญชาตญาณ“พี่ จะกล่าวหาต้องมีหลักฐาน ชูหยาร่วมมือกับพวกพี่ใช่ไหม ตั้งใจจะเล่นงานเซียวเซียว?”“ผมบอกแล้วไงว่าผมกับเซียวเซียวเป็นแค่เพื่อนที่ดี เธอไม่จำเป็นต้องใจแคบขนาดนี้ ผมจะรับผิดชอบเธอกับลูก เซียวเซียวไม่ได้เป็นภัยคุกคามกับเธอเลย ทำไมต้องบีบกันขนาดนี้?”พอเซียวเซียวร้องไห้ ฟู่ซือหนานก็รู้สึกเจ็บปวดใจ“พี่ ขอโทษเซียวเซียวเลยนะ”เซียวเซียวร้องไห้อย่างน่าสงสาร “ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน พี่ซูหยาพุ่งเป้าที่ฉันก็เป็นเรื่องที่ควรจะเป็นแล้ว อิจฉาเธอเนอะที่มีพวกคุณคอยหนุนหลัง”ฟู่จิ้งเกลียดผู้หญิงที่แสร้งทำตัวดีแต่จริงๆแล้วไม่จริงใจที่สุด“ยัยจิ้งจอกพันปี มาแอ๊บแกล้งอะไร! ตอนที่น้องฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ต้องนั่งรถเข็น เธอวิ่งเร็วกว่ากระต่ายอีก ตอนร่วมทุกข์ร่วมสุขไม่มีเธอ พอคนอื่นมีความสุขสมบูรณ์แล้ว เธอกลับเข้ามาแทรก ไม่อายหรือไง!”ฟู่ซือหนานยังหาข้อแก้ตัวให้เธออีกว่า “พี่ พูดจาให้เกียรติกันหน่อย เซียวเซียวหัวใจไม่ดี ตอนนั้นเธอไปต่างประเทศเพื่อรักษาตัว”“ไปหาหมอเหรอ?” ฟู่จิ้งหัวเราะเยาะอย่างปวดใจ “เธอคงไปหาหมอเรื่องเกลียดความจนรักความรว
Read More
บทที่ 8
ฉันมองดูเขาในสภาพนี้ แต่ในใจกลับเงียบสงบเหมือนแม่น้ำนิ่งถ้าฉันมีโอกาสได้ตอบกลับเขา ฉันจะพูดว่า:[ชาติหน้า ฉันไม่อยากเจอคุณอีก]บางทีอาจเป็นเพราะการจากไปของเซียวเซียว หรืออาจเป็นความเงียบของฉัน ที่กระตุ้นเส้นประสาทของฟู่ซือหนาน เขาขับรถตรงไปยังสถานที่จัดงานศพนักแต่งศพกำลังจัดการกับใบหน้าของฉัน แม่ฉันและฟู่จิ้งกำลังร้องไห้อยู่ข้างๆพอเห็นศพของฉัน ฟู่ซือหนานก็ตกตะลึงอย่างสิ้นเชิงเขาคิดจะเข้ามาใกล้ๆ ตำรวจก็ขวางเขาไว้“บุคคลที่ไม่ใช่ญาติไม่ควรเข้าใกล้ผู้เสียชีวิต”น้ำตาคลอเบ้า เขาตะโกนออกมาแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้: “นั่นคู่หมั้นผม!”“เธอเป็นคู่หมั้นผม”ตำรวจได้รับสัญญาณจากแม่ฉัน จึงปล่อยให้ผ่านฟู่ซือหนานเดินมาที่ร่างของฉัน มองดูใบหน้าที่ซีดเซียวของฉัน ไม่ใช่การแสดงตามที่เขาพูดเลย แต่เป็นความตายจริงๆ ไม่ใช่ความฝันความจริงที่โหดร้ายทำให้เขาสูญเสียการควบคุมตัวเองอย่างสิ้นเชิงและทรุดตัวลงคุกเข่าบนพื้นเขาพึมพำริมฝีปาก “ชูหยา นี่ไม่ใช่เรื่องจริง ไม่ใช่...”เขายกมือขึ้นอย่างสั่นเทา พยายามจะสัมผัสใบหน้าของฉันแม่ฉันตะโกนว่า “อย่าแตะต้องลูกสาวฉัน! แกไม่คู่ควร!”แม่ฉันผลักเขาออกไ
Read More
บทที่ 9
ไม่รู้เลยว่าเขานี่แหละสาเหตุของปัญหาทั้งหมดฟู่ซือหนานนั่งอยู่หน้าห้องศพทั้งคืน เขาเฝ้าดูร่างของฉัน มองดูท้องที่นูนเล็กน้อยของฉันเพราะอายุครรภ์ยังนอนเกินไป จึงยังไม่แสดงอาการ แต่ก็สามารถมองเห็นความแตกต่างไปจากปกติของฉันได้เขาจับมือเย็นๆของฉัน ดวงตาแดงก่ำ“ขอโทษนะซูหยา มันเป็นความผิดพลาดของผมเอง แต่ผมตรวจร่มชูชีพแล้วจริงๆ ผมไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณกับลูกเลย”“คราวนี้เซียวเซียวกลับประเทศ ผมยอมรับว่าผมเคยลังเล แต่ผมพบว่าผมไม่มีความรู้สึกแบบคนรักกับเธออีกแล้ว ผมตั้งใจจริงที่จะขอคุณแต่งงานและใช้ชีวิตที่เหลือกับคุณ”"คุณตื่นขึ้นมาได้ไหม? ไม่มีใครที่ดีกับผมได้เหมือนคุณอีกแล้ว"คำสารภาพนี่น่าขันมาก แน่นอนว่าฉันรู้ว่าฉันดีกับเขาแค่ไหนรักสามเศร้านี้ ฉันรู้สึกแค่ว่ามันช่างแออัดถ้าฉันสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ ฉันจะออกไปจากเกมนี้ ความรักเป็นสิ่งที่ต้องการความพิเศษเฉพาะตัวมันเอง ฉันต้องการความรักที่เป็นเอกลักษณ์และไม่เหมือนใคร ไม่ใช่การให้ทานหรือการแบ่งปันน่าเสียดายจริงๆ ฉันตายแล้ว ฟู่ซือหนานก็คงไม่เข้าใจเหตุผลนี้เขายังอยากเป็นดวงอาทิตย์เล็กๆ ที่นำความอบอุ่นมาให้ผู้หญิงทุกคนแม่ของฉันนอนไม
Read More
บทที่ 10
ฉันรู้ถึงความลังเลของเขาเขากลัวว่าการตายของฉันจะเกี่ยวข้องกับเขา กลัวว่าเซียวเซียวที่เขาเชื่อมาตลอดจะเป็นฆาตกรจริงๆเจ้าหน้าที่ตำรวจตบไหล่เขาและพูดตรงๆ ว่า:“คดีฆาตกรรมที่เกิดจากความอิจฉาริษยาเรื่องความรักในแต่ละปีเกิดขึ้นไม่น้อย สาเหตุหลักคือฝ่ายหนึ่งไม่มีความมั่นคงพอจะเลือก ทำให้ลังเลระหว่างคนสองคน สุดท้ายก็ทำร้ายทั้งตัวเองและผู้อื่น”เพราะไฟไหม้ป่า ข่าวการตายของฉันเลยถูกตีแผ่ขยายใหญ่ขึ้น ชาวเน็ตเริ่มสนใจคดีฆาตกรรมนี้ตั้งแต่ต้นจนจบเซียวเซียวถูกตำรวจจับที่สนามบินและพากลับไปที่สถานีตำรวจในตอนแรกเธอไม่ยอมรับ แต่หลักฐานชัดเจนว่ามีรอยนิ้วมือของเธออยู่บนนั้นเธอเป็นคนเจาะร่มชูชีพให้รั่ว การรั่วไหลของก๊าซฮีเลียมและการเกิดไฟไหม้ในภายหลังล้วนเกี่ยวข้องกับเธอ เพื่อที่จะทำให้ฉันถึงแก่ความเห็น เธอตั้งใจเลือกเขตเอที่อันตราย และยังให้เพื่อนสนิทไปเที่ยวที่จุดชมวิว จองนั่งบอลลูนทั้งหมดจนเต็ม ทำให้นักบินต่างต้องไปบิน ฉันเลยได้แต่ต้องพึ่งพาฟู่ซือหนานเซียวเซียวคิดว่าพอถ้ามีกองไฟลุกไหม้คงสามารถเผาทำลายหลักฐานทั้งหมดได้ แต่เธอกลับไม่คาดคิดว่าฉันที่กำลังตั้งท้องจะกระโดดลงมาพร้อมกับร่มชูชีพอันท
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status