Short
ช่วงพักฟื้นหลังคลอด สามีมอบทองหลักล้านให้รักแรก

ช่วงพักฟื้นหลังคลอด สามีมอบทองหลักล้านให้รักแรก

By:  กิ่งเพลิงKumpleto
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
9Mga Kabanata
5.6Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ในวันที่สามของการอยู่ไฟหลังคลอด สามีบอกว่าจำเป็นต้องเดินทางไปทำงานด่วน ไม่สามารถอยู่เป็นเพื่อนฉันได้ ทิ้งให้ฉันดูแลลูกน้อยเพียงลำพัง สามวันต่อมา ขณะที่ฉันเพิ่งถึงโรงพยาบาล เพื่อนสาวสมัยเด็กของเขาโพสต์ภาพครอบครัวอย่างเปิดเผยในโซเชียลมีเดีย พร้อมแคปชันว่า: “ถ่ายระหว่างเดินทาง สามคนพ่อแม่ลูก อยู่กันอย่างอบอุ่นและกลมเกลียว” ฉันมองดูสามีที่ยิ้มอย่างสดใสในรูปถ่ายครอบครัวด้วยความประหลาดใจ และแสดงความคิดเห็นไปว่า “?” สามีโทรมาต่อว่าทันที : “แม่เลี้ยงเดี่ยวอย่างเธอน่าสงสารขนาดไหน ไม่มีเคยมีผู้ชายมาคอยดูแลเธอ ผมก็แค่ถ่ายรูปกับเธอเฉยๆ คุณจะใจแคบอะไรขนาดนั้น?” ตกเย็น เพื่อนสาวสมัยเด็กคนนั้นก็อวดชุดเครื่องประดับทองคำสามชิ้นมูลค่าหลายล้าน “หลังจากถ่ายภาพครอบครัวเสร็จ เขายืนกรานจะมอบเครื่องประดับทองคำสามชิ้นมูลค่าหลายล้านให้ฉัน~” ฉันรู้ว่าสามีของฉันซื้อของพวกนี้ให้เธอเพื่อปลอบใจให้หายโกรธ แต่ครั้งนี้ ฉันเตรียมที่จะไปจากเขาแล้ว

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

“Ah! Iyah Mas, gitu … iya … aku suka, Mas!”

Ratih terbangun, mendengar suara adik tirinya merintih keenakkan di kamar sebelah. Tubuhnya terlalu lemah untuk sekedar bangun dari tempat tidur dan duduk. Apalagi sampai berjalan ke luar dari kamar tidurnya.

Masih lengkap dengan pakaian serba hitam, ia kembali menyeka air matanya. “Ayah …,” lirihnya mengingat jika tadi siang dirinya dan seluruh keluarga baru saja mengubur ayahnya.

Lamunannya buyar, saat suara lelaki yang tidak asing kembali terdengar bersahutan dengan desahan adik tirinya. “Kamu suka, Nia?! Oh! Nia, kamu sangat agresif!”

“Mas Rangga?!” batin Ratih sambil menggeleng tidak percaya. Dengan sisa tenaganya, ia berjalan memegangi tembok kamarnya dan membuka lebar pintu kamar yang memang tidak tertutup rapat.

Persis di sebelah kamar itu, kamar Nia, saudara tirinya terbuka lebar. Seolah memang sengaja, Nia menatap Ratih sambil tersenyum sinis menikmati tiap hentakan brutal penuh nafsu dari Rangga, suami Ratih.

“Apa yang kalian lakukan?!” pekik Ratih tak kuat menahan tangis, tubuhnya gemetar hebat, kakinya lemas. Dia tidak tau apa yang terjadi dengannya, nafasnya tersengal melihat kejutan keji yang diberikan oleh suami dan adik tirinya.

Terlihat Rangga mengambil sehelai kain bali milik Nia dan melilitkannya ke pinggang sambil berjalan mendekati Ratih. Wajahnya tidak menunjukkan penyesalahan tetapi justru sebuah kebencian, dengan kasar tangan kokohnya merengkuh kuat rahang Ratih.

“Kamu adalah wanita sial yang tidak lagi berguna bagiku, Ratih! Waktumu untuk mendampingiku sudah cukup sampai di sini, apa kamu paham?!” desisan suara Rangga terdengar menusuk hingga ke relung batin terdalamnya Ratih.

“Kamu tega?! Setelah apa yang aku lakukan untukmu, setelah aku mengangkat derajatmu?!”

“DIAM! Derajat, kamu bilang?! Sepertinya kamu memang sudah ingin segera menyusul Ayah kamu ke liang lahat, Ratih!” Rangga dengan kasar langsung menarik Ratih dan menghempaskan tubuh lemah Ratih hingga membuat Ratih tersungkur tepat di ujung sudut anak tangga lantai dua rumahnya.

“Rangga, apa yang akan kamu lakukan, Rangga?” Ratih menetap ngeri wajah kejam suaminya saat Rangga kembali mendekati dirinya..

“Kamu bukan lagi Rangga yang aku kenal! Kurang bai kapa aku selama ini sama kamu dan keluargamu, Rangga?! Lalu balasanmu dengan berselingkuh secara terang-terangan di hadapanku? Kenapa harus sama adik tiriku, hah?! Kenapa?!” Ratih masih tidak terima dengan perselingkuhan Rangga.

Suara langkah kaki dari belakang tubuh Ratih terdengar samar mendekat ke arahnya, baru saja Ratih hendak menoleh. Sebuah perintah dari Rangga membuatnya kembali memalingkan wajahnya pada posisi semula, menatap Rangga tidak percaya.

“Habisi dia!”

BUG!

Sebuah pukulan telak, mengenai kepala bagian belakang Ratih. Seketika itu juga ia rubuh dan tidak sadarkan diri. Diantara sadar dan tidak, Ratih seperti merasakan tubuhnya diseret di bawah guyuran hujan, samar-samar telinganya menangkap suara lirih. Suara yang sangat dikenal olehnya.

Nampak perdebatan terjadi diantara dua manusia biadab itu untuk bersekongkol. “Sudahlah! Buang saja tubuhnya di danau petik wangi. Nanti urusan polisi dan pihak forensik biar aku yang ngurus.”

Nafas Ratih tersengal, ingin rasanya dia bangun dan memberontak. Namun apa daya, tubuhnya yang lemah lantas dilempar begitu saja di atas tumpukkan bongkahan karet, seperti seonggok daging tak berharga.

Entah siapa yang membawa truck malam itu, Ratih juga tidak tau. Di sela-sela kesadarannya yang minim, ia lalu kembali merasakan tubuhnya diangkat seseorang lalu diayun sampai melayang. Terdengar suara benda jatuh ke dalam air.

BYUR!

Tubuh Ratih mulai tenggelam ke dasar danau. Dadanya terasa sangat panas, seperti mau meledak. Air masuk perlahan lewat mulut dan hidungnya, Ratih tak bisa bergerak ataupun berbuat banyak. Ratih sadar, mungkin sekarang adalah saat terakhirnya. Rupanya ajal akan menjemput, sebentar lagi.

“Tuhan … berikanlah aku kesempatan untuk merubah jalan hidupku, sekali saja. Bukankah, tiada yang mustahil bagi-Mu, Yah Tuhan.”

Sebuah permohonan yang tidak masuk akal dipanjatkan begitu khusyuk di detik-detik terakhir, degup jantung yang semakin melemah diiringi telinganya yang berdenging begitu hebat.

Gelap, dingin, dan kosong. Ratih mulai tersadar, perlahan dia mengerjapkan kedua kelopak matanya. Ratih mulai melihat dirinya sendiri meninggalkan tubuhnya. Seolah dia sadar roh meninggalkan jasadnya namun tak bisa berbuat apa- apa.

Seperti medapatkan tuntunan, Ratih berjalan menuju ke sebuah titik cahaya. Seolah datang menghampirinya makin lama makin besar, tangan lemah itu mencoba untuk meraihnya, sambil memegang sebuah gantungan liontin pemberian almarhum bundanya.

“Bunda, kamukah itu, Bunda?” batin Ratih, mata mulai merasakan silau yang teramat menyengat sensasi.

“Aku, ingin kembali untuk memperbaiki semuanya … aku, tidak ingin kalian pergi, aku belum siap mati ….” Ratih terus memanjatkan keinginannya tiada henti, sampai sebuah cahaya berwarna kuning keemasan keluar memancar dari liontin yang digenggamnya dengan erat.

Kedua Cahaya itu berpadu satu membentuk sebuah lingkaran yang terus berputar semakin lama semakin cepat. Ratih juga merasakan pusing yang teramat sangat hebat, ketika tubuhnya ikut terputar di dalamnya. Hingga tubuhnya terpental.

BIP! BIP! BIP!

Ratih merasakan seluruh tubuhnya seperti patah, matanya mengerjap, napasnya tersengal.

“HUAH! AKU BELUM MATI!” teriak Ratih seketika, meski kesadarannya belum pulih.

“Kepalaku! Kepalaku!” Disentuh lagi, bagian kepala belakangnya. Tidak ada darah, tapi rasa memar di bagian kepala belakang masih terasa sakit.

Dadanya terasa sakit, sensasi terbakar terasa sangat nyata. Ratih menoleh ke kanan dan ke kiri, dia terdiam mematung. Sepersekian detik Ratih mencoba meraih lagi kesadarannya.

Dia melihat kedua tangannya masih utuh bahkan dia bisa menyentuhnya. Karena masih ragu, Ratih mencubitnya.

"Aw! Sakit," keluh Ratih lirih.

"Apa yang terjadi sebenarnya?" batin Ratih dalam hati.

Di tengah kebingungannya, Ratih mencoba melihat alarmnya yang masih berisik, membuatnya sadar. Dia langsung menekan sebuah tombol untuk mematikan bunyi tersebut.

“Yah, Tuhan! Apa yang baru saja aku alami? Apakah ini semua hanya mimpi, kenapa ini terasa nyata sekali,” lirih Ratih, lalu bangun kaki langsung terpaku saat melihat sesosok pria yang baru saja dikuburnya beberapa waktu lalu.

“Apa, aku sudah mati? Apa akua da di surga? Tapi, kenapa rasanya aku masih hidup?” tanya Ratih frustrasi kepada dirinya sendiri tanpa melepaskan pandangannya pada pria yang masih menatapnya tajam.

“Tentu saja kamu belum mati, kamu baru saja bangun tidur, Ratih. Haduh, anak ini kok halunya kebangetan.” Darman menghela nafas seraya menggelengkan kepalanya.

“Ayah? Ayah, juga masih hidup? Ayah?!” Ratih menatap tidak percaya, pertanyaannya sangat mengusik Darman yang saat itu baru saja masuk ke dalam kamar anaknya dengan niat mau membangunkan Ratih.

“Astaga, Nggak suka lihat Ayah masih sehat gini?” Kembali Darman berdecak kesal melirik Ratih dengan kesal.

“Tapi, seingatku … Ayah sudah-“

“Tentu saja Ayah masih hidup, Ratih! Lihatlah, Ayah berdiri di depanmu dan sangat sehat walafiat! Cepat, bangun! Jangan tidur terus!” omel Darman saat melihat Ratih malah bengong dan tidak berkata apa pun selain hanya membuka lebar mulut dan matanya.

“Ta-tapi, bagaimana mungkin ini terjadi?”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
9 Kabanata
บทที่ 1
ดูเหมือนว่าจะรับรู้ถึงอารมณ์หดหู่ของฉัน จู่ๆ ลูกน้อยก็ร้องไห้เสียงดังออกมาทันทีฉันกล่อมอยู่สองชั่วโมง กว่าลูกน้อยจะหยุดร้องและระหว่างนั้น เฮ่อซีก็ไม่ได้โทรมาอธิบายอะไรเลยสักคำซินอิ๋งเอ๋อร์ยังคงอัปเดตความเคลื่อนไหวของเธออย่างต่อเนื่องเธอโพสต์ภาพโชว์ชุดเครื่องประดับทองคำสามชิ้นมูลค่าหลายล้านติดต่อกันถึงสามภาพ ทำเอาชาวเน็ตที่ติดตามอยู่ต้องตะลึงยอดคอมเมนต์พุ่งทะลุกว่า 99+ ทันที เต็มไปด้วยข้อความแสดงความอิจฉาแบบระบุชื่อจริงฉันสังเกตเห็นคอมเมนต์หนึ่งจากเฮ่อซีที่สะดุดตา“วันนี้ซื้อให้เธอ อีกยี่สิบปีข้างหน้า ฉันจะเตรียมแบบนี้ให้ลูกสาวของเราหนึ่งชุดด้วยเหมือนกัน”“สามีที่ดีที่สุด รักคุณ~~”การโต้ตอบประกาศความสัมพันธ์อย่างเปิดเผยของทั้งสองคน ทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวด ฉันหันไปมองลูกน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่ในรถเข็นเด็กเดาว่าเฮ่อซีคงลืมไปนานแล้วสินะ ว่าเขายังมีลูกชายอายุหกวันอีกคนหนึ่ง?อย่างไรเสีย ในวันที่ฉันคลอด เฮ่อซีบอกว่าติดงานยุ่งเลยไม่ได้มาอยู่เป็นเพื่อนฉันเพิ่งมารู้ทีหลังว่าเขายุ่งกับการจัดงานวันเกิดครบสามขวบให้ลูกสาวของซินอิ๋งเอ๋อร์“นิ่วในถุงน้ำดีมีขนาดใหญ่เกินไป ทิ้งไว้นานกว
Magbasa pa
บทที่ 2
“ฉันยุ่งมากนะ เวลาของฉันต้องใช้ไปกับการทำงาน ไม่ใช่เสียไปกับเธอ! ตั้งท้องแค่นี้เรื่องเยอะจริงๆ เดินไม่ได้ก็ตายอยู่ในโรงพยาบาลไปสิ!”ฉันหยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้งและส่งข้อความถึงเฮ่อซี“ฉันมีเงื่อนไขแค่ข้อเดียว ลูกต้องอยู่กับฉัน และเงินที่ฉันควรได้ต้องไม่ขาด”เฮ่อซีตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว“วันนี้ฉันมีธุระสำคัญมาก”“อย่าบ้าไปหน่อยเลย พรุ่งนี้ฉันจะกลับไป”สามวันต่อมา จนกระทั่งหมอแจ้งให้ฉันออกจากโรงพยาบาล ฉันก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเฮ่อซีนั่งอยู่ในรถ ฉันมองตึกที่ถอยห่างออกไป ความทรงจำในอดีตประดังเข้ามาฉันกับเฮ่อซีรู้จักและรักกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยปีแรกของการแต่งงาน เฮ่อซีเริ่มทำธุรกิจครั้งแรก แต่กลับถูกเพื่อนสนิทหลอกจนต้องแบกรับหนี้สินมหาศาลในช่วงเวลานั้น ฉันทำงานสามที่ในหนึ่งวันเพื่อช่วยเขาใช้หนี้ ตกกลางคืนกลับบ้านมาซักผ้าและทำอาหารให้เขาจนกระทั่งเขาประสบความสำเร็จในการเริ่มต้นธุรกิจครั้งที่สอง ฉันคิดว่าในที่สุดเราก็จะได้มีชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบแต่แล้ว เมื่อหนึ่งปีก่อน ในวันที่เขานอกใจไปหาซินอิ๋งเอ๋อร์ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปไม่นานหลังจากที่ฉันกลับถึงบ้าน เฮ่อซีก็กลับ
Magbasa pa
บทที่ 3
ฉันจองตั๋วเครื่องบินในอีกห้าวันข้างหน้า จากนั้นส่งข้อความหาทนายความอีกครั้ง ย้ำว่าต้องได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูกมาให้ได้จัดการทุกอย่างเสร็จ ฉันลุกขึ้นเดินกลับไปที่ห้องนอน เตรียมตัวนอนพักผ่อนอย่างสบายใจเฮ่อซีมองตามหลังฉัน ก่อนจะตะโกนด้วยความโกรธว่า“ฉันกำลังพูดกับเธออยู่ เธอจะไปไหน?”“กลับไปพักผ่อนไง” ฉันกะพริบตาให้เขาอย่างสงบ ทันทีที่ฉันเข้าไปในห้อง เสียงข้าวของแตกกระจายในห้องรับแขกก็ดังขึ้นเรื่องหย่ารุดหน้าไปตามแผนสามวันต่อมา ขณะที่ฉันกำลังเตรียมเก็บกระเป๋าเดินทาง จู่ ๆ เฮ่อซีก็โทรมา“บาร์กลางแจ้งที่เป่ยไห่ ด่วน รีบมา!”ที่เป่ยไห่ลมแรงมาก ฉันอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังคลอด จึงไม่เหมาะที่จะไปพอคิดจะปฏิเสธ เฮ่อซีก็โทรตามซ้ำไม่หยุดเมื่อฉันห่อตัวด้วยเสื้อผ้าอย่างมิดชิดและรีบไปถึงบาร์ริมทะเล ก็เห็นซินอิ๋งเอ๋อร์นั่งใกล้ชิดกับเฮ่อซีอย่างสนิทสนมเหล่าเพื่อนสนิทของเขาที่รายล้อมอยู่ มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะทำเสียงดูถูกออกมา“พี่สะใภ้ไม่ได้โกหกพวกเราจริงๆ เมียน้อยของพี่เฮ่ออ้วนตุ๊ต๊ะจริงๆ ด้วย!”ซินอิ๋งเอ๋อร์จิบไวน์แดงเบาๆ สายตาหันมาจับจ้องที่ฉัน“ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันเล่นเกมความ
Magbasa pa
บทที่ 4
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ตอนที่ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาก็ได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่ฉุนแสบจมูกลอยมากระทบเฮ่อซีมองฉันด้วยท่าทางร้อนรน“เธอดีขึ้นหรือยัง? ยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนอีกไหม?”ฉันจ้องเขาด้วยสายตาเย็นชา ความรู้สึกขยะแขยงในใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ“เซ็นเอกสารหรือยัง? เราจะหย่ากัน”เฮ่อซีชะงักไป ก่อนจะถอนหายใจยาวอย่างหนักหน่วง“ที่รัก เลิกงี่เง่าสักทีได้ไหม? เธอลองคิดดูดีๆ สิ ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน มันไม่ใช่เพราะเธอเริ่มก่อนเหรอ? ครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้ เธออยากจะทำลายให้พังหมดจริงๆ เหรอ”ฉันยิ้มเยาะด้วยความเย็นชา จ้องเฮ่อซีตรงหน้า รู้สึกว่าเขานับวันจะยิ่งเป็นคนแปลกหน้า“ถ้าคุณไม่ไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น คุณคิดว่าฉันจะทะเลาะกับคุณเหรอ? แค่ความซื่อสัตย์ขั้นพื้นฐานที่สุดในชีวิตแต่งงาน คุณยังทำไม่ได้ แล้วตอนนี้คุณยังกล้าตำหนิฉันอีกอย่างนั้นเหรอ?”เมื่อถูกจับผิดตรงๆ เฮ่อซีแสดงสีหน้าดูถูก“เธอลองไปถามดูสิ ผู้ชายรวยๆ ที่ไหนบ้างที่ไม่มีบ้านเล็กบ้านน้อย? เธอต้องการให้ผู้ชายอยู่กับเธอตลอดเวลา มีผู้ชายสักกี่คนในโลกนี้ที่ทำได้?”“อีกอย่าง ที่ฉันนอกใจ เธอไม่มีส่วนผิดเลยหรือไง? ลองดูตัวเองในช่วงไม่กี่
Magbasa pa
บทที่ 5
ดวงตาสีดำของเฮ่อซีฉายแววความสงสาร เขาถอนหายใจพูดว่า“คุณออกไปรอข้างนอกก่อน เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณที่บ้าน”ซินอิ๋งเอ๋อร์ถึงได้บิดเอวเดินออกไปอย่างไม่เต็มใจนัก“เซ็นชื่อสิ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาจู่ๆ เฮ่อซีก็นั่งลงบนขอบเตียง เขาจับมือฉัน“ที่รัก ยกโทษให้ฉันเถอะ ถือซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรามีลูกด้วยกันไม่ใช่เหรอ? เรามาใช้ชีวิตด้วยกันดีๆ เลี้ยงดูลูกให้เติบโตกันเถอะ”ฉันเหลือบมองไปที่ประตูห้องผู้ป่วย เห็นซินอิ๋งเอ๋อร์ที่ชะโงกหน้าเข้ามาดู เม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า“แล้วเธอล่ะ? คุณตัดขาดกับเธอได้ไหม?”ดวงตาสีดำของเฮ่อซีเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์และความลังเล เขากัดฟัน“ผมคิดดูแล้ว ต่อไปคุณก็อยู่ทางใต้ ผมจะให้เธอไปอยู่ทางเหนือ พวกคุณอยู่ใต้คนหนึ่ง เหนือคนหนึ่ง ไม่ยุ่งเกี่ยวกัน ดีไหม?”เพียะ!ฉันลุกขึ้นยืนในทันที และตบหน้าเฮ่อซีอย่างแรง!ตบนี้ สมควรจะตบเขาตั้งแต่วันที่เขานอกใจแล้ว“ใต้คนหนึ่ง เหนือคนหนึ่งเหรอ? คุณนี่ช่างคิดได้สวยหรูจริงๆ! เฮ่อซี ฉันจะหย่าให้ได้!”ฉันกดปุ่มขอความช่วยเหลือฉุกเฉินที่หัวเตียงพยาบาลเดินเข้ามาหลังจากที่เธอฟังคำขอของฉันจบ ก็บอกให้เฮ่อซีออกไปด้วยสีหน้าเย็น
Magbasa pa
บทที่ 6
บนกำไลระบุน้ำหนักสามสิบกรัมยังคงห่างไกลจากชุดเครื่องประดับสามชิ้นมูลค่าหลักล้านที่เฮ่อซีเคยซื้อให้ซินอิ๋งเอ๋อร์ยิ่งไปกว่านั้น เดือนนี้เฮ่อซียังซื้อบ้านให้ซินอิ๋งเอ๋อร์อีกด้วยการขอโทษแบบนี้ มันช่างดูไร้ความจริงใจจริงๆ“เฮ่อซี ตอนคุณง้อซินอิ๋งเอ๋อร์ คุณทุ่มไม่อั้นเป็นล้าน แต่พอง้อฉัน กลับวนเวียนอยู่ไม่เกินสามหมื่น”ฉันพูดไปส่ายหัวไป“ถ้าจำไม่ผิด กำไลวงนี้คือวงที่ซินอิ๋งเอ๋อร์ไม่ต้องการ คุณเลยเอามาให้ฉันใช่ไหม?”เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันยังเห็นโพสต์ที่ซินอิ๋งเอ๋อร์อวดชุดเครื่องประดับสามชิ้นมูลค่าหลักล้านในโซเชียลอยู่เลยใต้โพสต์นั้นมีคนแสดงความคิดเห็นว่า“ครั้งแรกก็ให้ของแพงขนาดนี้เลยเหรอ?”ซินอิ๋งเอ๋อร์ตอบกลับพร้อมแนบรูปกำไลทองวงนี้ว่า “เขาเป็นผู้ชายซื่อๆ ตอนแรกก็ให้แค่กำไลทองสามหมื่นนี่แหละ”“ฉันสั่งสอนเขาอยู่ไม่กี่วัน ครั้งที่สองเขาก็ซื้อชุดเครื่องประดับสามชิ้นมูลค่าหลักล้านให้ฉันเลย จริงสิ แล้วล่าสุดเขายังซื้อบ้านให้ฉันอีกนะ”ชาวเน็ตพากันอิจฉาในคอมเมนต์ “พี่สาว ออกหนังสือมาสักเล่มเถอะ ฉันจะคุกเข่าอ่านเลย!”เฮ่อซีดูประหลาดใจเล็กน้อยที่ฉันรู้เรื่องนี้เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก
Magbasa pa
บทที่ 7
“ท้องทีเดียวถึงกับยกตัวเองเป็นราชินีเลยเหรอ? ลองดูสิว่ามีผู้ชายที่ประสบความสำเร็จคนไหนยอมถูกภรรยาควบคุมบ้าง? อีกอย่าง มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะเป็นแม่ของลูกฉันได้!” ฉันเคยคิดว่าเฮ่อซีจะปฏิบัติดีๆ กับซินอิ๋งเอ๋อร์สักหน่อย คิดไม่ถึงว่าซินอิ๋งเอ๋อร์จะต้องเดินซ้ำรอยทางของฉัน ดูเหมือนว่าความจริงใจที่เฮ่อซีพูดถึงจะไม่มีอยู่จริง เขาสามารถเปลี่ยนผู้หญิงที่เปรียบเสมือนแสงจันทร์ข้างเขาให้กลายเป็นข้าวเม็ดเล็กๆ ที่ไร้ค่าได้อย่างโหดร้าย ฉันส่ายหัวอย่างเงียบๆ“เขาไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาคิดถึงแต่ตัวเอง โดยไม่เคยสนใจชีวิตคนอื่น”หากเมื่อก่อนการแท้งไม่ได้เสี่ยงอันตรายต่อร่างกายของฉัน บางทีฉันอาจตัดสินใจทำแท้งไปนานแล้วสายตาของเป้าเป้าแอบมองไปที่โต๊ะด้านหลังอยู่เป็นระยะเธอก่นด่าไปตลอดการกิน ต้องยอมรับว่าเธอช่างเป็นคนที่มองโลกอย่างแจ่มชัด ทุกคำพูดของเธอตรงเข้ามาในใจฉันอย่างจังหลังจากกินหม้อไฟเสร็จ พวกเราเรียกพนักงานมาเก็บเงิน แต่จู่ๆ เฮ่อซีก็สังเกตเห็นฉันเข้าเขามองฉันที่กลับมาผอมเหมือนตอนที่เขาเจอฉันครั้งแรก แม้แต่ใบหน้าก็กลับมาดูอ่อนเยาว์อีกครั้ง ดวงตาสีดำแวบผ่า
Magbasa pa
บทที่ 8
เฮ่อซีมีท่าทีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า“ฉันจะจัดการให้เธอเอาเด็กออกเอง ดีไหม?”ฉันยกมุมปากขึ้น พร้อมหัวเราะเบาๆ“คุณมันก็ยังคง... เลวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ”ฉันหันหลังขึ้นรถของเป้าเป้า โดยไม่แม้แต่จะเหลียวมองเฮ่อซีที่ยืนอยู่ข้างหลังไม่นาน ทนายเฉินโทรมาปลอบใจฉัน“คดีหย่าในการพิจารณาครั้งที่สองมีโอกาสตัดสินให้หย่าได้ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ผมมั่นใจมาก คุณไม่ต้องเสียใจไปนะ”ฉันยิ้มบางๆ“ถ้าการพิจารณาครั้งแรกตัดสินให้หย่าได้ สำหรับเฮ่อซี มันอาจกลายเป็นเรื่องดีซะอีก”“หมายความว่ายังไง?”ฉันไม่ได้ตอบอะไรแน่นอนล่ะ ก็ฉันกำลังเตรียมตัวสำหรับการตอบโต้แล้วน่ะสิคืนนั้น ฉันส่งไฟล์ PDF ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วออกไปในไฟล์ PDF นั้น มีรายละเอียดเกี่ยวกับทุกเรื่องราวตั้งแต่ครั้งแรกที่เฮ่อซีแอบนอกใจฉันไปหาซินอิ๋งเอ๋อร์ จนถึงตอนนี้ทั้งสิ้นยี่สิบหน้า พร้อมหลักฐานแน่นหนาแบบปฏิเสธไม่ได้!ฉันโพสต์ไฟล์ PDF นั้นลงในวีแชตและหลายแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย ไม่นานก็ถูกแชร์ต่ออย่างรวดเร็ว ชาวเน็ตพากันวิพากษ์วิจารณ์อย่างดุเดือดแต่ฉันไม่ใช่คนโง่ การเผยแพร่เรื่องนี้ไม่ได้ทำไปเพื่อความบันเทิง
Magbasa pa
บทที่ 9
ฉันไม่ได้แจ้งตำรวจ ทำเหมือนว่าไม่ได้เห็นอะไร แล้วเดินออกไปตามหาคุณย่าต่อมา ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแจ้งตำรวจวันรุ่งขึ้น ฉันได้ยินข่าวว่าซินอิ๋งเอ๋อร์แท้งลูกเพราะการล้มครั้งนี้ และต้องผ่าตัดเอามดลูกออกเธอจะไม่มีวันตั้งครรภ์ได้อีกตลอดชีวิตผ่านไปอีกครึ่งเดือน เป้าเป้าส่งลิงก์ถ่ายทอดสดมาให้ฉันดูซินอิ๋งเอ๋อร์กำลังถ่ายทอดสดออนไลน์ด่าเฮ่อซีเธอพูดจาเลอะเลือน สายตาเหม่อลอย ท่าทางของเธอดูเหมือนคนเสียสติไปแล้วเล็กน้อย“ไอ้ผู้ชายเลวๆ นั่น! หลอกเงินหลอกความรัก! ทำให้ฉันต้องเสียมดลูก! ฉันขอสาปให้นายตายศพไม่ครบส่วน!”“หลังจากฉันแท้งลูก เขาไม่แม้แต่จะโทรหาฉันสักครั้ง ไม่ได้สนใจฉันเลย! ล้มละลาย ล้มละลาย! ฟ้าดินศักดิ์สิทธิ์ ได้โปรดช่วยดลบันดาล ฉันขอสาปแช่งให้เขาล้มละลาย!”“โอมเพี้ยง! ล้มละลาย ล้มละลาย!”ในช่องคอมเมนต์ มีสองข้อความที่ถูกส่งเข้ามามากที่สุด“บ้าไปแล้ว เธอควรไปพบจิตแพทย์ด่วน”“มีใครอยู่ไหม รีบแท็กผู้อำนวยการโรงพยาบาลจิตเวชมาเลย!”ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก กินแตงโมอย่างสบายใจ พลางดูไลฟ์สดด้วยความเพลิดเพลินสามเดือนต่อมา การพิจารณาคดีครั้งที่สองเริ่มขึ้นเป็นไปตามที่ทนายเฉินบอก
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status