MasukShare
บทที่ 5
Bab terbaru
เมื่อสงครามสิ้นสุด ชีวิตของฉันจึงเริ่มต้นใหม่ บทที่ 10
ฉันเดินเลียบทะเลสาบไปช้า ๆ พยายามสงบหัวใจที่ยังเต้นแรง ฉันพูดทุกอย่างที่ต้องพูดไปแล้ว แต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี ความรักที่ยาวนานหลายสิบปีไม่ได้หายไปในชั่วข้ามคืนเมื่อฉันเดินเลี้ยวโค้งไป ก็ได้ยินเสียงโต้เถียงด้วยความโกรธ นั่นคือเสียงของวิทแมนกับจูเลียน“อยู่ให้ห่างจากเธอ” วิทแมนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คุณเคยได้โอกาสแล้ว แต่คุณโยนมันทิ้งไปเอง คุณไม่คู่ควรกับเธอ”“นี่ไม่ใช่เรื่องของคุณ” จูเลียนคำราม“นี่เป็นเรื่องของผม” วิทแมนพูด “ผมรักเธอ ผมอยู่เคียงข้างเธอในเวลาที่คุณไม่อยู่ ผมสนับสนุนเธอ ปกป้องเธอ และผมจะไม่มีวันทำร้ายเธอเหมือนที่คุณทำ ผมต่างหากที่คู่ควรจะอยู่กับเธอ ไม่ใช่คุณ”จูเลียนจ้องเขาอย่างพูดไม่ออก สุดท้ายจึงเอ่ยว่า “ผมไม่ยอมแพ้หรอก ผมจะเอาเธอกลับคืนมาให้ได้”“ไม่ คุณทำไม่ได้หรอก” วิทแมนพูด “เธอไม่ได้รักคุณอีกแล้ว และจะไม่มีวันรักคุณอีก ไปซะ ก่อนที่ผมจะทำให้คุณต้องไป”ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของจูเลียนเดินจากไป วิทแมนหันกลับมาและเห็นฉันยืนอยู่ตรงนั้นวิทแมนเดินเข้ามาหาฉัน สีหน้าของเขาอ่อนลง “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม”“ฉันไม่เป็นไรค่ะ” ฉันพูด “ขอบคุณนะคะ”“เขาจะไม่มารบกวนคุณอีก” วิทแมนพูด “ผมจ
เมื่อสงครามสิ้นสุด ชีวิตของฉันจึงเริ่มต้นใหม่ บทที่ 9
งานเลี้ยงวันเกิดของเซบาสเตียนจัดขึ้นที่โรงแรมพลาซ่า ห้องบอลรูมเต็มไปด้วยเหล่าชนชั้นนำของนิวยอร์กฉันเพิ่งมอบของขวัญให้เซบาสเตียนเสร็จ ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง เสียงที่ทำให้เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ“เอเลน่า?”ฉันค่อย ๆ หันกลับไป แล้วเขาก็อยู่ตรงนั้น จูเลียน มาร์เค็ตติตอนนี้เขาดูแก่ลง มีริ้วรอยรอบดวงตา และผมหงอกแซมตรงขมับ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ราวกับเพิ่งเห็นผี“เอเลน่า” เขาก้าวเข้ามาหาฉัน “เป็นเธอจริง ๆ เหรอ”ฉันไม่ตอบ ฉันหันหลังแล้วเดินไปทางประตูฝรั่งเศสที่เปิดออกสู่สวน และได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาตามมาข้างหลังเราเดินไปถึงทะเลสาบตรงสุดขอบสวน ฉันหยุด แล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา“คุณต้องการอะไร จูเลียน” ฉันถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา“ฉันตามหาเธอมาตลอด” เขาพูด น้ำเสียงสั่นเครือ “ตลอดเจ็ดปี ฉันตามหาเธอไปทุกที่ ฉันคิดว่าชาตินี้คงไม่มีวันได้เจอเธออีกแล้ว”“ฉันขอโทษจริง ๆ เอเลน่า” เขาพูด ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา “ฉันมันโง่เอง ฉันเชื่อคำโกหกของพวกเขา ฉันทิ้งสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตไป ฉันยอมแลกทุกอย่างเพื่อย้อนเวลากลับไป”“อย่างนั้นเหรอ” ฉันพูด “คุณมีโอกาสมากมายที่จะแ
เมื่อสงครามสิ้นสุด ชีวิตของฉันจึงเริ่มต้นใหม่ บทที่ 8
เจ็ดปีผ่านไปฉันทำตามคำแนะนำของเซบาสเตียนและเข้าเรียนที่โรงเรียนธุรกิจโคลัมเบีย ฉันตั้งใจเรียนอย่างหนัก จนจบการศึกษาด้วยอันดับหนึ่งของชั้นด้วยความช่วยเหลือของเซบาสเตียนและความรู้ที่ฉันมีจากชาติที่แล้ว ฉันจึงเริ่มต้นธุรกิจนำเข้า-ส่งออกของตัวเองฉันทำงานวันละหลายชั่วโมง ตัดสินใจเรื่องยาก ๆ และค่อย ๆ สร้างอาณาจักรของตัวเองขึ้นมาจากก้อนอิฐทีละก้อนภายในปี 1952 บริษัทของฉันก็กลายเป็นหนึ่งในบริษัทที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในนิวยอร์กในชาติที่แล้ว ฉันอยากเริ่มต้นธุรกิจของตัวเองมาตลอดแต่จูเลียนกับพ่อของฉันกลับหัวเราะเยาะความคิดนั้น แล้วบอกว่าที่ของผู้หญิงคืออยู่ในบ้านฉันเชื่อพวกเขา และยอมละทิ้งความฝันของตัวเองเพื่อเป็นภรรยาและแม่ฉันเคยมองดูลิเดียกลับมาพร้อมปริญญาจากวาสซาร์ สร้างอาชีพบนอนาคตที่ขโมยไปจากฉัน และจูเลียนก็บอกฉันว่าเธอคู่ควรกับมัน และฉันเองก็เคยเชื่อแบบนั้นเช่นกันแต่ครั้งนี้ ฉันเป็นนายของตัวเอง ฉันตัดสินใจด้วยตัวเอง ฉันมีอำนาจ มีความเป็นอิสระ และมีเสรีภาพ ในที่สุดฉันก็ได้ใช้ชีวิตอย่างที่ฉันควรจะได้ใช้เสียทีเซบาสเตียนกับวิทแมนกลายเป็นเหมือนครอบครัวของฉัน พวกเขาคอยสนับสนุนฉันใน
เมื่อสงครามสิ้นสุด ชีวิตของฉันจึงเริ่มต้นใหม่ บทที่ 7
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ลิเดียได้รับจดหมายจากวาสซาร์ การตอบรับเข้าเรียนของเธอถูกยกเลิกโดยไม่มีการให้เหตุผลใด ๆเธอรีบไปหาจูเลียน เขาโทรหาคนรู้จักทุกคน ใช้เส้นสายทุกทางที่มี แต่ไม่มีใครยอมช่วยด้วยความสิ้นหวัง เขาจึงไปที่ฐานทัพในแมนฮัตตันเพื่อขอพบเซบาสเตียน แต่ทหารยามกันเขาไว้ บอกว่าท่านนายพลไม่ประสงค์จะพบเขาจูเลียนจากไปด้วยความสับสนและโกรธจัด เซบาสเตียนเคยเป็นเหมือนพ่อของเขา ทำไมถึงปฏิเสธที่จะช่วยเขาสามวันต่อมา จดหมายจากเซบาสเตียนก็มาถึง จูเลียนเปิดมันด้วยมือสั่นเทา แล้วโลกทั้งใบของเขาก็พังทลายลงถึง จูเลียนฉันพบทหารที่อยู่กับนายและพ่อของลิเดียที่นอร์มังดีแล้ว เขาให้การเป็นลายลักษณ์อักษรภายใต้คำสาบานว่า พ่อของลิเดียไม่ได้ช่วยชีวิตนายเพราะความกล้าหาญ เขารู้ว่าตัวเองกำลังจะตายจากบาดแผล จึงติดสินบนทหารคนนั้นให้ยิงใส่นาย แล้วก้าวเข้าไปขวางกระสุนไว้เอง เขาทำเช่นนั้นเพื่อให้นายติดหนี้บุญคุณเขา เพื่อที่นายจะได้ดูแลลิเดียไปตลอดชีวิต นายโง่เองที่เชื่อพวกเขาด้วยความจริงใจเซบาสเตียน วิทมอร์จูเลียนจ้องมองจดหมายฉบับนั้นด้วยความชาไปทั้งตัวหลายปีแห่งหนี้บุญคุณ หลายปีที่เขาให้ลิเดียมาก่อน หลายปีที่เข
เมื่อสงครามสิ้นสุด ชีวิตของฉันจึงเริ่มต้นใหม่ บทที่ 6
กลับมาที่บรูคลิน ดวงอาทิตย์ขึ้นในเช้าวันแต่งงานของฉันจูเลียนตื่นตอนหกโมง สวมสูทตัวที่ดีที่สุด แล้วเดินมาที่ห้องของฉันพร้อมดอกกุหลาบสีขาว เขามั่นใจว่าฉันคงได้สติแล้วจูเลียนเคาะประตูห้องนอนของฉัน “เอเลน่า ฉันเอง เธอพร้อมหรือยัง”ไม่มีเสียงตอบ เขาเคาะดังขึ้น ข้อนิ้วกระแทกกับบานไม้ “เอเลน่า เร็วเข้า อย่าทำตัวงี่เง่า เราไม่มีเวลามาเล่นเกมนะ”ยังคงไม่มีเสียงใด ๆความหวาดหวั่นเย็นเยียบค่อย ๆ แล่นขึ้นมาตามสันหลังของเขา เขาเอาไหล่ดันประตูแล้วออกแรงผลักอย่างแรง กลอนเก่าหักดังเป๊าะ ก่อนบานประตูจะเปิดผางออกห้องนั้นว่างเปล่าเตียงถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อย ราวกับไม่มีใครเคยนอนอยู่บนนั้น ข้าวของทั้งหมดของฉันยังอยู่ครบ แต่ฉันหายไปแล้ว“เอเลน่า?” เขากระซิบ เสียงแตกพร่าพ่อของฉันปรากฏตัวที่หน้าประตูพร้อมคิ้วขมวด “เกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงไม่...” เขาเห็นห้องว่างเปล่า แล้วใบหน้าก็ซีดเผือด “เอเลน่าอยู่ไหน”“เธอไปแล้ว” จูเลียนพูดพลางหันไปหาเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “เธอหนีไปแล้ว”กรามของพ่อฉันขบแน่น “เหลวไหล เธอก็แค่เล่นละคร พอรู้ตัวว่าตัวเองทำเรื่องโง่แค่ไหน เดี๋ยวเธอก็กลับมาเอง” แต่แม้จะพูดอย่างนั้
เมื่อสงครามสิ้นสุด ชีวิตของฉันจึงเริ่มต้นใหม่ บทที่ 5
บ้านบราวน์สโตนของตระกูลวิทมอร์บนอัปเปอร์อีสต์ไซด์ดูหรูหราและเงียบสงบตอนที่เราเดินเข้าไป เซบาสเตียนกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องทำงาน เขาลุกขึ้นทันทีพร้อมรอยยิ้ม“เอเลน่า คอนติ ผมหวังอยู่พอดีว่าคุณจะมา”คนรับใช้นำชาและแซนด์วิชมาให้ และฉันก็กินอย่างหิวโหยเมื่อฉันกินเสร็จ เซบาสเตียนก็โน้มตัวมาข้างหน้า “เล่าให้เราฟังหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณถึงไปอยู่ในตรอกนั้นคนเดียว”ฉันเล่าทุกอย่างให้พวกเขาฟังอย่างใจเย็น ทั้งหนี้บุญคุณที่จูเลียนมีต่อตระกูลคาร์เตอร์ จดหมายตอบรับที่ถูกขโมยไป และงานแต่งงานที่ถูกบังคับเซบาสเตียนลุกขึ้น เดินไปที่หน้าต่าง แล้วจุดบุหรี่“ผมรับจูเลียนมาอยู่ใต้การดูแล เพราะคิดว่าเขาเป็นวีรบุรุษสงครามผู้มีเกียรติ แต่การขโมยอนาคตของหญิงสาวคนหนึ่งน่ะหรือ น่ารังเกียจสิ้นดี”เขาหันกลับมา “ไม่ต้องห่วงเรื่องวาสซาร์ ผมมีเพื่อนอยู่ในคณะกรรมการ ผมจะทำให้แน่ใจว่าลิเดียจะไม่มีวันได้เหยียบเข้าไปที่นั่น”เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ“จูเลียนไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ แน่ ผมมีวิธีที่ดีกว่านั้น เพื่อนของผมเป็นคณบดีโรงเรียนธุรกิจโคลัมเบีย เขาติดหนี้บุญคุณผมอยู่ คุณจะต้องสอบเข้า แต่ผมรู้ว่าคุณจะผ่าน”“หล
Anda juga akan menyukai
จากรักร้าย สู่แฟนใหม่ของศัตรูตัวฉกาจ
หรูซื่อ7.0K Dibacaทางยาวไกล ดาวยังมาช้า
ดวงดาว10.0K Dibacaฝนหยุดแล้ว อย่าตามหาฉันอีกเลย
องุ่นน้ำแข็งเกล็ด8.8K Dibacaวิวาห์ร้าย พรากรักลา
ลิ้นจี่6.1K Dibacaคำตอบที่ฉันรอ ไม่เคยมาถึง
อาจิ้งผู้ชอบกินผักชี1.9K Dibacaเมื่อเกล็ดน้ำแข็งเริ่มละลาย
ลีร่า1.9K Dibacaสายลมแหลกสลายทำลายทั้งชีวิต
มู่หือ254 Dibacaสารจากฤดูใบไม้ผลิที่สายไป
ซานจิน2.7K Dibaca
