Short
จากรักร้าย สู่แฟนใหม่ของศัตรูตัวฉกาจ

จากรักร้าย สู่แฟนใหม่ของศัตรูตัวฉกาจ

에:  หรูซื่อ참여
언어: Thai
goodnovel4goodnovel
20챕터
5.7K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

คุณชายที่อยู่ในกลุ่มคนนั้นคือแฟนของฉันเอง แต่เพื่อทำให้นักศึกษาหญิงคนหนึ่งหัวเราะ จึงได้ผลักฉันตกลงไปในทะเลตอนฉลองวันเกิดให้ฉันบนเรือยอร์ช แถมยังล้อเลียนฉันว่าเป็นคนที่ว่ายน้ำไม่เป็นอีก แต่ฉันกลัวน้ำจริง ๆ สุดท้ายต้องเข้าห้องไอซียู และเขาก็เอาชนะใจเทพธิดาได้ หลังจากฟื้นขึ้นมา เขาจับมือฉันและขอโทษ แต่ฉันกลับมองเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความแปลกใจ “คุณ! คุณเป็นใคร?” หมอสมองบอกว่าฉันได้รับบาดเจ็บบริเวณศีรษะ และทำให้สูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับเขา แต่เขาพูดอย่างบ้าคลั่งว่าเขาเป็นแฟนของฉัน ฉันทนไม่ไหวจึงโต้เถียงกลับไป “แฟนของฉันคือโจวจี้หลิ่นต่างหาก!” ทุกคนต่างรู้ดี ว่าโจวจี้หลิ่นเป็นศัตรูคู่อาฆาตของเขา

더 보기

1화

บทที่ 1

"Bagaimana rasanya... Pertama kali memainkan wanita muda sepertiku... Apakah menyenangkan?"

Di dalam ruangan yang remang-remang itu, aku membenamkan kepalaku di dalam selimut, berlutut telanjang di atas ranjang dan berusaha mengangkat pantatku untuk melayani pria di belakangku.

Meski tidak membandingkannya secara sengaja, aku dapat merasakan perbedaannya. Ayah mertuaku jauh lebih kuat dari putranya...

Aku seorang wanita dengan hasrat seksual yang sangat kuat.

Meski tidak melakukan pemeriksaan di rumah sakit, aku tahu kalau diriku pasti kecanduan seks.

Terutama pada masa ovulasi, aku harus lakukan setidaknya dua atau tiga kali sehari. Kalau tidak, aku bakal terasa gatal di sekujur tubuh.

Awalnya, suamiku yang tinggi dan kuat bisa mengisi kesepian tubuhku.

Namun, dia sangat sibuk akhir-akhir ini dan sedang dalam perjalanan bisnis selama lebih dari setengah bulan.

Sekarang, aku benaran tidak tahan lagi. Bukan saja sering kehilangan fokus saat bekerja, bahkan masturbasi dengan vibrator setiap malam pun tidak dapat memuaskanku.

Yang ada dipikiranku hanyalah pria.

Bahkan sampai pada titik di mana aku harus membawa dua celana dalam di tas untuk bergantian, agar tidak mempermalukan diri sendiri.

Ada banyak sekali orang di kereta bawah tanah setelah pulang kerja hari itu, aku pun terdorong ke pojok.

Aku merasakan ada tangan besar yang panas sedang meremas pantatku dengan keras.

"Mesum!"

Hampir setiap wanita cantik yang naik kereta bawah tanah pasti pernah bertemu dengan orang mesum.

Aku juga mengalaminya.

Hari ini aku mengenakan rok mini yang ketat. Kalau membungkuk bakal bisa melihat bagian pribadiku yang tertutup dengan celana dalam seksi berwarna merah muda. Akulah tipe wanita muda yang paling suka disentuh oleh orang-orang mesum di kereta bawah tanah.

Aku berkemungkinan besar akan menjadi sasaran para mesum.

Namun, saat menoleh ke belakang, mukaku memerah.

Aku tidak menyangka kalau pria yang sedang meremas pantatku adalah ayah mertuaku, Marvin Nardim, yang baru saja datang ke Sulo.

Tadi malam suamiku menelepon dan mengatakan kalau ayah mertuaku akan datang tinggal di sini untuk sementara waktu, tetapi aku malah menemuinya di kereta bawah tanah.

Tak kusangka dia bahkan tidak mengenaliku dan mengira aku ini tipe wanita muda yang tidak akan berani menolak meski disentuh.

Sambil menatap pantulan di jendela, dia merengkuh seluruh tubuhku dalam pelukannya, dengan ekspresi menikmati kenikmatan dalam dorongan itu.

Aku menundukkan kepalaku, menjepit bokongku erat-erat dan menegangkan seluruh otot tubuhku untuk melawan rasa kebas dan nyeri hebat yang menusuk jauh ke dalam tulang-tulangku.

Aku khawatir akan mengeluarkan erangan tak tahu malu.

Apa yang harus kulakukan? Apa aku harus berbalik?

Namun, tangan besar ayah mertua meluncur di balik bokongku. Bukankah terlalu memalukan kalau kami saling mengenali saat ini?

Haruskah aku berpura-pura tidak tahu?

Namun, tujuan kami sama, jadi tak peduli turun lebih awal atau duduk beberapa halte kemudian, bakal bertemu satu sama lain.

Aku ragu-ragu, sekarang aku hanya punya dua pilihan, berbalik untuk mengenalinya atau terus menikmati.

Awalnya aku ingin menggertakkan gigi dan mengenalinya, tetapi ketika ayah mertuaku memasukkan jarinya ke dalam celana dalamku, tubuhku tanpa sadar memilih untuk menikmatinya.

Ini bagaikan pemanasan sudah selesai dan langsung masuk ke dalam.

"Ugh..."

Sentuhan mendadak itu membuatku mengerang tanpa sadar dan aku menjulurkan pantatku ke belakang.

Agar dia bisa masuk lebih dalam.

Aku harus mengakui kalau teknik ayah mertuaku sangat lincah. Selain menyentuh bagian tersensitifku, dia lebih mirip sebuah kunci yang melepaskan hasrat tak berdasar dalam tubuhku.

Tubuhku segera merespons, arus hangat perlahan mengalir keluar.

Ayah mertuaku tidak puas dengan ini, dia menginginkan lebih.
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Bussaprat
Bussaprat
เรื่องนี้น่ารักดี ไม่หดหู่จนเกินไป
2026-01-04 14:30:17
0
0
20 챕터
บทที่ 1
แฟนหนุ่มของฉันคือหลินจิงเฟิง คุณชายที่ทรงอิทธิพลของเมืองหลวง เขาดื้อรั้นและเอาแต่ใจมาโดยตลอด ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยไปทีละก้อน ๆ ข้างกายก็ไม่เคยขาดสาว ๆ เลยฉันอยู่ข้างกายเขามาสามปีแล้ว และสามปีนี้เขาก็เชื่อฟังอยู่เสมอ แถมยังขอฉันแต่งงานด้วยแต่ช่วงนี้เขาเจอเหยื่อรายใหม่แล้วเป็นนักศึกษาที่สาวสวยคนหนึ่ง ผิวเธอขาวมาก บุคลิกก็ดูสง่างามและสูงส่ง เขาไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้กับผู้หญิงที่ไร้เดียงสาและจิตใจดีแบบนี้และเพื่อทำให้เธอยิ้ม วันเกิดของฉันในวันนั้น เขาผลักฉันลงไปในทะเลโดยไม่ลังเล......วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส มองไม่เห็นก้อนเมฆแม้แต่ก้อนเดียว ผิวน้ำที่สงบสาดขึ้นมาจนเกิดฟองน้ำขนาดใหญ่ ฉันกระทุ่มอยู่ในน้ำไม่หยุด และมองกลุ่มคนที่อยู่บนเรือยอร์ชด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้านบนเรือยอร์ชสวมชุดกระโปรงสีขาว ดวงตาของเธอบริสุทธ์และใสแจ๋ว เมื่อเห็นท่าทางน่าสมเพชหลังตกลงไปในน้ำของฉัน ก็ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากและยิ้มอย่างสดใสเธอยิ้มได้สวยมากหลินจิงเฟิงก็ยิ้มตามไปด้วยเขายิ้มแจ่มใสมาก คิ้วที่ขมวดเข้าหากันแน่นล้วนผ่อนคลายลงอยู่หลายส่วน และเมื่อเขาได้ยินเสียงร้องขอความ
더 보기
บทที่ 2
“เยียนเยียน เธอกำลังล้อฉันเล่นอยู่ใช่ไหม? ฉันเป็นแฟนของเธอ หลินจิงเฟิงไง!” หลินจิงเฟิงจับมือของฉันอีกครั้งพลางยิ้มแต่เมื่อเขาเห็นสายตาที่ตื่นกลัวของฉัน เขายังนึกว่าฉันแกล้งทำ และน้ำเสียงก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหงุดหงิด “ฉันผลักเธอตกลงไปในน้ำฉันทำไม่ถูกเอง แต่เธอไม่ต้องเป็นแบบนี้ก็ได้นี่ เธอไม่ได้เป็นอะไรแล้วไม่ใช่เหรอ?”“แฟนเหรอ? คุณพูดจาไร้สาระอะไร?! แฟนของฉันคือโจวจี้หลิ่นต่างหาก!”ฉันสะบัดมือของเขาออกอย่างแรง และกอดหมอนข้างบังด้านหน้าไว้ พลางมองดูเขาด้วยสายตาที่คมกริบและระมัดระวังฉันไม่รู้จักเขาสักหน่อย!“อะไรนะ?! เธอบอกว่าใครคือแฟนของเธอ?!” ดวงตาของหลินจิงเฟิงเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงในพริบตา เขาทุบโต๊ะข้างเตียงอย่างแรงทีหนึ่ง และร้องคำรามด้วยความโมโหโจวจี้หลิ่นเป็นถึงศัตรูคู่อาฆาตของเขา!ตั้งแต่เด็กเลยล่ะ!เขาแพ้ให้กับโจวจี้หลิ่นตั้งแต่เด็ก และก็เกลียดเขาเข้ากระดูก จนไม่อยากแม้แต่จะเอ่ยถึงด้วยซ้ำฉันมองเตียงผู้ป่วยที่ว่างเปล่า และมองหลินจิงเฟิงที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ด้วยใบหน้าที่โกรธแค้น ฉันตะโกนออกไปด้วยความกังวล “อย่าแตะต้องตัวฉันนะ! ฉันไม่รู้จักคุณ!”เสียงนี้ได้เรียกคุณห
더 보기
บทที่ 3
“เขาบอกว่าเขาเป็นแฟนของหนู? แต่แฟนของหนูคือโจวจี้หลิ่นนะ!” ฉันจับมือของคุณแม่ฉันไว้แน่น และก็เอ่ยด้วยสายตาที่แน่วแน่พอคุณพ่อคุณแม่ของฉันได้ยิน ท่าทางก็ดูจะชะงักไปเล็กน้อยพวกเขาเปิดรูปถ่ายที่อยู่ในโทรศัพท์ออกมาถามฉันทีละคน พบว่าฉันลืมหลินจิงเฟิงแค่คนเดียว และยอมรับเพียงโจวจี้หลิ่นเท่านั้นหลินจิงเฟิงกลับไม่สนใจเลย และตอนที่ฉันออกจากโรงพยาบาลในวันนั้น เขายังไปไปเลี้ยงอาหารจ้าวจิ้งซินด้วยเขานัดจ้าวจิ้งซินอยู่หลายครั้ง แต่ครั้งนี้เธอกลับตอบตกลง ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ลังเลที่จะขับรถสปอร์ตไปรับเธอ รถของเขาแพงมาก และเกิดกระแสพูดคุยกันอย่างคึกคักในมหาวิทยาลัยของจ้าวจิ้งซินทันทีที่ขึ้นรถ จ้าวจิ้งซินก็เหลือบมองหลินจิงเฟิงเล็กน้อยด้วยท่าทางที่ไร้เดียงสาและงดงามเหมือนแต่ก่อน พลางเอ่ยเสียงเบา “แฟนสาวของคุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?”“เธอจะเป็นอะไรได้? ดวงแข็งจะตายไป” หลินจิงเฟิงเอ่ยอย่างประจบเอาใจพอตกตอนบ่ายหลินจิงเฟิงพาเธอไปเดินเล่นดูร้านค้าหรูหลายร้านและใช้เงินไปหลายล้าน สุดท้ายยังพาเธอไปรับประทานอาหารค่ำใต้แสงเทียนที่ร้านอาหารที่แพงที่สุดอีกแต่ตอนที่หลินจิงเฟิงพาเธอมาส่งที่หน้ามหาวิทยาลั
더 보기
บทที่ 4
บนตัวของโจวจี้หลิ่นมีกลิ่นน้ำหอมของผู้ชายแบบอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นเหล้า แค่เข้าใกล้ก็ได้กลิ่นแล้วฉันโอบเอวบางของเขาไว้แน่น สายตาก็ลอบผ่านลูกกระเดือกที่ดูเซ็กซี่และนูนเล็กน้อยของเขา พร้อมกับสบตากับดวงตาที่ลึกซึ้งและลึกล้ำคู่นั้น และเรียกด้วยรอยยิ้มที่สดใส “หลินหลิ่น”น้ำเสียงหวานปานน้ำผึ้งชายหนุ่มก้มมองฉัน รู้ม่านตาหดตัวลง และในดวงตาก็แฝงไปด้วยความลังเลอยู่เล็กน้อย“ปล่อยมือนะ!” หลิงจิงเฟิงเห็นพวกเราสองคนกอดกัน โกรธจนดวงตาทั้งสองแดงก่ำ และพุ่งเข้ามาลากฉันออกจากโจวจี้ หลิ่น พลางด่าว่าฉัน “สือเยียน! เธอเป็นคนชั้นต่ำเหรอ? มีแฟนอยู่แล้วยังจะไปให้ท่าผู้ชายคนอื่นอีก!”ฉันตกใจกับท่าทางที่หยาบคายทั้งยังไร้เหตุผลนี้ของเขา จึงสะบัดมือของเขาออกและซ่อนตัวอยู่ด้านหลังโจวจี้หลิ่น“หลินหลิ่น คนนี้เขาเป็นคนบ้า เขาตามฉันมานานแล้ว ฉันกลัว”มือของฉันจับขอบด่านล่างชุดสูทของเขาเบา ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะหนกและน้ำเสียงก็สั่นเครือเล็กน้อย พอได้ยินคำว่า ‘คนบ้า’ หลินจิงเฟิงก็ระเบิดออกมาจนหมดเขาชี้นิ้วด่าว่าฉันต่อหน้าทุกคนในบาร์ “สือเยียน เธอเสแสร้งพอหรือยัง? ฉันแค่ผลักเธอตกลงไปในทะเลเองไม่ใช่เหรอ?
더 보기
บทที่ 5
เพล้ง!หลินจิงเฟิงหยิบขวดไวน์ขึ้นมาและฟากไปที่ศีรษะของเจียงจิ่งเซิง ทันใดนั้นเลือดสดๆ ก็ไหลออกมา“ฉันเหมือนกับสือเยียนหรือไง? เธอเป็นผู้หญิง ส่วนฉันเป็นผู้ชาย!” หลินจิงเฟิงเอ่ยด้วยความมั่นใจเจียงจิ่งเซิงกุมศีรษะที่ได้รับบาดเจ็บมองเขาอยู่แวบหนึ่ง และดวงตาก็เต็มไปด้วยความผิดหวัง จากนั้นก็เอ่ยทิ้งท้าย “ฉันเจียงจิ่งเซิง ไม่มีเพื่อนอย่างนาย”พูดจบ เจียงจิ่งเซิงก็ออกไปจากบาร์โดยไม่หันมามองอีกเลยหลินจิงเฟิงดูไม่แยแส และยังคงดื่มเหล้าและสำมะเลเทเมากับคนอื่นต่อไปขาดเพื่อนแค่คนเดียว เขารู้สึกมันไม่ส่งผลกระทบต่อเขาวันรุ่งขึ้นพระอาทิยต์ก็ยังคงส่องแสงจ้าเมื่อหลินจิงเฟิงตื่นขึ้นมาก็แวะไปหาจ้าวจิ้งซินก่อน และเอาสินค้าราคาแพงที่ซื้อเมื่อครั้งก่อนนำไปด้วยหญิงสาวยังคงสูงส่ง ดวงตาก็ยังบริสุทธิ์และสดใสเหมือนอย่างเคยดวงตาของเธอเย็นชาและไม่แยแส กวาดมองไปทางหลินจิงเฟิงที่มือหนึ่งถือสินค้าราคาแพง ส่วนอีกมือหนึ่งก็ถือกาแฟที่ร้อนกรุ่นอยู่ เธอหยิบกาแฟร้อนในมือซ้ายของหลินจิงเฟิงอย่างรวดเร็วกาแฟยังคงร้อนอยู่ และในเช้าที่มีลมหนาวพัดพามันทำให้ฝ่ามือของเธออบอุ่นในทันทีหลินจิงเฟิงใส่ใจจนถึงที่สุด
더 보기
บทที่ 6
แต่เขาค้นในห้องอย่างละเอียดรอบหนึ่งแล้ว ภายในกลับไม่มีร่องรอยของผู้ชายเลย เขายังคงไม่เชื่อ หมุนกลับและจับคอเสื้อของฉันพร้อมกับตะโกน “เธอเอาชายชู้แซ่โจวนั่นไปซ่อนไว้ที่ไหน?!”ฉันตกใจกับท่าทางนี้ของเขา จนรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาตำรวจเห็นแบบนั้นจึงเดินไปข้างหน้าและดึงเขาออกมา ขณะที่ฉันนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นมือกุมศีรษะ สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือด พลางเอ่ยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ปวดจัง ปวดหัวจัง”พูดจบ ฉันก็เป็นลมไป“คุณผู้หญิงท่านนี้เมื่อคืนเธอมาคนเดียวนะคะ คุณจะใส่ร้ายใครก็ต้องมีขอบเขตบ้างหรือเปล่า?!”ผู้จัดการล็อบบี้เห็นว่าฉันเป็นลม จึงรีบโทรศัพท์เรียกรถพยาบาล ขณะพูดก็จ้องหลินจิงเฟิงด้วยหลินจิงเฟิงชะงักอยู่กับที่เมื่อเห็นฉันนอนอยู่บนพื้นไม่ไหวติ่ง เขาก็รู้จักรีบร้อนแล้ว และอยากไปโรงพยาบาลพร้อมกับทีมรถพยาบาลด้วย แต่เดินไม่ถึงสองก้าว ก็ถูกตำรวจควบคุมตัวไว้“เยียนเยียน...”เมื่อเขาเห็นฉันขึ้นรถพยาบาล น้ำเสียงของเขาถึงอ่อนลงแต่ตำรวจไม่ให้เวลาเขาแสดงความรู้สึกลึกซึ้ง ก็พาเขากลับไปอบรมที่สถานีตำรวจ จนถึงตอนบ่ายเขาถึงได้ออกมาเมื่อออกมา เขาก็รีบเร่งไปที่โรงพยาบาลทันทีเพี๊
더 보기
บทที่ 7
ฉันกอดคอของเขา หยิบโทรศัพท์มือถืออกมา และในตอนที่หอมแก้มของเขาก็ถ่ายรูปมารูปหนึ่งวินาที่ที่หอมลงไป รูม่านตาของโจวจี้หลิ่นก็หดลงเล็กน้อย“ฉันต้องโพสต์ลงโมเมนต์ ไม่อย่างนั้นคุณจะหนีไปอีก”ไม่รอให้เขามีการตอบสนอง ฉันก็โพสต์อย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็เปิดกล่องข้าวที่เขานำมาอย่างเป็นธรรมชาติมากกลิ่นหอมของอาหารฟุ้งออกมา มองดูยังร้อนกรุ่นอยู่ฉันพบว่าล้วนเป็นอาหารที่ฉันชอบกินช่วงอยู่มหาวิทยาลัย ทั้งปลาตุ๋นน้ำแดง หัวสิงโตตุ๋นน้ำแดง แถมยังมีเนื้อกับผักที่กระจายอยู่ และการวางเรียงก็ประณีตอย่างมากด้วยฉันเอียงศีรษะมองกระบอกเก็บอุณหภูมิอีกอันหนึ่ง เมื่อเปิดออกมาดูพบว่าเป็นซุปซี่โครงเห็นอาหารพวกนี้แล้ว ฉันก็ชะงักไปเล็กน้อย ขอบตาก็แดงเรื่อขึ้นมา แต่เป็นได้แค่ครู่เดียว ฉันก็กลับมาเป็นปกติในทันทีคุณแม่ฉันมองฉันที่รับประทานอาหารอย่างมีความสุข และมองโจวจี้หลิ่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขอบคุณมากขึ้นเล็กน้อย และยิ้มอย่างสดใสพลางเอ่ย “เสี่ยวโจว คุณใส่ใจจริง ๆ พวกเรากลับมาอยากจะถามเยียนเยียนอยู่พอดีว่าอยากกินอะไร คุณก็นำอาหารมาด้วยแล้ว”“ไม่เป็นไรครับคุณป้า” โจวจี้หลิ่นยิ้มอย่างสุภาพคุณพ่อคุณ
더 보기
บทที่ 8
สายตาของฉันยังคงเย็นชา และมองเขาเหมือนกับคนแปลกหน้า“คุณหลิน คุณพอได้แล้ว อย่ามารบกวนฉันอีกเลย แฟนของฉันมีแค่คนเดียว นั่นก็คือโจวจี้หลิ่น ฉันรักเขามาก และฉันไม่ต้องการใครนอกจากเขา” ฉันโน้มน้าวเขาด้วยเสียงเรียบ ดวงตาทั้งสองข้างของหลินจิงเฟิงแดงก่ำ ดูโมโหมาก ยกมือขึ้นคิดจะตบฉันบางครั้งอาจเป็นเพราะเกรงกลัวคุณพ่อคุณแม่ฉัน เขาถึงชักมือกลับ จ้องโจวจี้หลิ่นอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นก็หันกลับไปขึ้นรถและขับไปจากโรงพยาบาล เมื่อรอให้เขาไป ฉันก็รีบหันมาดูโจวจี้หลิ่นทันที และลูบไปที่คอของเขาเล็กน้อย พลางถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย “เมื่อกี้คนบ้านั่นไม่ได้ทำคุณเจ็บใช่ไหม?”การสัมผัสที่เย็นเฉียบทำให้โจวจี้หลิ่นชะงักเล็กน้อย ดวงตาฉายแววสั่นไหวขึ้นมา แต่แค่ครู่เดียวเท่านั้น“ฉันยังมีงานที่บริษัท ไปก่อนนะ”หลังจากที่เขาพูดก็รีบบอกลากับคุณพ่อคุณแม่ฉัน และวิ่งไปอย่างรวดเร็วจนหายไปในพริบตา ฉันมองแผ่นหลังที่รีบร้อนของเขาก็หัวเราออกมาเบา ๆ เมื่อกี้หูของโจวจี้หลิ่นเหมือนจะแดงเลย?สามวันต่อมาฉันทนอยู่ที่บ้านไม่ไหว จึงแต่งตัว หยิบประวัติส่วนตัวกับกระเป๋าและก็ไปโจวกรุ๊ปเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลของพวกเขา
더 보기
บทที่ 9
จ้าวจิ้งซินมีบุคลิกที่สูงส่ง อ่อนโยนใจกว้าง ไม่เหมือนสือเยียนที่เป็นคนขี้น้อยใจ ได้แต่คิดเล็กคิดน้อยเป็นเท่านั้น“ขอโทษนะคุณหลิน ฉันไม่ได้สนิทกับคุณ และก็ไม่สนใจด้วยว่าคุณจะพาใครมา อยากจะพาใครมามันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน”น้ำเสียงของฉันเย็นชา กวาดสายตามองจ้าวจิ้งซินแวบหนึ่ง และเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “แต่ถ้าคุณมารบกวนฉันอีก ฉันจะแจ้งตำรวจทันที”“สือเยียน ฉันเป็นแฟนของเธอนะ!” หลินจิงเฟิงเอ่ยพลางขมวดคิ้วแน่นฉันเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา สายตาก็ตกไปอยู่ที่โจวจี้หลิ่นที่เดินมาทางฉัน และผลักเขาออกไปพลางเอ่ย “ขอโทษนะ แฟนของฉันมาแล้ว”ฉันเดินไปข้างหน้า และคล้องแขนของโจวจี้หลิ่นอย่างคุ้นเคยมาก“หลินหลิ่น คุณไปไหนมา? ฉันรอคุณตั้งนาน” ฉันเอียงศีรษะ มองใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่ธรรมดาของโจวจี้หลิ่นและเอ่ยด้วยรอยยิ้มที่สดใสโจวจี้หลิ่นเงยหน้ามองหลินจิงเฟิง และกำลังอยากจะตอบคำถามของฉัน แต่กลุ่มประธานใหญ่ก็ล้อมกันเข้ามา มองฉันพลางเอ่ยอย่างสงสัย “ไม่ค่อยเห็นประธานโจวพาเพื่อนผู้หญิงมาเลยนะ แต่ว่าคุณผู้หญิงท่านนี้ดูคุ้นตาเล็กน้อยนะ”“เธอเป็นพนักงานในบริษัทของผม สือเยียนครับ” โจวจี้หลิ่นแนะนำเมื่อหลิน
더 보기
บทที่ 10
โจวจี้หลิ่นที่อยู่ในห้องทำงานก็ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เขาเงยหน้าขึ้นมองหลินจิงเฟิงที่ท่าทางดุดันแวบหนึ่ง หลังจากนั้นก็เซ็นเอกสารฉบับสุดท้ายด้วยใบหน้าที่สงบนิ่งจนเสร็จหลินจิงเฟิงถูกท่าทางที่ไร้ความรู้สึกนี้ของเขาทำให้โกรธจนขีดสุด และทุบลงไปบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างแรงสิ่งของที่อยู่บนโต๊ะสั่นไหวเล็กน้อย“โจวจี้หลิ่น ฝีมือใช้ได้เลยนี่ แอบอ้างสถานะของฉันเพื่อเข้าใกล้สือเยียนก็ช่างเถอะ แต่ตอนนี้ยังรับสมัครเธอเข้ามาในบริษัทของนายอีก นายตั้งใจคิดจะทำอะไร?!”หลินจิงเฟิงพูดด้วยความเดือดดาลเป็นชุด แต่สีหน้าของโจวจี้หลิ่นยังคงไร้การเปลี่ยนแปลง มันทำให้หลินจิงเฟิงโมโหมาก“นายคืนเธอมาให้ฉันเลยนะ! ไอ้หัวขโมย!”โจวจี้หลิ่นแอบขโมยสือเยียนไป แอบขโมยความรักที่สือเยียนมีต่อเขาไป!“ขอโทษนะ ฉันทำไม่ได้”น้ำเสียงของโจวจี้หลิ่นทุ้มเล็กน้อย ดวงตาก็เฉียบคมราวกับนกเหยี่ยวหลินจิงเฟิงถูกทำให้โกรธจนหัวเราะออกมา ดึงคอเสื้อของเขาพลางเอ่ยด้วยความเดือดดาล “สือเยียนเป็นของฉัน! นายอย่าคิดว่าตอนนี้เธอมองนายเป็นฉันและจะสามารถครอบครองเธอไว้กับตัวเองได้ตลอดไปนะ!”“สือเยียนคือตัวเธอเอง ฉันบังคับเธอไม่ได้หรอก”โ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status