Share

3 การดูตัวสุดหรรษา 2

last update publish date: 2026-06-30 19:53:07

“เริ่มการเจรจาที่พวกคุณอยากได้เพื่อแลกเปลี่ยนเถอะ”

ชายหนึ่งคนในนั้นเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเบื่อหน่าย มือของเขาลูบแหวนหยกบนมืออย่างอดรนทนไม่ไหว พวกเขาต่างก็ได้รับจดหมายจากครอบครัวหลี่เชิญให้มาดูลูกสาวที่เอ่ยบรรยายไว้ว่างดงามนักหนา ยังดีที่พอเห็นตัวจริงแล้วก็เป็นเกินหวังเสียอีก ความไม่พอใจก่อนหน้าจึงมลายไปหมดแล้ว

ซูเหยาหันมองเขาอย่างเฉยเมย เธอคิดว่าที่ให้เธอแต่งตัวสวยงามก็เพราะให้มาดูตัวแต่ใครจะคิดว่ามีคนมาดูตัวเอถึงสามคน ทำราวกับว่าเธอคือสินค้าที่รอคอยคนมาประมูลอย่างไรอย่างนั้น เธอไม่รอให้คนในสกุลหลี่เอ่ยตอบกลับก็เป็นคนเริ่มเอ่ยเสียงเย็นทันที

“พวกคุณคงคาดหวังว่า ฉันจะเต็มใจเป็นผู้หญิงของคนแก่ใกล้ลาโลกแล้วอีกทั้งยังเป็นผู้หญิงที่ว่าง่ายเชื่อฟัง ยอมทำทุกอย่างตามที่พวกคุณต้องการสินะ?”

เธอเดาว่าพวกเขาที่ดูมีอำนาจพอตัวคงเอาเธอไปเป็นภรรยาน้อยหรือไม่ก็ภรรยาเก็บแน่ๆนอน ซึ่งผู้หญิงในตำแหน่งนี้นอกจากจะสวยต้องตาต้องใจแล้วต้องมีคุณสมบัติว่านอนสอนง่ายด้วยถึงจะไม่สร้างปัญหาให้พวกเขาในภายหลัง ซึ่งหากเป็นซูเหยาคนก่อนก็คงมีนิสัยแบบนั้นแหละแต่นี่เธอคือซูเหยาคนใหม่แล้ว บ้านหลี่ไม่มีสิทธิ์มาบังคับเธอ

ซึ่งคำพูดที่คาดไม่ถึงของซูเหยาได้ทำให้ทุกคนในห้องหยุดชะงัก รวมถึงพ่อหลี่ แม่จาง และเว่ยจงที่ต่างตาค้างด้วยความตกใจ ไม่คาดคิดว่าซูเหยาจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา

ชายชราทั้งสามคนหันมองหน้ากันอย่างงุนงง ก่อนที่หนึ่งในนั้นจะยิ้มมุมปากแล้วตอบกลับ

“ใช่... แน่นอนสิ ก็เราคุยกันรู้เรื่องแล้วไม่ใช่หรอ นายหลี่”

คนถูกถามหน้าซีดอ้าปากจะเอ่ยตอบแต่ก็ถูกเสียงดังฟังชัดของซูเหยาขัดอีกครั้ง เธอหัวเราะแผ่วเบา ดวงตาที่เคยดูใสซื่อของเธอตอนนี้กลับฉายแววเฉียบคมอย่างที่พวกสกุลหลี่ไม่เคยเห็นมาก่อน

“อา เป็นเช่นนั้นเองหรือ แต่ฉันคงทำให้พวกคุณผิดหวังแล้วล่ะ เพราะฉันไม่ใช่คนแบบนั้นเลยสักนิด”

บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที แน่นอนว่าคำพูดอย่างคนไม่ยินยอมของเธอก็แสดงออกชัดแล้วว่าเธอมีนิสัยไม่เป็นอย่างที่บ้านหลี่เอ่ยไว้ในจดหมาย พ่อหลี่อ้าปากพะงาบ ๆ จะพูดอะไรบางอย่าง แต่เหมือนเสียงติดอยู่ในลำคอ ส่วนแม่จางก็หน้าแดงด้วยความโกรธปนตกใจ สายตาของพวกเขาต่างส่งสัญญาณว่าซูเหยาควรจะเงียบและเชื่อฟัง แต่เธอหาได้สนใจไม่

นอกจากจะแสดงออกว่านิสัยของเธอเป็นอย่างไรให้พวกเขาขยาดแล้วเธอต้องทำให้พวกตาแก่มากอำนาจอยากกินเด็กสาวรู้สึกรับไม่ได้ยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งจุดอ่อนของคนที่มีอำนาจมากก็คือพวกเขาไม่อาจถูกหยามศักดิ์ศรีจากคนที่ต่ำกว่าได้!

ซูเหยาลุกขึ้นยืน ดวงตาสบเข้ากับชายแก่คนที่นั่งตรงหน้าเธอ

“ฉันอาจจะเป็นผู้หญิงจากบ้านชนบท แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องยอมเป็นของเล่นของพวกคุณ คุณคิดว่าผู้หญิงอย่างฉันเหมาะจะอยู่ใต้เท้าของพวกคุณหรือ?”

ชายแก่ที่นั่งอยู่หน้าซูเหยาถึงกับสำลักน้ำชา เขาโกรธจัดจนหน้าขึ้นสี

“นังเด็กนี่! หล่อนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยสักนิด หล่อนรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!”

ซูเหยายิ้มบางๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เพิ่มขึ้นอีก ชายแก่คนนั้นที่ตอนแรกดูจะเหนือกว่า กลับเอนกายถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

“ฉันไม่สนหรอกว่าพวกคุณจะเป็นใคร แต่ฉันรู้แน่ๆ ว่า คนอายุมากอย่างพวกคุณไม่คู่ควรกับฉัน”

น้ำเสียงของซูเหยานิ่งแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ

สีหน้าและการกระทำของเธอทำให้ชายอีกคนทุบโต๊ะดังสนั่น พ่อหลี่กับเว่ยจงหน้าซีดเผือดฉับพลัน ส่วนแม่จางก็แทบล้มทั้งยืนจนต้องหาที่เกาะไม่ให้ล้มลงกับพื้น

“นังหนูนี่... คิดว่าตัวเองเป็นใครกันถึงกล้ามาพูดแบบนี้กับพวกฉัน?”

“ฉันก็เป็นคนที่รู้ว่าตัวเองมีค่าเกินกว่าจะยอมให้พวกคุณซื้อมาขายเหมือนฉันเป็นสินค้า” ซูเหยาหันไปมองหน้าพ่อและพี่ชายของเธอ “พวกคุณนึกว่าจะบีบฉันให้ยอมแต่งงานกับตาแก่ใกล้ถูกดินกลบหน้าหรือ? คิดผิดแล้วล่ะ”

ในใจซูเหยารู้ว่า ร่างเดิมของเธออาจจะถูกบังคับให้แต่งงานกับชายชราเหล่านี้เพื่อผลประโยชน์ของครอบครัว แต่ตอนนี้เธอคือสายลับจากศตวรรษที่ 21 ที่ไม่ยอมให้ใครมากดขี่ เธอรู้ว่าต้องใช้จังหวะนี้เพื่อทำลายแผนการทั้งหมดพร้อมทั้งแก้แค้นแทนซูเหยาคนเก่าที่ตายไปทั้งที่ได้รับความไม่เป็นธรรมจากครอบครัวของเธอ

แขกผู้ใหญ่ทั้งสามคนอึ้งไปกับคำพูดของซูเหยา จนเป็นชายแก่สุดลุกขึ้นอย่างเดือดดาล ชี้หน้าคนสกุลหลี่พร้อมพูดอย่างฉุนเฉียว

“นังหนูนี่มัน... ฉันจะไม่เอาหล่อนแล้ว! ส่วนพวกแกก็เตรียมรับความชิบหายทั้งครอบครัวได้เลย”

พูดจบแล้วเขาก็เดินกระฟัดกระเฟียดออกจากบ้านหลี่ไป ตามด้วยอีกคนที่มีท่าทีขยาดไม่แพ้กัน เขาเดินตามออกไปไม่หันกลับมองตามเสียงเรียกของสองพ่อลูกสกุลหลี่อีกเลยแม้แต่น้อย

ซูเหยาหยักยิ้มมุมปากยืนสงบนิ่งในห้องรับแขกยามชายสองคนเดินออกไปจากบ้านด้วยความเดือดดาล เหลือเพียงตาแก่คนสุดท้ายที่ยังนั่งอยู่ เขามองเธอด้วยแววตาที่ต่างออกไปจากคนอื่น ไม่ใช่แววตาของคนที่หวาดกลัวหรืออับอาย แต่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และโลภยิ่งกว่าเดิม

“หึหึ… ฉันไม่เหมือนสองคนนั่นหรอกนะ ยิ่งหนูพยศฉันก็ยิ่งชอบนะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s   17 เทศกาลล่าสัตว์มาแล้ว 2

    เป็นอย่างที่เชียนอี้คิด ซื่ออิงไม่ได้รับใช้บิดานับหลายเดือนจนเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงกลางของสารทฤดู อากาศหนาวขึ้นอีกแล้ว ใบไม้ที่เคยออกใบสีเขียวเต็มต้นเริ่มผลัดใบ พร้อมกันนั้นก็เข้าสู่เทศกาลล่าสัตว์ครั้งใหญ่ของแคว้นแน่นอนว่าตระกูลเหลียงอันเป็นตระกูลฝ่ายบู๊นี้ย่อมถูกเชิญให้ไปเข้าร่วมแน่นอน ตอนนี้ตัวแทนจากตระกูลเหลียงแกนนำคือท่านแม่ทัพใหญ่ เจียฉี จึงกำลังเดินทางร่วมขบวนเสด็จเพื่อเดินทางไปยังป่าใหญ่ทิศใต้ของเมืองหลวงเชียนอี้นั่งร่วมทางไปกับเชียนซื่อบุตรสาวจอมพูดมากของอนุเจียง จงชินขี่ม้าตามบิดาไม่ห่าง ส่วนซื่ออิงก็นั่งร่วมเดินทางไปกับเชียนเอ้อในรถม้าอีกคันใช้เวลาสองวันเต็มขบวนแสนยิ่งใหญ่นำโดยฮ่องเต้แคว้นก็มาถึงจุดหมายแล้ว ตระกูลที่เข้าร่วมเทศกาลนี้ต่างแยกย้ายกันไปพักที่กระโจมของตน ในเขตของตระกูลเหลียงนั้นถูกจัดให้เป็นหนึ่งกระโจมใหญ่ของเจียฉี และกระโจมขนาดใหญ่รองลงมาเป็นของซื่ออิง ส่วนบุตรีและบุตรก็พักแยกคนละกระโจมพร้อมบ่าวรับใช้ตนเองกระโจมเล็กที่ว่าก็ไม่ได้เล็กไปเสียทีเดียว ชาติที่แล้วเชียนอี้มาร่วมงานในฐานะภรรยารองของซวี่หนานที่มาเพื่อดูแลลูกเลี้ยงของเขาโดยเฉพาะนางยังได้อยู่ในกระโจมที

  • เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s   17 เทศกาลล่าสัตว์มาแล้ว 1

    17 เทศกาลล่าสัตว์มาแล้ว เชียนอี้ตื่นมาในวันต่อมาพร้อมพิษไข้และอาหารปวดทั่วร่างกาย แต่พอเข้าถึงกลางวันไข้ลดลงบ้างแล้วจึงตัดสินใจลุกขึ้นมาเตรียมไปเข้าพบบิดาตามที่สัญญาไว้ ส่วนเรื่องเมื่อคืนนั้นเท่าที่ฟัง แม่นมเฉียนบอกว่านางถูกพิษกำหนัดจริงและได้รับยาแก้พิษไปแล้วและก็เป็นความบังเอิญอีกนั่นแหละที่ในห้องเก็บยาของนางมียาแก้พิษชนิดนี้ขวดหนึ่งพอดี ไม่รู้ว่าใครซื้อมาเก็บไว้แต่ก็ถือเป็นโชคช่วยของนาง มิเช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าจะรอดพ้นจากการครอบงำของพิษเมื่อไหร่ “คุณหนูกินอีกนิดสิเจ้าคะ ท่านกินไปแค่ไม่กี่คำเอง” นั่นล่ะ ตามจริงนางไม่อยากกินสักคำเลยด้วยซ้ำเพราะฤทธิ์ขมคอของยายังอยู่ กินได้เท่านี้ก็ถือว่าฝืนมาพอแล้ว “ข้าพอแล้ว ส่งยามาเถอะเดี๋ยวต้องรีบไปพบท่านพ่ออีก” เชียนอี้รู้จากแม่นมเฉียนว่าเรื่องเมื่อคืนดำเนินไปอย่างไรแล้วรู้สึกว่าอย่างไรวันนี้นางก็ต้องไปหาท่านพ่อให้ได้ แม้นบิดาจะไล่ญาติผู้นั้นของซื่ออิงไปแล้วแต่เห็นว่าตอนนี้ยังอยู่ที่เรือนรับรองอยู่เลย หากช้ากว่านี้ให้เรื่องความอับอายเมื่อคืนซาลงไปจากใจบิดาจะกลายเป็นว่าซื่ออิงอาจไปขออภัยโ

  • เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s   16 ฤทธิ์ยากำหนัดทำนางแย่แล้ว 2

    โจวฉีหมิงอุตส่าห์ให้นางใช้ร่างกายตนอย่างอิสระแล้วเหตุใดถึงกลายเป็นว่าทำนางสติแตกได้กัน เขามิใช่บุรุษไร้อารมณ์ที่หากเห็นสตรีที่ตนสนใจแล้วจะสามารถอดทนได้เสียหน่อย เพื่อให้นางปลอดภัยจากเขาจึงจำเป็นต้องหยุดยั้งการกระทำไร้สติของนางเสียหน่อยโจวฉีหมิงรวบจับมือสองข้างของเชียนอี้ไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วจับกดไว้กับเตียงพานให้ร่างขาวผ่องในสภาพกึ่งเปลือยเปล่าที่เผยให้เห็นเอี๊ยมตัวในของนางชัดเจนตอนนี้นอนหงายบนเตียงใบหน้าแดงซ่านนัยน์ตาคลอไปด้วยน้ำสีใสสุดแสนน่าเวทนานี้ทำเอาคนมองรู้สึกเหมือนถูกดูดให้เข้าไปในวงเวียนอะไรบางอย่างเลย“ข้าคิดว่าจะมาคลายความเบื่อไฉนกลายเป็นเช่นนี้ได้กัน หรือว่าเจ้าวางกับดักข้ากันนะ...”แน่นอนว่าฉีหมิงไม่ได้คิดคุยกับคนไม่ได้สติอันใดเขาคุยกับตนเองเท่านั้น ทว่าใครจะคิดเล่าว่ากลับได้รับการตอบรับเสียได้“ท่านต้าไท่ฝูใจร้ายไม่คิดช่วยหม่อมฉันให้คลายความทรมานหน่อยหรือเพคะ”แม้นข้อมือจะถูกจับไว้ไม่สามารถเคลื่อนได้ แต่ด้วยความทรมาน ร่างกายส่วนอื่นของเชียนอี้ก็เคลื่อนไหวให้อย่างน้อยไม่ต้องอยู่เฉยเพื่อรับความทรมานอย่างเดียว นางบิดกายเพื่อหนีออกจากจับกุม ส่วนร่างกายท่อนล่างก็ขยับ

  • เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s   16 ฤทธิ์ยากำหนัดทำนางแย่แล้ว 1

    16 ฤทธิ์ยากำหนัดทำนางแย่แล้ว“นี่คุณหนะ...เห้ย! ไยเป็นเจ้าได้กัน!”สตรีที่ร่วมหลับนอนกับเจี้ยนเหาเมื่อครู่เงยหน้าขึ้นมาแล้ว ทำเอาเหล่าเจ้าของแผนร้ายผงะตกใจไปตามๆกัน เจี้ยนเหานั้นตกใจจนเผลอหลุดความคิดตนออกมาเลยล่ะจงชินที่เมื่อครู่หวาดหวั่นตอนนี้บรรเทาลงแล้วเขาคือคนแรกที่เอ่ยสิ่งที่ตนเองคิดออกไป“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าควรเป็นผู้ใดเล่า! ท่านพ่อขอรับลูกว่าคุณชายท่านนี้มีจุดประสงค์ต้องการให้พี่หญิงใหญ่เสื่อมเสียชื่อเสียงนะขอรับ”ใช่แล้ว เมื่อครู่พวกเขาต่างได้ยินเหมือนๆกันว่าเจี้ยนเหาเอ่ยถึงคุณหนูสักคน หากฟังแต่เสียงไม่เข้ามาดูเองกับตาล้วนเข้าใจผิดไปแล้ว แต่สตรีที่ร่วมหลับนอนที่แท้ก็คือบ่าวคนหนึ่งต่างหากจงชินไม่ยินยอมให้ใครมาทำลายชื่อเสียงพี่สาวของตนได้หรอก!“คุณชายสามข้าน้อยมิได้คิดเช่นนั้นเลยขอรับ เพียงแต่ว่าระ...เอ่อ ข้าน้อยไม่รู้สติว่าเอ่ยอันใดในช่วงเวลานั้นเท่านั้นขอรับ”เจี้ยนเหายั้งปากทันเพราะได้รับสายตาปรามอย่างรุนแรงจากสตรีเจ้าของแผนการที่ยืนจ้องเขาเขม็งเบื้องหลังท่านแม่ทัพใหญ่ เขารีบแถไปโทษอย่างอื่นอย่างรวดเร็วส่วนซื่ออิงนั้นเมื่อรู้ว่าแผนการของตนพลาดไปแล้วก็ไม่ปล่อยให้หลานไม่ได้เร

  • เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s   15 งานเลี้ยงต้นเหตุ 2

    “คุณหนูเจ้าคะ ท่านเป็นอันใดมากไหมเจ้าคะ!”เชียนอี้รู้สึกคอแห้งไปหมด ร่างกายที่ร้อนรุ่มนี้เริ่มทำให้ขาของนางไร้แรงเดินเข้าไปทุกที คาดว่าอาหลานคนเดียวก็น่าจะพยุงเชียนอี้ไปไม่ไหวด้วย แต่จะให้ย้อนกลับไปขอความช่วยเหลือพวกที่ประสงค์ร้ายกับตนตลอดเวลาอย่างข้างในก็กลัวจะกลายเป็นเข้าแผนของใคร เชียนอี้มีความคิดว่านางต้องถูกวางยาบางอย่างแน่“อาหลาน อา จะเจ้าพยุงข้าไปแอบตรงนู้นแล้วรีบวิ่งไปตามคนของเรามาช่วยพาข้าไปเรือนที เร็วที่สุดเท่าที่เจ้าจะทำได้นะ แฮ่ก ๆ”เชียนอี้ใช้พลังมากร่างกายก็ยิ่งอ่อนแรง ตอนนี้นางรับรู้ได้ว่าผิวกายใต้เสื้อผ้าแทบทุกที่มีเหงื่อผุดออกแล้ว แม้นจะสงสารอาหลานที่ต้องเหน็ดเหนื่อยพยายามพาตนไปแอบตรงมุมเรือนแห่งหนึ่งแต่ก็ช่วยอันใดไม่ได้เลย ตอนนี้นางทำได้แค่ขยับปากเท่านั้น แรงกายหายไปหมดยากขยับตัวเชียนอี้พยายามรักษาสติให้คงอยู่เพื่อรอจนกว่าอาหลานจะพาคนมาช่วยนางให้ได้ ทว่าเพียงอาหลานวิ่งจากไปไม่นานเชียนอี้ก็ถูกค้นพบเสียแล้ว!“ที่แท้คุณหนูใหญ่ก็มาพักอยู่ที่ตรงนี้นี่เอง พวกข้าตามหาท่านตั้งนานเจ้าค่ะ”สตรีสองนางนี้เชียนอี้จำได้ว่าพวกนางคือบ่าวของซื่ออิงที่ได้รับมอบหมายให้ไปดูแลเจี้ยนเห

  • เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s   15 งานเลี้ยงต้นเหตุ 1

    15 งานเลี้ยงต้นเหตุตลอดหลายวันที่เชียนอี้หลบในห้องนอนนั้นก็มีคนของซื่ออิงมาตามหรือทำทีมาเยี่ยมไข้บ้าง แต่แม่นมเฉียนก็จัดการได้ดีจนผ่านมาวันที่สามแล้ว ซึ่งวันนี้หากเชียนอี้ใช้แต่ข้ออ้างว่าเป็นไข้เย็นยังไม่หายเสียทีคาดว่าฮูหยินรองที่มีแผนร้ายต้องถึงขั้นนำหมอมาตรวจอาการแน่ นางจึงออกมารับลมได้ปกติ อีกทั้งวันนี้เป็นวันที่บิดาแจ้งไว้ว่าจะกลับมาจวนแล้ว อย่างน้อยเชียนอี้ก็จะได้เขาไว้พึ่งพิงเห็นว่าวันนี้ซื่ออิงจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับบิดา เย็นนี้เชียนอี้จึงจำเป็นต้องไปร่วมมื้อเย็นด้วยแม้อยากจะเลี่ยงให้มากที่สุดก็ตามเท่าที่แม่นมเฉียนมารายงานในทุกวันตามที่เชียนอี้ให้บ่าวในเรือนเฝ้าดูเจี้ยนเหาพบว่าเขาพักอยู่เรือนแขกอีกทั้งมิได้ออกไปไหนเลย วันๆหากไม่มีคนของซื่ออิงไปหาก็ไม่เห็นเขาออกมาจากห้องเท่าไร มีแต่เรียกบ่าวรับใช้ที่ได้รับหน้าที่ดูแลเขาในฐานะแขก สามารถเข้าออกในเรือนได้ตามอัชฌาสัยแล้วจงชินก็มิได้เข้าไปข้องแวะกับคนผู้นี้อย่างที่เชียนอี้กำชับไว้ จิตใจแสนหวั่นวิตกในตอนแรกก็เริ่มสงบลงแล้ว“พี่หญิงใหญ่ ท่านมาแล้วนั่งลงสิเจ้าคะ”เชียนเอ้อเอ่ยเสียงหวาน หากเป็นยามที่บิดานั่งร่วมวงอยู่ด้วยเชียนอี้จะไม่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status