บทที่ 12 เฝ้าไข้ 3/3

หลังจากนอนพักเต็มอิ่มมีนาตื่นไปจัดการตัวเองเพราะไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืนก่อนจะกลับมานั่งเฝ้าคนป่วยที่ตอนนี้นอนหลับอยู่

“ตื่นแล้วหรอคะหิวมั้ย พยาบาลเอาอาหารมาให้แล้ว คุุณจะทานเลยมั้ยคะ”

“ก็ดี แต่กินอาหารที่ผู้ช่วยผมซื้อมาให้ได้มั้ย”

“ขอมินดูก่อนนะคะว่าอะไรทานได้บ้าง คุณหมอให้ทานอาหารอ่อนๆ”มีนาเลือกอาหารที่อีริคพอจะทานได้ออกมาจัดใส่จานให้เขา เธอเลือกไปก็บ่นให้มาร์คไปอย่างลืมตัวที่ซื้ออาหารรสจัดมาให้คนป่วย ทำให้อีริคที่นั่งมองอยู่บนเตียงอมยิ้มไปกับเธอด้วย เขาชอบที่เห็นเธอเป็นตัวของตัวเองแบบนี้ที่สุด

“ทานได้แล้วค่ะ”มีนาบอกอีริคเมื่อเห็นเขานั่งมองอยู่นานแต่ไม่ยอมกินสักที

“ผมเจ็บแขน ป้อนหน่อย”

เมื่อเห็นว่าเขาบาดเจ็บอยู่มีนาจึงต้องเป็นพยาบาลส่วนตัวชั่วคราวนั่งป้อนอาหารให้เขาเงียบๆ ดูเหมือนว่าคนป่วยคนนี้จะเจริญอาหารเป็นพิเศษทานข้าวเก่งจนหมดเกลี้ยง

“คำสุดท้ายแล้วนะคะ อิ่มมั้ยคะ”

“ไม่อิ่ม”

“งั้นทานผลไม้มั้ยคะ รอแป๊บนึงเดี๋ยวมินปอกให้”

ระหว่างรอมีนาปอกผลไม้อีริคเปิดทีวีดูข่าวเห็นข่าวที่กรมอุทยานกำลังแถลงข่าวเรื่องการจับกุมกลุ่มลักลอบตัดไม้ก็ตั้งใจฟังเพราะตัวเขายังไม่ทราบรายละเอียดการจับกุม ม