LOGINShare
บทที่ 29จูบ
publish date:
2026-03-23 14:38:01
Latest chapter
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ ตอนจบ
แผ่นดินใหญ่กลับคืนสู่ความสงบสุขร่มเย็น ท้องฟ้าเหนือนครหลวงทอแสงสดใสราวกับจะร่วมยินดีให้กับจุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิต และแล้ววันมงคลที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงงานแต่งงานระหว่าง ฉินซีและไป๋เยว่ซิน ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมฐานะ ขบวนขันหมากและรถม้าเจ้าสาวประดับประดาด้วยผ้าไหมสีชาด ยาวเหยียดตั้งแต่หัวถนนมุ่งตรงสู่จวนตระกูลฉิน เสียงกลองมงคลและเสียงสังคีตดังก้องกังวานไปทั่วทั้งนครหลวง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความคึกคักและรอยยิ้มของผู้คนนับพันที่มาร่วมส่งคำอวยพรภายในห้องพิธีการอันโอ่อ่า ไป๋เยว่ซินสวมชุดคลุมหงส์สีแดงสดปักดิ้นทองคำอย่างอลังการ บนศีรษะสวมมงกุฎหงส์ประดับมุกระย้า ยามนางก้าวเดินอย่างเชื่องช้าเคียงคู่มากับฉินซีในชุดเจ้าบ่าวสีแดงเพลิงผู้สง่างาม สายตาของขุนนางและแขกเหรื่อต่างจ้องมองด้วยความชื่นชมในความเหมาะสมราวกับกิ่งทองใบยก“กราบไหว้ฟ้าดิน”“กราบไหว้บิดามารดา”“สามีภรรยากราบไหว้ซึ่งกันและกัน”อวี๋ฝูนั่งอยู่บนเก้าอี้และมองดูบุตรสาวด้วยรอยยิ้ม เพราะนางเป็นเพียงคุณหนูสามจึงไม่อาจออกหน้าอันใดได้มากนัก แต่นางกลับไม่คิดมากเลยแม้แต่น้อย ดวงตาคู่สวยทอดมองบุตรสาวของนางกับฉินซีด้วยรอยยิ้มอันนุ่มนวล หยา
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 60 ความสงบสุขกลับคืนมา
บานประตูอารามหลวงบนยอดเขาสูงเปิดแย้มรับสายลมเหน็บหนาว แสงตะวันยามอัสดงส่องลอดก้อนเมฆลงมากระทบผืนกระเบื้องเย็นเชียบ เมื่อเงาร่างของอวี๋ฝูก้าวพ้นประตูไป หมิงอวี้ก็รีบวิ่งเข้าไปหาบิดาแท้ๆ น้ำตาของเขาไหลพรั่งพรูเต็มสองแก้ม “เสด็จพ่อ! เสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ!”หมิงอวี้ใช้สองมือที่สั่นเทาประคองร่างของบิดาขึ้นมา ฮ่องเต้หมิงต่งยามนี้ไม่อาจขยับร่างกายได้อีกแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างแดงฉานหยาดน้ำตาแห่งความสำนึกผิดและความเจ็บปวดที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยเป็นคำพูดได้เอ่อล้นออกมาจนเขาแทบกระอักโลหิต“องครักษ์! รีบเข้ามาประคองเสด็จพ่อกลับวังหลวงเร็วเข้า!”หมิงอวี้ร้องสั่งเสียงสั่นเครือ ทหารองครักษ์และข้าราชบริพารรีบเข้ามาช่วยกันประคองร่างอดีตเหนือหัวทันที ทว่าในจังหวะที่กำลังถูกคนหามออกไป รฮ่องเต้หมิงต่งกลับใช้แรงเฮือกสุดท้ายอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ฝืนขยับข้อมืออันสั่นเทา ยื่นออกไปคว้าจับข้อมือของ ไป๋เยว่ซินเอาไว้ปลายนิ้วอันเย็นชืดและแห้งกร้านของอดีตฮ่องเต้ คว้าจับข้อมือของหญิงสาวเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือในครานี้ นางจะหายลับไปตลอดกาล ดวงตาอันฝ้าฟางและเต็มไปด้วยน้ำตาของฮ่องเต้หมิงต่งจ้องมองใบหน้าของไป๋เยว่ซิ
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 59 ไม่แยแส
ยามที่ไป๋เยว่ซินรู้ความจริงว่าอวี๋ฝูมุ่งหน้าไปยังอารามหลวงบนยอดเขา ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่ฮ่องเต้หมิงต่งปลีกวิเวกประทับจำศีลอยู่ หญิงสาวรู้ดีว่าไม่อาจปล่อยให้มารดาเดินทางไปเพียงลำพังได้ เมื่อฉินฟงทราบเรื่อง เขาก็ไม่รอช้าเร่งพาไป๋เยว่ซินออกตามหาฮ่องเต้หมิงอวี้ ซึ่งในเวลานั้นกำลังเสด็จออกไปตรวจราชการและจัดการธุระอยู่นอกวังหลวงพอดี พาหมิงอวี้ขึ้นรถม้ามุ่งหน้าไปยังวัดบนยอดเขาอย่างเร่งรีบที่สุดภายในรถม้าที่กำลังวิ่งควบไปบนเส้นทางขรุขระอย่างบ้าคลั่ง ความลับอันยิ่งใหญ่ที่ซุกซ่อนไว้ถูกเปิดเผยขึ้นทีละน้อย ฉินซีตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้หมิงอวี้ฟัง ว่าแท้จริงแล้ว คุณหนูอวี๋สามแห่งจวนตระกูลอวี๋ ก็คือ สวีฝู อดีตสวีฮองเฮาผู้ที่ทุกคนคิดว่าสิ้นชีพไปแล้วในอดีต! ขณะเดียวกัน ไป๋เยว่ซินก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และเปิดเผยตัวตนว่านางก็คือ องค์หญิงใหญ่หมิงจู บุตรสาวแท้ๆ ของสวีฮองเฮาที่หวนคืนมาจากความตายเช่นเดียวกันหมิงอวี้นั่งนิ่งอึ้ง สายตาเต็มไปด้วยความสับสนและตกตะลึงอย่างถึงที่สุด!อันที่จริงหมิงอวี้รู้จากฉินซีแล้วว่าไป๋เยว่ซินคือหมิงจูบุตรสาวของสวีฮองเฮาจริงๆ ทว่าสิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมายก็คือการ
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 58 จุดจบหมิงต่ง
ท่ามกลางหมอกหนาและสายฝนที่ตกโปรดปรายปกคลุมยอดเขาสูง อารามหลวงอันเงียบสงบยามนี้เปรียบเสมือนกรงขังมืดมิดที่ตัดขาดจากโลกภายนอก เสียงเคาะไม้และเสียงสวดมนต์ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ ยิ่งทไให้บรรยากาศภายในอารามหลังใหญ่วังเวงมากยิ่งขึ้นอวี๋ฝูในชุดกระโปรงสีขาวเรียบง่ายทว่าประณีต กำลังรอคอยโอกาศอย่างอดทน เมื่อหนทางสะดวกแล้วนางจึงลอบแฝงตัวเข้ามาในอารามหลวง ซึ่งอดีตฮ่องเต้หมิงต่งกำลังประทับนั่งสมาธิอยู่หน้าพระโพธิสัตว์องค์ใหญ่มือเรียวบางของนางขณะค่อยๆ วางกระถางธูปหอมขนาดเล็กไว้ตรงมุมอับ ปล่อยให้ควันธูปสีเทาบางเบาลอยเอื่อยๆ กลิ่นหอมแปลกประหลาดเจือปนอยู่ในอากาศ มันคือกำยานพิษชนิดเดียวกับที่นางเคยใช้จัดการหยางเจินลี่ ทว่าคราวนี้นางปรับเปลี่ยนแผนใหม่ มิได้มุ่งหมายให้คนชั่วเสียชีวิตในทันที หากแต่ค่อยๆ ปล่อยให้พิษแทรกซึมผ่านลมหายใจ จนคนสูดดมกลายเป็นอัมพาตเส้นประสาทและกล้ามเนื้อขยับไม่ได้ ส่วนนางก็กินยาแก้พิษเอาไว้เรียบร้อยแล้ว พิษนั้นย่อมไม่ส่งผลอันใดต่อนางฮ่องเต้หมิงต่งทรงรู้สึกถึงความผิดปกติในร่างกายทันที พระองค์ทรงพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ทว่าแขนขากลับหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยแท่งเหล็ก เส้นเสียงในลำคออุด
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 57 สู่ขอ
หลังจากที่ความมืดมนและเงามืดแห่งความแค้นถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ความสงบสุขก็ค่อยๆ หวนคืนสู่กลับนครหลวงอีกครั้ง หยางซีผู้ซึ่งหลุดพ้นจากพันธนาการของตระกูลหยางช ได้ตัดสินใจละทิ้งแซ่หยางที่เคยสร้างบาดแผลให้แก่ครอบครัวของเขามานานหลายสิบปี เขากลับมาใช้แซ่เดิมของตระกูลบิดาแท้ๆ โดยเปลี่ยนนามเป็น 'ฉินซี' อย่างเป็นทางการยามนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มเข้ารูปเข้ารอย บิดามารดาของเขาได้รับการฟื้นฟูร่างกายจนแข็งแรงสมบูรณ์ มีชีวิตที่สงบสุขและอบอุ่น ฉินซีเมื่อเห็นว่าเรื่องราวภายนอกราบรื่นเรียบร้อยแล้ว เขาจึงจัดการจัดเตรียมสิ่งของมงคลและเดินทางมายังเรือนพักเพื่อเอ่ยปากสู่ขอไป๋เยว่ซินจากอวี๋ฝูอย่างเป็นทางการภายในห้องรับรองที่อบอุ่น ไป๋เยว่ซินนั่งอยู่ข้างกายอวี๋ฝูด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ขณะที่ฉินซีก้าวออกมาประสานมือโค้งกายคารวะอวี๋ฝูด้วยความเคารพสง่างาม“ท่านน้าอวี๋ ยามนี้ความแค้นและอุปสรรคทุกอย่างถูกสะสางจนหมดสิ้นแล้ว ข้ามีใจรักและมั่นคงต่อเยว่ซินมาโดยตลอด วันนี้จึงอยากมาสู่ขอนางจากท่าน โปรดอนุญาตและยินยอมให้ช้าได้ดูแลนางไปตลอดชีวิตด้วยเถิดขอรับ”อวี๋ฝูจ้องมองบุรุษหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาอ่อนโยน รอยยิ้มเล
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 56 ปลีกวิเวก
อำนาจวาสนาที่เคยยิ่งใหญ่ล้นฟ้าของตระกูลหยาง บัดนี้ได้มลายหายไปสิ้นราวกับกระดาษที่ถูกเปลวเพลิงลุกโหมไหม้จนเหลือเพียงเศษเถ้าถ่านสีดำ ความจริงอันชั่วช้าและกลอุบายต่ำทรามที่ซุกซ่อนเอาไว้มานานหลายสิบปี ถูกกระชากหน้ากากออกมาตีแผ่ต่อหน้าผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวง จนกลายเป็นเรื่องน่าอดสูและโกรธแค้นไปทั่วทั้งนครหลวงตระกูลหยางที่เคยเกรียงไกร บัดนี้กลับล่มสลายลงอย่างน่าสมเพช ไม่มีผู้ใดเหลือรอดแม้แต่คนเดียว!ราชสำนักและกรมยุติธรรมได้เข้าตรวจสอบทรัพย์สินและสืบค้นความผิดย้อนหลังอย่างละเอียด ก่อนจะพบหลักฐานการทำความชั่วอันโหดเหี้ยมเกินมนุษย์ของคนตระกูลหยาง ทั้งเรื่องการลอบวางยาพิษสังหารสวีฝูอดีตสวีฮองเฮาอย่างทารุณ การวางแผนใส่ร้ายองค์หญิงใหญ่หมิงจูจนนางต้องโทษโบยอย่างหนักและสิ้นใจตายไปอย่างไม่เป็นธรรม รวมถึงการใช้อำนาจมืดลอบสังหารเหล่าแม่ทัพปราบปรามชายแดนผู้คอยปกป้องแคว้นเพียงเพื่อเปิดทางให้ตนเองและพวกพ้องขึ้นสู่อำนาจด้วยโทษฐานกบฏและสร้างความเสียหายต่อแว่นแคว้นอย่างใหญ่หลวง ฮ่องเต้หมิงต่งจึงทรงมีพระบรมราชโองการให้ยึดทรัพย์สินทั้งหมดเข้าคลังหลวง สั่งประหารชีวิตบุรุษทุกคนในตระกูลหยางที่ยังหลงเหลืออยู่แล
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 9 พี่รองหายไปไหน
คำพูดของหยางซีทำเอาไป๋เยว่ซินนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน นางพลิกกายไปมา โดยมีเจ้าอาซานคอยจ้องมองอย่างไม่ลดละ จนมันทนไม่ไหวจึงบอกว่าหากนางยังไม่ยอมหลับเสียที มันจะใช้อุ้งเท้ามังคุดตบท้ายทอยนางให้สลบเสียเช้าวันนี้อากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวไม่น้อยเลย ไป๋เยว่ซินตื่นมาแต่เช้า หลังจากล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้ว
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 7 ตำราลับของเสด็จแม่
เมื่อส่งหยางซีกลับไปแล้ว นางจึงเดินกลับเข้ามาในลานบ้าน เมื่อเข้ามาถึงก็พบว่าทุกคนกำลังมองมาที่นางเป็นตาเดียว ป้าสะใภ้ใหญ่รีบเดินเข้ามาดึงนางไปนั่งลงกลางวงสนทนาพลางเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น"เยว่เอ๋อร์ เจ้าบอกป้าสะใภ้มา เจ้ากับใต้เท้าหยางคนนั้น..."ไป๋เยว่ซินที่กำลังยกน้ำขึ้นดื่มแทบจะพ่นน้ำออกมาจากปาก
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 6 ตัดสัมพันธ์
หลายวันมานี้ไป๋เยว่ซินพยายามเรียนรู้ทุกอย่างจากคนตระกูลไป๋ จึงทำให้นางเริ่มจะทำทุกอย่างได้อย่างคล่องแคล่วขึ้นมาบ้าง อีกทั้งนางยังรู้สึกสนุกกับมันมากอีกด้วยบางคราสวรรค์อาจจะเห็นใจที่นางเคยประสบเคราะห์ร้าย จึงมอบชีิวิตที่แสนเงียบสงบเช่นนี้มาให้นางช่วงฤดูร้อนพืชผักที่สามารถปลูกได้ก็จะมี แตงกวา ถั่วฝ
เมื่อองค์หญิงใหญ่เกิดใหม่พร้อมตำราจากแดนพิเศษ บทที่ 5 มอบของแทนคำขอโทษ
ไป๋เยว่ซินปรายตามองของกำนัลมากมายที่นายอำเภอเจี่ยงนำมามอบให้ตนคราหนึ่งอย่างไม่ใคร่จะใส่ใจเท่าใดนัก ของมีค่าอย่างอื่นนางล้วนไม่ใส่ใจ มีเพียงอย่างเดียวที่นางให้ความสนใจนั่นก็คือเมล็ดผัก หญิงสาวเดินตรงไปยังข้าวของมากมายที่วางอยู่หน้าบ้าน นายอำเภอเจี่ยงที่เห็นเช่นนั้นก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก หากแ
You May Also Like
มนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น25.1K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่44.6K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม40.0K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม33.0K viewsชะตาร้ายชะตารัก
ต้ายวี่316 viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม6.1K viewsอ๋องสารเลวผู้นี้ข้าหย่าแล้ว
ไป๋เหลียน/ฑริกา83 viewsเนตรอัปมงคล
หิมะที่ปลิดปลิว242 views
