ตอนที่ 3

เสร็จจากเช็ดถูปัดกวาดภายในห้องจนสะอาดสะอ้านทุกซอกทุกมุม เรไรเดินออกมาที่ระเบียงหลังห้อง เพราะอยากเก็บดอกบานบุรีสีชมพูต้นใหญ่ เลื้อยสูงขึ้นมาถึงชายคาด้านหลัง

ปกติเรไรมักจะมองเห็นดอกบานบุรีต้นนี้จากอีกฟากฝั่งคลองเพราะยังไม่มีโอกาสข้ามมายังเรือนลับหลังนี้ วันนี้ได้โอกาสจึงอยากเก็บดอกบานบุรีที่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ มานาน

และในขณะที่เรไรกำลังก้มลงเก็บดอกไม้ร่วงเกลื่อนอยู่บนพื้นกระดาน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง

“เรไร… ทำไมเอ็งขึ้นมานานจัง ถ้าขืนทำอะไรซุกซนเอ็งจะโดยหวายโบยแน่ๆ… ”

เสียงป้าแย้มดังลั่นทั้งที่ยังไม่เห็นตัว…

เรไรตกใจ…

สัญชาตญาณความกลัวว่าจะโดนลงโทษทำให้หล่อนรีบเข้ามาในห้อง กวาดสายตามองหาที่ซ่อนตัว สะดุดตากับตะกร้าหวายใบใหญ่ตั้งอยู่ปลายเตียงจึงรีบลงไปขดซ่อนตัว

ตะกร้าใหญ่มาก เพียงแค่เรไรเอามือปิดฝาก็อำพรางร่างน้อยของหล่อนไว้ภายในได้อย่างไม่ยาก ก่อนจะได้ยินเสียงผลักบานประตูตามมา

“หายไปไหนนะ… เรไร… ”

ป้าแย้มกวาดสายตามองหา แต่ไม่เห็นว่าเรไรอยู่ข้างใน

“แย้ม… ”

แล้วจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเรียกดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง

คุณหลวงมาถึงแล้ว…

เสียงกังวานร้องเรียกพร้อมกับก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทางรีบร้อน

ทำเอาแย้มตกใจ…

เพราะไม่คิดว่าคุณหลวงจะมาเร็วและตรงเข้าจู่โจมหล่อนที่กำลังก้มดึงผ้าปูเตียงซึ่งเรไรทำไว้ไม่ค่อยเรียบร้อยนัก

“อุ๊ย… คุณหลวง… ใจเย็นๆ สิคะ”

แย้มหันกลับมาหาร่างสูงใหญ่…

หลวงเดชเอื้อมมือเข้ามาโอบเอวของหล่อน มืออีกข้างไล้ลูบขยำก้นกลมกลึงตึงแน่นอยู่ใต้ผ้าบางแนบเนื้อ ก่อนจะเลิกชายผ้าถุงขึ้นมากองเอาไว้เหนือบั้นเอวด้วยความกระหาย

“อู้ววว… ”

ดวงตาของหลวงเดชเบิกกว้างจ้องมองก้นกลมกลึงและยวงสวาทอวบอูมคล้ายส้มโอสองกลีบประกบกัน ปลิ้นอ้าเป็นยวงออกมาระหว่างง่ามก้นด้านหลัง

“กลีบอ้าน่าเอามาก… ฉันไม่ไหวแล้ว… วันนี้ฉันอยากสุดๆ… ”

หลวงเดชถอดเสื้อแล้วปลดเข็มขัดถอดกางเกงลงไปกองกับพื้น หงายฝ่ามือข้างหนึ่งเข้ามาใต้ง่ามก้นของแย้ม ตะล่อมโอบยวงสวาทโหนกนูนเหมือนหลังเต่าคว่ำลงมาประกบกับอุ้งมือพอดี

“อ๊ะ… ซี้ดดดด… ”

แย้มสูดปากร้องคราง…

คุณหลวงไม่เพียงแค่บีบเคล้น แต่ยังดันอุ้งมือกระแทกกลีบสวาท ตวัดนิ้วกลางกรีดขึ้นลงแหวกกลีบอวบอูมอยู่ชั่วอึดใจ พร้อมกับมือข้างหนึ่งสอดเข้ามาใต้ชายผ้าแถบ บีบเคล้นเต้านมของแย้มไปด้วย

การจู่โจมดุดันของคนที่เพิ่งมาถึง ทำเอาแย้มครางระทวย น้ำหล่อลื่นไหลหลั่งออกมาชุ่มนิ้วของคุณหลวงที่กำลังกระแทกเข้าใส่รูสวาท

“เยิ้มเร็วดีจริง… ”

คุณหลวงชอบใจ…

จับลำเนื้อสีน้ำตาลคัดแข็ง ตั้งลำตระหง่านขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม กดเข้าใส่สองกลีบเยิ้มฉ่ำไปด้วยน้ำคาวสวาทหลั่งออกมาชุ่มรู

“อ๊ะ… อ๊ายยยย… อูย… ใหญ่… ซี้ดด… ใหญ่เหลือเกิน… แน่น… ”

แย้มร้องโอดโอยทรมาน หลังจากโดนคุณหลวงกระแทกไม่ยั้ง ถ้ามือของหล่อนไม่ยึดผ้าปูที่นอนเอาไว้คงหัวทิ่มไปข้างหน้าแล้วกระมัง

“อูยยย… แน่น… แน่น… ”

เสียงร้องครวญครางและคำพูดของแย้มที่ได้ยิน ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้ของเรไรที่กำลังขดกายซ่อนอยู่ในตะกร้าหวาย

แม้ไม่เห็นภาพ แต่เสียงครางก็ทำเอาใจของเรไรเต้นแรงเหมือนมีกลองรัวอยู่ในอก เมื่อจินตนาการไปตามเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับแย้ม

ครั้นเมื่อทนอยู่กับความสงสัยไม่ไหว เรไรตัดสินใจเอามือแง้มฝาตะกร้า สอดสายตามองลอดออกมาเห็นภาพที่ทำเอาตะลึงงัน

‘โอ๊ว… คุณพระช่วย… ’

เรไรร้องอุทานอยู่ในใจ…  

เป็นเพราะว่ามุมที่มองขึ้นมานั้นอยู่ปลายเตียงพอดี จึงเห็นก้นของคุณหลวงที่กำลังสอบเกร็งเป็นริ้วกล้าม โก่งเอวอัดลำเนื้อแทงเข้าใส่รูสวาทของแย้มมิดสุดตอโคน