LOGINShare
บทที่ 10
Latest chapter
เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม บทที่ 10
จี้หยวนราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมดไป ทำได้เพียงมองเธอหิ้วกระติกใส่ซุปเดินเข้าไปในอาคารหลังนั้นเขานึกถึงเรื่องราวในอดีตเขามักไม่กินมื้อเช้าอยู่เสมอ แถมยังปวดกระเพาะบ่อย ๆฉินเยียนจึงคอยเคี่ยวซุปเปลี่ยนสูตรให้เขาอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เขาเลิกงานกลับบ้านเขาก็จะเห็นซุปหนึ่งชามที่วางไว้บนโต๊ะอาหาร และไม่เคยซ้ำกันเลย“อาเยวียน รีบมาลองชิมเร็ว! รสชาติใหม่ รับรองว่ากระเพาะคุณจะอุ่นสบายแน่นอน!”แต่ตอนนี้ ซุปชามนั้นยังคงถูกเคี่ยวเหมือนเดิม เพียงแต่ไม่ได้ทำไว้ให้เขาอีกแล้วจี้หยวนใช้สองมือกุมหน้า ก่อนจะอดกลั้นไม่ไหว ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดเขาได้พบฉินเยียนอีกครั้งในอีกห้าปีต่อมาลูกพี่ลูกน้องของจี้หยวนได้รับการไหว้วานจากแม่จี้ จึงลากเขาออกมาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เขาได้พบกับเด็กผู้หญิงฝาแฝดสองคนเด็กน้อยทั้งสองกำลังแอบแบ่งกันกินไอศกรีมอันเดียว“รีบกินเร็ว เดี๋ยวแม่เห็นเข้า!”“ตาฉันกัดแล้ว! ตาฉันกัดแล้ว!”จี้หยวนมองจนเหม่อลอย เพราะเด็กทั้งสองเหมือนฉินเยียนเหลือเกินจนกระทั่งผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยเรียกเขา“คุณจี้ บังเอิญจังเลยนะครับ”เขาเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเป็นลู่เหยียน
เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม บทที่ 9
ผู้คนค่อย ๆ ทยอยแยกย้ายกันไป ส่วนคู่บ่าวสาวก็ไปยังสถานที่ถัดไปแล้วสวี่อีอีมองจี้หยวนที่ทรุดนั่งอยู่บนพื้นเอ่ยขึ้นเบา ๆ“อาเยวียน ฉันรู้ตั้งนานแล้วว่าวันนี้ฉินเยียนแต่งงาน”จี้หยวนหันขวับไปมองเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ“เพราะอย่างนั้น... คุณถึงให้ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณมาตลอดงั้นเหรอ?”สวี่อีอีพยักหน้า“ฉันแค่อยากให้คุณเห็นความจริงให้ชัด ๆ ว่า เธอไม่ได้รักคุณเลย!”“ฉันชอบคุณมาตั้งนานขนาดนี้! เห็น ๆ กันอยู่ว่าฉันเหมาะกับคุณมากกว่าฉินเยียน!”“คุณก็รักฉันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”จี้หยวนหลับตาแน่น ดวงใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นขยำจนแหลกสลายเขาเคยคิดว่าฉินเยียนจะรอเขาไปตลอดเคยคิดว่าเธอง้อง่ายที่สุดเขาช่างน่าขันเหลือเกินที่เคยคิดว่า แค่ใบทะเบียนสมรสใบเดียว จะสามารถลบล้างทุกความลำเอียงและการทรยศที่เขาเคยทำลงไปได้เขาช่างโง่เขลาเหลือเกินเมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ในแววตาก็มีเพียงความแน่วแน่“สวี่อีอี สิ่งที่ผมรับปากกับคุณไว้... ผมทำได้แล้ว!”“ผมจะไม่คบกับคุณ ผมมองคุณเป็นแค่น้องสาวมาตลอด”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สวี่อีอีก็หัวเราะออกมา“จี้หยวน ใครกันจะมีอะไรกับน้องสาวของตั
เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม บทที่ 8
สวี่อีอีรั้งเขาไว้จากด้านหลัง"อาหยวน ใจเย็นก่อน!"แต่กลับถูกจี้หยวนสะบัดออกไปด้านข้าง ขณะที่เขากำลังจะตะโกนต่อ ก็มีเสียงเข้มงวดเสียงหนึ่งดังขึ้นเรียกเขาไว้"จี้หยวน"เขาหันกลับไป ก็เห็นว่าเป็นแม่ของฉินเยียน"คุณมาสร้างความวุ่นวายในงานเหรอ?"จี้หยวนราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายแห่งชีวิตเอาไว้ได้ เขาก้าวยาว ๆ เข้าไป"คุณน้าครับ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?""อาเยียนมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? แถมยังกลายเป็นเจ้าสาวอีก!""พวกเรากำลังจะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้วครับ!"เมื่อแม่ฉินได้ยินคำพูดนั้น กลับหัวเราะออกมา ก่อนจะเหลือบมองสวี่อีอีด้วยสายตาเยาะเย้ย"คุณจี้ ล้อเล่นอะไร นี่แฟนคุณไม่ใช่เหรอ?""จะมาจดทะเบียนกับอาเยียนของฉันได้ยังไงกัน!"ใบหน้าของจี้หยวนซีดเผือดทันทีน้ำเสียงของเขาเบาลงเล็กน้อย แฝงความไม่มั่นใจที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ทันสังเกต "ไม่ใช่นะครับคุณน้า ผมมองอีอีเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น...""พวกเราคบกันมาตั้งเจ็ดปีนะครับ!""ผมตกลงกับอาเยียนไว้แล้ว พรุ่งนี้ก็จะไปจดทะเบียนกับเธอแล้วครับ"แม่ฉินหัวเราะออกมา"ที่แท้คุณก็รู้เหมือนกันสินะ ว่าคุณถ่วงเวลาชีวิตลูกสาวฉันไปตั้งเจ็ดปี!""ฉันถามหน่อย
เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม บทที่ 7
ในจังหวะที่ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวกำลังจะถูกลมพัดเปิด เพื่อนเจ้าสาวที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบกดมันไว้ทันทีแต่เพราะจังหวะที่เธอขยับตัว ใบหน้าของเพื่อนเจ้าสาวจึงหันมา และคนนั้นกลับเป็นชูเซี่ยชูเซี่ยเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉินเยียนหัวใจของเขาพลันกระตุกขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ สายตาจับจ้องเจ้าสาวเขม็งยิ่งมองก็ยิ่งคุ้นตา ความรู้สึกเหลือเชื่ออย่างรุนแรงพลันถาโถมเข้ามาในใจทำไมเพียงชั่ววินาทีเดียว เขาถึงรู้สึกว่าเจ้าสาวคนนั้นคือฉินเยียน?มันเป็นไปไม่ได้!แต่ความรู้สึกผิดปกติในใจกลับไม่ยอมจางหายไปเสียทีสวี่อีอีพูดด้วยน้ำเสียงสดใส พลางคล้องแขนเขา"อาหยวน ดูเร็ว! เรือหัวขบวนลำนั้นประดับด้วยดอกแมกโนเลียเต็มไปหมดเลย สวยจัง!"เสียงนั้นราวกับฟ้าคำรามกึกก้องขึ้นในหัวของเขาเขานึกถึงคำพูดที่ฉินเยียนเคยบอกไว้"อาหยวน วันที่แต่งงาน ฉันจะประดับเรือแต่งงานของฉันด้วยดอกแมกโนเลียให้เต็มลำ! รับรองว่าไม่เหมือนใครแน่!"หัวใจของเขาพลันดิ่งวูบเป็นไปไม่ได้!ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!เจ้าสาวจะเป็นอาเยียนได้ยังไงกัน!จี้หยวนฝืนข่มความตื่นตระหนกในใจลง พร้อมกับพร่ำบอกตัวเองซ้ำ ๆแต่ในหัวของเขากลับมีรายละเอียดนับ
เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม บทที่ 6
ตลอดหนึ่งสัปดาห์ถัดมา จี้หยวนอยู่กับสวี่อีอีตลอดคอยตอบสนองทุกความต้องการของเธอระหว่างนั้น จี้หยวนส่งข้อความหาฉินเยียนเป็นบางครั้ง แต่เธอไม่เคยตอบกลับเลยคืนวันที่หก สวี่อีอีพาเขาไปร่วมงานสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนของเธอตลอดทั้งคืน จี้หยวนดูใจลอยตลอดเวลาเพราะฉินเยียนไม่ตอบข้อความของเขามานานแล้วไม่เพียงไม่ตอบข้อความ เธอยังไม่ถามเหมือนทุกทีว่าเขาจะกลับเมื่อไรมันผิดปกติเกินไป... หรือว่าเธอยังโกรธอยู่?แต่เขาก็ตกลงกับเธอไว้ชัดเจนแล้วว่า พอกลับไปจะไปจดทะเบียนสมรสกับเธอ แล้วเธอจะยังโกรธอะไรอีก?เขาดื่มเหล้าอีกแก้วด้วยความหงุดหงิดกลุ่มเพื่อนสาวของสวี่อีอีพากันแซวขึ้นมา"แฟนเฉพาะกิจเจ็ดวันนี้หวานสุด ๆ ไปเลย! ถ้าจะให้พูดนะ นี่ไม่ใช่แฟนชั่วคราวแล้ว ชัด ๆ ว่าเปิดตัวในฐานะแฟนตัวจริง!""นี่จะเรียกว่าอยู่เป็นเพื่อนชั่วคราวได้ยังไง ฉันว่าพวกเธอสองคนไม่ช้าก็เร็วต้องได้ลงเอยกันแน่ ๆ เหมาะสมกันยิ่งกว่าคู่ไหน ๆ อีก!"สวี่อีอีแก้มแดงระเรื่อ เอนศีรษะพิงไหล่ของจี้หยวน ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน"พวกเธออย่าพูดไปเรื่อยสิ"ท่าทางแบบนั้นยิ่งทำให้เสียงโห่แซวดังขึ้นกว่าเดิมแต่จี้หยวนกลับ
เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม บทที่ 5
การ์ดเชิญงานแต่งใบนั้นราวกับทำขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะบนนั้นเขียนไว้เพียงว่า "ลู่เหยียนขอเรียนเชิญรุ่นน้องมาร่วมงาน"นอกจากนั้นก็ไม่มีข้อความอื่นอีกจี้หยวนรู้จักลู่เหยียน เขาเป็นรุ่นพี่สมัยมหาวิทยาลัยของจี้หยวน และเคยตามจีบฉินเยียนมาก่อน เพียงแต่ตอนนั้นฉินเยียนคบกับจี้หยวนอยู่แล้วแต่... พวกเขาสนิทกันถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?จี้หยวนไม่ได้สนใจนัก รู้สึกว่ามันชวนงงอยู่บ้างเขาตอบแม่จี้ไปว่า "ไม่มีเวลา"จากนั้นก็ขึ้นไปชั้นบนทันทีที่เปิดประตูเข้าไป สวี่อีอีก็โผเข้ามาในอ้อมอกของเขาทันที"อาหยวน ในที่สุดคุณก็มาสักที!""ฉันกลัวมากเลย"จี้หยวนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของร่างในอ้อมแขน ทั้งตัวพลันแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อยแต่สติยังทำให้เขาผลักคนในอ้อมแขนออก"อีอี คุณยืนให้เรียบร้อยก่อน"พอก้มลงมอง เขาก็เห็นว่าสวี่อีอีสวมเพียงชุดนอนสายเดี่ยวสีชมพูบาง ๆเส้นผมยาวเปียกชื้นแนบอยู่ข้างลำคอ ขอบตาแดงระเรื่อ ทั้งตัวดูบอบบางน่าสงสารเหลือเกินราวกับไม่ได้ยินความเย็นชาห่างเหินในน้ำเสียงของจี้หยวน เธอยังคงขยับเข้าไปซบในอ้อมอกของเขาอีก ลมหายใจอุ่น ๆ แผ่วผ่านลำคอของเขา จนรู้สึกคันยุบยิบ"อาหยวน ฉันกลัวฟ้
You may also like
รักเหมือนเดิม
กาลเวลา7.1K viewsใต้ดาวนับพันก็ยังรักเธอ
มะระผัดไข่19.3K viewsจดหมายฉบับสุดท้าย
ปอเปี๊ยะสตรอว์เบอร์รี10.6K viewsดอกไม้เบ่งบานเมื่อฉันตาย
โย่วโย่วชิง4.2K viewsหลังลาจาก ดอกท้อยังบานอยู่
หรงเซิง19.9K viewsยามเย็นแห่งบั้นปลาย
บัณฑิตหนานจิง2.4K viewsจากกันครั้งนี้ ไม่มีฉันอีกแล้ว
จื่อเสี่ยวโต้ว871 viewsภรรยาชอบแกล้งตาย? งั้นผมจะทำให้มันเป็นจริง
หมัดเดียวซัดไล่เค่อเป่ากระเด็น1.9K views
