Share

บทที่ 9

Penulis: เอ้อร์ตั้น
ผู้คนค่อย ๆ ทยอยแยกย้ายกันไป ส่วนคู่บ่าวสาวก็ไปยังสถานที่ถัดไปแล้ว

สวี่อีอีมองจี้หยวนที่ทรุดนั่งอยู
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม   บทที่ 10

    จี้หยวนราวกับสูญเสียเรี่ยวแรงทั้งหมดไป ทำได้เพียงมองเธอหิ้วกระติกใส่ซุปเดินเข้าไปในอาคารหลังนั้นเขานึกถึงเรื่องราวในอดีตเขามักไม่กินมื้อเช้าอยู่เสมอ แถมยังปวดกระเพาะบ่อย ๆฉินเยียนจึงคอยเคี่ยวซุปเปลี่ยนสูตรให้เขาอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เขาเลิกงานกลับบ้านเขาก็จะเห็นซุปหนึ่งชามที่วางไว้บนโต๊ะอาหาร และไม่เคยซ้ำกันเลย“อาเยวียน รีบมาลองชิมเร็ว! รสชาติใหม่ รับรองว่ากระเพาะคุณจะอุ่นสบายแน่นอน!”แต่ตอนนี้ ซุปชามนั้นยังคงถูกเคี่ยวเหมือนเดิม เพียงแต่ไม่ได้ทำไว้ให้เขาอีกแล้วจี้หยวนใช้สองมือกุมหน้า ก่อนจะอดกลั้นไม่ไหว ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดเขาได้พบฉินเยียนอีกครั้งในอีกห้าปีต่อมาลูกพี่ลูกน้องของจี้หยวนได้รับการไหว้วานจากแม่จี้ จึงลากเขาออกมาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เขาได้พบกับเด็กผู้หญิงฝาแฝดสองคนเด็กน้อยทั้งสองกำลังแอบแบ่งกันกินไอศกรีมอันเดียว“รีบกินเร็ว เดี๋ยวแม่เห็นเข้า!”“ตาฉันกัดแล้ว! ตาฉันกัดแล้ว!”จี้หยวนมองจนเหม่อลอย เพราะเด็กทั้งสองเหมือนฉินเยียนเหลือเกินจนกระทั่งผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยเรียกเขา“คุณจี้ บังเอิญจังเลยนะครับ”เขาเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเป็นลู่เหยียน

  • เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม   บทที่ 9

    ผู้คนค่อย ๆ ทยอยแยกย้ายกันไป ส่วนคู่บ่าวสาวก็ไปยังสถานที่ถัดไปแล้วสวี่อีอีมองจี้หยวนที่ทรุดนั่งอยู่บนพื้นเอ่ยขึ้นเบา ๆ“อาเยวียน ฉันรู้ตั้งนานแล้วว่าวันนี้ฉินเยียนแต่งงาน”จี้หยวนหันขวับไปมองเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ“เพราะอย่างนั้น... คุณถึงให้ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณมาตลอดงั้นเหรอ?”สวี่อีอีพยักหน้า“ฉันแค่อยากให้คุณเห็นความจริงให้ชัด ๆ ว่า เธอไม่ได้รักคุณเลย!”“ฉันชอบคุณมาตั้งนานขนาดนี้! เห็น ๆ กันอยู่ว่าฉันเหมาะกับคุณมากกว่าฉินเยียน!”“คุณก็รักฉันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”จี้หยวนหลับตาแน่น ดวงใจราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นขยำจนแหลกสลายเขาเคยคิดว่าฉินเยียนจะรอเขาไปตลอดเคยคิดว่าเธอง้อง่ายที่สุดเขาช่างน่าขันเหลือเกินที่เคยคิดว่า แค่ใบทะเบียนสมรสใบเดียว จะสามารถลบล้างทุกความลำเอียงและการทรยศที่เขาเคยทำลงไปได้เขาช่างโง่เขลาเหลือเกินเมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ในแววตาก็มีเพียงความแน่วแน่“สวี่อีอี สิ่งที่ผมรับปากกับคุณไว้... ผมทำได้แล้ว!”“ผมจะไม่คบกับคุณ ผมมองคุณเป็นแค่น้องสาวมาตลอด”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น สวี่อีอีก็หัวเราะออกมา“จี้หยวน ใครกันจะมีอะไรกับน้องสาวของตั

  • เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม   บทที่ 8

    สวี่อีอีรั้งเขาไว้จากด้านหลัง"อาหยวน ใจเย็นก่อน!"แต่กลับถูกจี้หยวนสะบัดออกไปด้านข้าง ขณะที่เขากำลังจะตะโกนต่อ ก็มีเสียงเข้มงวดเสียงหนึ่งดังขึ้นเรียกเขาไว้"จี้หยวน"เขาหันกลับไป ก็เห็นว่าเป็นแม่ของฉินเยียน"คุณมาสร้างความวุ่นวายในงานเหรอ?"จี้หยวนราวกับคว้าฟางเส้นสุดท้ายแห่งชีวิตเอาไว้ได้ เขาก้าวยาว ๆ เข้าไป"คุณน้าครับ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?""อาเยียนมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? แถมยังกลายเป็นเจ้าสาวอีก!""พวกเรากำลังจะไปจดทะเบียนสมรสกันแล้วครับ!"เมื่อแม่ฉินได้ยินคำพูดนั้น กลับหัวเราะออกมา ก่อนจะเหลือบมองสวี่อีอีด้วยสายตาเยาะเย้ย"คุณจี้ ล้อเล่นอะไร นี่แฟนคุณไม่ใช่เหรอ?""จะมาจดทะเบียนกับอาเยียนของฉันได้ยังไงกัน!"ใบหน้าของจี้หยวนซีดเผือดทันทีน้ำเสียงของเขาเบาลงเล็กน้อย แฝงความไม่มั่นใจที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่ทันสังเกต "ไม่ใช่นะครับคุณน้า ผมมองอีอีเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น...""พวกเราคบกันมาตั้งเจ็ดปีนะครับ!""ผมตกลงกับอาเยียนไว้แล้ว พรุ่งนี้ก็จะไปจดทะเบียนกับเธอแล้วครับ"แม่ฉินหัวเราะออกมา"ที่แท้คุณก็รู้เหมือนกันสินะ ว่าคุณถ่วงเวลาชีวิตลูกสาวฉันไปตั้งเจ็ดปี!""ฉันถามหน่อย

  • เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม   บทที่ 7

    ในจังหวะที่ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวกำลังจะถูกลมพัดเปิด เพื่อนเจ้าสาวที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบกดมันไว้ทันทีแต่เพราะจังหวะที่เธอขยับตัว ใบหน้าของเพื่อนเจ้าสาวจึงหันมา และคนนั้นกลับเป็นชูเซี่ยชูเซี่ยเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉินเยียนหัวใจของเขาพลันกระตุกขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ สายตาจับจ้องเจ้าสาวเขม็งยิ่งมองก็ยิ่งคุ้นตา ความรู้สึกเหลือเชื่ออย่างรุนแรงพลันถาโถมเข้ามาในใจทำไมเพียงชั่ววินาทีเดียว เขาถึงรู้สึกว่าเจ้าสาวคนนั้นคือฉินเยียน?มันเป็นไปไม่ได้!แต่ความรู้สึกผิดปกติในใจกลับไม่ยอมจางหายไปเสียทีสวี่อีอีพูดด้วยน้ำเสียงสดใส พลางคล้องแขนเขา"อาหยวน ดูเร็ว! เรือหัวขบวนลำนั้นประดับด้วยดอกแมกโนเลียเต็มไปหมดเลย สวยจัง!"เสียงนั้นราวกับฟ้าคำรามกึกก้องขึ้นในหัวของเขาเขานึกถึงคำพูดที่ฉินเยียนเคยบอกไว้"อาหยวน วันที่แต่งงาน ฉันจะประดับเรือแต่งงานของฉันด้วยดอกแมกโนเลียให้เต็มลำ! รับรองว่าไม่เหมือนใครแน่!"หัวใจของเขาพลันดิ่งวูบเป็นไปไม่ได้!ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!เจ้าสาวจะเป็นอาเยียนได้ยังไงกัน!จี้หยวนฝืนข่มความตื่นตระหนกในใจลง พร้อมกับพร่ำบอกตัวเองซ้ำ ๆแต่ในหัวของเขากลับมีรายละเอียดนับ

  • เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม   บทที่ 6

    ตลอดหนึ่งสัปดาห์ถัดมา จี้หยวนอยู่กับสวี่อีอีตลอดคอยตอบสนองทุกความต้องการของเธอระหว่างนั้น จี้หยวนส่งข้อความหาฉินเยียนเป็นบางครั้ง แต่เธอไม่เคยตอบกลับเลยคืนวันที่หก สวี่อีอีพาเขาไปร่วมงานสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนของเธอตลอดทั้งคืน จี้หยวนดูใจลอยตลอดเวลาเพราะฉินเยียนไม่ตอบข้อความของเขามานานแล้วไม่เพียงไม่ตอบข้อความ เธอยังไม่ถามเหมือนทุกทีว่าเขาจะกลับเมื่อไรมันผิดปกติเกินไป... หรือว่าเธอยังโกรธอยู่?แต่เขาก็ตกลงกับเธอไว้ชัดเจนแล้วว่า พอกลับไปจะไปจดทะเบียนสมรสกับเธอ แล้วเธอจะยังโกรธอะไรอีก?เขาดื่มเหล้าอีกแก้วด้วยความหงุดหงิดกลุ่มเพื่อนสาวของสวี่อีอีพากันแซวขึ้นมา"แฟนเฉพาะกิจเจ็ดวันนี้หวานสุด ๆ ไปเลย! ถ้าจะให้พูดนะ นี่ไม่ใช่แฟนชั่วคราวแล้ว ชัด ๆ ว่าเปิดตัวในฐานะแฟนตัวจริง!""นี่จะเรียกว่าอยู่เป็นเพื่อนชั่วคราวได้ยังไง ฉันว่าพวกเธอสองคนไม่ช้าก็เร็วต้องได้ลงเอยกันแน่ ๆ เหมาะสมกันยิ่งกว่าคู่ไหน ๆ อีก!"สวี่อีอีแก้มแดงระเรื่อ เอนศีรษะพิงไหล่ของจี้หยวน ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน"พวกเธออย่าพูดไปเรื่อยสิ"ท่าทางแบบนั้นยิ่งทำให้เสียงโห่แซวดังขึ้นกว่าเดิมแต่จี้หยวนกลับ

  • เรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม   บทที่ 5

    การ์ดเชิญงานแต่งใบนั้นราวกับทำขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะบนนั้นเขียนไว้เพียงว่า "ลู่เหยียนขอเรียนเชิญรุ่นน้องมาร่วมงาน"นอกจากนั้นก็ไม่มีข้อความอื่นอีกจี้หยวนรู้จักลู่เหยียน เขาเป็นรุ่นพี่สมัยมหาวิทยาลัยของจี้หยวน และเคยตามจีบฉินเยียนมาก่อน เพียงแต่ตอนนั้นฉินเยียนคบกับจี้หยวนอยู่แล้วแต่... พวกเขาสนิทกันถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?จี้หยวนไม่ได้สนใจนัก รู้สึกว่ามันชวนงงอยู่บ้างเขาตอบแม่จี้ไปว่า "ไม่มีเวลา"จากนั้นก็ขึ้นไปชั้นบนทันทีที่เปิดประตูเข้าไป สวี่อีอีก็โผเข้ามาในอ้อมอกของเขาทันที"อาหยวน ในที่สุดคุณก็มาสักที!""ฉันกลัวมากเลย"จี้หยวนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของร่างในอ้อมแขน ทั้งตัวพลันแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อยแต่สติยังทำให้เขาผลักคนในอ้อมแขนออก"อีอี คุณยืนให้เรียบร้อยก่อน"พอก้มลงมอง เขาก็เห็นว่าสวี่อีอีสวมเพียงชุดนอนสายเดี่ยวสีชมพูบาง ๆเส้นผมยาวเปียกชื้นแนบอยู่ข้างลำคอ ขอบตาแดงระเรื่อ ทั้งตัวดูบอบบางน่าสงสารเหลือเกินราวกับไม่ได้ยินความเย็นชาห่างเหินในน้ำเสียงของจี้หยวน เธอยังคงขยับเข้าไปซบในอ้อมอกของเขาอีก ลมหายใจอุ่น ๆ แผ่วผ่านลำคอของเขา จนรู้สึกคันยุบยิบ"อาหยวน ฉันกลัวฟ้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status