เข้าสู่ระบบดลลวิญ์โอบเอวภรรยาแน่น ประกาศเสียงดังฟังชัดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลัง“ใช่ครับ... ผมขอประกาศวางมืออย่างเป็นทางการ! ต่อไปนี้หน้าที่หาเงินบริหารอาณาจักรหมื่นล้าน เป็นของเจ้าคิรินและน้อง ๆ ... ส่วนหน้าที่ใช้เงินพาเมียเที่ยวรอบโลก... เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว!”สิ้นเสียงประกาศ พลุกระดาษสีทองถูกยิงขึ้
กวินทร์กวาดสายตามองไปรอบงาน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏบนใบหน้า เขาไม่ได้มาในฐานะคู่แข่งทางธุรกิจ หรือศัตรูหัวใจอีกต่อไป แต่มาในฐานะ ‘พี่ชาย’ และ ‘ครอบครัว’ ที่สำคัญที่สุดคนหนึ่ง ดลลวิญ์ที่เห็นเขาเดินเข้ามา รีบเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปต้อนรับทันที พร้อมกับระรินธรที่ยังคงความงดงามราวกับนางพญาในชุดราตรีสีทองอร่าม“ไง
ค่ำคืนนี้ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำเจ้าพระยาถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงสีจากพลุดอกไม้ไฟนับพันนัดที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระสำคัญ แสงไฟจากโรงแรมหรูระดับห้าดาวส่องสว่างไสว สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ภายในห้องรอยัล บอลรูม ซึ่งเป็นห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราและเก่าแก่ที่สุด
“เอ่อ... ครับ ๆ ไม่เป็นไร” รุ่นพี่หน้าเจื่อน ยอมถอยทัพไปอย่างงง ๆ ดีแลนแอบแสยะยิ้มมุมปากใส่รุ่นพี่ลับหลังน้ำหวาน ‘เสร็จโจร...’เมื่อมาถึงคอนโด... น้ำหวานก็ยังคงช่วยพยุงคนร่างสูงที่แกล้งเดินกะเผลกทิ้งน้ำหนักตัวใส่เธอเต็ม ๆ เข้ามาในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น “ค่อย ๆ นั่งนะ...” เธอประคองเข
เจ็ดปีต่อมา... เสียงเชียร์ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วสเตเดียมขนาดใหญ่ที่จุคนได้นับพัน การแข่งขันบาสเกตบอลประเพณีรอบชิงชนะเลิศกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดในช่วงควอเตอร์สุดท้าย สกอร์บอร์ดแสดงคะแนนที่สูสีกันชนิดหายใจรดต้นคอ แต่ดูเหมือนว่าสายตาของผู้ชมสาว ๆ กว่าครึ่งสนามจะไม่ได้โฟกัสที่ลูกบาสหากแต่โฟกัสไปที่ร่
คำตอบเรียบง่ายนั้นกระแทกใจกลางความรู้สึกของกวินทร์อย่างจัง โลกของเขาเต็มไปด้วยผลประโยชน์และหน้ากาก... แต่กับผู้หญิงคนนี้ เขากลับเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง... เป็นแค่ ‘คุณกวินทร์’ ของเธอ เขาลุกขึ้นเดินไปหาเธอที่เพิ่งปีนลงจากบันไดด้วยความเหนื่อยอ่อน“ขอบคุณนะครับ... ที่มองผมเป็นแค่ผม” กวินทร์ถือวิส
3 วันต่อมา... บรรยากาศภายในห้องทำงานของท่านประธานหนุ่มที่ตกลงให้ระรินธรแยกห้องออกไปเต็มไปด้วยความตึงเครียดชนิดที่ว่าใครเดินผ่านหน้าห้องยังต้องกลั้นหายใจ ดลลวิญ์นั่งหมุนปากกาในมือเล่น สายตาคมกริบจ้องมองไปยังพีระเลขาส่วนตัวคนสนิทที่ยืนก้มหน้าเหงื่อตกอยู่หน้าโต๊ะทำงาน“สามวันแล้วนะพีท...” ดลลวิญ์เอ่ยเส
อาคารสำนักงานใหญ่ อัครเดชากรุ๊ป ภายในห้องทำงานของระรินธรหรือจะบอกว่ายังเป็นห้องทำงานของดลลวิญ์... บรรยากาศภายในห้องที่ควรจะเงียบสงบ กลับร้อนระอุขึ้นในพริบตาเมื่อประตูห้องถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะขออนุญาต ปัง! ระรินธรที่กำลังตรวจแบบแปลนอยู่สะดุ้งเล็กน้อย เธอเงยหน้า
ภายในคอนโดมิเนียมหรูใจกลางสุขุมวิท - ห้องพักของ ระรินธร เย็นวันนั้น... ระรินธรกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพที่อิดโรยกว่าปกติ ดวงตาที่เคยสดใสบวมแดงเล็กน้อยแม้จะพยายามกลบด้วยเครื่องสำอาง รอยแดงที่ข้อมือจาง ๆ ถูกซ่อนไว้ใต้แขนเสื้อยาว และที่สำคัญ... รอยจูบจาง ๆ ที่ซอกคอถูกปกปิดด้วยผ้าพันคอไหมพรมผืนบาง
บริเวณโถงทางเดินหน้าลิฟท์สำหรับผู้บริหารเสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นอย่างหนักหน่วงดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน ดลลวิญ์สาวเท้าก้าวยาว ๆ ตามร่างระหงของระรินธรที่กำลังยืนรอกดลิฟต์อยู่ด้วยอารมณ์คุกรุ่น ความหงุดหงิดจากการโดนพังมื้อเที่ยง ผสมกับความแค้นที่สั่งสมมาจากการโดนเธอปั่นหัวและดูถูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ควา


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




