ตอนที่8

“คืนนี้เป็นไรหว่า...มาเครียดเชียว แถมแจกเทศนาซะกัณฑ์ยาวเหยียดเลย”

คนเป็นน้องชายพึมพำในลำคอพลางทำหน้าแหยๆ เซมิรอนยกมือลูบต้นคอเก้อๆ อย่างไม่เข้าใจ เมื่อได้ยินพี่ชายสวดมาเป็นชุดจนขุดคำออกมาแก้ตัวแทบไม่ออก และครั้งนี้เล่นแรงซะด้วย จนตอนนี้รู้สึกว่าตนเองจะมีเขางอกขึ้นมาบนหัวฉับพลัน ให้สงสัยว่าแค่ถูกรบกวนเวลานอนซีเรียสขนาดนี้เลยหรือ ส่วนเรื่องเอาไอ้ลูกรักคันใหม่ออกมาขับแบบไม่บอกไม่กล่าวก็ไม่น่าจะทำให้โกรธควันออกหูไปได้ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก และทุกครั้งก็แค่สั่งสอนพอหอมปากหอมคอเท่านั้น พี่ชายไม่เคยเทศน์มาราธอนแทบลืมหายใจหายคอเช่นนี้มาก่อน

เซมิรอนรู้ดีว่าพี่ชายไม่เคยหวงของ ถ้าอยากได้ขอแค่เพียงเอ่ยปากคนเป็นพี่ก็ยินดีจะยกให้เสียด้วยซ้ำ แต่ครั้งนี้มันแปลก หากยังไม่ทันจะได้แก้ต่างใดๆ ผู้เป็นพี่ยังปรามาสตามมาซะหน้าแทบหงาย

“แค่มอเตอร์ไซค์มันดับเพราะปลั๊กหัวเทียนหลุด แกยังดูไม่เป็นเลย แล้วพาผู้หญิงมาเที่ยวท่อมๆ ดึกดื่นค่อนคืนแบบนี้ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น แกจะเอาปัญญาที่ไหนมาดูแลเขา แกรับผิดชอบไหวไหม ถ้าเกิดเขาเป็นอะไรขึ้นมาน่ะ”

‘แล้วรถมอเตอร์ไซค์ดับกับเรื่องพายายควีนเที่ยวมันเกี่ยวข้องกันตรงไหนวะเนี่ย แต่พี่ท่านเอามาโยงกันด่าได้แสบทรวงดีแท้ สามารถมากๆ พี่ชายกู’

เซมิรอนเกาคางพลางแอบแดกดันคนด่าอยู่ในใจ ท่าทางขึงขังกับหน้าตาเอาเรื่องของพี่ชายในตอนนี้ทำเอาไม่กล้าเถียงอย่างที่ใจอยาก คิดว่าสงบปากสงบคำเอาไว้จะเป็นการดีที่สุด แต่คนเป็นพี่ยังตามไล่จี้แบบไม่เว้นช่องว่างให้ได้ตั้งตัว

“เอามอเตอร์ไซค์ออกมาขับแล้วใบขับขี่น่ะแกไปสอบมาหรือยัง” เซบาสเตียนถามพลางเหวี่ยงขาขึ้นนั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์

“โธ่...ผมเพิ่งมาเหยียบเมืองไทยยังไม่ถึงอาทิตย์เลยนะพี่ใหญ่ มันก็ต้องมีปรับตัวกันมั่งสิ”

“แล้วเกือบอาทิตย์นั่นแกเอาเวลาไปทำอะไร เที่ยวเล่นนี่คงยุ่งมากสินะ ได้! ฉันจะให้เวลาแกปรับตัว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ยึดกุญแจรถ งดโอนเงิน และเอาบัตรเครดิตทุกใบมาคืนฉันให้หมด เชิญแกปรับตัวเอาซะให้เต็มที่เลยเล็ก”

“หูย...เฮียโหดไปไหม เล่นตัดแขนตัดขากันทางอ้อมแบบนี้ แล้วผมจะไปไหนได้ล่ะ”

คนเป็นพี่ทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงโอดครวญของน้องชาย ชายหนุ่มจัดการกดปุ่มสตาร์ตเครื่อง และตั้งหน้าตั้งตาบิดคันเร่งลองเครื่องยนต์ด้วยหน้าตาเครียดๆ อยู่เช่นเดิม ชั่วครู่ถึงหันมากระตุกยิ้มมุมปากส่งให้คนเป็นน้อง แล้วเอ่ยบอกเสียงเรียบเย็น

“ก็นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ เอาหมวกกันน็อกมา”

เซมิรอนก็ยื่นหมวกกันน็อกที่ถืออยู่ในมือส่งให้พี่ชายตามคำสั่ง พร้อมกับรีบโพล่งรับปาก เพราะน้ำเสียงและหน้าตาของคนเป็นพี่บอกให้รู้ว่าเอาจริง ลองว่าขัดใจหรือขัดคำสั่งคงได้นั่งเล่นนอนเล่นอุดอู้อยู่แต่ในบ้านของแท้แน่นอนเลยละงานนี้ แต่ไม่วายยังเอ่ยต่อรองอย่างไม่ยอมซะทีเดียว

“โอเคๆ พรุ่งนี้ผมจะไปสอบใบขับขี่ก็ได้ แล้วอยากให้ทำอะไรบัญชามาเลย ผมจะรับใช้ท่านพี่ทุกอย่าง แต่ถ้าได้ใบขับขี่มาแล้ว รถคันนี้ผมขอนะ”

“รถที่อยู่ในบ้านฉันให้แกได้ทุกคัน แต่ต้องไปสอบใบขับขี่มาให้ได้ก่อน และพรุ่งนี้เข้าไปเจอฉันที่บริษัท แกควรเรียนรู้งานได้แล้ว”

เซบาสเตียนตัดบทด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนล้วงกุญแจรถในกระเป๋ากางเกงโยนไปให้น้องชายพร้อมกับออกคำสั่ง

“ขับคันนั้นไปจอดที่บ้านให้ฉันด้วย”

เมื่อเห็นน้องชายรับกุญแจรถสปอร์ตคันหรูที่ตนขับมาจอดเมื่อก่อนหน้าเอาไว้ได้อย่างว่องไว เซบาสเตียนจึงหันมาสั่งสาวน้อยที่ได้แต่ยืนมองคนนั้นทีคนโน้นทีอยู่ข้างมอเตอร์ไซค์บ้าง

“ขึ้นรถน้องควีน”

คีรดาขยับเท้าจะก้าวตามเพื่อนหนุ่มไปขึ้นเฟอร์รารี่คันโก้อย่างว่าง่าย ถ้าหากว่าข้อมือเล็กจะไม่ถูกคนสั่งฉุดเอาไว้ก่อน

“คันนี้”

หญิงสาวหน้าเหวออยู่หลายวินาที เมื่อเห็นเขาพยักเพยิดหน้าให้เธอขึ้นนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์ จนเจ้าของบิ๊กไบค์ยี่ห้อหรูต้องเอ่ยย้ำ

“ขึ้นมา! พี่จะไปส่งที่บ้าน”

คีรดายังไม่ยอมขยับ และกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ แต่ขณะนั้นเซมิรอนก็ขับซูเปอร์คาคู่ใจของพี่ชายวิ่งฉิวออกไป เธอจึงชะงักคำปฏิเสธค้าง ได้แต่อ้าปากหวอมองตามหลังรถคันหรูไปตาปริบๆ ก็ไอ้เพื่อนบ้านั่นไม่คิดจะชวนเธอกลับด้วยสักคำ สงสัยถูกพี่ชายด่าจนสมองกลับไปแล้วว่ามีเธอมาด้วยอีกคน หญิงสาวแอบขุ่นเคืองให้เพื่อนรักอยู่ในใจ หากยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว ข้อมือเล็กก็ถูกดึงเข้าไปหาคนตัวใหญ่ที่นั่งคร่อมอยู่บนมอเตอร์ไซค์ ก่อนหมวกกันน็อกจะถูกแย่งออกไปจากมือเล็ก แล้วสวมเข้ากับศีรษะของเธอมาอย่างพอเหมาะพอดี เสร็จแล้วคนสวมให้ถึงเอ่ยถามออกมาเสียงเรียบขรึม

“ง่วงนอนไหมเราน่ะ”