เข้าสู่ระบบ"มึงเป็นอะไรเพิร์ธ เป็นไรหื้ม" เมื่อเห็นสีหน้าของไอ้เพื่อนตัวดี ที่บึ้งตึงไม่มีท่าทีสงบลง ภูริชญาก็หันมาทำท่าทีถามอย่างออดอ้อน
"เปล่า" เขาก็ตอบพร้อมกับปรายตามองความน่ารักของเธอ ตอนง้อเขา แล้วแบบนี้ใครจะโกรธนานได้ "มึงโกรธอะไรกูหรือเปล่าเนี่ย" "แล้วกูจะโกรธอะไรมึง" "นี่แหละที่โกรธ นายก็แค่เข้ามาคุยเฉยๆ ยังไม่มีอะไรเลย" "ไม่รู้สิ กูไม่ชอบมัน" แม่ง! "เอาแล้วเว้ย ผัวง้อเมียเมียง้อผัว" ณวัตรก็ยังพูดแซวอย่างติดตลก "พวกมึงรีบแดกเถอะจะได้กลับ" ก่อนจะพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด "เหลือแก้วเดียวของมึงนั่นแหละ รีบแดกเหอะมึงอ่ะ" วัชระก็ยู่ปากไปที่เหล้าแก้วนั้น ที่มันยังไม่แตะเลยสักอึก "กูไม่ไหว ใครกินน้อยสุดกินดิ" เขาหันไปมองที่เธอ เพราะวันนี้สังเกตอยู่ ว่าเธอไม่ได้ดื่มเยอะเหมือนคนอื่น "เออ เดี๋ยวกูกินเองก็ได้" ก่อนจะดื่มเหล้าแก้วนั้นจนหมด "..." ทำให้กัญจาวีร์ที่มองอยู่ถึงกับเบิกตากว้าง เหล้าแก้วนั้น... และเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกคนก็กำลังเตรียมตัวกลับ "เอ่อ... พวกมึงร้อนไหม" "ก็ไม่นะ" "ทำไมกูรู้สึกร้อนๆ" "หึ แต่งตัวโป๊จนแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว มึงร้อนอะไร" ก่อนจะพูดจาประชดประชัน เพราะเขาไม่ชอบตั้งแต่เห็นเธอ แต่งตัวแบบนี้แล้ว "ไม่ใช่แบบนั้น กูร้อนจริงๆ" "งั้นก็รีบกลับกันเถอะ อากาศอาจจะไม่ถ่ายเท" พัชชาจับแขนเพื่อนเบาๆ เพราะรู้สึกว่าเพื่อนคนสวย จะเริ่มมีอาการสั่น "ร้อนอะไรของมึงทำไมตัวสั่น" "ไม่รู้อ่ะ แต่ร้อนแล้วก็รู้สึกแปลกๆ รีบกลับกันเถอะ กูอยากอาบน้ำแล้ว" ความรู้สึกของเธอในตอนนี้ อยากจะถอดเสื้อผ้าให้ตัวเปล่า แล้วก็แช่น้ำเย็นๆ หรือทำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องรู้สึกแบบนี้ "งั้นก็รีบกลับกันเถอะ" "เดี๋ยวกูส่งพวกมึงเสร็จแล้ว กูส่งนาบีสุดท้ายนะ" "เอ่อ... มึงส่งกูก่อนได้ไหมไบร์ท" "มึงรีบเหรอ" "มึงไม่สบายหรือเปล่าบี" เมื่อสังเกตุเห็นอาการแปลกๆ ชายหนุ่มก็ยกมือขึ้นมาอังหน้าผาก ที่ตอนนี้ซึมเหงื่อ ทั้งหน้ายังแดงขึ้นอีกต่างหาก "อือ กูรู้สึกแปลกๆ ไปส่งกูก่อนนะ" "ใจเย็นเถอะ หอมึงอ่ะสุดท้าย ไอ้พวกนี้มันต้องถึงก่อน" "กู..." "พวกมึงจะเถียงกันทำไม กลับกับกูมึงอ่ะ อาการหนักแล้วเนี่ย" แล้วเขาก็ดึงแขนเพื่อนสาวคนสวย ให้มาอยู่ข้างกาย เพื่อจะได้กลับด้วยกัน "เอ่อ... แต่เรามาด้วยกันนะเพิร์ธ" กัญจาวีร์ก็พูดขึ้น เมื่อทุกอย่างเริ่มไม่เป็นดั่งแผน แล้วถ้าทั้งสองคนไปด้วยกันแบบนี้ ทั้งฤทธิ์ยานั้นด้วย มันคงไม่เป็นอะไรที่ดีแน่ๆ "กลับกับพวกมันละกัน ทางเดียวกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ไอ้ไบร์ทไปส่งฟ้าใสด้วยนะมึง" "ค้าบ เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง" "ถ้างั้นก็รีบไปกันเถอะ" "เออ" แล้วเขาก็ปลดล็อครถเพื่อให้เธอได้เข้าไป "กลับดีๆ นะมึง" ณวัตรก็ทำท่าโบกมือไล่ "เออ พวกมึงด้วยนะ" พูดจบเขาก็รีบขึ้นรถไป "เอ่อ..." กัญจาวีร์ที่มองอยู่ก็พูดอะไรไม่ออก โดนยาไปขนาดนั้น ระหว่างทั้งสองคน วันนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ แล้วถ้าเขารู้ว่าเธอวางยาเขา เขาจะคิดกับเธอยังไง "ไปกันเถอะฟ้าใส" "อ่อ...โอเค" แล้วเธอก็ต้องจำใจขึ้นรถกับพวกนี้กลับ ทั้งยังกลัวความผิดมากอีกด้วย "ทำไมรถมึงร้อนแบบนี้" เธอก็พูดพร้อมกับปัดป่าย มือไปเปิดแอร์ด้วยท่าทางที่ร้อนรน "ทำไมเหงื่อมึงออกเต็มหน้าแบบนั้น" "กูร้อน มันรู้สึกแปลกๆ" "แปลกที่มึงว่าคือแบบไหน" "บอกไม่ถูก ตอนนี้กูอยากแก้ผ้า" "แก้ผ้า?" เขาก็ถามย้ำอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง "อื้อ" มือของเธอก็เริ่มกำต้นขาไว้แน่น ทำไมรู้สึกมีอารมณ์อย่างว่าขึ้นมาแบบนี้ ความรู้สึกเหมือนอยากปลดปล่อย อยากช่วยตัวเองเดี๋ยวนี้เลย "กว่าจะถึงหอมึงนะ หรือมึงจะแวะอาบน้ำที่คอนโดกูก่อน" เพราะปกติแล้วเธอก็ไปนอนค้างคอนโดเขาบ่อยเหมือนกัน แต่ก็ไปกันกับกลุ่มเพื่อน ไม่เคยไปอยู่กันตามลำพัง "ข้างหน้าคอนโดมึงใช่ไหม" "เอ่อ จะถึงแล้วเนี่ย" "อือๆ งั้นก็รีบแวะคอนโดมึงก่อน กูอยากอาบน้ำมากไม่ไหวแล้ว" "เออๆ" เมื่อเข้ามาในห้อง เธอก็รีบตรงเข้าไปห้องน้ำทันที "บีมึงเป็นอะไรมากหรือเปล่าเนี่ย" คนที่เดินตามเข้ามาก็เรียกถามด้วยความเป็นห่วง "..." แต่เธอก็เงียบและไม่ได้ตอบอะไร ความรู้สึกตอนนี้เธอมีอารมณ์มาก รู้สึกอยากแก้ผ้า แล้วช่วยตัวเองให้เสร็จ ทุกอย่างในร่างกายดูแปลกไปหมด เหมือนว่าแค่นิ้วตัวเองมันไม่พอ เธอต้องการมากกว่านั้น แต่ด้วยสถานการณ์ตอนนี้ เธอต้องปลดปล่อยตัวเองให้ได้ก่อนเผื่อว่าจะรู้สึกดีขึ้น ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ สัมผัสไปถึงความแฉะชื้น ตรงจุดกึ่งกลางสาว "อื้ออออออ ซี๊ดดดด อึ้มมม" แล้วเธอก็สูดปากขึ้นด้วยความเสียวซ่าน พร้อมกับเสียงครางที่เริ่มดังขึ้น เนื่องจากความกระสัน เสียงหวานที่หลุดออกมา ทำให้เธอต้องรีบกัดปากบาง เพื่อกลั้นเสียงครางไว้ ให้ได้มากที่สุด ถึงแม้จะอยู่ชั้นเพนท์เฮาส์และเก็บเสียง แต่ก็ใช่ว่าเสียงครางแปลก ๆ นี้จะไม่เล็ดลอด ไปถึงหูของเพื่อนชายคนสนิท ถ้าตอนนี้เขานั่งอยู่ข้างนอก ก็อาจจะได้ยินเสียงลามกนี้ได้ เว้นแต่ว่าเขาเข้าไปห้องนอนแล้ว นั่นเพราะความรีบของเธอเอง ที่ไม่เข้าไปห้องน้ำภายในห้องนอนอีกห้อง ปกติเธอก็นอนห้องนั้นเป็นประจำอยู่แล้ว "อื้มมมมม อ๊าาาาา สะ...เสียวมากกก" หญิงสาวใช้นิ้วเรียวถูร่องรักของตัวเอง พร้อมกับมืออีกหนึ่งข้างที่บีบเค้นหน้าอกใหญ่โตของตัวเองเพื่อระบายอารมณ์ จนในที่สุดก็เสร็จถึงจุดหมาย "ไม่พอ..." แล้วความรู้สึกอยากมันก็เกิดขึ้นมาอีก หลังจากที่เพิ่งเสร็จไปไม่ถึงนาที ทั้งยังรู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ นิ้วเรียวยาวถูกสอดใส่ เข้าไปด้านในร่องรักที่แสนคับแคบอีกครั้ง ตอนนี้ร่างกายของเธอรู้สึกต้องการปลดปล่อยความเสียวซ่านนี้มาก ๆ ยิ่งรอบนี้ยิ่งมีอารมณ์มากขึ้น มันมากกว่าครั้งแรก จากที่เธอค่อยๆ ขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ ตอนนี้เริ่มขยับแรงขึ้น และเริ่มปรับความคุ้นชิน ก่อนที่เธอจะสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปเป็น 2 นิ้ว ความเสียวก็เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ จนเธอต้องเผลอครางออกมาดังกว่าเดิม "อื้อออออ ซี้ดดด อ๊าาาา เสียววว" ความเสียวซ่านที่ได้รับ แล่นพล่านไปทั่วกาย เอวบางก็แอ่นรับตามจังหวะของนิ้วตัวเอง ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น เพื่อไม่ให้หลุดเสียงครางออกไป แต่เสียงกระแทกนิ้วเข้าออก ก็ดังไปทั่วห้องน้ำอยู่ดี เธออยากจะลดแรงที่นิ้วให้เบากว่านี้ เพราะกลัวไอ้คนที่อยู่ข้างนอก จะสงสัยว่าเข้าห้องน้ำนาน จนเธอต้องรีบเร่งจังหวะมือให้เร็วขึ้น เพื่อจะให้ตัวเองเสร็จรอบนี้ให้เร็วที่สุด ก๊อก ก๊อก ก๊อก "บี นี่มึงไหวไหม" เมื่อเห็นว่าเธอเข้าห้องน้ำนานแล้ว เขาที่นั่งอยู่ข้างนอกก็อดเป็นห่วงไม่ได้ "อื้อ จะ...จะเสร็จแล้ว" เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องน้ำ พร้อมกับเสียงทุ้มหล่อของเพื่อนชาย ก็ทำให้เธอที่กำลังทำเรื่องลามกอยู่ก็สะดุ้งขึ้นสุดตัว ทั้งกลัวว่าจะโดนจับได้ แต่ตอนนี้เธอไม่สามารถหยุดช่วยตัวเองได้เลย ด้วยที่กำลังจะถึงฝั่งฝันแล้ว "อื้อออออ อึ้มมมมม ไม่ไหววว" ยิ่งได้ยินเสียงเพื่อนชายที่อยู่ข้างนอก เธอก็ยิ่งรู้สึกมีอารมณ์มากขึ้น จนตอนนี้แทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว "แต่มึงเข้าห้องน้ำนานแล้วนะ สรุปเป็นอะไร" "อ่ะะะะ ซี้ดดดด เพิร์ธ อื้มมม เพิร์ธ" อารมณ์ของเธอในตอนนี้ไม่สนอะไรแล้ว แม้เพื่อนชาย จะยืนอยู่หน้าห้องน้ำแต่เธอก็หยุดมือตัวเองไม่ได้ ยังคงสอดกระแทกปรนเปรอร่างกายตัวเองต่อไป พอได้ยินเสียงทุ่มหล่อนั้น อารมณ์ที่พลุ่งพล่านก็ยิ่งโหมกระหน่ำมากขึ้นไปอีก "บี นี่มึงเป็นอะไรมากหรือเปล่า ทำไมเสียงแปลกๆ" "เพิร์ธ อื้มมมมม อ๊ายยยยยย" และในตอนนั้นเธอก็เร่งจังหวะมือให้เสร็จพอดี ร่างสวยเกร็งกระตุกปล่อยน้ำรัก พร้อมกับอาการที่เหนื่อยหอบออกมา เสียงลมหายใจหอบถี่ บ่งบอกว่าสิ่งที่ทำอยู่ได้เสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"เออเพิร์ธ กูลืมบอกมึงเลย มีน้องคนหนึ่งฝากนี่มาให้มึง" พัชชาก็ยื่นถุงกระดาษใบเล็กให้เขา "คืออะไรหรือออม" นรีกุลก็ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ "ของไอ้เพิร์ธ เด็กมันฝากมาให้" แล้วเขาก็เปิดดูในทันที พร้อมกับใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่ได้มีท่าทีสนใจเลยสักนิด ก่อนจะวางไว้อย่างไม่แยแส "..." ส่วนเธอที่อยู่ข้างๆ เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ เพราะก็รู้แล้วว่าข้างในคืออะไร "น้องคนนี้น่ารักนะ แฟนในอนาคตของมึงป่ะ" พัชชาก็ถามขึ้นอย่างคนใส่ใจ "หึ เป็นเรื่องของอนาคต" เขาก็ตอบแบบกลางๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนทุกคน ที่กำลังจ้องเขาอยู่ เป็นตาเดียว "เอ่อ พ่อคนหล่อ หล่อเลือกได้มึงอ่ะ" "เอ่อ แล้วทำไมต้องเลือกด้วยว่ะ" คนหล่อก็ตอบพร้อมกับยักคิ้วให้ "แหว๊ะ" หลายคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน "แต่กูก็ยังเชียร์นะ น้องคนนี้น่ารักดี" “อืม ก็น่ารักมาก” "..." ภูริชญาที่พยายามจะไม่สนใจ แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินประโยคนั้นของเขา ทำไมเธอต้องรู้สึกแปลกๆ กับเขา ในเมื่อมันก็เป็นปกติอยู่แล้ว ที่เป็นแบบนี้ หรือเป็นเธอเองที่ตอนนี้ไม่ปกติไปแล้ว "ใครหรือออม เรียนอยู่คณะมึงป่ะ" "ใช่ เห็นว่าเรียนอยู่ปีสองเนอะนาบี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักมา
ณ คณะการบัญชี"นาบี ทางนี้""อือ ทำไมมาเช้าจัง""กลับไปนอนบ้านมา แล้วนี่ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดๆ" ไม่พูดเปล่าเพื่อนรักอย่างพัชชา ก็รีบเอามืออังหน้าผาก เพื่อเช็คดูอุณหภูมิให้เพื่อน"ไม่ได้เป็นไร" เธอก็ตอบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย พร้อมกับถอนหายใจออกมา ก็เพราะเรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นนั่นแหละ ทำให้เธอนอนไม่หลับเลยตั้งแต่เมื่อคืน ทั้งยังไม่รู้เลยว่าถ้าเจอไอ้เพื่อนตัวดี เธอจะทำหน้ายังไง"แต่ตัวร้อนๆ นะ""เอิ่ม... ก็เป็นไข้นิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอก""แต่ก็เหมือนคนไม่ได้หลับได้นอน ตามึงนี่คล้ำนะ""ก็คงงั้น นอนไม่ค่อยหลับอ่ะ""เอ่อ ขอโทษนะคะ" แล้วอยู่ๆ ก็มีรุ่นน้องสะสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหา"คะ?" พัชชาก็ตอบรับพร้อมกับทำสีน่าสงสัย"พวกพี่เป็นเพื่อนกับพี่เพิร์ธวิศวะ ปี 4 ใช่ไหมคะ""อ่อ ใช่ค่ะ""พอดีเมื่อวันก่อน พี่เพิร์ธขอ LINE หนูไว้ค่ะ แต่ก็ยังไม่เจอกันอีก รบกวนฝากไปให้ได้ไหมคะ""เอ่อ...ได้ค่ะ""นี่ค่ะ หนูชื่อมายด์นะคะ เรียนอยู่ปีสอง""น่ารักจังเลยนะคะ" พัชชาก็พูดพร้อมกับยิ้มให้"ขอบคุณมากค่ะ รบกวนฝากด้วยนะคะ ถ้าพี่บอกชื่อไป พี่เพิร์ธน่าจะจำหนูได้ วันนั้นลืมไป..." เธอคนนั้นก็พูดพร้อมกับยิ้มออกมา
"เพิร์ธ อื้มมม ทำอะไรของมึง" หลังจากกดวางสาย ด้วยความทุลักทุเลได้ เธอก็หันมาโวยวายใส่ทันที"โดนกูเอาอยู่ มึงยังไปคุยกับมันได้นะ ซี้ดดด" ทั้งโหมแรงกระแทกใส่เธอ ย้ำๆ ด้วยความเร็ว"อื้ออออ มึงเอาของมึงออกไปเลยนะ" เธอก็พยายามผลักเขาออก แต่ก็เหมือนว่าเขาจะยิ่งตอกแท่งเอ็นใหญ่ ใส่รูแคบเร็วขึ้นอย่างไม่ยั้ง"ขออีกน้ำแล้วกัน ตอนเช้าแบบนี้มันแข็ง" พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับเลื่อนมือมาบีบหน้าอกใหญ่ของเธอ แรงจนทลักออกตามซอกนิ้ว"พะ...เพิร์ธ อื้มมมม ไม่เหนื่อยหรือไง""ทำไมต้องเหนื่อย ร่องมึงยังตอดของกูอยู่เลยบี""มึงพูดอะไร อื้มมมม หยาบคาย""หึ แล้วใครละยั่วกูบอกให้กูเอาแรงๆ เมื่อทั้งคืน หึ่มมม"เสียงครางระงมและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ไม่รู้ว่าครั้งเดียวที่เขาบอก จะสิ้นสุดลงตอนไหน เพราะร่างกายของเธอช่างหอมหวานจริง ๆ มันดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมา ยิ่งคิดแบบนั้นยิ่งมีอารมณ์ พร้อมกับกระตุ้นให้เขากระทำกับร่างกายอันบอบบาง ของเธอแรงขึ้นเรื่อยๆRrr Rrr Rrrและเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้งในช่วงค่ำ ที่ทั้งคู่ยังนอนหลับสบายกันอยู่ ก็ไอ้คนหื่น มันเล่นจับเธอกินจนไม่เหลือช่องว่างให
ตอนนี้อารมณ์เริ่มมาเต็มที่แล้ว เขาก็รีบลุกไปหยิบถุงยางอนามัย หลายกล่องออกมาจากลิ้นชัก ก่อนจะหันมามองเธอ ลังเลสักพักว่าไม่อยากใส่ แต่สุดท้ายก็ค้านความคิด รีบนำถุงยางอนามัยอย่างดี มาสวมใส่ทาบทับแกนกายใหญ่ในทันที"พะ...เพิร์ธ...กู...""ถือว่ากูบอกแล้วนะ รับกูให้ไหวแล้วกัน""ระ...รอยสักมึง" ลากนิ้วเรียวไปลูบเบาๆ"ทำไม""รูปผีเสื้อ?""อืม""ทำไมผีเสื้อ" รู้สึกแปลกใจ เพราะก็เพิ่งเห็นเหมือนกันว่าเขามีรอยสักรูปผีเสื้ออยู่ที่อก"ก็กูชอบผีเสื้อ""..." ชอบผีเสื้อ...สายตาเจ้าเล่ห์ของเขาก็มองไปที่เธอ ตอนนี้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ความเป็นเพื่อนสนิทหรืออะไร ไม่มีอยู่ในหัวเขาเลยแม้แต่น้อย ความคิดด้านลบบอกแค่ว่า ต้องการ อยากจับกดเธอนอนไว้ใต้ร่าง แล้วจัดการกับร่างเล็กอันหอมหวานนี้แรงๆสิ้นสุดความคิดก็จัดท่า ให้เธอมานอนราบบนเตียง ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อม และรีบนำแท่งเอ็นใหญ่ไปจ่อที่รูแคบทันที"อ๊าา เพิร์ธธธ อื้มมมม" แท่งเอ็นใหญ่ก็พยายาม เสียบเข้าไปในรูแคบ แต่ด้วยความคับแน่น ทำให้เขาทุลักทุเลเป็นอย่างมาก"ผ่อนคลายนะบี เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น""มันเจ็บ แสบมาก""ใจเย็น ๆ ลองผ่อนคลายดิ แล้วมึงจะมีความสุขกูสัญญา""อ
"บี นี่มึงเป็นอะไรเปิดประตูให้กูหน่อย อาการหนักมากหรือเปล่า""อื้มมมมมม อือออ เสร็จแล้วกูกำลังออกไป" จากนั้นเธอก็พยายามปรับลมหายใจให้นิ่งสม่ำเสมอก่อน และจัดการจัดเสื้อผ้าหน้าผม ตัวเองให้เรียบร้อยอย่างลนลาน ก่อนจะออกไปเจอคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ"มึงเป็นยังไงบ้าง ทำไมเหงื่อออกขนาดนั้น" ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นเธอที่หน้าชุ่มเหงื่อ ทั้งยังดูแปลกไปเขาก็ยิ่งแปลกใจ"เอิ่มม ปะ...เปล่า" แล้วตอนนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกมีอารมณ์มากกว่าเดิม ทั้งด้วยความเมา ยิ่งเห็นหน้าเขายิ่งรู้สึก เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายก็ไม่รู้"ไหน..." แล้วเขาก็กำลังจะเอามือมาอังหน้าผากเธอ"พะ...เพิร์ธ เอิ่มมมม" มือเรียวก็รีบปัดมือเขาออกอย่างไว"มึงเป็นไรบี ทำไมสั่น" เขาก็ถามด้วยความตกใจ"อื้อออออ กู อื้มมมม" เธอก็จับขาเรียวตัวเองไว้แน่น ด้วยความรู้สึกที่มีอารมณ์มากขึ้น จนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยต้องแย่แน่ๆ"กูถามว่ามึงเป็นอะไร เมาเหรอ จะเข้าไปนอนก่อนไหม""มะ...ไม่ๆ กูอยากแช่น้ำเย็นๆ ตอนนี้" เธอก็พูดขึ้นด้วยท่าทางที่ร้อนรน ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปห้องน้ำ"แช่น้ำอะไร ห้องน้ำตรงนี้ไม่มีอ่าง อ่างอาบน้ำมีแค่ห้องกู
"มึงเป็นอะไรเพิร์ธ เป็นไรหื้ม" เมื่อเห็นสีหน้าของไอ้เพื่อนตัวดี ที่บึ้งตึงไม่มีท่าทีสงบลง ภูริชญาก็หันมาทำท่าทีถามอย่างออดอ้อน"เปล่า" เขาก็ตอบพร้อมกับปรายตามองความน่ารักของเธอ ตอนง้อเขา แล้วแบบนี้ใครจะโกรธนานได้"มึงโกรธอะไรกูหรือเปล่าเนี่ย""แล้วกูจะโกรธอะไรมึง""นี่แหละที่โกรธ นายก็แค่เข้ามาคุยเฉยๆ ยังไม่มีอะไรเลย""ไม่รู้สิ กูไม่ชอบมัน" แม่ง!"เอาแล้วเว้ย ผัวง้อเมียเมียง้อผัว" ณวัตรก็ยังพูดแซวอย่างติดตลก"พวกมึงรีบแดกเถอะจะได้กลับ" ก่อนจะพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด"เหลือแก้วเดียวของมึงนั่นแหละ รีบแดกเหอะมึงอ่ะ" วัชระก็ยู่ปากไปที่เหล้าแก้วนั้น ที่มันยังไม่แตะเลยสักอึก"กูไม่ไหว ใครกินน้อยสุดกินดิ" เขาหันไปมองที่เธอ เพราะวันนี้สังเกตอยู่ ว่าเธอไม่ได้ดื่มเยอะเหมือนคนอื่น"เออ เดี๋ยวกูกินเองก็ได้" ก่อนจะดื่มเหล้าแก้วนั้นจนหมด"..." ทำให้กัญจาวีร์ที่มองอยู่ถึงกับเบิกตากว้าง เหล้าแก้วนั้น...และเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกคนก็กำลังเตรียมตัวกลับ"เอ่อ... พวกมึงร้อนไหม""ก็ไม่นะ""ทำไมกูรู้สึกร้อนๆ""หึ แต่งตัวโป๊จนแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว มึงร้อนอะไร" ก่อนจะพูดจาประชดประชัน เพราะเขา







