แชร์

5 หวงเกินเพื่อน

ผู้เขียน: พิชา - Phicha
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-25 11:26:50

เมื่อเข้าไปภายในคลับพนักงานก็ออกมาต้อนรับพวกเขาอย่างดี รวมถึงมีการ์ดมาคอยอำนวยความสะดวกให้อีกด้วย

"สวัสดีค่ะคุณเพิร์ธ" และในตอนนั้นเจ๊ใบหยก ผู้จัดการคลับก็เดินออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง

"สวัสดีครับเจ๊ สวยขึ้นทุกวันเลยนะ" เมื่อเห็นการแต่งตัวที่สุดแซ่บ ของผู้จัดการคลับคนสวยก็อดแซวไม่ได้

"แหม ชมเจ๊อีกแล้ว ไปค่ะเด็กๆ เจ๊จัดโซนวีไอพีไว้รอแล้ว"

"ขอบคุณครับ/ขอบคุณค่ะ" และเพื่อนของเขาทุกคนก็ต่างยิ้มอย่างยินดี มีเพื่อนเป็นเจ้าของคลับนี่ดีแบบนี้เอง

"บี เดี๋ยวก่อน"

"ว่า" เมื่อกำลังจะเดินตามเพื่อนๆ เข้าไป ก็โดนไอ้เพื่อนตัวดีดึงแขนไว้ก่อน

"ทำไมวันนี้มึงแต่งตัวเยอะจัง" แล้วเขาก็เพิ่งสังเกตเห็น ว่าเธอแต่งตัวค่อนข้างจะโป๊มาก ซึ่งปกติแล้วเธอก็ไม่ได้แต่งขนาดนี้ ทั้งยังชอบบ่นว่าไม่ชอบด้วยซ้ำเวลามีคนมามองแบบแทะโลม

"ก็ปกตินะ"

"เอาอะไรมาปกติ" เขาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด

"ก็นี่แหละปกติ มึงเป็นไรของมึงเนี่ย"

"ไม่เป็น! ก็แค่แปลกใจ"

"ไร้สาระ ไปเถอะเพื่อนไปรอแล้ว"

"..."

แล้วทั้งคู่ก็เดินตามกันขึ้นไปที่โซนวีไอพี ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันศุกร์ คนเยอะมากกว่าทุกวันของสัปดาห์ ขนาดโซนวีไอพีวันนี้คนยังแน่น

"พวกมึงสั่งกันเต็มที่เลยนะ วันนี้กูจัดการเอง" วัชระก็พูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี

"ย่ะ พ่อเศรษฐีดูไบ"

"กูจะสั่งให้หมดร้านเลยค่ะ"

"ตามใจพวกมึงเลย" เขาพูดพร้อมกับลอบมองไปที่กัญจาวีร์ วันนี้เขาก็รู้สึกดีมากที่เธอออกมาเที่ยวด้วย

"พวกมึงเราไปเต้นกันไหม" นรีกุลก็รีบสะกิดเพื่อนด้วยความตื่นเต้น เมื่อเพลงโปรดที่เธอชอบดังขึ้นมา

"พวกมึงไปเลยวันนี้กูขอพัก"

"กูไปค่ะ" พัชชาก็พูดพร้อมกับลุกขึ้น

"เราก็ไม่ไปนะเราไม่อยากเต้น"

"ไปเถอะะะ นาบีมึงจะพักอะไร ฟ้าใสไปกันเร็ว" พัชชาก็หันไปดึงเพื่อนทั้งสองให้ลุกขึ้น พร้อมกับทำสายตาที่อ้อนวอน

"เออๆ” " เมื่อเป็นแบบนั้นเธอก็ขัดไม่ได้ และในที่สุดก็ตามกันออกไป

ทั้ง 4 สาวก็เต้นกันอย่างสนุกสุดเหวี่ยง ทั้งยังดูเซ็กซี่มากอีกต่างหาก โดยเฉพาะภูริชญาที่สวยและมีอ่อร่ากว่าใคร ผิวที่ขาวเนียนอมชมพูดุดไข่มุก ตัดกับชุดสีแดง ยิ่งดูโดดเด่นและสวยที่สุดในค่ำคืนนี้

"โอ้โหพวกมึงดูผิวนาบีสิ โคตรขาวโคตรสวย" ณวัตรก็พูดขึ้นพร้อมกับตาเป็นประกาย

"เหอะ" ภัทรวิชญ์ก็นั่งมอง พร้อมกับพิงโซฟา ด้วยสายตาที่ไม่ค่อยพอใจ เป็นอย่างที่ว่า วันนี้ทำไมเธอถึงได้ดูสวยมากขนาดนี้

"เพิร์ธ"

"ขวัญ" เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ดันมาเจอกับเพื่อนคนสวยต่างคณะพอดี ซึ่งเธอคนนี้ก็เคยเป็นหนึ่งในคู่ขาของเขา

"ไม่เจอนานเลยนะ" หญิงสาวพูดพร้อมกับสายตายั่วยวนที่ส่งถึงเขา

"อือ ไม่เจอกันนานเลย" เขาก็ยิ้มให้อย่างรู้กัน ปกติว่าสวยแล้ว วันนี้แต่งตัวสุดเซ็กซี่ ยิ่งทำให้เขายิ้มออกไปอย่างพอใจ

ทั้งสองคนก็มองตาอย่างรู้ใจ ก่อนจะเดินตามกันไป ที่ห้องพักโซนวีไอพี แต่ในตอนนั้นกัญจาวีร์ก็เดินตามไปเจอทั้งคู่พอดี

"เพิร์ธ"

"ฟ้าใส"

"เราออกมาเข้าห้องน้ำอ่ะ เห็นเพื่อนๆ ถามหาเพิร์ธกัน"

"เอ่อ..." แล้วเขาก็ปลายตาไปมองผู้หญิงข้างกาย

"เข้าไปข้างในกันเถอะ" แล้วกัญจาวีร์ก็เดินมาดึงแขนเขา อย่างถือวิสาสะ

"เอ่อ...แล้วเจอกันใหม่นะขวัญ"

"อือ โอเค แล้วเจอกันนะ...เพิร์ธ" หญิงสาวตรงหน้าก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ พร้อมกับจ้องไปที่ผู้หญิงที่ทำให้ต้องเสียเรื่อง เนื่องจากเธอเองก็หาจังหวะเข้าหาเขาสักพักแล้ว พอได้จังหวะก็มีตัวมารมาผจญแบบนี้

ด้านสาวๆ ทั้ง 3 คน เมื่อเต้นเสร็จก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะ พร้อมกับสั่งเครื่องดื่มมาดื่มต่อ จนตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนแล้ว

"ขอชนแก้วด้วยได้ป่ะ" เสียงทุ้มหล่อของชายหนุ่มที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างหู

"นาย" เมื่อเห็นหน้าเขาหญิงสาวก็ต้องแปลกใจ ก็เพราะช่วงนี้บังเอิญเจอกันบ่อยมาก

"บังเอิญจังเลยนะ วันนี้มาที่เดียวกัน"

"มาเที่ยวด้วยเหรอ"

"อือ ขอนั่งด้วยคนนะ" เขาก็พูดพร้อมกับกวาดสายตามองทุกคนที่โต๊ะ

"ได้สิ" ทุกคนก็พูดขึ้นพร้อมกัน

'นาย กิติกร' ดีกรีเป็นเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลา และฐานะที่ร่ำรวย เขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สาวๆ หลายคนหมายปอง แต่ด้านความเจ้าชู้มักมากก็เป็นที่เลื่องลือเหมือนกัน

"วันนี้นาบีสวยจังเลยนะ" เมื่อได้นั่งข้างๆ เธอ เขาก็ขยับไปกระซิบข้างหูเธอ ด้วยที่เสียงเพลงมันดังมาก

"สวยอะไรล่ะก็ปกติไหม ที่นี่มีแต่คนสวยเยอะแยะ" เธอก็กระซิบข้างหูเขาเช่นกัน

และด้วยภาพนั้นก็เหมือนว่า ทั้งคู่ดูสนิทสนมกันมาก จนเพื่อนๆ ที่โต๊ะก็ต่างเอ่ยแซว เพราะนี่ก็เป็นอีกคู่ที่ดูเหมาะสมกันมาก

"แต่ถ้าเราบอกว่านาบีสวยที่สุดล่ะ"

"ฮั่นแน" แล้วเพื่อนในโต๊ะก็โห่แซวขึ้นพร้อมกัน อย่างสนุกสนาน

"นั่นก็เกินไป ผู้หญิงเยอะแยะน่ะนาย"

"ไม่หรอก ชนแก้วหน่อยสิ"

แล้วเขาก็ยกแก้วขึ้นกำลังจะชนกับแก้วเธอ แต่ในตอนนั้นก็มีใครบางคนมาจับแก้วเขาเอาไว้ก่อน

"ไอ้เพิร์ธ!"

"ไงมึง" เมื่อเห็นคู่อริที่เขาไม่เคยชอบมันเลย มายุ่มย่ามกับเพื่อนสนิทคนสวยของเขาแบบนี้ ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ

"ไม่มีอะไร"

"อยากชนแก้วนักก็มาชนกับกูนี่"

"แล้วใครเขาอยากชนกับมึง"

"มึงกลับไปได้แล้ว ตรงนี้ที่กู กูจะนั่ง"

"ที่มึงอะไร ก็เห็นอยู่ว่ามึงไม่อยู่แล้วกูก็นั่งแล้ว มึงอย่าคิดว่าเป็นเจ้าของที่นี่แล้วจะทำอะไรก็ได้นะ" ก่อนจะมองไปด้วยสายตาที่เดือดดาน

"ทำได้สิ ของๆ กู กูหวง!"

"ที่มึงหมายถึงเก้าอี้หรืออะไร"

"..." จนเขาต้องจ้องตามัน อย่างเอาเรื่อง ไอ้ห่านี่น่ารำคาญชะมัด

"พวกมึงเถียงอะไรกันเยอะแยะ ไอ้เพิร์ธมานั่งนี่ ไอ้นายมันจีบนาบีอยู่มึงไม่เห็นเหรอ" ณวัตรก็พูดขึ้น เหมือนเป็นการแกล้งเย้าแหย่

"จีบบ้าอะไรบูม พูดมากมึงอ่ะ"

"ใช่ ก็เรากำลังจีบนาบีอยู่" กิติกรก็หันไปพูดกับภูริชญาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"..." แล้วเพื่อนในโต๊ะทุกคนก็ต่างพากันเงียบกริบ ก็ใครจะคิดว่าไอ้นายมันจะพูดออกมาแบบนี้

"ไม่มีทาง" 'คนอย่างมึงไม่มีสิทธิ์หรอก'

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับมึง"

"คนอย่างมึงไม่เหมาะกับเพื่อนกู!"

"มึงเป็นนาบีเหรอถึงต้องคิดแทน ใช่ไหมนาบี"

"เอ่อ..." เธอที่มีชื่อในบทสนทนา ตอนนี้ก็รู้สึกทำตัวไม่ถูก เมื่อเพื่อนผู้ชายทั้งสองคน ต้องมาทะเลาะกันแบบนี้

"..." ทั้งสองคนก็จ้องกันอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ พร้อมกับแสดงสีหน้าที่โกรธเคืองออกมา เนื่องจากทั้งสองคนไม่ถูกกันมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ซึ่งส่วนมากก็เป็นเรื่องผู้หญิง

"มึงจะมีเรื่องกันทำไมเนี่ย ตีหนึ่งแล้วกลับกันเถอะ" แล้วนรีกุลก็รีบพูดตัดบท

"อือ กูก็ง่วงแล้วอ่ะ" พัชชาก็พูดเสริมด้วย

"เดี๋ยวก่อนสิ พวกมึงเพิ่งสั่งเหล้ากันมาไม่ใช่เหรอ"

"เอองั้นรีบกินให้หมดจะได้กลับ"

"วันนี้เราขอตัวก่อนนะนาบี พวกมึงกูไปและ" เมื่อเห็นหน้าคนที่เขาไม่ชอบ ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ก่อนจะกลับไปนั่งที่โต๊ะตัวเอง ด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ อยากซัดหน้ามันใจจะขาดแล้ว

"โอเค แล้วเจอกันนะ"

"เอ่อ" เพื่อนๆ ทุกคนก็โบกมือลาเขา เว้นแต่คนเดียวที่มองอย่างไม่ชอบใจ ทั้งยังหันมามองตาขวางใส่เพื่อนอีก

แล้วก็นั่งดื่มกันต่อ พร้อมกับไอ้เพื่อนขี้หวง ที่นั่งหน้าบึ้งตึง ไม่สบอารมณ์กับใคร จนเพื่อนทุกคนไม่กล้าแซว

"เพิร์ธเราชงให้" กัญจาวีร์ก็พูดพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าที่เธอชงเองกับมือให้เขา

"พอแล้วเดี๋ยวเราขับรถไม่ไหว"

"ไม่เป็นไรดื่มเลย ฟ้าใสขับให้เองก็ได้" หญิงสาวกระซิบข้างหูเบาๆ พร้อมกับยิ้มให้ ซึ่งวันนี้เธอตั้งใจไว้แล้ว ว่าเธอต้องทำอะไรกับเขาซักอย่าง เมื่อความสวยไม่ได้ผล เธอก็ต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้บ้างแหละ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   11 เพื่อนที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

    "เออเพิร์ธ กูลืมบอกมึงเลย มีน้องคนหนึ่งฝากนี่มาให้มึง" พัชชาก็ยื่นถุงกระดาษใบเล็กให้เขา "คืออะไรหรือออม" นรีกุลก็ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ "ของไอ้เพิร์ธ เด็กมันฝากมาให้" แล้วเขาก็เปิดดูในทันที พร้อมกับใบหน้าที่เรียบเฉย ไม่ได้มีท่าทีสนใจเลยสักนิด ก่อนจะวางไว้อย่างไม่แยแส "..." ส่วนเธอที่อยู่ข้างๆ เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ เพราะก็รู้แล้วว่าข้างในคืออะไร "น้องคนนี้น่ารักนะ แฟนในอนาคตของมึงป่ะ" พัชชาก็ถามขึ้นอย่างคนใส่ใจ "หึ เป็นเรื่องของอนาคต" เขาก็ตอบแบบกลางๆ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนทุกคน ที่กำลังจ้องเขาอยู่ เป็นตาเดียว "เอ่อ พ่อคนหล่อ หล่อเลือกได้มึงอ่ะ" "เอ่อ แล้วทำไมต้องเลือกด้วยว่ะ" คนหล่อก็ตอบพร้อมกับยักคิ้วให้ "แหว๊ะ" หลายคนก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน "แต่กูก็ยังเชียร์นะ น้องคนนี้น่ารักดี" “อืม ก็น่ารักมาก” "..." ภูริชญาที่พยายามจะไม่สนใจ แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินประโยคนั้นของเขา ทำไมเธอต้องรู้สึกแปลกๆ กับเขา ในเมื่อมันก็เป็นปกติอยู่แล้ว ที่เป็นแบบนี้ หรือเป็นเธอเองที่ตอนนี้ไม่ปกติไปแล้ว "ใครหรือออม เรียนอยู่คณะมึงป่ะ" "ใช่ เห็นว่าเรียนอยู่ปีสองเนอะนาบี หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักมา

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   10 เหมือนเดิมที่แปลว่าไม่เหมือนเดิม

    ณ คณะการบัญชี"นาบี ทางนี้""อือ ทำไมมาเช้าจัง""กลับไปนอนบ้านมา แล้วนี่ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดๆ" ไม่พูดเปล่าเพื่อนรักอย่างพัชชา ก็รีบเอามืออังหน้าผาก เพื่อเช็คดูอุณหภูมิให้เพื่อน"ไม่ได้เป็นไร" เธอก็ตอบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย พร้อมกับถอนหายใจออกมา ก็เพราะเรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นนั่นแหละ ทำให้เธอนอนไม่หลับเลยตั้งแต่เมื่อคืน ทั้งยังไม่รู้เลยว่าถ้าเจอไอ้เพื่อนตัวดี เธอจะทำหน้ายังไง"แต่ตัวร้อนๆ นะ""เอิ่ม... ก็เป็นไข้นิดหน่อย ไม่เป็นไรมากหรอก""แต่ก็เหมือนคนไม่ได้หลับได้นอน ตามึงนี่คล้ำนะ""ก็คงงั้น นอนไม่ค่อยหลับอ่ะ""เอ่อ ขอโทษนะคะ" แล้วอยู่ๆ ก็มีรุ่นน้องสะสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหา"คะ?" พัชชาก็ตอบรับพร้อมกับทำสีน่าสงสัย"พวกพี่เป็นเพื่อนกับพี่เพิร์ธวิศวะ ปี 4 ใช่ไหมคะ""อ่อ ใช่ค่ะ""พอดีเมื่อวันก่อน พี่เพิร์ธขอ LINE หนูไว้ค่ะ แต่ก็ยังไม่เจอกันอีก รบกวนฝากไปให้ได้ไหมคะ""เอ่อ...ได้ค่ะ""นี่ค่ะ หนูชื่อมายด์นะคะ เรียนอยู่ปีสอง""น่ารักจังเลยนะคะ" พัชชาก็พูดพร้อมกับยิ้มให้"ขอบคุณมากค่ะ รบกวนฝากด้วยนะคะ ถ้าพี่บอกชื่อไป พี่เพิร์ธน่าจะจำหนูได้ วันนั้นลืมไป..." เธอคนนั้นก็พูดพร้อมกับยิ้มออกมา

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   9 เรายังเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม

    "เพิร์ธ อื้มมม ทำอะไรของมึง" หลังจากกดวางสาย ด้วยความทุลักทุเลได้ เธอก็หันมาโวยวายใส่ทันที"โดนกูเอาอยู่ มึงยังไปคุยกับมันได้นะ ซี้ดดด" ทั้งโหมแรงกระแทกใส่เธอ ย้ำๆ ด้วยความเร็ว"อื้ออออ มึงเอาของมึงออกไปเลยนะ" เธอก็พยายามผลักเขาออก แต่ก็เหมือนว่าเขาจะยิ่งตอกแท่งเอ็นใหญ่ ใส่รูแคบเร็วขึ้นอย่างไม่ยั้ง"ขออีกน้ำแล้วกัน ตอนเช้าแบบนี้มันแข็ง" พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย พร้อมกับเลื่อนมือมาบีบหน้าอกใหญ่ของเธอ แรงจนทลักออกตามซอกนิ้ว"พะ...เพิร์ธ อื้มมมม ไม่เหนื่อยหรือไง""ทำไมต้องเหนื่อย ร่องมึงยังตอดของกูอยู่เลยบี""มึงพูดอะไร อื้มมมม หยาบคาย""หึ แล้วใครละยั่วกูบอกให้กูเอาแรงๆ เมื่อทั้งคืน หึ่มมม"เสียงครางระงมและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วทั้งห้อง ไม่รู้ว่าครั้งเดียวที่เขาบอก จะสิ้นสุดลงตอนไหน เพราะร่างกายของเธอช่างหอมหวานจริง ๆ มันดีกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยผ่านมา ยิ่งคิดแบบนั้นยิ่งมีอารมณ์ พร้อมกับกระตุ้นให้เขากระทำกับร่างกายอันบอบบาง ของเธอแรงขึ้นเรื่อยๆRrr Rrr Rrrและเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้งในช่วงค่ำ ที่ทั้งคู่ยังนอนหลับสบายกันอยู่ ก็ไอ้คนหื่น มันเล่นจับเธอกินจนไม่เหลือช่องว่างให

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   8 ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ 🔞🔥🔥

    ตอนนี้อารมณ์เริ่มมาเต็มที่แล้ว เขาก็รีบลุกไปหยิบถุงยางอนามัย หลายกล่องออกมาจากลิ้นชัก ก่อนจะหันมามองเธอ ลังเลสักพักว่าไม่อยากใส่ แต่สุดท้ายก็ค้านความคิด รีบนำถุงยางอนามัยอย่างดี มาสวมใส่ทาบทับแกนกายใหญ่ในทันที"พะ...เพิร์ธ...กู...""ถือว่ากูบอกแล้วนะ รับกูให้ไหวแล้วกัน""ระ...รอยสักมึง" ลากนิ้วเรียวไปลูบเบาๆ"ทำไม""รูปผีเสื้อ?""อืม""ทำไมผีเสื้อ" รู้สึกแปลกใจ เพราะก็เพิ่งเห็นเหมือนกันว่าเขามีรอยสักรูปผีเสื้ออยู่ที่อก"ก็กูชอบผีเสื้อ""..." ชอบผีเสื้อ...สายตาเจ้าเล่ห์ของเขาก็มองไปที่เธอ ตอนนี้ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี ความเป็นเพื่อนสนิทหรืออะไร ไม่มีอยู่ในหัวเขาเลยแม้แต่น้อย ความคิดด้านลบบอกแค่ว่า ต้องการ อยากจับกดเธอนอนไว้ใต้ร่าง แล้วจัดการกับร่างเล็กอันหอมหวานนี้แรงๆสิ้นสุดความคิดก็จัดท่า ให้เธอมานอนราบบนเตียง ก่อนที่เขาจะขึ้นคร่อม และรีบนำแท่งเอ็นใหญ่ไปจ่อที่รูแคบทันที"อ๊าา เพิร์ธธธ อื้มมมม" แท่งเอ็นใหญ่ก็พยายาม เสียบเข้าไปในรูแคบ แต่ด้วยความคับแน่น ทำให้เขาทุลักทุเลเป็นอย่างมาก"ผ่อนคลายนะบี เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น""มันเจ็บ แสบมาก""ใจเย็น ๆ ลองผ่อนคลายดิ แล้วมึงจะมีความสุขกูสัญญา""อ

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   7 อาการเหมือนคนโดนยา 🔞

    "บี นี่มึงเป็นอะไรเปิดประตูให้กูหน่อย อาการหนักมากหรือเปล่า""อื้มมมมมม อือออ เสร็จแล้วกูกำลังออกไป" จากนั้นเธอก็พยายามปรับลมหายใจให้นิ่งสม่ำเสมอก่อน และจัดการจัดเสื้อผ้าหน้าผม ตัวเองให้เรียบร้อยอย่างลนลาน ก่อนจะออกไปเจอคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำ"มึงเป็นยังไงบ้าง ทำไมเหงื่อออกขนาดนั้น" ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นเธอที่หน้าชุ่มเหงื่อ ทั้งยังดูแปลกไปเขาก็ยิ่งแปลกใจ"เอิ่มม ปะ...เปล่า" แล้วตอนนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกมีอารมณ์มากกว่าเดิม ทั้งด้วยความเมา ยิ่งเห็นหน้าเขายิ่งรู้สึก เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายก็ไม่รู้"ไหน..." แล้วเขาก็กำลังจะเอามือมาอังหน้าผากเธอ"พะ...เพิร์ธ เอิ่มมมม" มือเรียวก็รีบปัดมือเขาออกอย่างไว"มึงเป็นไรบี ทำไมสั่น" เขาก็ถามด้วยความตกใจ"อื้อออออ กู อื้มมมม" เธอก็จับขาเรียวตัวเองไว้แน่น ด้วยความรู้สึกที่มีอารมณ์มากขึ้น จนไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยต้องแย่แน่ๆ"กูถามว่ามึงเป็นอะไร เมาเหรอ จะเข้าไปนอนก่อนไหม""มะ...ไม่ๆ กูอยากแช่น้ำเย็นๆ ตอนนี้" เธอก็พูดขึ้นด้วยท่าทางที่ร้อนรน ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปห้องน้ำ"แช่น้ำอะไร ห้องน้ำตรงนี้ไม่มีอ่าง อ่างอาบน้ำมีแค่ห้องกู

  • เล่ห์รัก(เพื่อน)วิศวะร้าย   6 ความต้องการ

    "มึงเป็นอะไรเพิร์ธ เป็นไรหื้ม" เมื่อเห็นสีหน้าของไอ้เพื่อนตัวดี ที่บึ้งตึงไม่มีท่าทีสงบลง ภูริชญาก็หันมาทำท่าทีถามอย่างออดอ้อน"เปล่า" เขาก็ตอบพร้อมกับปรายตามองความน่ารักของเธอ ตอนง้อเขา แล้วแบบนี้ใครจะโกรธนานได้"มึงโกรธอะไรกูหรือเปล่าเนี่ย""แล้วกูจะโกรธอะไรมึง""นี่แหละที่โกรธ นายก็แค่เข้ามาคุยเฉยๆ ยังไม่มีอะไรเลย""ไม่รู้สิ กูไม่ชอบมัน" แม่ง!"เอาแล้วเว้ย ผัวง้อเมียเมียง้อผัว" ณวัตรก็ยังพูดแซวอย่างติดตลก"พวกมึงรีบแดกเถอะจะได้กลับ" ก่อนจะพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด"เหลือแก้วเดียวของมึงนั่นแหละ รีบแดกเหอะมึงอ่ะ" วัชระก็ยู่ปากไปที่เหล้าแก้วนั้น ที่มันยังไม่แตะเลยสักอึก"กูไม่ไหว ใครกินน้อยสุดกินดิ" เขาหันไปมองที่เธอ เพราะวันนี้สังเกตอยู่ ว่าเธอไม่ได้ดื่มเยอะเหมือนคนอื่น"เออ เดี๋ยวกูกินเองก็ได้" ก่อนจะดื่มเหล้าแก้วนั้นจนหมด"..." ทำให้กัญจาวีร์ที่มองอยู่ถึงกับเบิกตากว้าง เหล้าแก้วนั้น...และเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ทุกคนก็กำลังเตรียมตัวกลับ"เอ่อ... พวกมึงร้อนไหม""ก็ไม่นะ""ทำไมกูรู้สึกร้อนๆ""หึ แต่งตัวโป๊จนแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว มึงร้อนอะไร" ก่อนจะพูดจาประชดประชัน เพราะเขา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status