บทที่ 10 : จูบลงโทษ

ความคิดในสมองของเมฆาแบ่งเป็นสองส่วนที่กำลังตีกันความคิดแรกคือเดินไปลากเจ้าตัวปัญหาขึ้นห้องแล้วให้รับผิดชอบที่หล่อนทำให้อารมณ์กระสันของเขาพลุ่งพล่านในตอนนี้ ซึ่งเขาสามารถทำได้อยู่แล้วเพราะเด็กนั่นเป็นสมบัติของเขา

แต่อีกความคิดเขาก็ยังมีมนุษยธรรมมากพอ เพราะการทำแบบนั้นก็เท่ากับขืนใจ รอให้เด็กคนนี้เต็มใจแล้วคลานมาหาเขาเองดีกว่า ไม่ต้องรีบ

สุดท้ายความคิดฝ่ายขาวก็ชนะความคิดด้านมืด เขาจึงเดินขึ้นห้องไปจัดการปลดปล่อยอารมณ์ของตัวเองด้วยสองมือของเขาเอง

         ส่วนปลายฝนยืนล้างจานไป ภาพที่พ่อเลี้ยงยื่นหน้ามาใกล้ๆ เธอเมื่อช่วงเย็นที่บริเวณตรงที่เธอยืนอยู่ตรงนี้ ก็ทำให้ใจเธอเต้นแรง มันเกิดอะไรกับเธอนะเนี่ยความรู้สึกแบบนี้คืออะไร เธอล้างจานเก็บทำความสะอาดครัวเสร็จก็รีบกลับเข้าเรือนพักของตัวเอง และหลับไปด้วยความว้าวุ่นใจและเหนื่อยล้าจากงานในไร่มาทั้งวัน โดยไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบจินตนาการถึงใบหน้าและรูปร่างเธอแล้วเอาไปใช้สำเร็จความใคร่ของตนเอง

เช้าวันรุ่งขึ้น

         ปลายฝนตื่นแต่เช้าเธอเตรียมอาหารมื้อเช้าง่ายๆเป็นผัดกะหล่ำปลีใส่ไข่สำหรับตัวเองและใส่บาตร พอใส่บาตรเสร็จเธอเตรียมจะเดินเข้าบ้านเวหาที่ขับมอเตอร์ไซค์ผ่านมาก็หยุดพูดคุยทักทายกับเธออยู่พักใหญ่

ปลายฝนลืมคำพูดของพ่อเลี้ยงเมฆาที่บอกเธอไว้เมื่อคืนเสียสนิท ทุกอากัปกิริยาทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคนทั้งคู่นั้นอยู่ในสายตาของเจ้าของไร่ที่ยืนกอดอกมองผ่านหน้าต่างห้องนอนชั้นสองของบ้านอยู่ตลอดเวลา

         “วันนี้ป้าหมายไม่อยู่หรือ ถึงได้มาใส่บาตรคนเดียว”

         “ป้าหมายไปงานแต่งหลานสาวที่ต่างจังหวัดค่ะ แกลางานพ่อเลี้ยงไว้ประมาณสองอาทิตย์เห็นบอกว่าอาจจะอยู่เที่ยวพักผ่อนต่ออีกสักพักค่ะ”

         “เออใช่ป้าหมายบอกพี่แล้วนี่นา พี่ลืมไป อะนี่..ปลายพี่ซื้ออันนี้มาฝาก เมื่อวานขับรถผ่านตลาดนัดที่หน้าวัด เห็นสาวๆ รุ่นเดียวกับปลายเขายืนรุมซื้อกัน พี่ไปแย่งมาได้แค่นี้”

         เวหาถุงกระดาษส่งให้และแอบมีอาการเขินอายเล็กน้อยที่ผู้ชายตัวโตอายุย่างจะเข้าหลักสี่อย่างเขาต้องมาซื้อของกระจุกกระจิกให้เด็กสาวรุ่นราวคราวลูก ปลายฝนรับถุงกระดาษมาแล้วเปิดออกก็เห็นว่าเป็นโดนัทผ้าสำหรับรัดผมสีชมพูตกแต่งด้วยตัวการ์ตูนคิตตี้น่ารัก เธอยิ้มแล้วยกมือไหว้ขอบคุณ

         “น่ารักจังเลยค่ะ ขอบคุณพี่เวย์มากเลยนะคะ แต่พี่เวย์ไม่ต้องซื้อให้ปลายแล้วนะ มันเป็นของสิ้นเปลือง เสียดายตัง”

         “ไม่เป็นไร อันนึงไม่กี่บาทเอง พี่อยากเห็นปลายสดใสสมวัย ใบหน้าของปลายเหมาะกับรอยยิ้มมากกว่านะครับ”

         เวหาถึงเขาจะรู้ว่าระหว่างเขากับปลายฝนมันเป็นไปไม่ได้แล้ว แต่เขาก็ยังอยากที่จะพยายามเผื่อฟ้าดินจะเป็นใจ

         “ปลายขอบคุณพี่เวย์มากนะคะที่ใจดีกับปลายและครอบครัวเสมอ”

         “อย่างน้อยครั้งหนึ่งลุงพันก็เคยบอกว่าอยากให้พี่ดูแลปลาย ถึงตอนนี้จะมีคนอื่นมาทำหน้าที่นั้นแล้ว แต่พี่ก็ยังไม่อยากหมดหวังนะ”

         “ขอบคุณค่ะพี่เวย์ เอ่อ..พี่เวย์คะ ช่วงนี้ปลายไม่ได้เข้าไปทำงานในไร่เพราะต้องทำงานแทนป้าหมาย ปลายยังไม่ได้บอกน้าสนเลย เดี๋ยวสายๆ ปลายจะเดินไปบอกน้าสนอีกทีค่ะ”

         “ไม่เป็นไร ไม่ต้องเดินตากแดดเข้าไปในไร่หรอก เดี๋ยวผิวจะเสีย ดูสิทำงานในไร่ไม่กี่วันผิวคล้ำหมดแล้ว พี่กำลังจะไปเจอน้าสนพอดีเลย พี่จะบอกน้าสนให้นะ”

         “ขอบคุณค่ะ ผิวคล้ำก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เดี๋ยวป้าหมายกลับมา ปลายก็ต้องเข้าไร่อยู่ดี”

         “เชื่อพี่รอป้าหมายกลับมาแล้วค่อยเข้าไปในไร่ พี่ชอบน้องปลายที่ผิวขาวแบบนี้มากกว่า ..เอ่อ พี่หมายความว่าน้องปลายเหมาะกับผิวแบบนี้มากกว่า พี่ว่าพี่รีบไปดักน้าสนก่อนดีกว่า ไปแล้วนะปลาย แล้วค่อยคุยกันใหม่”

         เวหาพูดตะกุกตะกักแก้ตัวแทบไม่ทันคิดแล้วอยากเขกหัวตัวเองสักที พูดจบก็ขับมอเตอร์ไซค์คันเก่าเข้าไปในไร่

         ปลายฝนเดินอมยิ้มเข้ามาในบ้านอย่างมีความสุข การที่เธอต้องออกจากบ้านมาอยู่โดดเดี่ยว มีเวหามาพูดคุยกันบ้างก็ทำให้ปลายฝนคลายความเหงาและอบอุ่นใจมากขึ้น

         “สิ่งที่ฉันบอกเธอไปเมื่อวาน มันไม่ได้เข้าหัวเธอบ้างเลยหรือไงปลายฝน หรือเธอจงใจจะขัดคำฉัน”

         ปลายฝนตกใจกับเสียงที่ตวาดดัง ดวงตาเปล่งประกายความโกรธดังไฟที่ลุกโชนจ้องมองมาที่เธอจนเธอแทบหลอมละลาย เมฆาเดินเข้ามากระชากแขนจนถาดและขันใส่ข้าวตกกระจาย ปลายฝนถลาตามแรงกระชากทำให้หน้าอกอันอวบอัดเข้ามาปะทะหน้าอกแกร่งอย่างไม่ทันตั้งตัว

         “ว่าไง หรือว่าร่านจนขาดผู้ชายไม่ได้ จนต้องนัดแนะมาคุยกัน คำพูดฉันมันไม่มีความหมายใช่ไหมปลายฝน”

         สองมือของเมฆาบีบที่ไหล่บาง จนร่างเล็กรู้สึกปวดร้าวไปหมด เธอกำลังจะเอ่ยปากอธิบาย จังหวะที่กำลังเผยอปากก็ถูกริมฝีปากของอีกคนกดลงมาประกบทับ เรียวลิ้นหนาแทรกเข้าไปฉกชิมความหวานภายในอย่างดุดัน ริมฝีปากบางบนและล่างถูกขบกัดจนบวมเจ่อ ปลายฝนทั้งรู้สึกเจ็บและหวาบหวามหัวใจไปพร้อมกัน สัมผัสใหม่ที่ไม่เคยได้รับจากใคร จูบแรกของเธอได้ถูกพ่อเลี้ยงเมฆาช่วงชิงไปแล้ว