ยากูซ่าสีน้ำผึ้งNC18+

ยากูซ่าสีน้ำผึ้งNC18+

last updateLast Updated : 2025-04-14
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
56Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ด้วยคำสั่งสุดท้ายของพ่อ ให้เขาทำหน้าที่แทน “คุ้มครองเจ้าพ่อยากูซ่าเท่าชีวิต” ทำไมชายหนุ่มต้องเชื่อ ในเมื่อเขาไม่ต้องการเป็นยากูซ่า แต่หนีไม่พ้น เมื่อหัวใจมันรัก และอยากปกป้อง “ลูกสาวเจ้าพ่อยากูซ่า! พ่อของยูตะ คือลูกน้องมือขวา ของฮินาตะ ยากูซ่าระดับเจ้าพ่อ เขายอมสละชีวิตเพื่อหัวหน้า และยังสั่งเสียครั้งสุดท้าย ให้ลูกชายทำหน้าที่แทน ทำไมชายหนุ่มต้องเชื่อ ทำไม่ต้องปกป้องในเมื่อฮินาตะเป็นคนอื่น แต่เขาก็หนีไม่พ้น! และต้องเข้ามาพัวพันกับเธอ ด้วยการฝึกให้เธอรู้จักการป้องกันตัว ยูตะจะตัดใจไปจากเธอได้ไหม ในเมื่อหลงเสน่ห์ลูกสาวยากูซ่าเข้าไปแล้ว เขาจะจัดการกับหัวใจอย่างไร ในเมื่อเขาไม่อยากเป็น “ยากูซ่า” พอ.เป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวให้นอ.เพราะนอ.เป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าพ่อย.ากู่ซ่าที่จะต้องสืบทอดตำเเหน่งแทน. พอ.รักนอ.มาก แต่พอ.ไม่อยากเป็นยากูซ่า พอ.จึงเลือกที่จะทิ้งนอ.ไป. แต่คอยดูวีดีโอที่สั่งให้ลูกน้องถ่ายนอ.ส่งให้ดูทุกวันสุดท้ายด้วยความรักที่มีมากกว่าถึงยอมกลับมาเพื่อดูแลและปกป้องนอ.ตลอดไป

View More

Chapter 1

ออกฤทธิ์ ออกเดช1

2015년 가을, 하서관은 기차에 앉아있었다. 해성으로 가는 기차였다.

아홉 살이 되던 해, 그녀는 시골에 버려졌다. 오늘에야 집으로 돌아간다. 그녀가 해성으로 돌아가는 이유는 하나다. 하씨 집안이 딸을 유란원으로 시집을 보내려고. 그 딸 대신 액땜하러 간다.

유란원의 신랑이 불치병에 걸려 누워만 있다고 들었는데… 하씨 집안에는 딸이 둘이나 있는데, 둘 다 그 집으로 시집가기 싫어했다. 시골에 방치해두었던 하서관을 다시 불러들이는 수밖에 없었다. 그녀더러 대신 시집가라고 하는 수밖에.

하서관은 기차에 앉아 손에 들려있는 책을 보고 있었다. 그때 문이 갑자기 열리더니 차가운 바람이 달콤한 피비린내와 함께 밀려왔다.

하서관이 고개를 들었다. 크고 훤칠한 몸집의 사람이 그녀의 눈앞에 쓰러졌다.

이미 정신을 잃은 것 같았다.

빠르게 검은 옷을 입은 남자 몇 명이 따라 들어왔다. “형님, 지금 사람도 없는데 그냥 정리하시죠.”

“누가 그래? 사람이 없다고?”

앞쪽에 서 있던 얼굴에 칼자국이 있는 남자가 하서관을 쳐다보았다.

그녀는 자신에게 갑자기 이런 일이 들이닥칠 거라고는 생각지도 못했다. 자신의 눈앞에 쓰러진 사람이 그녀에게 치명적인 위험을 불러왔다. 그 남자의 눈에는 살기가 가득했다. 그녀를 죽이는 것으로써 그녀의 입을 막으려는 것 같았다.

하서관은 침착하게 그의 손에 들려있는 무기를 흘겨보았다. 그녀는 신속하고도 황급하게 빌기 시작했다. “제발, 한 번만 살려주세요. 저 아무것도 못 봤어요.”

그 남자가 앞으로 걸어오더니 하서관의 얼굴을 쳐다보았다. 면사포가 씌워져 있어 얼굴을 제대로 확인하지는 못했지만, 그녀의 눈은 제대로 확인할 수 있었다.

그녀의 눈은 무척이나 맑았다. 당장이라도 마음을 뺏길 것만 같았다.

이렇게 아름다운 눈동자는 본 적이 없었다. 그는 한순간에 넋을 빼앗겼다. 오랫동안 여자를 만나지 못한 탓일까, 그의 머릿속에 음흉한 생각이 피어올랐다.

“예쁜 아가씨, 살려줄 수는 있는데, 대신 우리 말 잘 들어야 할 거예요.”

하서관의 긴 속눈썹이 떨렸다. 그녀가 가엾은 목소리로 말했다. “나 죽기 싫어요. 너무 무서워요… 해치지만 말아줘요.”

부드럽고 다정한 그녀의 구걸에 남자는 그대로 그녀를 안아버렸다.

“형님, 먼저 일 보세요. 저희는 저거부터 처리할게요.”

부하들의 저속적인 웃음과 다정한 여인의 말이 손에 들려있던 무기를 내려놓게 했다. 그는 하서관의 옷을 벗기려 손을 뻗었다.

순간, 가녀리고 하얀 손이 그의 손을 잡았다.

그가 고개를 들었다. 그의 눈이 또다시 그녀의 맑은 눈동자와 마주쳤다. 공포와 연약함은 사라지고 차가운 빛이 반짝거리고 있었다.

“너!”

하서관은 손을 들어 은침 하나를 그의 머릿속으로 찔러버렸다. 그는 뭐라 말하고 싶었지만, 그녀의 깔끔한 행동에 의해 그의 입이 막혀버렸다.

그는 눈을 감더니 그대로 바닥에 쓰러져버렸다.

“형님!”

그 모습에 뒤에 있던 부하들이 놀라며 그녀에게 다가왔다. 그때 바닥에 쓰러져있던 남자가 갑자기 눈을 뜨더니 부하들의 손에 들려있던 무기를 뺏어 들었다.

한 명씩, 부하들이 모두 바닥에 쓰러졌다.

번개와도 같은 속도였다.

하서관은 몸을 일으키더니 자리에 앉았다. 그녀는 벌써부터 알고 있었다. 저 남자가 쓰러진 척 연기를 하고 있었다는 사실을. 그의 몸에 묻혀 있는 피는 다른 사람의 것이었다.

하서관은 고개를 들어 남자를 쳐다보았다. 그도 그녀를 쳐다보고 있었다. 그의 눈동자는 무척이나 깊었고 매처럼 예리했다. 누구라도 그와 눈을 마주치기만 한다면 빨려 들어갈 것이다.

“도련님, 저희가 늦었습니다.”

그를 구하러 온 사람들이 찾아왔다. 모두 잇달아 그를 걱정했다. 수하 한 명이 그에게 깨끗한 손수건을 건네주었다.

남자는 우아하게 손을 닦더니 듬직한 걸음으로 하서관의 앞으로 다가왔다. 손가락 마디마디가 선명하게 드러나는 그의 손이 그녀의 턱을 잡았다.

그는 눈을 가늘게 뜨며 그녀를 위아래로 흘겨보았다. 중저음의 목소리가 매력적으로 들렸다. “내가 당신을 어떻게 처리할 것 같아요?”

턱이 굳은살 가득한 그의 손가락에 쥐어졌다. 하서관은 어쩔 수 없이 그의 눈동자를 바라보았다. 훤칠하게 생긴 남자였다. 준수하기도, 비범하기도 한 얼굴이었다. 뿜어져 나오는 분위기는 밤처럼 강하고도 차가웠다.

그의 손에서는 달콤한 피비린내와 차가운 냄새가 났다. 방금 손을 닦았는데도 말이다.

봐서는 안 되는 것을 봐 버렸다. 지금 도망치기에는 너무 늦었다.

이 남자, 너무 위험하다.

하서관은 남자의 손을 그대로 내리치며 당당하게 말했다. “무례하네요. 저 곧 유란원에 시집갈 신부거든요!”

유란원에 시집갈 신부라고?

남자는 눈썹을 들썩거렸다. 재밌네? 그 사람… 신부라고?

“당신 해성 사람이에요? 그럼 하씨 집안의 딸이 유란원으로 시집가는 것도 알겠네요? 전국을 뒤흔드는 결혼이 될 거예요. 제가 그 신부고요. 저한테 무슨 일이 생기면 아무래도 그 쪽한테 피해가 가겠죠? 절 놓아주세요. 전 오늘 아무것도 못 보고, 아무것도 못 들은 거에요. 아무한테도 안 말할게요!”

하서관은 그녀의 계모 이옥란에게 감사를 느꼈다. 비록 이옥란이 그녀에게 저렴한 기차를 타고 해성으로 가게 했지만, 이번 결혼식은 매우 호화롭게 치르게 될것이다. 그녀는 높은 명성에 걸맞게.

하씨 집안이 유란원과 사돈을 맺는다, 그것이 해성에서 제일 큰 가십거리였다. 하서관은 도박을 하고 있었다. 그녀는 이 남자가 곤란을 자처하지 않을 거라는 데에 배팅을 했다.

남자는 흥미있다는 듯 그녀를 쳐다보았다. 오늘 그는 경쟁상대에게 기습을 당했다. 이 여자를 만나게 된 건 순전한 우연이었다.

나이는 스무 살 남짓인 것 같았다. 창백한 얼굴에 옷도 어수선했지만 그녀의 맑은 눈동자에서 총기가 번뜩였다. 반짝반짝 빛이 났다.

제일 중요한 건, 그녀가 그의 신부라는 사실이다.

남자는 시선을 거두더니 자리를 떠났다.

하서관은 손에 주었던 힘을 서서히 풀었다.

그때 앞으로 걸어가던 남자가 유유히 고개를 돌렸다. 그는 그녀를 쳐다보며 그녀만 알아들을 수 있도록 천천히 입술을 움직였다. “우리, 곧 다시 만나게 될 거예요.”

려궁정원, 하씨 집안의 결혼식이 오늘 여기서 거행된다.

신부대기실. 하소정은 자신의 배다른 언니인 하서관을 쳐다보았다. “하서관, 너네 친엄마 너 아홉 살 때 죽었잖아. 그 후에는 할아버지를 네 손으로 계단에서 밀어버렸고. 점쟁이도 그러더라. 네가 액운을 몰고 다닌다고. 그래서 아빠가 널 시골로 보내버렸잖아. 이번 결혼식만 아니었어도 넌 아마 평생 시골에서 썩어야 했을 거야. 그러니까 네 주제를 알아. 넌 하씨 집안의 아가씨가 아니야. 그냥 하씨 집안의 개일 뿐이지!”

하서관은 화장대 앞에 앉아있었다. 그녀가 담담하게 대답했다. “어디서 개가 짖나?”

하소정은 허리를 짚으며 대답했다. “그 개 지금 너한테 짖고 있다!”

하서관이 입꼬리를 올렸다. “알았어. 그러니까 그만 짖어.”

하소정은 그제야 자신이 그녀의 말장난에 당했다는 사실을 알아챘다. 하소정은 하소관의 맑은 눈동자를 바라보았다. 그녀는 해성에 돌아왔을 때부터 내내 면사포를 쓰고 있었다. 한 쌍의 눈동자만 드러내고 있었는데, 그 눈동자에서 빛나는 빛이 그녀를 절세미인처럼 보이게 했다.

하소정은 그녀의 눈이 무척이나 질투가 났다. 지금 당장 그 눈을 파내고 싶을 정도로. 시골에서 올라온 시골뜨기가 어떻게 미인일 수가 있지? 무슨 수작을 부린 게 분명하다. 못생긴 년일 뿐인데!

“서관아. 시간 다 됐데. 이제 출발해도 될 것 같아.” 그때 하진국과 이옥란이 손님들을 데리고 대기실로 들어왔다.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Punchaya Ukkho
Punchaya Ukkho
พระเอกเก่งมาก นางเอกดื้อแต่พระเอกเอาอยู่
2025-11-08 03:16:30
1
0
มนต์สิงหา
มนต์สิงหา
สนุกมากค่ะ
2025-11-06 01:22:15
2
0
56 Chapters
ออกฤทธิ์ ออกเดช1
ประเทศญี่ปุ่นเพล้ง!!เพล้ง!!เสียงแตกกระจายของวัตถุ ชนิดหนึ่ง ตามมาพร้อมกับเสียงเล็กๆ ตะโกนด่าทออย่างกราดเกรี้ยว เสียงดังลั่น จนทำให้คนที่อยู่ด้านล่างได้ยินอย่างชัดเจน“เอาออกไป!ฉันไม่กิน แล้วอย่ามาเรียกฉันอีกนะ”ปัง!เสียงปิดประตูตามหลัง ดังสนั่น จนทำให้ชายสูงวัย ส่ายหน้า มองสบตา กับชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนถอนใจลึก“ไอโกะ นับวันยิ่งดื้อรั้น ไม่ฟังใคร ชอบหนีเที่ยว ทำป่วนจนทุกคนปวดหัวไปหมด แกเห็นฤทธิ์แล้วใช่ไหมยูตะ”“ครับ”ชายหนุ่มเคยเห็นเธอ เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เวลานั้นเธอมีอายุเพียงห้าขวบ เด็กหญิงตัวอ้วนกลม ผิวขาว แก้มแดง ดวงตากลมโตเป็นประกายน่ารัก มาบัดนี้เธอเริ่มเป็นสาวน้อยในวัยสิบเจ็ดปี กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ บิดาของเธอจึงเป็นห่วงเธอมาก กลัวว่าฝ่ายตรงข้าม อาจจับตัวเธอ เพื่อมาต่อรอง เพราะเธอคือจุดอ่อนของฮินาตะ ซึ่งเป็นหัวหน้ายากูซ่า หนึ่งในห้ากลุ่มใหญ่ฮินาตะ จึงเรียกให้ชายหนุ่มกลับมา หลังจากส่งตัวเขา ไปเรียนวิชาป้องกันตัวทุกชนิด และให้อยู่ดูแลธุรกิจในต่างประเทศที่นั่น จนถึงเวลานี้ เป็นเวลามากกว่าสิบปี “แกพอจะรับมือกับเธอไหวไหม ฉันอยากให้แกสอนเธอทุกอย่าง เผื่อวันหนึ่ง เมื่อไม่
last updateLast Updated : 2025-04-04
Read more
ออกฤทธิ์ ออกเดช2
“ไอจำยูได้ไหมลูก” ฮินาตะถามบุตรสาวเสียงนุ่ม เอ่ยถึงบุรุษหน้านิ่ง ที่นั่งร่วมวงบนโต๊ะกินข้าว ตรงกันข้ามกับเธอหญิงสาวมองสบประสาน สายตาคู่นั้นอย่างเอาเรื่อง ก่อนก้มหน้าก้มตากิน โดยไม่ตอบ แล้วเงยหน้า หันไปเอ่ยกับบิดา ตรงหัวโต๊ะว่า“พ่อคะ หนูจะไปเที่ยวชินจูกุเงียวเอน กับเพื่อนพรุ่งนี้”หญิงสาวพูดถึงสวนสาธารณะในโตเกียว เพราะช่วงนี้ดอกซากุระกำลังบานสพรั่ง และมีผู้คน ต่างมาเที่ยวชม กันอย่างมากมาย“ ได้ แต่ลูกต้องฟังพ่อก่อน พ่อต้องการให้ยูตะ สอนวิชาป้องกันตัวแก่ลูกทุกอย่าง”“ไม่เรียน!”“ไอโกะ!” ฮินาตะเอ่ยเรียกบุตรสาว เสียงเข้ม เมื่อหญิงสาวเริ่มดื้อดึง ไม่ยอมฟัง “ลูกต้องเรียน และทำทุกอย่างที่พ่อสั่ง”“หนูไม่ทำ!”“ถ้าไม่ทำ ดื้อมากจะถูกขังไว้แต่ในห้อง ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น!”“หนูจะขึ้นห้อง ให้คนตามขึ้นไปใส่กุญแจ ขังหนูไว้ได้เลย” ไอโกะท้าทายสาวน้อยลุกขึ้น หมุนตัวเดินขึ้นบันได ตามที่เธอบอก ทั้งขากระเผลก คนเป็นพ่อได้แต่ถอนใจ โดยไม่รู้จะทำอย่างไร กับลูกสาวของตัวเองดีเป็นเพราะเธอขาดแม่คอยอบรม และเหมือนจะขาดพ่อ ที่มัวแต่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ดูแลกิจการต่างๆ รวมไปถึงธุรกิจสีเทาของกลุ่ม และลูกน้องอีกหลา
last updateLast Updated : 2025-04-04
Read more
หัวใจเต้นรัว
พวกมันก็แน่ เมื่อเห็นเขาไม่ใช้ปืน พวกมันเก็บ และวิ่งเข้าใส่ชายหนุ่ม แบบสองรุมหนึ่งในทันที แต่กลับพลาด เมื่อเขาเปลี่ยนใจใช้มีดสั้น แหวกอากาศส่งไปทั้งสองเล่ม โดยไม่คิดว่าจะสู้ ด้วยมือเปล่าให้เสียเวลา และไม่หันมามองผลงานของตัวเอง แต่กลับหันไปดึงแขน ของหญิงสาวให้ยืนขึ้น แล้วถามว่า“เดินไหวไหม” แต่เธอยังไม่ทันตอบ ยูตะหันหลังย่อตัว เพื่อให้เธอขี่หลัง และเร่งเมื่อหญิงสาวลังเล“เร็วๆ!”ร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่น ด้วยวัยของสาวแรกรุ่น ทำให้หัวใจของคน ที่บอกว่าไร้ความรู้สึก กลับเต้นแรงขึ้นมาดื้อ ๆ โดยไม่รู้ตัวทุกครั้งเมื่อได้สัมผัสชิดใกล้ โดยเฉพาะครั้งนี้ เมื่อพาเธอมาสุดทางตัน และมีเพียงซอกหลืบ พอจะหลบจากการถูกตามล่า ได้เพียงสองคนเท่านั้นชายหนุ่มวางหญิงสาวลง และดันตัวเธอให้หลบ เข้าไปด้านในพร้อมกับตัวเอง สองแขนเรียวบาง ทอดวางบนอกกว้าง รู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ด้วยตื่นเต้นระคนตกใจ หรือเพราะถูกกอดรัดจากคนตรงหน้า ในพื้นที่มีจำกัด จนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคาย ซึ่งบัดนี้เกยอยู่บนศีรษะของเธอ รับรู้ถึงลมหายใจร้อน ๆ ที่กำลังเป่ารดอยู่กลางกระหม่อม และสัมผัสถึงหัวใจกำลังเต้นรัว จากฝ่ามือเรียวเล็ก ที่กำล
last updateLast Updated : 2025-04-04
Read more
ครูฝึกวิชาป้องกันตัว
หลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้น ยูตะและลูกน้อง รวมไปถึงบอดี้การ์ดอีกเกือบยี่สิบคน มีหน้าที่รับส่งไอโกะไปโรงเรียนทุกวัน หลังจากเลิกเรียน ชายหนุ่มต้องเป็นครู ฝึกสอนหญิงสาว ให้เชี่ยวชาญในการต่อสู้ทุกชนิด จนถึงสี่ทุ่มถึงหยุดพักได้ฮินาตะ สร้างสถานที่ฝึกไว้ ในบริเวณบ้านโดยเฉพาะ เขาไม่ต้องการให้ลูกสาวออกจากบ้าน โดยไม่จำเป็นเพราะกลัวว่า ฝ่ายตรงข้ามอาจลอบทำร้าย หรือจับตัวลูกสาวของเขาไป เพื่อเอามาต่อรองอะไรได้อีก“เธอต้องฝึกใช้อาวุธ ปืน ดาบ มีด และฝึกร่างกายทุกส่วนให้แข็งแรง พร้อมรับกับสถานการณ์ ที่อาจถูกโจมตีได้ทุกเวลา”“คุณพูดแบบนี้ทุกวัน ไม่เบื่อหรือไง อัดเสียงตัวเอง แล้วเปิดให้ฉันฟัง จะได้ไม่ต้องพูด ไม่ใช่เพลงชาตินะ พูดอยู่นั่น ย้ำอยู่นั่น”เธอบ่นพร้อมกับสะบัดหน้า หมุนตัวเดินมานั่ง บนเก้าอี้ที่จัดไว้สำหรับนั่งพัก ทำหน้างอง้ำ เท้าคางกับโต๊ะ เหลือบตามองชายหนุ่มแล้วพูดไปเรื่อย ๆ “ฉันอยากไปเที่ยว ชมดอกซากุระที่สวนอุเอโนะ เหลืออีกไม่กี่วัน ก็หมดฤดูซากุระบานแล้ว”ชายหนุ่มลากเก้าอี้ ออกมานั่งลงตรงข้าม เอ่ยกับหญิงสาวเสียงขรึม“อันตรายรอบด้าน ทำให้พ่อเธอเป็นห่วง”ไอโกะเม้มปาก หลุบเปลือกตาที่มีขนต
last updateLast Updated : 2025-04-04
Read more
ไม่ชอบเด็กนักเรียนปกเสื้อกะลาสี
ยูตะพายเรือกลับ เข้าริมตลิ่งเป็นเวลาช่วงใกล้ค่ำ รอบๆ บริเวณกำลังเปิดไฟสว่างไสวไปทั่ว ผู้คนต่างหลั่งไหลเข้ามาเที่ยวชมดอกซากุระบานอย่างไม่ขาดสาย ไอโกะส่งมือให้ชายหนุ่ม ดึงเธอให้ขึ้นจากเรือ ในจังหวะที่หญิงสาวกำลังก้าวขึ้น แต่เขากลับเสียหลัก ลื่นหงายหลังและรั้งร่างของหญิงสาว จนล้มลงมาทับเขาทั้งตัว โดยไม่ได้ตั้งใจ ไอโกะรีบยันตัวเองลุกขึ้น เมื่อเห็นชายหนุ่มนอนหลับตาอยู่ท่าเดิม หรือว่า เขาหงายหลังล้ม จนหัวฟาดพื้น! “ยู!...ยู!..ยูตะ!คุณเป็นอะไรไหม” หญิงสาวเขย่าตัว พร้อมกับเรียกชื่อชายหนุ่ม ด้วยความตกใจแต่ความจริงแล้ว ยูตะกำลังหลับตาเพื่อสงบใจ ใจเขาเต้นแรงทุกครั้ง เมื่อได้สัมผัสเธอทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมทุ่ม ขณะฝึกยูโด จนเขาต้องปล่อยให้เธอทุ่ม เพื่อให้เจ็บตัวอยู่อย่างนั้น จะได้ไม่คิดฟุ้งซ่านแม้กระทั่งสอนวิธีจับดาบ แล้วต้องไปยืนซ้อนทางด้านหลัง ได้สูดกลิ่นหอมกรุ่น จากเรือนกายของสาวแรกรุ่นมองเห็นลูกผมผสมกับเหงื่อ แนบไปกับต้นคอขาวผ่อง ยามเมื่อเธอรวบผมสูงขึ้นไปมัดไว้บนศีรษะ เห็นดวงตาคู่สวยกระพริบแต่ละครั้ง จนถึงจมูกโด่งเล็ก รับกับริมฝีปากสีชมพูอิ่มเรื่อ ยามเ
last updateLast Updated : 2025-04-04
Read more
หนีเที่ยว1
“คุณพาไปเที่ยวหน่อยได้ไหมคะ”หญิงสาวเอ่ยเสียงอ่อน ผิดกับเมื่อครู่ หน้ามือเป็นหลังมือ“บอกให้ฝึกนั่งสมาธิตอนก่อนนอน เวลาฝึกจะได้นิ่ง โฟกัสให้ตรงจุด การเคลื่อนไหวจะได้คล่องแคล่ว การจู่โจมจะแม่นยำ ไม่ได้ทำเลยหรือไง”ยูตะต่อว่าหญิงสาวเสียงเข้ม ไม่ยอมออกนอกเรื่อง ทำเหมือนหูไม่ได้ยิน ในสิ่งที่หญิงสาวเอ่ยให้เขาฟัง“นั่ง!...แต่พอหลับตา มันก็เห็น แต่สถานที่เที่ยวเต็มไปหมดเลยนี่คะ” เธอตอบเขาหน้าง้ำ และบ่นตามมาอีกกระบุง“ปิดเทอมทั้งที ใคร ๆ เขาก็ไปเที่ยวกัน มีแต่ฉันที่ต้องมานั่งซ้อม ยูโด คาราเต้ ยิงปืน ปามีด ฟันดาบ ดูมือฉันสิคะด้านไปหมดแล้ว ตัวก็เหมือนกัน ถูกคุณทุ่มจนกระดูก เคลื่อนไปกี่ซี่แล้วก็ไม่รู้ ” ไอโกะหงายมือเรียวเล็กให้ชายหนุ่มดู ประกอบคำพูด เพราะกลัวเขาไม่เชื่อยูตะหลุบเปลือกตาลง มองฝ่ามือเรียวบางตรงหน้า ก่อนเปิดเปลือกตา ประสานดวงตาคู่งาม อย่างรู้สึกหวั่นไหว แต่พยายามตัดใจ เอ่ยถามหญิงสาวกลับไปเสียงขรึม“อยากไปไหน”“ฉันอยากนั่งรถไฟไปเที่ยว ทะเลสาบคาวากุจิโกะ อยากนั่งรถดูรอบ ๆ ภูเขาไฟฟูจิ นั่งเรือโจรสลัด ชิมไข่ดำโอวาคูดานิ ไปดูดอกไม้ที่สวนฮิตาชิซีไซด์ ช่วงนี้ เป็นฤดูใบไม้ผลิ ดอกนีโมฟิลา
last updateLast Updated : 2025-04-10
Read more
หนีเที่ยว2
เวลานี้ เธอกำลังอยู่ที่ไหน เขาได้แต่หวังว่า อย่าให้พวกนั้น เจอเธอก่อนเขาเท่านั้นเองไอโกะบอกเขาว่า อยากนั่งรถไฟไปเที่ยว หญิงสาวคงไปสวนดอกไม้จังหวัดอิบารากิ ดอกไม้ที่สวนฮิตาชิซีไซด์ เพราะเธอชอบดอกไม้มาก“ฮิบาริ รีบไปที่สถานีรถไฟ”ฮิบาริเหยียบจนสุดไมล์ แต่ดูเหมือนจะไม่ทันใจ ลูกพี่เอาเสียเลยไอโกะสะพายกระเป๋า เดินเข้าไปในสถานีรถไฟเพื่อซื้อบัตร หญิงสาวเคยนั่งรถไฟกับเพื่อน เที่ยวภายในโตเกียวเท่านั้น ยังไม่เคยนั่งรถไฟออกไปต่างจังหวัด เลยสักครั้ง ครั้งนี้คือครั้งแรก เธอจึงรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย และไม่รู้ตัวเลยว่า มีใครเฝ้าตามตลอดเวลา ตั้งแต่ออกจากบ้านมา จนถึงสถานีรถไฟชายปริศนารีบหลบหลังเสาทันที เมื่อเห็นยูตะ เดินแกมวิ่งเข้าไปดึงแขน ของหญิงสาวอย่างแรงด้วยความโมโห จนร่างบางเซมาปะทะกับอกกว้าง ชายหนุ่มจึงรวบเอวบางเอาไว้กับตัว เพราะกลัวว่าเธอจะวิ่งหนีเขาไปอีก“กลับบ้านเดี๋ยวนี้!”ยูตะตะคอกใส่หญิงสาวเสียงดังลั่น ไม่สนใจคนบริเวณนั้น ที่กำลังมองทั้งคู่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นสองแขนกลมกลึงยกขึ้น ดันอกกว้างของชายหนุ่มเอาไว้ เงยหน้าขึ้น สบตาคู่คมโดยไม่รู้สึกกลัวอะไร และตะเบ็งเสียงตอบกลับไป ไม่ยิ่งหย่
last updateLast Updated : 2025-04-10
Read more
ฮิตาชิซีไซด์ปาร์ค1
ไอโกะนั่งชิดจนติดริมประตู ริมฝีปากอิ่มสีเรื่อปิดสนิทถึงแม้ว่า ในใจลึก ๆ แล้วรู้สึกดีใจ ที่ชายหนุ่มยอมตามใจ แต่อีกใจก็ยังคงเก็บ ความไม่พอใจเอาไว้เงียบๆด้วยความเป็นเด็กเอาแต่ใจ การควบคุมอารมณ์คุกรุ่น ที่เพิ่งเกิดขึ้น จึงยังทำได้ไม่ง่ายนัก หากเป็นผู้ใหญ่กว่านี้สักหน่อย คงยกระดับการควบคุมอารมณ์ ของตัวเองได้มากขึ้นตามลำดับ“ฮิบาริ วนหาโรงแรมให้คุณไอโกะพักก่อน”ยูตะสั่ง เพราะระยะทางจากโตเกียว มาถึงตัวจังหวัด อิบารากิ ใช้เวลาขับรถยนต์ ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ซึ่งเวลานี้ยังไม่ถึงเที่ยงคืนด้วยซ้ำ“ไม่ต้อง!ไม่พัก! ไม่อยากพัก”“อีกหลายชั่วโมงนะกว่าสวนจะเปิด เธอควรพักเอาแรง สวนดอกไม้ของที่นั่น กว้างมากจนสุดลูกหูลูกตา เธออาจไม่มีแรงเดิน” ชายหนุ่มพยายามอธิบายให้หญิงสาวเข้าใจ“ไปจอดนอนรอหน้าสวน พอสวนเปิด จะได้ซื้อบัตรให้ฉันเป็นคิวแรก” เธอตอบเขากลับไปเสียงห้วนทำตัวไม่น่ารักเอาเสียเลย ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจ ขืนพูดออกไป เหมือนเอากองไฟโยนใส่น้ำมันชายหนุ่มส่งสายตา บอกลูกน้องอย่างรู้กัน เมื่อเห็นฮิบาริ เหลือบตาขึ้นมองเขา ทางกระจกมองหลังเมื่อถึงหน้าสวน ทั้งสี่คนพากันออกมาจากรถ เพราะรู้สึกเมื่อยล้า โก
last updateLast Updated : 2025-04-10
Read more
ฮิตาชิซีไซด์ปาร์ค2
เมื่อสวนเริ่มเปิดมีผู้คนทยอย เข้าไปซื้อตั๋ว แบบระบบอัตโนมัติ กันอย่างเนื่องแน่น แน่นอนว่าโกโร่และฮิบาริ ได้ยืนรอคิวเป็นอันดับแรกไอโกะรู้สึกดีใจ ที่จะได้ชมสวนดอกไม้ กว้างใหญ่เป็นครั้งแรก หลังจากที่ได้ดูมาจากโซเชี่ยลต่าง ๆ จนติดตา และเก็บเอาไปฝันฝันว่า ในดงดอกไม้นั้น มีเธอและยูตะ หยอกล้อเล่นกัน ราวกับคู่รักธรรมดาคู่หนึ่ง มีความสุขกับบรรยากาศรอบ ๆ ท่ามกลางดอกไม้หลากสีสายพันธุ์แต่นั่นมันเป็นเพียงแค่ความฝัน ไม่มีวันเป็นจริงได้ เธอรู้ว่า สักวันเขาต้องจากไป เธอจึงพยายามชักชวนให้เขา พาเธอมาเที่ยวสถานที่ต่าง ๆ ด้วยกัน ให้อยู่ในความทรงจำลึกๆ ในหัวใจ ถึงแม้มันอาจไม่มีความหมาย มากมายสำหรับเขา แต่สำหรับเธอแล้ว คงไม่มีวันลืมเขาได้ ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจอยู่เมื่อทุกคนเดินผ่านประตูทางเข้า ก็พบกับรถรางหลากสี เพื่อให้คนนั่ง เข้าไปชมสวนดอกไม้ ได้ทุกโซน เพราะบางคนอาจเดินไม่ไหวอีกจุดหนึ่งทางสวน มีบริการเช่ารถจักยานให้ปั่น เพื่อกันการเกิดอุบัติเหตุ จึงแยกเส้นทาง ระหว่างจักรยาน กับคนเดินเท้าอย่างชัดเจนไอโกะหันไปจับแขนชายหนุ่ม เขย่าแล้วเงยหน้าถามเขา อย่างประจบ ผิดกับไอโกะเมื่อวานนี้ราวคนละคน“ยู ปั่
last updateLast Updated : 2025-04-10
Read more
ออนเซ็น1
เมื่อทุกคนมารวมตัวกันในรถ ฮิบาริจึงเปลี่ยนให้โกโร่เป็นคนขับแทนบ้างขณะโกโร่กำลัง เคลื่อนรถออกจากบริเวณสวนดอกไม้ ก็มีเสียงของไอโกะเอ่ยทักขึ้นมา“ฉันยังไม่อยากกลับนะโกโร่”โกโร่มองสบตาลูกพี่ ผ่านกระจกมองหลัง เหมือนจะรอคำตอบ“อยากไปไหน” ยูตะหันมาถาม“ฉันเมื่อยขา เมื่อยตัวด้วย คุณพาฉันไปพักที่ออนเซ็นหน่อยนะคะ เอาแบบอยู่ในห้องส่วนตัว ด้านนอกเป็นธรรมชาติ มีต้นไม้เยอะๆ แล้วก็เสียงนกร้อง แถว ๆ นี้มีไหม”“โกโร่ ฮิบาริ”“ได้ครับลูกพี่”ง่าย ๆ สั้น ๆ ไม่ต้องส่งลิงก์ทางสายตา เพียงแค่เรียกชื่อ ลูกน้องทั้งสองคนของชายหนุ่ม ก็ลงมือทำงานกันได้ อย่างคล่องแคล่วว่องไวฮิบาริยกโทรศัพท์กดหา สถานที่ออนเซ็น ในแบบที่หญิงสาวต้องการ เมื่อพบแล้ว ก็หันไปบอกสถานที่นั้นกับโกโร่ทันทีทำงานกันเป็นทีม!“ฮิบาริ ถามที่นั่นให้ฉันทีว่า มีจิ้งจกอยู่ไหม ถ้ามีช่วยเอาออกจากห้อง ไปให้หมดนะ ฉันกลัว”ยูตะได้ยินจึงหันไปแอบยิ้ม โดยไม่ให้ไอโกะเห็น แต่กลับไม่พ้นสายตาของโกโร่ ที่เห็นอาการของลูกพี่ ผ่านกระจกมองหลัง“เธออยากได้ธรรมชาติไม่ใช่หรือไง มันคือสัตว์ที่อยู่กับธรรมชาติ บ้านไหนมีจะแสดงถึง ความร่ำรวย ยิ่งมีเยอะก็จะยิ่งมั่งคั่ง”
last updateLast Updated : 2025-04-10
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status